https://t.me/IRospace
HAMID.HAGVERDI( MHD)
نگاهی به پیشینه ی فالکن های ترک و پروژه ی جنجالی اوزگور
F-16 Block 30 Modernization:
پروژه ÜZGÜR [ آزاد ]
پروژه اوزگور که توسط TAI تحت مدیریت ریاست صنایع دفاعی انجام می شود ، با هدف مدرن سازی هواپیماهای F-16 Block 30 است (در ابتدا و نهایتا برای بلاک 50) .
در اواخر دهه 1970 ، ترکیه با استقرار صنایع هوافضا (TUSAŞ) شعار جدیدی ارائه کرد. بر اساس این شعار ، ترکیه به دنبال ساخت جنگنده مشارکتی و بومی است . دهه 1980 ، نیروی هوایی ترکیه می خواست جنگنده های خود مانند F-5 ، F-100 ، F-104 را با هواپیماهای جدیدتر جایگزین کند و مناقصه جنگنده جدیدی را برای این کار آغاز کرد. جنرال دینامیک F-16 برنده این مناقصه شد. در نتیجه پروژه های Peace Onyx I ، II ، III ، IV ، در مجموع 270 فروند F-16 برای نیروی هوایی ترکیه تولید شد.
(هم خرید هم مونتاژ در ترکیه، امروزه کمتر از 230 فروند فالکن ترکیه قابلیت های عملیاتی دارند (ذخیره یا فعال و یا تحت اورهال) )
مدرنیزاسیون CCIP
در جریان این طرح از 1990 تا 2010 ؛ فناوری سریعتر از آنچه انتظار می رفت توسعه یافت و جنگنده های F-16 ترک از فناوری روز دور عقب ماندند (استاندارد بلاک 50 مربوط به دهه 90 هر چند بیشتر فالکن های دنیا در این استاندارد اند) . اول از همه ، پروژه celncel III راه اندازی شد و 10 فروند F-16 در پیکربندی های مختلف بلوک به عنوان بستر آزمایش در TAI مدرن شد. با دریافت بازخورد مثبت در نتیجه فعالیت نوسازی ، این پروژه بسیار گسترش یافت و در تمام جنگنده های بلاک 40 و بلاک 50 F-16 موجودی نیروی هوایی ترکیه اعمال شد. در محدوده این پروژه که CCIP نامیده می شد ، 165 فروند F-16 مدرن شد، بنابراین ، در مجموع 175 هواپیمای F-16 به صورت سری به همراه هواپیماهایی که با پروژه celncel III مدرنیزه شده اند ، مدرن شدند . مشخص است که 37 جنگنده F-16 در پیکربندی بلاک 30 تا حدی در این پروژه های نوسازی شرکت کردند(این طرح های و پروژه های سابق زیاد چشم گیر نبوده و امر مسلم از بلاک 60 به طور مطلق پایین تر اند هدف ترکیه از طرح اخیر رسیدن به قابلیت هایی مشابه بلاک 70 فالکن (وایپر) است) .
F-16 بلوک 30
مدرن سازی ساختاری
جنگنده های F-16 Block 30 در نیروی هوایی ترکیه تا سال 2016 به حدود 7000 ساعت پرواز رسید(میانگین) . بنابراین ، در سال 2015 قراردادی برای F-16 Block 30 در نیروی هوایی ترکیه امضا شد و یک پروژه بهبود ساختاری در سال 2016 آغاز شد. با اجرای این پروژه که در سال 2016 آغاز شد ، مداومت یک دوره پرواز عملیاتی F-16 Block 30 تا 4000 ساعت و دوره اورهال 8000 ساعت به 12000 ساعت افزایش می یافت . در این پروژه که به طور مشترک توسط TAI و طراح اصلی لاکهید مارتین اجرا می شود ، تصمیم گرفته شده است که بدنه و بالهای کل 35 جنگنده تقویت شود. در محدوده پروژه ، یک مدل F-16C و یک مدل F-16D دوگانه با کیت های لاکهید مارتین مدرن شد.
پس از موفقیت در نوسازی ، تصمیم گرفته شد که این برنامه در سایر F-16 Block 30 در سال 2018 اعمال شود. اولین هواپیما در ژوئیه 2020 به 132 مین فرماندهی اسکادران تسلیحات و تاکتیکی تحویل داده شد. قرار است این پروژه در سال 2023 تکمیل شود.
F-16 Block 30 Modernization
Avionic
در اولین سالهای پروژه اوزگور ، F-16 Blok 30 TM (مونتاژ ترکیه) در شرایط کنونی منسوخ بود (برحسب استاندارد ناتو) . نیروی هوایی ترکیه دو گزینه داشت ؛ بلوک های 30 یا مدرن می شوند یا با F-16 های مدرن جایگزین می شوند. نیروی هوایی ترکیه تصمیم گرفت F-16 Block 30 را مدرن کند. پروژه اوزگور سومین پروژه نوسازی ملی پس از مدرن سازی شیمشک و ایشیک خواهد بود. در چارچوب پروژه ، هدف آن تجهیز 35 فروند هواپیمای F-16 Block 30 به یک کامپیوتر ماموریت منحصر به فرد ملی و نرم افزار ملی OFP
است
امضای پروژه اوزگور
قرارداد "پروژه رایگان" ، که شامل توسعه سیستم ملی هوانوردی و ادغام سلاح برای هواپیماهای رزمی است ، بین SSB و TAI در 6 مارس 2012 به امضا رسید. در مراسم 6 مارس 2012 ، قرارداد فرعی بین TAI و ASELSAN و پروتکل اجرای سه جانبه بین فرماندهی نیروی هوایی ، ریاست صنایع دفاع و TAI امضا شد. در مجموع 46 میلیون دلار قرارداد امضا شد(فاز ابتدایی) .
در محدوده پروژه ، یک هواپیمای F-16C Block 30 توسط فرماندهی نیروی هوایی به TAI اختصاص داده شد. در سال 2012 ، در محدوده برنامه ÜZGÜR ، Hv.K.K. اولین حرکت آزمایشی برای پذیرش هواپیمای F-16 انجام شد که توسط TUSAŞ و آزمایشات زمینی آن به TAI داده شد.
تمام کنترل های هواپیما و سیستم های تسلیحاتی ، و همچنین محدودیت عملکرد هواپیما ، در طول پروازها مورد آزمایش قرار گرفت و معیارهای عملکرد برای ارائه ورودی برای مطالعات نوسازی تعیین شد. در محدوده پروازهای ARUT ، که نقطه عطفی در مطالعات نوسازی محسوب می شود ، 17 پرواز انجام شد و داده های مهندسی مورد نیاز برای نوسازی در پروفایل های مختلف پرواز جمع آوری شد.
برخی جزئیات طرح
کامپیوتر بومی جنگنده :
رایانه ملی ماموریت (MGB) یک کامپیوتر کنترل ماموریت نسل جدید است که مدیریت متمرکز سیستم های یکپارچه هواپیما را ارائه می دهد و از خلبان با پردازش پیشرفته و قابلیت های تولید گرافیک در اجرای ماموریت پشتیبانی می کند.
واحد رابط سیستم:
واحد رابط سیستم بسیاری از پارامترهای سیستم آنالوگ را می خواند ، آنها را به دیجیتال تبدیل کرده و در اختیار خلبانان قرار می دهد. با توجه به دستورات تجهیزات مأموریت ، سیگنال های رانندگی آنالوگ تولید می کند(رابط کاربری) .
نمایشگر چند منظوره رنگی:
صفحه نمایش چند منظوره Cockpit Center CMFD-55 با استفاده از فناوری Active Matrix Liquid Crystal Display (AMLCD) (صفحه پلاسما) طراحی شده است. این برنامه مخصوص برنامه های کامپیوتری ماموریتی با صفحه نمایش ویدئویی دیجیتال ، قابلیت پردازش ورودی/خروجی دیجیتال طراحی شده است.
