Untaken Paths (12)
Zizo!
چپتر پیش رو میتونید از اینجا بخونید.
اونها خونهٔ دنیا و شانان. لویی تلاش میکرد آهنگی که درحال پخشه رو به زبانی که از خودش ساخته ترجمه کنه. اصلا هرکاری. فقط نمیخواست به سکس محافظتنشدهش فکر کنه.
زین کاندوم نداشت و داخل لویی اومده بود. لویی کمی ترسیده و گهگاهی خودش رو سرزنش میکنه که چرا نفهمید. البته، سکس پساز یکروز سراسر تنش، برای دقت به این مسائل جایی نمیذاشت.
لویی میدونه که هورمونتراپی توانایی باروری رو تا حد خیلیزیادی کاهش میده، اما اینطور نیست که احتمال حاملگیش رو به صفر برسونه، حتی با وجود این که پریود هم نمیشه.
تریشا روی مبل نشسته، کلاور با ویلچرش کنارشه، دنیا داره از روی میز میوه برمیداره و شان میره کنارش. دنیا با دیدنش، چشمهاش رو گشاد میکنه.
دنیا: این چیه پوشیدی؟ برو عوضش کن!
به شان میتوپه. کسی از میون جمعیت مهمانها زین رو صدا میزنه تا با آهنگ برقصه. زین، کنار لویی، انگشتهاش رو توی هم حلقه کرده و دوتا سور به برج زهرمار زده. لویی لبخند مؤدبی داره.
زین هرچندلحظه، نگاه عمیقی به لویی میاندازه. اصلا این حقیقت که دیگران هم میتونن لبخندش رو، صورتش رو، اندامش رو، و درکل، لویی رو ببینن، خوشحالش نمیکنه.
تریشا: ولش کنید اون از بچگی همینجوری نحس بوده.
با اوقات تلخی میگه. کلاور در سکوت، اوندو رو برانداز میکنه. لویی با خوشروئی تریشا رو خطاب قرار میده.
لویی: اگه شما بهش بگید بلند میشه. چون خیلی دوستتون داره.
زین: چرت نگو.
اون با صدای آرومی میگه، چهرهٔ لویی درجا میماسه.
لویی: چی گفتی؟
با شوک میپرسه. امیدواره اشتباه شنیده باشه. مثل تموم دفعاتی که طی این مدت کوتاه زندگی مشترکشون، امیدوار بود.
زین: مزخرف نگو.
زین با تأکید مؤکد میگه. لویی به حالت صورتش اجازه میده که تو شوک غرق بشه. اون هنوز هم چشمانتظار همون زینیه که باهاش آشنا شد، و هربار امیدش خفه میشه.
دنیا از تو آشپزخونه، صورت آویزون لویی رو تشخیص میده. به مردی روی مبل نگاه میکنه، با اون موهای مواج قهوهای. اشاراتی رد و بدل میشه و دنیا، لویی رو صدا میزنه.
دنیا: لویی عزیزم؟ میآی کمکم؟
لویی چشمک دنیا رو میبینه و پکر از جا بلند میشه. دنیا توی آشپزخونه محکم میزنه روی دست شان و بابت ناخنک زدن به سالادها بهش میتوپه. لویی وارد آشپزخونه میشه.
نگاهی با دنیا رد و بدل میکنن و سپس همون مرد، پشت سرش میآد.
-کمک نمیخواید؟
به سالاد ناخنک میزنه و دنیا لبخند ملیحی بهش میزنه.
زین: نه نایل، نمیخوان.
به زمختی میگه و نگاه تهیش رو به نایل میدوزه.
زین: شما بفرما بیرون.
نایل خوشاندامه و چشمهای آبی داره، مثال چشمهای لویی. زین دوست نداره اون نزدیک لویی باشه. دوست نداره هیچ مردی، هیچ زنی و درکل هیچ انسان زندهای نزدیک لویی باشه.
نایل بیتوجه به تهدید زین، همچنان داخل آشپزخونه ایستاد و سالاد رو انگول میکنه. کامیلا وارد آشپزخونه میشه. زین همچنان پشت کانتر ایستاده و منتظره که نایل بره تا خودش هم برگرده سر جاش.
فک نایل یکریز میجنبه، حرف میزنه. چشمهای زین روی لویی که نزدیک میشه و راه اومده رو برمیگرده، زوم میشه. اون یک یقهاسکی پوشیده اما این هم خیال زین رو راحت نمیکنه.
کامیلا با لبخند به وراجیهای نایل گوش میده و ملیحانه تلاش در بیرون کردنش داره. نایل اینبار لویی رو خطاب قرار میده.
