(via @BoF)
مهم نبود در طول یک روز چقدر عکس میتونستیم بگیریم؛ قرار بود با تمام توان کار رو پیش ببریم و حسابی از پسش بربیایم. هری توانایی و ظرفیت انجام چنین کاری رو داره.
اون میتونه خیلی سریع لباسش رو عوض کنه و دوباره جلوی دوربین حاضر بشه. ما فقط پس‌زمینه یا فضای صحنه رو تغییر میدیم و دوباره شروع میکنیم.
وقتی به مخاطباش نگاه میکنی، میبینی همه با این شادی همراه شدن. واقعا عجیبه! من تا به حال در فضایی نبودم که بتونم با موهای خاکستری، مثل یک پیرمرد، هرجایی که دلم میخواد قدم بزنم و تنها چیزی که با اون روبه‌رو میشم شادی و خوشحالی مردم باشه.
هری هر شب، به مدت دو ساعت و نیم، همین حس رو به ده‌ها هزار نفر از کسایی که‌تماشاش میکنن منتقل میکنه.
من اون رو هم روی صحنه تماشا کردم و هم مقابل دوربین. کاملا صادقانه بهش گفتم: «اصلا دلیلی نداره من بخوام تو رو کارگردانی کنم، نه؟»
اون لباس پوشیدن رو دوست داره. دوست داره دیده شه و به خوبی میدونه در هر لحظه چه میزان انرژی‌ای باید از خودش نشون بده.
من تا به حال با چنین سطحی از حرفه‌ای‌گری مواجه نشده بودم.
اینکه کسی بتونه چنین جایگاه برجسته‌ای در دنیای موسیقی پاپ داشته باشه، درست مثل هری، و در عین حال تا این اندازه آینده‌نگر به نظر برسه برای من خیلی جالب و کنجکاو کنندست.
“However many pictures we could get done in the space of a day, we were just going to absolutely smash this out. And Harry’s got the ability and the capacity to do that. He can do a quick change and he’s back out there again, and we just change a background or a context, and we’re in. And you look at his audience, they’re all on board with the joy. It’s crazy. I’ve never been in a space where I could walk around as a grey-haired old man, wherever I wanted to go, and all I encountered was that happiness. Harry does it every night to audiences of tens of thousands of people over a period of two and a half hours. I watched him on stage, and I watched him in front of the camera, and I was very honest. I said, ‘There’s no point my directing you at all, is there?’ He likes to wear clothes. He likes to be seen. And he’s got a very tight hand handle on how much energy he can ascribe to that particular moment. I’ve never come across anything like that professionalism. […] For people to occupy that sort of pop centre the way that Harry has, and to be as forward-thinking as he appears to be, is intriguing to me.”