vance
خبرنگار:
متشکرم، آقای معاون رئیسجمهور. دوم ژوئیه، از وزیر خزانهداری بِسِنت پرسیدند آمریکاییها چه زمانی دوباره بنزین سهدلاری خواهند دید و او گفت شاید تا روز کارگر. اوضاع آنطور که گفته شد پیش نرفته، اما آیا جدول زمانی تازهای برای آمریکاییها دارید که چه زمانی میتوانند انتظار کاهش قیمت بنزین را داشته باشند؟ و آیا نباید انتظار داشته باشند بنزین سهدلاری را دستکم تا سال ۲۰۲۷ دوباره ببینند؟
جیدی ونس:
خب، در دفاع از اسکات باید بگویم او گفت «شاید تا روز کارگر»، چون داریم درباره چیزهایی حرف میزنیم که ذاتاً پیشبینیناپذیرند و من فکر میکنم مهم است؛ میدانید، من قویاً معتقدم مردم آمریکا هممیهنان ما هستند و باید درباره این مسائل صادقانه با آنها صحبت کنیم.
و واقعیت اساسی این است که دلیل اینکه قیمت بنزین اکنون اینقدر بالاست این است که ایرانیها به کشتیرانی تجاری شلیک میکنند. حتی وقتی توافقی امضا کردند که میگفت قرار است شلیک به کشتیرانی تجاری را متوقف کنیم، تقریباً بلافاصله دوباره به کشتیرانی تجاری شلیک کردند.
و به نظرم این واقعاً چند نکته را بهروشنی نشان میدهد. اول اینکه چرا چیزهایی مثل توافق نفتی ونزوئلا اینقدر مهماند؛ چون فهمیدهایم که برای تأمین جهانی انرژی و گاز نمیتوانیم بیش از حد به هیچکس وابسته باشیم. این یکی از دلایلی است که رئیسجمهور سیاست «سلطه انرژی» را دنبال کرده؛ چون بله، قیمت بنزین در ایالات متحده بالاتر است، اما در همه جای دیگر دنیا اوضاع بسیار بدتر است؛ بهخاطر کاری که رئیسجمهور، بهویژه در دولت نخست خود، انجام داد تا ما از نظر انرژی مسلطتر شویم.
همچنین به نظرم این، صادقانه بگویم، افول مضحکی را که در متحدان اروپاییمان دیدیم و ناتوانیشان را در انجام هر کاری برای کمک به تأمین بازارهای جهانی انرژی نشان میدهد. پس وقتی ایرانیها به کشتیرانی تجاری شلیک میکنند، واضح است که یعنی بعضی کشتیها نمیخواهند عبور کنند.
کشتیهای زیادی عبور کردهاند. فقط دیروز حدود ۱۵ میلیون بشکه از تنگه هرمز خارج کردیم، با وجود اینکه ایرانیها همچنان به ارسال... یا بهتر بگویم، به شلیک ادامه میدهند. بقیه دنیا چه کردهاند؟ چرا باید بر عهده ایالات متحده آمریکا باشد که تنها کشور دنیا باشد که میتواند واقعاً تضمین کند بازارهای جهانی انرژی همچنان تأمین میشوند؟ پاسخ این است که ما تنها کشوری هستیم که توان انجامش را داریم.
پس آنچه رئیسجمهور گفته این است که واقعاً دو گزینه پیش رو داریم. میتوانیم کنار بکشیم و در آن صورت اوضاع برای کل دنیا بسیار بدتر میشود، چون دیگر هیچ دسترسی تضمینشدهای به نفت و گاز وجود ندارد. ضمناً کشورهای عرب خلیج [فارس] به ما میگویند که این بدترین اتفاق ممکن در دنیا خواهد بود.
یا میتوانیم بپذیریم که ایرانیها قرار است مثل آدمهای دیوانه به کشتیها شلیک کنند، و ما هم هر کاری لازم باشد انجام دهیم تا مطمئن شویم اقدامات آنها به یک بحران جهانی انرژی منجر نمیشود. تا اینجا هم کاملاً موفق بودهایم.