نایل: هی لو—
زین: لویی.
زین با تحکم تصحیحش میکنه و نایل نگاه عمیقی به عسلیهای تیرهٔ زین تقدیم میکنه.
نایل: هی "لویی"، زین چی؟ درکل کمکت هست؟
لویی انگشتهاش رو درهم میپیچه و با استرس لبخند میزنه. این دیگه چه سؤالیه.
لویی: آره، آه، یعنی خب چ—
زین: این حرفا به تو نیومده ها.
لویی خفه میشه. انگار واقعا چیزی پریده باشه توی گلوش، گوش تا گوش سرخ میشه. اون فقط میخواست پروفایل خوبی از زین ارائه داده باشه.
نگاه متعجب کامیلا، چشمهای عصبانی دنیا و اون حالت غیرقابل خوندن روی صورت نایل، همه و همه، زین رو هدف گرفتهن، اما این لوییه که سنگینیشون رو روی سینهش حس میکنه.
.
.
.
دنیا، لویی رو به یک مرکز خرید آورده. اون میدونه هردوشون به یک گردش نیاز دارن.
لویی: دنیا، این پسره رو.
نامحسوس به پشت سرشون اشاره میکنه.
لویی: پیرهن سفیده. از وقتی اومدیم هی دنبالمون میکنه.
دنیا عقب رو نگاه میکنه و طی یک اسکن کوتاه، چکمههای مارک اون پسر رو تشخیص میده.
دنیا: شاید میخواد شماره بده.
و بهطرز نمایشی دستی به موهاش میکشه. لویی وسط بیچارگیش میخنده، نگرانه. دنیا میدونه، پس دستش رو میگیره و دنبال خودش میکشتش. اونها از یک مسیر دیگه میرن.
فروشگاه بزرگیه، اما دنیا خوب بلده، پس دقیقا همونطور که برنامهریزی کرده بود، از جلوی اون پسر درمیآن. پسر با دیدن اوندو که از روبهرو میآن، پاتند میکنه.
دنیا: آقا؟ آقا! با ما کاری داشتین؟
اون قد بلندی داره، و فرفری موهاش به روی شونههاش میرسن. با چشمهای سبز شفافش، دنیا و لویی رو برانداز میکنه. از این فاصله، دنیا تازه میفهمه اون کیه.
-با شما نه، با ایشون کار داشتم.
لبهای قلبیشکلش تکون میخورن و صدای بمش به گوش میرسه. لویی تقریبا مدهوش شده، ترجیح میده بیشاز این به اون چشمها نگاه نکنه تا لو نره. دنیا هنوز ساکته.
لویی: با من؟
لویی خیره به پرستوهای جوهری زیر پوست پسر روبهروش که از میون یقهٔ بازش مشخصه، میپرسه. شاه سرزمین پریون چه کاری ممکنه باهاش داشته باشه؟ حیرتزدهست.
-آره.
میگه و لویی رو به دقت برانداز میکنه، لویی کاملا اجازهش رو میده. حتی شاید بهشکل نامحسوسی، براش فیگور میگیره. چشمهای دنیا تندتند حرکت میکنن. این عجیبه.
-خواستم ببینم تو چی داری که من ندارم؟ زین در تو چی دید که درمن ندید؟
خب، این هم از این. همونی که دنیا ازش میترسه، میشه. با نگاهی عجیب، به نقطهٔ نامعلومی خیره میشه تا وقتی که پسر ازشون دور میشه. چهرهٔ لویی، کاملا بهجا، ازش یک توضیح طلبکاره.
.
.
.
زین روی مبل نشسته و با ذوق بچگانهای، مشغول فیفا بازی کردنه. لویی اونجا نیست.
زین: یهسری چیزمیز گرفتم تو یخچا—
لویی: کور که نیستم. دیدم.
اون روی صندلی، تک و تنها نشسته. فقط میخواد از زین دور باشه. اون امروز هری، اکس زین رو دیده، که اونقدر دیوونه بوده تا تعقیبشون کنه و دنبالشون بیاد. لویی احساس وحشتناکی داره.
هری ظاهری دیوانهکننده داشت و حالا احساس ناامنی لویی رو هزاره. هری ازش قدبلندتر، خوشهیکلتر، خوشصداتر و درکل، همهچی تمومتر بود.
چپتر سیزدهم در "تلگرام" موجوده،
چپترهای بیشتر هم در "واتپد" پابلیش شده.
برای خوندن ترجمهٔ کتاب "Red, White and Royal Blue" کلیک کنید: