نامه سرگشاده و انتقادی انجمن اسلامی دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در خصوص عملکرد ریاست دانشگاه و فشارهای سیاسی نمایندگان جهت ابقای ریاست دکتر شیرانی
جناب آقای دکتر ظفرقندی
وزیر محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
با سلام و احترام
در هفتههای اخیر، برخی شنیدهها و اخبار نیمهرسمی، حاکی از آن است که نمایندگان استان اصفهان با تنظیم یک نامهی دستهجمعی، در تلاش بودهاند تا با سواستفاده از نفوذ و اعمال فشار گروهی، ابقای ریاست فعلی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان را در این منصب، به شما و وزارتخانهتان تحمیل کنند. از آنجا که این خبر، موجی از نگرانیها را در میان جامعه دانشگاهی، اعم از دانشجویان، اساتید و کارکنان دانشگاهمان برانگیخته است، اینک ما، بهعنوان نمایندگان دانشجویان در انجمن اسلامی دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، وظیفه خود میدانیم تا با قاطعیت و شفافیت، رئوس این نگرانیها و مطالبات دانشگاهیان را با شما در میان گذاریم:
ابتدائا باید توجه کرد که نمایندگان اصفهان که با حداقل میزان مشارکت و تنها به مدد رانت نظارت استصوابی، به کرسیهای مجلس راه یافتهاند، نه تنها پایگاه مردمی محکمی در جامعه اصفهان ندارند بلکه فاقد هرگونه مقبولیت در میان جامعه دانشگاهی نیز هستند. حضور تنی چند از ایشان در سالهای اخیر در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان برای ایراد سخنرانی در سالنهای اجلاس خالی از دانشجو و با مستمعین انگشتشمار، به خوبی موید این نکته است. درحالی که دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، به شدت نیازمند مدیریتی است که مقبولیت کثیری در میان دانشجویان و به ویژه اعضای هیئت علمی داشته باشد تا با ایجاد یک فضای آرام و دوستانه و نیز فراهم کردن یک اجماع عمومی، قدم در راه حل مشکلات عدیدهی این دانشگاه بگذارد، گوش سپردن به پیشنهادات کسانی که اینچنین فاقد پشتوانهی مردمی بالاخص در دانشگاه علوم پزشکی میباشند، چندان کار عاقلانهای به نظر نمیرسد. از آن گذشته در انتخاب ریاست دانشگاه علوم پزشکی اصفهان که عهدهدار مسئولیت تولیت نظام سلامت نیز میباشد، هرگز نمیتوان و نباید به مشورت کسانی اعتنا کرد که نهتنها هیچ تخصص و دانشی در این زمینه ندارند، بلکه کارنامه عملکردشان نیز مملو از ادبیات شبهعلم و رویکرد ضدعلم بودهاست.
دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به عنوان مهمترین مرکز علمی و آموزشی استان و همچنین نهادی مسئول در زمینه تأمین سلامت عمومی، نیازمند ریاستی است که شایسته، مستقل، توانمند و محبوب باشد. ریاستی که بتواند رابطهای سازنده و اعتمادآفرین با دانشجویان، اساتید و کارکنان دانشگاه برقرار کند. در حالی که تجربه نشان داده است که ریاست فعلی دانشگاه نه تنها فاقد چنین ظرفیتهایی است، بلکه با اعمال سیاستهای انقباضی در سالهای اخیر، شکاف میان مدیریت دانشگاه و جامعه دانشگاهی را عمیقتر کرده، با سوتدبیر در مدیریت دانشگاه، بدهیهای انبوه به بار آورده، و اکنون نیز، استقلال دانشگاه را که پیشتر در پیش پای بسیاری نهادهای خارج دانشگاه قربانی کرده بود، اینک در پیشگاه نمایندگان مجلس، و احتمالا خواستهها و منافع ایشان، ذبح میکند.
باید توجه کرد که نمایندگان اصفهان که با حداقل میزان مشارکت و تنها به مدد رانت نظارت استصوابی، به کرسیهای مجلس راه یافتهاند، نه تنها پایگاه مردمی محکمی در جامعه اصفهان ندارند بلکه فاقد هرگونه مقبولیت در میان جامعه دانشگاهی نیز هستند.
باید خاطر نشان کرد که شاکلهی نگرانیهای ما البته، کاملا برخاسته از سابقه عملکردی ریاست و هیئت رئیسه فعلی دانشگاه است. برخوردهای انضباطی غیرموجه با دانشجویان با بازگذاشتن دست معاونت دانشجویی برای تشکیل پروندههای انضباطی متعدد بدون ارائه دلایل و شواهد قانعکننده، و فشارهای سیاسی و امنیتی بر تشکلها و دانشجویان مستقل، در سالهای اخیر دانشگاه را به محیطی بسته و خفقانآور تبدیل کرد. علاوه بر این، محدودیت در چاپ نشریات دانشجویی، لغو فعالیتهای هنری و فرهنگی مانند کانونهای تئاتر و موسیقی، و اختصاص اکثریت فضای دانشگاه به تشکلهای خاص، همگی گواه بر سیاستهای انحصارطلبانه و محدودکنندهای است که ریاست فعلی و تیم همراه آن در پیش گرفتهاند. این سیاستها نه تنها موجب خشم و نارضایتی دانشجویان شده، بلکه فضای دانشگاه را به شدت رادیکال و پرتنش کرده است. دانشگاه نیازمند مدیریتی است که بتواند با ایجاد فضای آزاد و احترام به افکار مختلف، اعتماد جامعه دانشگاهی را به دست آورد، نه اینکه با ایجاد محدودیت و سرکوب، شکاف میان دانشجویان و مدیریت را عمیقتر کند.
برخوردهای انضباطی غیرموجه با دانشجویان با بازگذاشتن دست معاونت دانشجویی برای تشکیل پروندههای انضباطی متعدد بدون ارائه دلایل و شواهد قانعکننده، و فشارهای سیاسی و امنیتی بر تشکلها و دانشجویان مستقل، در سالهای اخیر دانشگاه را به محیطی بسته و خفقانآور تبدیل کرد.
در سه سال گذشته در حالیکه اساتید با مشکلات عدیدهای روبرو بودهاند کمترین توجه به آنان شده و بعضا حتی مورد بیمهریهای گزاف نیز قرار گفتهاند؛ به خاطر حمایت تعدادی از اساتید از دانشجویان معترض و امضا یک نامه به رئیس دانشگاه، از ارتقای اساتید امضاکننده نامه به اشکال مختلف جلوگیری شده که در خصوص این موضوع البته قابلیت بررسی نماینده ویژه وزیر وجود دارد. برنامهها، کلاسها، کارآموزیها و کارورزیها فقط بر اساس تعهدات اخلاقی اساتید ادامه دارند. هیچگونه برنامهریزی، پایش، کنترل و سیاستگذاری در حوزه آموزش بچشم نمیخورد. استخدام و بکارگیری اساتید اعم از تعهدی یا پیمانی بر اساس موازین سیاسی خاص صورت گرفته است. اساتیدی که در دورههای مدیریتی قبلی به علت ضعف علمی توسط گروههای آموزشی پذیرفته نشده بودند در صورت پایبندی به یک تفکر سیاسی خاص، استخدام و بکار گرفته شدند.
این نابسامانیها البته صرفا به فضای فرهنگی و آموزشی دانشگاه محدود نمیشود. فاجعه مدیریت مالی دانشگاه وضعیت را بجایی رسانده که هر روزه بیمهها، شرکتهای فروش تجهیزات، پیمانکاران، افراد حقیقی، پرسنل و...طلبکارانی هستند که مطالبات خود را به صورتهای مختلف از واحدهای تابعه طلب میکنند. اخبار غیر رسمی حکایت از آن دارد که دانشگاه حدود شش هزاروپانصد میلیارد تومان بدهی دارد. همچنین قدیمیترین خوابگاه دانشجویی دانشگاه یعنی خوابگاه شهید ردانی پور، تحت عنوان احداث خوابگاه جدید، بدون دیدن ردیف بودجه خاص، و صرفا با حمایت بعضی از خیرین تخریب شده و تا این لحظه جز ویرانهای نیست که به همین سبب دانشگاه مجبور به اجاره و رهن خوابگاه به
جای خوابگاه قدیمی شد که این امر خود مسبب تحمیل هزینه اضافی بر بیت المال شده است.