صادقانه بگویم، اگر تلاشهای ما نبود قیمت بنزین میتوانست خیلی، خیلی بالاتر باشد. اما وعده نمیدهم که چه زمانی به سه دلار برمیگردد. چیزی که میگویم این است که باید به یاد داشته باشیم چرا این کار را میکنیم؟ اول اینکه ایران هرگز سلاح هستهای نداشته باشد. و دوم، کاری که همین حالا انجام میدهیم حفاظت از کشتیرانی تجاری است تا مطمئن شویم که با یک بحران جهانی انرژی روبهرو نشویم.
تنها دلیل، تنها دلیلی که بحران جهانی انرژی نداریم رهبری رئیسجمهور است، و همچنین کار عالی ارتش ما، از پیت هگست به پایین. اما ایرانیها همان کاری را میکنند که ایرانیها میکنند. فکر میکنم هر روز بخشی از تواناییهایشان را از دست میدهند.
و ضمناً فکر میکنم دارند میفهمند که کنترلشان بر تنگه هرمز عملاً از بین رفته و این اهرم هر روز کمارزشتر میشود. اگر سه ماه به عقب برگردید، در شرایط تهدیدهای ایران چه مقدار نفت و گاز از تنگه خارج میشد؟ تقریباً هیچ. حالا تقریباً به سطحی برگشته که پیش از شروع درگیری بود.
پس توصیه من به ایرانیها این است که دست از رفتار مثل آدمهای دیوانه بردارند و به کشتیرانی تجاری شلیک نکنند. و در این میان، ما باید کاری را که لازم است انجام دهیم، فارغ از اینکه یک کشور خارجی در تنگه هرمز چه میکند.
خبرنگار: و ایرانیها میگویند حملهای به یک مراسم عروسی در اوایل این هفته چند نفر را کشته و دهها نفر دیگر را زخمی کرده است. میدانم سنتکام میگوید در حال بررسی است، اما آیا درباره آن حمله توجیه شدهاید و آیا آمریکا مسئول آن بوده است؟
جیدی ونس:
تا حدی در جریان قرار گرفتهام که میدانم داریم آن را بررسی میکنیم. من هم همان گزارشهای عمومی رسانهای را که همه جا منتشر شده دیدهام. میگویم که رسانههای دولتی ایران تا اینجا راوی چندان قابلاعتمادی از آنچه در این درگیری رخ داده نبودهاند، بنابراین بهشدت نسبت به این ادعا تردید دارم.
چیزی که میتوانم با اطمینان صددرصد بگویم این است که برخلاف سپاه، ایالات متحده هرگز در جنگ غیرنظامیان را هدف قرار نمیدهد. ما هرگز چنین کاری نخواهیم کرد. هرگز هم چنین کاری نکردهایم، و متأسفانه، روشن است که گاهی اتفاقاتی رخ میدهد.
اما در این مورد مشخص، من فکر نمیکنم اطلاعاتی داشته باشیم که چیزی را به این سو یا آن سو ثابت کند. در حال بررسی آن هستیم، چون بدیهی است که برایمان مهم است. میخواهیم بدانیم و... اگر اشتباه کنیم، باز هم این تفاوت بزرگی میان ما و ایران است. وقتی ارتش ما اشتباه میکند، از آن یاد میگیرد تا عملکردش را بهتر کند. پس داریم آن را بهطور کامل بررسی میکنیم.
خبرنگار:
رئیسجمهور ترامپ در شبکههای اجتماعی پرسید: «مردم ایران چه زمانی قیام میکنند و میجنگند؟» آیا دولت در حال بررسیِ مسلح کردن یا ارائه حمایت مستقیم دیگری به مخالفان ایرانی است؟
جیدی ونس:
مگر پیتر دوسی همین صبح در فاکسنیوز این سؤال را نپرسید؟ سؤال بسیار خوبی است. و چیزی که رئیسجمهور گفت دقیقاً همان چیزی است که من هم میگویم، و آن این است که، البته، من قرار نیست دربارهاش صحبت کنم.
کارهای زیادی هست که داریم انجام میدهیم، کارهای زیادی که البته برای وارد کردن فشار بر ایرانیها انجام میدهیم تا شلیک به کشتیرانی تجاری را متوقف کنند، با این فرض که باز هم تلاش خواهند کرد به کشتیرانی تجاری شلیک کنند.
