Organophosphate Poisoning

این متن توسط ۳ پزشک متخصص و عمومی مورد بازبینی، بازخورد، و ویرایش قرار گرفته است

راه های پیشگیری از ادامه و یا انتشار مسمومیت با سموم ارگانوفوسفوره

(برای پزشکان و کادر درمان)

۱۵ اسفند ۱۴۰۱

بیان مساله

در اورژانس تعدادی از بیمارستان هایی که دانش آموزان مسموم شده با گازهای شیمیایی را مداوا می کنند، علایم خفیف مسمومیت ثانویه در همراهان بیماران و کادر درمان گزارش شده است.

علت این موضوع این است که باقیمانده سموم ارگانوفوسفوره در بازدم بیماران، به هوای محوطه اورژانس وارد می شود و سایر افرادی که در آن هوا نفس می کشند، دچار علایم خفیف مسمومیت می شوند که مسمومیت ثانویه است. متن حاضر در مورد راه های جلوگیری انتشار مسمومیت با سموم ارگانوفوسفوره است، یعنی مسمومیت ثانویه همراهان و کادر درمان.

همچنین روش های پیشگیری از ادامه مسمومیت دانش آموزان، یا بهبود سریع تر آن ها مودر بحث قرار گرفته است.

سم های ارگانوفوسفوره

سم های ارگانوفوسفوره هم از راه هوا و ریه، و هم از راه پوست و لباس آغشته به گاز، مجددا به داخل بدن جذب می شوند. ممکن است بوی شبیه به سیر یا شبیه به ترکیبات نفت بدهند. اگر اتاق اورژانس شلوغ باشد و هوا جریان نداشته باشد، همراهان دانش آموزان هم ممکن است دچار آلودگی ثانوی یا مسمومیت ثانوی شوند.

خلاصه تظاهرات مسمومیت با ارگانوفوسفوره ها

R. Stacey, D. Morfey, S. Payne, Secondary contamination in organophosphate poisoning: analysis of an incident, QJM: An International Journal of Medicine, Volume 97, Issue 2, February 2004, Pages 75–80, https://doi.org/10.1093/qjmed/hch020. https://academic.oup.com/qjmed/article/97/2/75/1547690

تعدادی از کادر درمان و همراهان دانش آموزان که در اتاق های اورژانس هستند نیز دچار علایم مسمومیت شیمیایی می شوند یعنی تنگی نفس، سرفه، تهوع، استفراغ، سردرد، سرگیجه و غیره. نشان می دهد که در بازدم دانش آموزان مقداری از گاز باقی مانده است و در فضای اورژانس منتشر می شود(Secondary contamination) و بنابراین لازم است اقدامات زیر صورت گیرد.

این اصول کلی کمابیش در مورد سایر گازهای مسموم کننده نیز صادق است.

فهرست خلاصه اقدامات

(۱) اکسیژن به بیمار با ماسک نان ری بریتر (non-rebreather)

(۲) جداسازی بیماران

(۳) تهویه و گردش هوا

(۴) ماسک و روکش لباس

(۵)‌ محوطه رفع آلودگی

(۱)‌ اکسیژن به بیمار با ماسک نان ری بریتر (non-rebreather)

اکسیژن با ماسک نان ری بریتر (nonrebreather mask)‌ برای دانش آموزان تجویز شود. ماسک نان ری بریتر یعنی هوای بازدم به بیرون از ماسک هدایت می شود. اگر نبود، پرانژ بینی (nasal cannula or nasal prong) . از ماسک ری بریتر استفاده نشود.

(۲)‌ جداسازی بیماران

بیماران شیمیایی و غیر شیمیایی در قسمت های جداگانه تحت رسیدگی قرار بگیرند. که باقیمانده گاز روی بیماران غیر شیمیایی اثر نگذارد خصوصا بیماران آسم قلبی تنفسی کودکان افراد مسن و باردار.

(۳) تهویه و گردش هوا

تهویه و گردش هوای اتاق های اورژانس بیشتر شود به این ترتیب که هوای آزاد و تازه به درون اورژانس بیاید و خروج هوای اورژانس به بیرون از ساختمان باشد نه به داخل سایر قسمت های بیمارستان. بهبود تهویه هوا با همکاری مسئول تاسیسات و مسئول مبارزه با عفونت های بیمارستانی بهتر انجام می شود. پنجره های موجود تا حد امکان باز نگاه داشته شوند به شرطی که قاعده کلی جهت جریان هوای اورژانس را به هم نزنند. هوای اتاق های اورژانس به داخل بیمارستان نرود بلکه به بیرون ساختمان برود.

(۴) ماسک و روکش لباس

به غیر از دانش آموزان، همه کسانی که در اتاق های اورژانس هستند از ماسک های خوب و یا از دو تا ماسک روی هم استفاده کنند. و روی لباس های خود روکش های پلاستیکی یا گان اضافه داشته باشند که باقی مانده گاز وارد ریه آن ها نشود و به لباس های آنها نفوذ نکند. همه دستکش پلاستیکی به دست کنند. کادر درمان بسته به شرایط، بعد از رسیدگی به هر بیمار و یا هر چند ده دقیقه یکبار ماسک و روکش لباس خود را تعویض کنند. برای هر بیمار بیش از یک تا دو همراه نباشد. حتی الامکان، از دو نفر همراه یک بیمار، یک همراه به نوبت در بیرون و در هوای آزاد بماند.

(۵)‌ محوطه رفع آلودگی

رفع آلودگی (Decontamination) هر چه زودتر که معلوم شد بیمار (Stable) است صورت می گیرد. ذکر آن در قسمت آخر این فهرست به معنی اهمیت کمتر یا دیرتر انجام دادن نیست. محوطه شستشو و رفع آلودگی (decontamination area) از قسمت اورژانس جدا باشد. رفع آلودگی کامل این است که کل بدن شسته شود. بریدن لباس با قیچی برای محافظت صورت و بینی (یا با بستن چشم و نفس نکشیدن). در غیر این صورت، قسمت های پوست صورت و مو و دست های بیمار که در معرض گاز قرار داشته اند با آب زیاد و صابون یا شامپوی معمولی شسته شوند که باقی مانده گاز پاک شده و جذب نشود. برای بیماران از لباس تازه استفاده شود. لباس بیمارستان و یا والدین لباس تازه بیاورند. لباس های قبلی درآورده شود و در کیسه پلاستیکی در بسته قرار داده شود و روی آن نوشته شود لباس های آلوده شیمیایی.