-love or hate?-

-love or hate?-

asal

من الوزم الفا جانشین پک قدرتمندمون که کل پکای اطراف فرمانبر ما بودن هیچ حسی بهتر از حس والا بودنُ قدرت نبود وضعیت نرمال و حال خوب در حال گذروندن زندگی

به عنوان پسر بزرگتر و صد البته جانشین حساسیت زیادی رو کاراهایی که انجام میدادم داشتن ایده جدید پدرمم پیدا کردن امگا برام بود، و کسی که خودش برام انتخاب کرده بود، نفرت داشتم ازش چون هیچ جوره تایپم نبود سر کردن باهاش سخت و حوصله سر بر

+با اینکه احترام زیادی برای پدری مثل شما قائلم، ولی به نظرم اون پسر اصلا مناسب من نیست از همه لحاظ با گذشت زمان خودم یک نفرو پیدا میکنم تا براتون نوه و وارث بیاره.

_پسرم ما با این پک معامله بستیم و در اصل پسرشونو گرفتیم،بیخیال شو و قبولش کن، برای تو که هیچ فرقی نداره اخرش با یکی الفای درونتو ازاد میکنی

+ولی پدر اخه این ظلمه....

_همین که من گفتم تمام. فردا میاد به دیدنت

از طرفی دلم براش میسوخت که اینقدر بهش ظلم شده رسما خریداری شده! ولی هیچی از تنفرم بهش کم نمیکرد.از طرفی دیگه الفای گرگ درونم بیداد میکرد واسه ازاد شدن و هر چه زودتر باید این عمل صورت میگرفت.

بعد اتمام صحبت با پدرم بیخیال به سمت اتاقم حرکت کردم

در اتاق رو باز کردم با دیدن دکور جدید اخمامو تو هم کشیدم به خدمه ای که رد میشد تشری زدم

+با چه اجازه ای دست به اتاق من زدین؟

@اقا دستور دادن...برای خوش امد گویی همسر-

+دهنتو ببند میتونی بری

داشتم از کارای پدرم کلافه میشد وارد اتاق شدمو شلوار و پیرهن رسمیمو با یک تیشرت و شرتک تعویض کردمُ دراز کشیدمُ به فردا فکر کردم

اگه اونم مثل افراد پکشون عوضی بود چی؟

چه اتفاقی پیش روعه...

صد در صد ایندمو با اون پسر ازش متنفرم تصور نمیکردم!

اینده و سرنوشت براش مبهم بود

ادمیم نبود که زیاد در مورد اینده اش بیخیال باشه

گاهی اوقات اگه خودتی به سرنوشت بسپاری بهتره، شاید چیزی بهتر از تصورت برات رقم بزنه.

tomorrow:

وقت اومدنشون بود کل عمارت اماده استقبال پر شکوهی بودن

طبق رسم و عادات رسمی کت و شلوار مشکی پوشیده بودم. نمیدونم چرا امروز بدجور اون روی گرگم بیداد میکرد..

با دیدنشون جلو در لبخندی زدمو دست دراز کردم سمت کسی که امگام بود، کسی که قرار بود باهاش زندگی کنم

قد کوتاه و موهای طلایی داشت، میشد گفت یک جوجه طلاییه، ظاهر اروم و ساکتی داشت چه بهتر از این، شر کمتر.

بزرگان پک نشستند برای صحبت

ظاهری به نوع دوستی ولی با افکار پلید و دشنمی سخت!

بی حوصله از این جمع کسل کننده نیم نگاهی به پسر طلایی که کنارش بود انداخت، سرش پایین بودُ راحت نبودنش بی حوصلگیش مشخص بود

بالاخره بعد مدت که به سختی گذشته بود خانواده گوستاوو عمارتُ ترک کردن

منو جوجه به سمت اتاق راه افتادیم

رو تخت دراز کشیدمُ اونم رو مبل کنار تخت نشست بی سر و صدا. تصمیم داشتم اول کار همه حرفامو بهش بزنم

+ببین جوجه من هیچ علاقه ای به همسرو جفت و این داستانا ندارم، هیچ کسی بهت ندارمُ به عشق و عاشقی اعتقادی ندارم، اگه الان اینجایی فقط از سر اجباره نه چیز دیگه ای، من ادم متعهدی نیستم پس دلتو خوش نکن پی زندگیت باش

انگار که از حرفام جا خورده باشه بجای شنیدن عاشقتم دوست دارم اینارو شنیده باشه.صدای میلرزید یا من اشتباه میکردم؟مثل خودم جواب داد

_منم هیچ حسی به شما ندارم هیچ تمایلی به کنارتون بودن ندارم و همینطور که شما گفتین از روی اجباره، هیچ مشکلی براتون درست نمیکنم به زندگیتون برسین

با اینکه خودم صد برابر این حرفارو بهش زده بودم بازم تعجب کردم

بیخیال افکارم شدمُ خودمو با گوشیم مشغول کردم

در حال عوض کردن لباسش بود با دیدن کمر باریکُ پوست سفیدش که تضاد کاملی با رنگ موهاشو جوجه بودنش داشت نگاه هیزم زل زده بودم بهش

بیخود نبود که گرگ درونم امروز به طرز عجیبی دیوونه ام کرده بود

خیلی عشوه داشت، عشوه ذاتی حتی لباس عوض کردنش با ناز و دلبر بود

نباید انقدر حواسم پرتش میبود این درست نبود!

_دید میزنی اقا الوز؟

+دید؟ نه چیز... هیچی

خنده دلبری کردُ از اتاق زد بیرون

تصویر خندش تو مغزم اکو میشد...

این حسا کنترلش دست من نبود همین مشکل ساز میشد.

Report Page