بدیهی است که از تعداد زیادی کشتی محافظت میکنیم و به همین دلیل بحران جهانی انرژی نداشتهایم. هرچه بگویم باز هم کم است. اگر رهبری رئیسجمهور ترامپ و تلاش سخت نیروهای ما نبود، بحران انرژی داشتیم، چون ایرانیها از این کار دست برنمیدارند که مثل تروریستها در تنگه هرمز رفتار کنند.
با این حال، ابزارهای اضافی زیادی هم در اختیار داریم. رئیسجمهور از برخی از آنها استفاده میکند و از برخی هم نه. اما قرار نیست دقیقاً اعلام کنم که در ماهها و سالهای آینده چگونه با ایرانیها برخورد خواهیم کرد، چون صادقانه بگویم فضای تصمیمگیری رئیسجمهور را محدود میکند.
اما هر اتفاقی که ممکن است بیفتد روی میز است: فشار اقتصادی، فشار نظامی، فشار دیپلماتیک، فشار مخفیانه. البته اینها ابزارهایی هستند در جعبهابزار رئیسجمهور. و بخشی از دلیل اینکه اینها ابزارهای جعبهابزار هستند این است که معاون رئیسجمهور، امیدوارم، آنقدر احمق نیست که جلوی همه شما و، میدانید، یک میلیون آمریکایی که در خانه تماشا میکنند بایستد و دقیقاً بگوید که قصد داریم چه کار کنیم. بفرمایید.
خبرنگار:
آقای معاون رئیسجمهور، متشکرم. یک دقیقه پیش گفتید که بحران جهانی انرژی وجود ندارد چون آمریکا به کشتیهای تجاری کمک میکند. با توجه به اینکه برای وادار کردن ایرانیها به توقف شلیک به کشتیهای تجاری، مذاکرات دیپلماتیکی با آنها ندارید، آیا داریم درباره یک محاصره دریایی نامحدود صحبت میکنیم؟ آیا این پرهزینه نیست و آمادگی آمریکا در جاهای دیگر را تضعیف نمیکند؟ و اگر محاصره دریایی آمریکا همچنان برقرار باشد، رئیسجمهور چگونه پایان جنگ را اعلام خواهد کرد؟ متشکرم.
جیدی ونس:
خب، اول از همه، درباره عبارت «پایان جنگ»، میخواهم کمی با آن مخالفت کنم، چون عملیات عمده رزمی در حال حاضر جریان ندارد، و مدت زیادی است که جریان نداشته است.
در واقع، کاری که فقط چند روز پیش انجام دادیم این بود که شلیک دوباره ایرانیها به کشتیرانی تجاری را دشوارتر کردیم، باز هم برای اینکه جریان نفت و گاز به بازارهای جهانی انرژی تضمین شود.
پس، میدانید، باز هم ابزارهای زیادی در اختیار داریم، اما چیزی که اینجا دربارهاش حرف میزنیم تلاش برای حفظ نوعی تعادل پایه در این بازارهای جهانی انرژی است.
حالا میپرسید این کارها پرهزینه نیستند و غیره و غیره؟ خب، ببینید، به نظرم گزینه جایگزین هزینه بسیار بیشتری دارد؛ همان چیزی که کشورهای عرب خلیج [فارس] از ما التماس کردهاند انجام ندهیم، و شماری از کشورهای دیگر هم از ما خواستهاند انجام ندهیم؛ از جمله کشورهایی در اروپا که از یک طرف علناً از ما انتقاد میکنند، اما از طرف دیگر در خلوت اذعان میکنند که اگر ما این کار را نمیکردیم، هیچکس دیگری در دنیا نمیتوانست انجامش دهد.
ما تنها کشور دنیا هستیم که میتواند، همانطور که شنیدید رئیسجمهور گفت، کنترل تنگه هرمز را تضمین کند. ایرانیها دوست دارند صفر میلیون بشکه از تنگه هرمز خارج شود. دیشب ۱۵ میلیون بشکه از تنگه هرمز خارج شد؛ و این بهخاطر ایالات متحده آمریکاست.