اساتیدی که در دورههای مدیریتی قبلی به علت ضعف علمی توسط گروههای آموزشی پذیرفته نشده بودند در صورت پایبندی به یک تفکر سیاسی خاص، استخدام و بکار گرفته شدند.
حال چگونه میتوان انتظار داشت که مدیری که حتی قادر به تامین منابع مالی و کنترل بدهیهای دانشگاه نیست، بتواند اهداف علمی و پژوهشی دانشگاه را به پیش برد و در زمینه توسعه آموزشی و تحقیقاتی موفق باشد؟ این بدهیها، امکانات و تسهیلات دانشگاه را محدود کرده و مانع از تحقق برنامههای توسعهای دانشگاه شده است. ادامه این وضعیت، نه تنها آینده دانشگاه، بلکه آینده علمی و حرفهای هزاران دانشجو و پژوهشگر را نیز به خطر میاندازد.
فاجعه مدیریت مالی دانشگاه وضعیت را بجایی رسانده که هر روزه بیمهها، شرکتهای فروش تجهیزات، پیمانکاران، افراد حقیقی، پرسنل و... طلبکارانی هستند که مطالبات خود را به صورتهای مختلف از واحدهای تابعه طلب میکنند.
ما از دولت کنونی که با وعده گشایش سیاسی و اقتصادی و ایجاد تغییر روی کار آمد، انتظار داشتیم که به اصول شایستهسالاری و استقلال در تصمیمگیری پایبند باشد. اما متأسفانه، انتصابات افراد تندرو و اصولگرا در مناصب مختلف، از جمله استانداریها و پستهای کلیدی دیگر، و همچنین عدم گشایش در بسیاری موضوعات از قبیل فیلترینگ، گشت ارشاد و... سبب شده تا بسیاری از حامیان و رأیدهندگان دولت سرخورده و ناامید شوند. اگر دولت و وزرات بهداشت در انتخاب یک رئیس دانشگاه هم نتواند استقلال خود را حفظ کند و تحتتاثیر لابیهای نمایندگان و فشارهای جناحی قرار گیرد، عملاً تفاوتی با دولتهای رانتیر پیشین نخواهد داشت. دولت نباید با رسمیت دادن به این اعمال نفوذها به سرخوردگی و ناامیدی مردم و بهویژه جامعه دانشگاهی دامن بزند. اگر دولت در اینجا نیز از اختیار و استقلال خود بهره نبرد، به مردم اثبات خواهد کرد که در حقیقت تفاوتی با دولتهای گذشته ندارد و تنها مهرهای دیگر در مسیر منفعتجوییهای صاحبان قدرت، و تسهیلگری برای ادامه روند تنگنظریها است. و اینچنین دولتی به یقین که دولت مستعجل است.
اگر دولت در اینجا نیز از اختیار و استقلال خود بهره نبرد، به مردم اثبات خواهد کرد که در حقیقت تفاوتی با دولتهای گذشته ندارد و تنها مهرهای دیگر در مسیر منفعتجوییهای صاحبان قدرت، و تسهیلگری برای ادامه روند تنگنظریها است.
این نامه را به عنوان هشداری صریح و مطالبهای جدی از جانب دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به شما میرسانیم. تصمیمی که در این خصوص میگیرید، نه تنها آینده این دانشگاه و آینده اعتماد و امید جامعه دانشگاهی به دولت را رقم خواهد زد بلکه مسیر چهارسالهی وزارت شما را نیز تعیین میکند؛ اینکه خدای ناکرده وزارتخانه معظم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، جولانگاه منافع جناحی و سیاسی قدرتمندان شود و یا سلامت و پاکیزگی خود را تا روز آخر محفوظ بدارد، همگی از همین تصمیمات ابتدایی شما آغاز میشوند.
جناب آقای دکتر ظفرقندی، وزیر محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، از شما استدعا داریم گربه را همین دم حجله بکشید و چهارسال مدیریت علمی و کارشناسی را جایگزین ترکتازیهای سیاسیون و منفعتطلبان کنید. در نهایت ما امیدواریم که تصمیم نهایی وزارتخانه به نفع جامعه دانشگاهی بوده و مسیر شایستهسالاری و استقلال وزارتخانه را نشان دهد.
با احترام
انجمن اسلامی دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان