multi shot
Vikiکلاه سویشرتِ مشکی رنگش رو روی سرش کشید و با چهرهای بیتفاوت وارد کلاس شد . طبق معمول دنجترین نقطه رو برای نشستن انتخاب کرد و بیتوجه به بقیهی بچهها ، بعد از پلی کردنِ آهنگ موردعلاقهش به پنجره خیره شد ؛ به سال پایینیهایی که سرخوشانه مشغول مسخره بازی بودن . با حس دستی روی شونهش چشمهاش رو روی هم فشار داد و به مزاحمِ همیشگیش لعنتی فرستاد : هی ؟ کله هویجی
بهش توجهی نکرد و صدای آهنگ رو بیشتر کرد ؛ سعید کم نیاورد ، یکی از هندزفریها رو از توی گوشش در آورد و توی گوش خودش گذاشت . با شنیدن آهنگِ کلاسیکی که پخش میشد لبخند مسخرهای روی لبهاش نشست : بهت نمیاد از این چیزا گوش بدی
علیرضا با اخم توی چشمهاش نگاه کرد و در حالی که هندزفری رو از گوشش بیرون میکشید ، با لحن تندی جوابش رو داد : کاش یاد بگیری انقدر تو زندگی بقیه سرک نکشی عزت اللهی .. یه روز نشد کاری به ما نداشته باشی
سعید کیفی که روی صندلیِ کنار علیرضا بود رو پایین انداخت و کنارش نشست . پسر در حالی که سعی میکرد خشمش رو کنترل کنه نفس عمیقی کشید و با تکون دادنِ سرش " بیشعور "ـی زمزمه کرد . با دیدن نیشخند تخسِ سعید اخمی روی پیشونیش نشست : نیشتو ببند
- هنوز برای اون پونصد تومن اینجوری شاکیای هویجِ زشت ؟ این خسیس بازیا چیه پول دستم بیاد میارم برات دیگه
علیرضا کلاه سویشرتش رو جلوتر کشید و با حرص نالید : محض رضای خدا یه بار اسممو صدا کن شاید خوشت اومد .. هویج چه صیغهایه آخه ؟
- باور کن خیلی بهت میاد
هوفی کشید و سرش رو به دیوارِ کنارش تکیه داد . حوصلهی جنگ اعصاب نداشت ؛ پسرِ تخس روبهروش همیشه حرفی برای گفتن داشت . سعید به سمت صورتش خم شد و سکوت رو شکست : اگه بهت بر نمیخوره یه زحمتی داشتم برات عزیزم
علیرضا دو انگشت اشاره و وسطش رو روی پیشونیِ پسر گذاشت و اون رو هُل داد تا از توی حلقش بیرون بیاد ، در همون حالت جواب داد : از همین الان جوابم منفیه
- ناز نکن جونِ داداش .. خانوادهم حسابمو فعلا بستن ولی تو یه امشبم جور کن برام در اولین فرصت پولتو تمام و کمال پس میدم
دست راستش رو بالا گرفت و ادامه داد : قول شرف میدم
پسر ابروهاش رو بالا انداخت : نه بابا ؟ تویی که هرچی داری به جیب بابات برمیگرده قول شرفم میتونی بدی ؟
- چرا هربار بحثِ با ..
با شنیدنِ برپا و وارد شدن دبیر به کلاس حرفش نصفه موند . با دیدن برگههای امتحان دستِ دبیر لعنتی به خودش فرستاد ، سعید حتی نمیدونست امروز فیزیک دارن !
- پاشین صندلیهارو درست کنید سریع ؛ بیست دقیقه بیشتر وقت ندارین درستون عقبه
نگاه امیدوارش رو به علیرضایی که با بیاعتنایی خودکار رو توی دستش میچرخوند داد : هی هویجی ؟ قراره کمکم کنی مگه نه ؟
- نترس دبیرا خودشون جوابو مینویسن برات
پوکر به پسر کله هویجیای که با اعتماد به نفس مشغول نوشتن بود نگاه کرد ؛ براش عجیب بود که چرا این پسر برخلاف بقیهی همکلاسیهاش علاقهای به ارتباط برقرار کردن باهاش نداره .
.
.
موتورِ سادهش با همهی ماشینهای مدل بالایی که جلوی در پارک شده بودن در تضاد بود ، هرچند براش عادی بود چون بار اولی نبود که عمارتِ عزت اللهی رو میبینه . بعد از جلو کشیدن کلاه سویشرتش سمت در رفت و زنگ رو فشار داد .
وقتی پا به داخلِ حیاط گذاشت از اومدنش پشیمون شد . صدای بلند موزیک از همین فاصله هم به گوش میرسید .
- هی شازده .. سمت ما نمیای ؟
- از سر و وضعش مشخصه از ما نیست بابا
- ولی خوب چیزیه لامصب
با تاسف سری برای دخترایی که حتی آرایش غلیظشون هم نمیتونست کم سن و بودنشون رو پنهان کنه تکون داد . با شنیدنِ حرف بعدی از زبونِ یکی از دخترا نتونست خودش رو کنترل کنه : این چرت و پرتا چیه میگی ؟ از سنت خجالت بکش احمق
- واااووو مستر هویجی نیومده کولاک کردی که
نگاه خشمگینش رو به سعیدی که با لبخندِ رو مخی بهش نزدیک میشد داد .
- سعیدیی این برج زهرمار کیه دعوت کردی بااز ؟
عصبانیتش با شنیدنِ لحن کشیده و لوسِ دختر بیشتر شد . سعید خندید و چشمکی تحویل داد ؛ بعد با گرفتنِ دست علیرضا اون رو به گوشهای کشید : قدم رو چشم ما گذاشتین
علیرضا نفسش رو با حرص بیرون داد و بستههای اکستازی رو از جیبش در آورد و روی سینهش پرت کرد .
‹ پ.ن : قرصهای اکستازی توی پارتیها استفاده میشن و باعث به وجود اومدنِ احساس هیجان و شادی در مصرف کننده میشن ، علاوه بر اون باعث میشن فرد با دیگران صمیمیتر از حد معمول رفتار کنه ؛ مصرف زیادشون به تدریج آثارِ مخربی روی ذهن و جسم میذاره ›
- این خیلی کمه که !
بدون توجه به حرفش با لحنی سرزنش آمیز حرفهاش رو توی صورت سعید کوبید : جای خانوادهت بودم تنها ولت نمیکردم خونه .. این کثافت کاریا چیه راه انداختی دوباره ؟
- ضد حال نباش انقد هویجی .. دنیا دو روزه
- سعید اینکارا نتیجهای نداره برات ! این سلیطهها و کله شقهایی که من میبینم کار دستت میدن آخرش
سعید خندید و دستش رو از زیر کلاه سویشرتش رد کرد . دستش رو توی موهای نرمش کشید و با لحنی که با شوخی آمیخته شده بود زمزمه کرد : به قول خودت تا پدرِ گرامی هست نگرانی و دغدغه چرا ؟
پسر هیچوقت دوست نداشت کسی لمسش کنه ، پس با نادیده گرفتنِ حس خوبی که گرفته بود دستهای سعید رو از توی موهاش بیرون کشید و کلاهش رو جلوتر کشید : تا فردا وقت داری پولو بزنی به حسابم .. باز بخوای بپیچونی کلاهمون میره تو هم
خواست از کنارش رد بشه که دست سعید روی بازوهاش نشست : کجا ؟ امشب مهمون منی
- دست از سرم بردار سعید من از اینجور بچه بازیا متنفرم
- یه بار رو بخاطر من نه نیار دیگه علیرضا
اخمهاش با شنیدن اسمش از زبونِ پسری که همیشه هویجی صداش میزد باز شد ؛ حسی بهش اجازه نمیداد که خواستهش رو رد کنه . نفس عمیقی کشید و با بیمیلی سرش رو تکون داد : اون دکمههای لامصبتو ببند اول
سعید در کمال تعجب خندید : تو جون بخواه کله هویجی
.
.
صدای بلند موزیک و نورهای آبی و بنفش بشدت روی مخش بود ؛ بدتر از اون هم نوجوونهای بیجنبه و بد مستی بودن که انگار لغتِ " شعور " براشون بیمعنی بود . با شنیدن صدای سعید به خودش اومد : بخور یکم رو به راه بشی
با بیحوصلگی دستی که شات رو جلوی چشمهاش تکون میداد پس زد : اهل این چیزا نیستم
- عجیبه .. ساقی باشی و لب به آب شنگولی نزنی ؟
- علاقهای ندارم
- بزن حالت خوب میشه
- الان تنها چیزی که با زدنش حالم خوب میشه تویی !
سعید خندید و سرش رو تکون داد . شات رو سر کشید و روی صورتش خم شد : خیلی عجیبی پسر .. دلم میخواد بیشتر بشناسمت
با حس نزدیکیِ بیش از حد سردردش شدیدتر شد ، کمی خودش رو عقب کشید : سرم درد میکنه .. نمیتونم اینجا بمونم
- پاشو بریم طبقه بالا ، اونجا اتاقاش عایق داره زیاد اذیت نمیشی
عقلش میگفت باید بلندشی و اون خونهی لعنتی رو ترک کنی ؛ اما لعنت به قلبِ بیجنبهش که نمیدونست چه مرگش شده ! پشت سر سعید وارد اتاق شد . لبهی تخت نشست و دستهاش رو روی سرش گذاشت . سعید با نگرانی کنارش نشست و دستش رو روی شونهش گذاشت : خوبی ؟
آروم سرش رو تکون داد : چیزی نیست فقط از شلوغی خوشم نمیاد
سعید نفسی گرفت و لب زد : میتونم باهات حرف بزنم ؟
- تا الان چه غلطی میکردی پس ؟
خندید و آروم کلاه پسر رو از روی سرش پایین کشید : سویشرتتو درار گرمه
- راحتم همینجوری
- حداقل کلاهه رو نزار سرت .. رنگ موهاتو دوست دارم
داغ شدنِ صورتش رو به خوبی حس کرد و معذب روی تخت جا به جا شد . سعید که فهمید راحت نیست سعی کرد بحث رو عوض کنه : خیلی نامردی کردی امروز صبح .. مامانم نمرهم رو ببینه دارَم میزنه
- کاش بیشتر رو تربیتت کار میکرد
سعید متعجب نگاهش کرد : برا چی ؟
- زیادی بیحیایی
خندید و ضربهای به پشتش وارد کرد : اینکارا برای یه نوجوون عادیه هویجی .. افکار تو زیادی مامان بزرگیه
علیرضا آروم خندید و زیر لب فحشی نثارش کرد .