اگر ما این کار را نکنیم، هیچکس دیگری نخواهد کرد. و اگر هیچکس دیگری انجامش ندهد، با یک بحران فاجعهبار جهانی انرژی روبهرو میشویم.
پیام ما به ایرانیها ساده است؛ از همان ابتدا همین بوده: باید شلیک به کشتیرانی تجاری را متوقف کنید. باید متوقفش کنند. به همین سادگی.
و درباره نکته شما در مورد مذاکرات، رئیسجمهور بسیار صریح بوده است. ما با آنها صحبت نمیکنیم و صحبت هم نخواهیم کرد مگر اینکه شلیک به کشتیرانی تجاری را متوقف کنند. کیتلن.
کیتلن:
آقای معاون رئیسجمهور، متشکرم. دو سؤال از شما دارم. اول، بیوه یک نیروی هوایی که در جنگ ایران کشته شده، میگوید برای دریافت برخی مزایایی که باید به آنها دسترسی داشته باشند مشکل دارد، چون رسماً اعلام جنگ نشده است. آیا شما و رئیسجمهور شخصاً تضمین میکنید که خانواده الکس کلنر همه مزایایی را که شایسته آن هستند دریافت کنند، با توجه به اینکه او در راه خدمت به کشور جان باخت؟
جیدی ونس:
بله، اسم همسرش چیست؟
کیتلن:
گفتید اسم او الکس کلنر است. بله، او نیروی هوایی بود که در هواپیمایی که بر فراز [نامفهوم] سقوط کرد کشته شد.
جیدی ونس:
پس چیزی که میگویم، کیتلن، این است که لطفاً، بهویژه اگر اطلاعات تماس خصوصی او را دارید، بهمحض پایان این جلسه مستقیماً با او تماس میگیریم و مطمئن میشویم آنچه حقش است دریافت کند.
بدیهی است، میدانید، قلب ما برای تکتک کسانی که در این عملیات جانشان را از دست دادند به درد میآید، و هرچقدر هم که ما متأثر باشیم، من اصلاً نمیتوانم تصور کنم یک بیوه جوان چه احساسی دارد و با چه چیزی دستوپنجه نرم میکند، و بنابراین میخواهیم تا حد ممکن کمک کنیم و مطمئن شویم هر چیزی را که حقش است دریافت میکند.
پس حتماً بلافاصله پس از این، در پشت صحنه پیگیریاش میکنیم، و پیام من به او این است: دوستت داریم، بابت این فداکاری سپاسگزاریم و بسیار جدی به تعهدمان برای رساندن آنچه نیاز داری پایبندیم.
کیتلن:
بله، او سه فرزند خردسال دارد. دوم، درباره جنگ و جدول زمانی؛ با توجه به اینکه این دولت پیشتر جدولهای زمانی اعلام کرده، و با توجه به چیزی که همین الان درباره نبود مذاکره با ایران گفتید، آیا این جنگ تا زمان انتخابات میاندورهای تمام خواهد شد؟
جیدی ونس:
خب، کیتلن، باز هم، من اسمش را جنگ نمیگذارم. الان هیچ تیراندازی فعالی در جریان نیست. میپذیرم که در بعضی جاها درگیری دوباره شعلهور شده است.
اما عملیات عمده رزمی، باز هم، عملیات عمده رزمی حدود شش هفته طول کشید و از آن زمان، البته تأسیسات هستهایشان را با عملیات Midnight Hammer نابود کردیم. با Epic Fury، پایگاه صنعت دفاعی آنها برای تولید سلاح، و همچنین بخش بزرگی از توان نظامی متعارفشان را نابود کردیم. و بعد، بازسازی آن برنامه هستهای را برایشان دشوارتر کردیم.
اما وقتی میپرسید «این چه زمانی تمام میشود؟»، دارید از من میپرسید: «ایرانیها چه زمانی دست از شلیک به کشتیها برمیدارند؟» فکر میکنم واقعیت این است که جواب این سؤال را نمیدانم. باید از ایرانیها بپرسید.
چه زمانی شلیک ایرانیها به کشتیها دیگر بر بازارهای جهانی انرژی اثر نخواهد گذاشت؟ پاسخ این است که اثر آن هر روز کمتر میشود. پس کاری که میکنیم این است که به رفتار مسئولانه ایرانیها یا مذاکره با حسن نیت وابسته نباشیم.
