thinking about you
~هیونگ چقدر طولش دادی! بومگیو رو پیدا کردی؟
+ ا..اره، یکم حرف زدیم
~ مطمئنم فقط حرف نبوده
یونجون اخماشو تو هم کرد
+ منظورت چیه؟!
~ یوشی همین الان وسایلشو برداشت و با گریه از اینجا رفت
یونجون تازه فهمید منظور بومگیو اونجا چی بوده...پس یوشی دیده بودشون..
به کای نزدیک تر شد
+ باید برم دنبالش؟
~ اگه دیوونه شدی و میخوای یه آدم بیشعور به نظر برسی برو!
با نشنیدن جوابی از یونجون ادامه داد
~ فردا اول وقت برو و باهاش صحبت کن، باید دیگه تمومش کنی!
یونجون سری تکون داد و باز هم به زمین خیره شد.
بومگیو باالخره برگشت و سوبین رو از پیست رقص کشید بیرون.
-هیونگ برگردیم؟ من یکم خسته شدم..
+ اههه ولی هنوز که خیلی زودههه
-پس تو بمون خودم برمیگردم
سوبین پوفی کرد و گفت
+ وایستا با کای خداحافظی کنم
بومگیو سرشو تکون داد و از سالن خارج شد. « یوشی اونجا نبود... پس حتما بعد دیدن اون چیزا رفته...»
با خودش گفت
+ اومدم، بریم؟
---------
فردای اون روز بومگیو با سردرد عجیبی از خواب بلند شد. با یادآوری شب قبل لب پایینش رو گاز گرفت.
«الان یعنی ازم خوشش میاد دیگه نه؟»
خواست حس خوبی داشته باشه بابتش اما نمیتونست، بوسهٔ دیشب حقیقت اینکه یونجون هنوز تو رابطه‌ست رو عوض نمیکرد.
هوفی کشید و گوشی ش رو باز کرد
یونجون پست جدید گزاشته بود، یه عکس بود از آثارش توی نمایشگاه و گل های لیلیومی که بومگیو براش آورده بود کنار تابلو «غریبه آشنا من» خودنمایی میکرد.
آهنگی که روی پست بود رو پلی کرد.
If you knew how much this moment means to me
And how long I’ve waited for your touch
If you knew how happy you are making me
I’ve never thought that I’d love anyone so much
Feels like home to me
ـ دیگه حتی نمیدونم به چی باور کنم...
زیر لب گفت.
-----
یونجون وارد کافه تریا شد.
+ سالم کای، یوشی رو ندیدی؟
سوبین که کنار کای نشسته بود با اون حرف نگاهی پر از فحش تحویل یونجون داد.
یونجون که متوجه نگاه سوبین شد ادامه داد
+ میخوام تمومش کنم.
~سلام هیونگ، صبح وقتی بیدار شدم تو اتاق نبود، موقع اومدن به اینجا تو راهرو دیدمش اما حتی نگاهمم نکرد و رد شد.
یونجون سرشو تکون داد و رفت.
-پس قراره جدا بشه؟
کای نگاهشو به سوبین داد
+ خودش که همینو میگه... ولی یوشی ای که من میشناسم... هوف نمیدونم، فقط کاش زودتر تموم کنن، دیگه حوصله دیدن یوشی رو کنار هیونگ ندارم
-هوم... دیشب چیشده بود؟ اصال نفهمیدم، فقط بومگیو با لب و اوچه آویزون اومد گفت که برگردیم.
کای چشماشو گرد کرد و با صدای بلندی گفت
+ سوبیننن خبر ندارییی؟؟
سوبین نگاه متعجبی کرد
-مگه چیزی شده بود؟! بومگیو چیزی نگفت توام نگفتی!
+ وای فکر کردم میدونییییی دیشب هیونگم و بومگیو همو بوسیدنننن
سوبین قهوهش تو گلوش گیر کرد و به سرفه افتاد.
-چ..چی؟! گفتی بوسیدن؟؟؟؟
+ مطمئنم فقط همو نبوسیدن؛ خوردننننن
-وای یاجیزس باورم نمیشهه
+ امروزم بومگیو قراره بره خونه هیونگ بومجونو ببینه!
-این بومگیو جدیدا هیچیو بهم نمیگه باید باهاش قهر کنم
کای به حرف سوبین خندید
+ من از یوشی مطمئن نیستم... امکان نداره به این راحتیا بیخیال همه چیز بشه
-اگه اون یونجون به بومگیو آسیب بزنه خودم میکشمش!
-------
یونجون با دیدن یوشی سمتش دوید. وقتی بهش رسید بازوشو گرفت و نفس نفس زنان
گفت :
-یوشی.. باید حرف.. بزنیم
یوشی میترسید، میترسید که یونجون بخواد راجب رابطشون حرف بزنه پس فقط بهونه چید
+ ببخشید یونجون میشه بزاریمش بعدا؟ الان واقعا کار دارم
بازوشو از داخل دستاش درآورد اما یونجون دوباره دستش رو گرفت
-حتما چیز مهمیه که اصرار دارم!
یوشی دستش رو پس زد
+ عزیزم گفتم کار دارم بزار برای بعدا
لپ یونجون رو بوسید و با سرعتی که خودشم نمیدونست از کجا آورده دور شد
یونجون اهی کشید و به جدول لگد زد. حالش از این وضعیت بهم میخورد.
نگاهی به ساعت روی مچ دستش انداخت.
+ وای داره دیرم میشه
باید میرفت سر کلاس آخرش و بعدش میرفت خونه ، به هر حال با بومگیو قرار گذاشته بود برای دیدن بومجون.
---
+ پسره تخسسسس
بومگیو گوشش سوت کشید از صدای سوبین
-چیشده هیونگ؟
+ من باید بگم چیشده یا تو ؟ من دوست صمیمیتم و باید آخرین نفر از کیس‌ت خبر داشته باشم ؟
بومگیو دستاشو به حالتی که بگه آروم تر تکون داد و لپ هاش سرخ شده بودن
-می .. میخواستم بهت بگم هیونگ فقط زمان درستشو پیدا نکردم... البته اون هنوز دوست پسر داره و چیزی بینمون نیست من مست بودم..
+ نمیدونستی امروز رفت که ازش جدا شه؟
بومگیو چشماشو گرد کرد، واقعا رفته بود تا جدا بشه؟
بومگیو سرشو انداخت پایین، خوشحال بود اما برای یوشی احساس بدی گرفته بود.
+ برنامت چیه؟
-قراره برم بومجونو ببینم
+ بومجونو یا یونجونو؟!
بومگیو چشماشو تو کاسه چرخوند
-خب بومجون خونه یونجونه و قاعدتا اونم میبینم دیگه!
سوبین دوستشو بغل کرد
+ خوشحالم که حالت داره بهتر میشه گیو
-هیونگ احساساتی نشو، بریم کالسمون دیر میشه
-------
بالخره کلاس بومگیو تموم شده بود. با صدای نوتیف گوشیش لبخند زد، پیام از «دزد ایرپادم» بود
«+ کلاست تموم شد ؟»
«- اره»
«+ منتظرم باش میام دنبالت»
«- نه خونتو بلدم میام ، نیازی نیست از خونت تا دانشگاه دوباره بیای»
«+مطمئنی؟»
«- اره هیونگ میام خودم»
«+ پس منو بومجون منتظرتیم ؛ مواظب خودت باش»
«- میبینمت»
---
سوبین حوصلش سر رفته بود و اونروز نتونسته بود راحت با دوست پسر عزیزش وقت بگذرونه.
کمی پاهاش رو تکون داد تا از حالت خواب رفتگی دربیان.
+ آایشش گوشیمو کجا گزاشتمم؟
تقریبا کل اتاق رو بهم ریخت تا بالاخره گوشیش رو پیدا کرد.
شماره کای رو گرفت و به ثانیه نکشید که جوابشو داد
-سالم سوبی
کای با لحن بامزهش گفت
+ سوبی نیاز داره دوستپسرش رو ببوسه و بغل کنه!
و گوشی روش قطع شد.
+ چ..چرا قطع کر-
با شنیدن صدای در اتاق از جا پرید.
-هیونگ منمم
با تعجب در رو باز کرد.
+ کای به کونت موتور بستی مگه چجوری اینقد زود اومدیی
-دستت درد نکنه هیونگ واقعا که! دوست پسرم نیازم داره پس باید سریعا پیشش باشم خب!
و در رو پشت سرش بست.
-بومگیو پیش یونجون هیونگه نه...؟
سوبین سرشو تکون داد و کای نزدیک تر شد.
-پس منو آقا خرگوشه چند ساعت تنهاییم..
دوتا دستاشو دور گردن سوبین حلقه کرد.
نفس گرم سوبین لب هاش رو لمس میکرد و هر ثانیه دیوونه ترش میکرد.
سوبین دستشو پشت کمر کای گزاشت و بدنهاشون رو بهم چسبوند و لب های کای رو بین لب های خودش گرفت.
کای چنگی به موهای سوبین زد و همراهیش کرد.
همونطور که لب های همدیگه رو میبوسیدن، سوبین کای رو سمت تختش کشوند و لحظه بعد سوبین روی کای افتاده بود.
از گونه هاش شروع کرد و به گردنش رسید و نقطه به نقطه ش رو میمکید.
+ فردا.. گردنت پر از.. آثار.. من میشه..
کای زیر لب ناله خفه ای کرد و دستشو از زیر تیشرت سوبین داخل برد و به کمرش چنگی زد که باعث شد سوبین روی گردنش بازدم کنه و نفس داغش به پوستش بخوره.
کای به خودش لرزید و تو چشمای سوبین نگاه کرد.
دوباره لب هاشون رو به همدیگه رسوندن و اینبار کای سعی کرد لباس سوبین رو دربیاره.
سوبین کمی عقب رفت
+ مطمئنی؟
نمیخواست کاری کنه که کای بعدا احساس بدی داشته باشه
-هی..هیونگ، میخوام حست کن..کنم..
-----
با صدای نوتیف گوشیش دستکشش رو درآورد.
«- عشقم ببخشید بابت اونموقع.. میخوای االن بریم بیرون؟ خیلی وقته دیت نرفتیم»
+ با خودش چه فکری میکنه واقعا...
یونجون زیر لب گفت؛ به هرحال قرار نبود جوابشو بده.
زنگ در خونه به صدا دراومد.
یونجون خودشو تو آینه نگاه کرد تا مطمئن باشه خوب
بنظر میرسه، و بعد در رو باز کرد و با لبخند گفت
+ خوش اومدی، بیا تو.
همین که بومگیو پا گذاشت داخل، بو ی خوب غذا توی بینیش پیچید. خونه یونجون اینبار مرتب تر بود .