سیستم سنجش هیدرولیک و سوخت:
واحد FHD با طراحی فشرده ، قابل تنظیم و کاربر پسند. با ارائه و نمایش مقدار سوخت مخزن ، فشار هیدرولیک و وضعیت تعادل سوخت به خلبان ، که داده های مهم هستند ، نیازهای کاربر و الزامات را برآورده می کند.
سیستم ناوبری اینرسی:
ANS-511 یک سیستم ناوبری اینرسی ناوبر هوایی کلاس ناوبری با گیرنده سیستم موقعیت یابی جهانی SAASM است که برای استفاده در هواپیماهای
نظامی طراحی شده است.
صفحه نمایش اطلاعات موتور:
واحد EID با طراحی جمع و جور ، قابل تنظیم و کاربر پسند. نیازهای کاربر و الزامات را برای نمایش پارامترهای موتور ، که داده های بسیار مهمی هستند ، برآورده می کند.
دستگاه ایمن ارتباط رادیویی صوتی (بومی) :
MİLSEC-3 یک دستگاه ارتباطی امن است که می تواند صدا و داده های رمزگذاری شده و نیمه دوبلکس را از طریق خطوط رادیویی HF/VHF/UHF منتقل کند. به لطف رابط کاربری انعطاف پذیر ، می تواند با بسیاری از دستگاه های صدا ، داده و رادیو هماهنگ عمل کند. این دستگاه از نظر ویژگی های فیزیکی و اتصالات معادل دستگاه های KY58 و KY100 ناتو است و می تواند در انواع ادوات نظامی مانند هواپیما ، هلیکوپتر ، کشتی ، ایستگاه های زمینی مورد استفاده قرار گیرد. در حالی که با سایر دستگاههای MİLSEC-3 در حالت ملی با استفاده از الگوریتم رمزنگاری ملی ارتباط برقرار می کند ، به لطف الگوریتم
رمزنگاری ناتو که دارد ، می تواند با دستگاه های KY58 و KY100 رمزگذاری شود.
سیستم شناسایی(تشخیص) دوست از دشمن (IFF):
T.R. در چارچوب موافقتنامه تدارکات و پروژه سیستم شناسایی دوست دشمن Mod 5 (IFF)
که بین ریاست صنایع
دفاعی (SSB) و ASELSAN در سال 2018 امضا شد ، ASELSAN طراحی و تولید IFF Mod 5/S Responder هواپیماها را قبول کرد . F-16 بلاک 30TM اولین سری در فهرست فرماندهی نیروی هوایی برای فعالیت های ادغام دستگاهها آغاز شد.
رادار AESA:
پروتکلی بین SSB(ریاست صنایع دفاعی) ، فرماندهی نیروی هوایی و ASELSAN برای توسعه رادار دماغه ی چند منظوره AESA برای ادغام در هواپیمای F-16 در فرماندهی نیروی هوایی امضا شد و مطالعات توسعه رادار آغاز شد در سال 2018 پس از این تحولات ، پروتکل مرحله 1 پروژه توسعه رادار F-16 برای AESA بین SSB و ASELSAN در 24 مارس 2019 امضا شد. انتظار می رود رادار در سال 2021 تحویل داده شود(مشارکت آمریکا و کمی هم اسرائیل طی این پروسه انتظار می رفت که با اتفاقات اخیر تقریبا منتفی شد و احتمالا پروژه به تعویق بیفتد).
استتار دیجیتال:
نیروی هوایی ترکیه شروع به کار برای استتار دیجیتال کرد. استتار دیجیتالی ، اولین بار توسط Hürjet معرفی شد ، در حال آزمایش بر روی جنگنده F-16 است. اگر نتایج استتار خوب باشد ، این مفهوم برای هواپیماهای دیگر اعمال می شود(تست بصری) . بسیاری از هواپیماهای جهان به استتار دیجیتال روی می آورند که دیدن آن دشوار است(به نوعی روسیه پیشگام این نوع استتار بود) . استتار نسل جدید نه تنها در هواپیماها ، بلکه در وسایل نقلیه زمینی و دریایی و لباس فرم نیز مورد استفاده قرار می گیرد.
کاری ازکانال.IRospace