از ابزارهایی که در اختیار داریم استفاده میکنیم تا مطمئن شویم مردم آمریکا، اول، هرگز مجبور نباشند با تهدید یک برنامه هستهای ایرانی روبهرو شوند و دوم، بازارهای جهانی انرژی بهدرستی تأمین شوند.
کیتلن:
اما پس پایان این جنگ به ایرانیها بستگی دارد؟
جیدی ونس:
خب، اگر ایرانیها ادامه دهند... اما کیتلن، اگر ایرانیها همچنان به کشتیهای تجاری شلیک کنند، باز هم فکر میکنم ما مسئولیتی داریم. و قطعاً ما تنها کسانی هستیم که توانایی جلوگیری از نابود کردن بازارهای جهانی انرژی توسط ایرانیها را داریم.
و موضع ما این است که یک ضربالاجل مصنوعی تعیین نمیکنیم. چون فرض کنید بهطور فرضی، مثلاً من به شما بگویم سه ماه؛ فرض کنید بگویم سه روز، خب؟ و بعد ایرانیها شروع کنند به منفجر کردن کشتیهای نفت و گاز، و ایالات متحده تنها کشوری باشد که توان تضمین رسیدن آن کشتیهای نفت و گاز به بازار را دارد.
خب، چیزی که میگویم این است که غیرمسئولانه خواهد بود اگر راهبرد و جدول زمانیمان را برای کشوری مثل ایران تشریح کنیم که اصلاً نمیتواند به تعهداتش پایبند بماند و نمیتواند دست از شلیک به کشتیهای تجاری بردارد.
خبرنگار: [نامفهوم]، آقای معاون رئیسجمهور، بسیار متشکرم. اول یک سؤال درباره ایران دارم، اما میخواهم درباره ایست پالستاین هم بپرسم. درباره ایران، آمریکاییها تا چه حد باید نگران این حملات سایبری هکرهای ایرانی باشند؟
جیدی ونس:
و سؤال اولتان درباره چه بود؟ یادآوری کنید.
خبرنگار:
آمریکاییها تا چه حد باید نگران این حملات سایبری هکرهای ایرانی باشند؟
جیدی ونس:
متوجه شدم، بله. پس، میدانید، ببینید، میگویم که ما درباره همهچیز نگرانیم، چون کارمان همین است.
و فکر میکنم همیشه باید، البته وقتی شهروند آمریکا هستید، میان ارزیابی خطرهای واقعی موجود و ادامه زندگی عادی خودتان تعادل برقرار کنید، چون هیچکدام از ما نباید بیش از حد زیر فشار خطر یا ترس قرار بگیریم.
چیزی که میگویم این است که اطمینان زیادی داریم خاک کشور امن است. همچنین کاملاً مطمئنیم که ایرانیها تلاش خواهند کرد کارهای زیادی انجام دهند که توان انجامشان را ندارند، و مردم آمریکا باید بدانند دولتشان، یعنی دولت شما، بهشدت بر پیشبینی هرگونه تهدید سایبری احتمالی و همچنین پاسخ مناسب به آنها و اطمینان از رخ ندادنشان متمرکز است.
پس، میدانید، اگر توان ایران را برای مختل کردن زندگی عادی آمریکاییها در نظر بگیرید، به نظرم بسیار محدود است. صفر نیست، اما بسیار محدود است. من خیلی بیشتر نگران حملات سایبری از سوی بازیگران دیگر میبودم، اما باز هم، هر کاری از دستمان برمیآید انجام میدهیم تا یک قدم جلوتر از این مسائل بمانیم، و فکر میکنم ما بهترین دولت دنیا در پیشبینی و جلوگیری از حملات سایبری هستیم.
پس چیزی که به مردم آمریکا میگویم این است که این خطری است که وجود دارد، اما فکر نمیکنم نگرانی درباره این خطرهای مبهم کار عاقلانهای باشد. شما دولتی انتخاب میکنید که برای شما بجنگد و از شما دفاع کند، و این همان کاری است که هر روز انجام میدهیم.
خبرنگار:
آقا، متشکرم. دو سؤال دارم؛ یکی خارجی و یکی داخلی. اول، از زمان اعلام «D-Day اقتصادی» در ارتباط با ایران، آیا رئیسجمهور ترامپ مستقیماً با رئیسجمهور شی صحبت کرده است؟ و از او خواسته بانکهای چینی خدمات مالی به تهران ارائه نکنند؟
جیدی ونس:
ما قطعاً چندین گفتوگو با چینیها داشتهایم، و صادقانه بگویم، فکر میکنم چینیها به برخی درخواستهای ما پاسخ مثبت دادهاند. در واقع نمیدانم آیا رئیسجمهور مستقیماً با شی صحبت کرده یا نه، اما بعداً پاسخش را برایتان پیدا میکنیم. بسیار متشکرم.
خبرنگار:
متشکرم، بسیار متشکرم، آقای معاون رئیسجمهور. میخواهم درباره اعلامیهای بپرسم که وزیر بِسِنت در ۲۴ اوت درباره عملیات «طرد اقتصادی» اعلام کرد. از آن زمان، بهجز امارات، آیا کشور دیگری هم به این شکل به انزوای ایران پیوسته است؟ و دوم، اگر چین را همراه نداشته باشید و ایران را منزوی نکند، آن عملیات چطور میتواند موفق باشد؟
جیدی ونس:
خب، اول از همه، به نظرم چینیها، یعنی جمهوری خلق چین، مایلاند در این زمینه همکاری کنند. و همه ما این را میدانیم، و فکر میکنم برای هر کسی که جمهوری خلق چین را میشناسد این یک راز آشکار است.
هرچه میخواهید دربارهشان بگویید، و البته ما برخی اختلافهای سیاستی داریم. رئیسجمهور رابطه بسیار خوبی با رئیسجمهور شی دارد، اما روشن است که در برخی منافع همراستا نیستیم و در بعضی مسائل رئیسجمهور باید منافع ما را دنبال کند، حتی اگر به زیان دیگران باشد.
هرچه میخواهید دربارهشان بگویید، آنها از آن نوع کشورهایی نیستند که چون در یک مناقشه بینالمللی به خواستهشان نرسیدهاند، به کشتیرانی تجاری شلیک کنند. از این نظر، فکر میکنم حاضرند کمی مسئولانهتر رفتار کنند.
باز هم نمیگویم دارند هر کاری را که از آنها خواستهایم انجام میدهند، اما فکر میکنم جمهوری خلق چین قطعاً بسیار مسئولانهتر از ایرانیها، و بسیار مسئولانهتر از چند کشور دیگر هم رفتار کرده است.
اما فقط جمهوری خلق چین نیست. اگر به ترکیه نگاه کنید، اگر به آذربایجان، امارات، عربستان سعودی، قطر و بسیاری از کشورهای ائتلاف عربی خلیج [فارس] نگاه کنید، و در سراسر جهان را ببینید، در واقع شاهدیم که کشورهای زیادی هستند.
گاهی حاضر نیستند علناً بگویند، اما در خفا کارهای خوب زیادی انجام میدهند تا به ما کمک کنند مطمئن شویم ایرانیها بابت شلیک به کشتیرانی تجاری هزینه میدهند.
حالا باید یادآوری کنم که موضوع فقط این نیست که بابت شلیک به کشتیرانی تجاری هزینه میدهند؛ این کار همچنین منابع اقتصادی لازم برای بازسازی برنامه هستهایشان را، اگر بخواهند چنین کاری کنند، از آنها میگیرد.
تا اینجا ندیدهایم که تلاش کنند چنین کاری انجام دهند، اما بخشی از کاری که اینجا انجام میدهیم این است که، پس از نابود کردن ظرفیت غنیسازی هستهای آنها، میکوشیم مطمئن شویم آن را بازسازی نمیکنند، حتی اگر در آینده برای این کار تلاش کنند.
و به همین دلیل این موضوع اهمیت دارد. ما از کشتیرانی تجاری محافظت میکنیم. از بازارهای جهانی انرژی محافظت میکنیم. اما همه اینها در خدمت، همهاش در خدمت این است که مطمئن شویم ایران به یک قدرت دارای سلاح هستهای تبدیل نمیشود.