annoying old man

annoying old man

Hikaro

هان بغل مینهو بود، سرش رو داخل گردن مینهو فرو برده بود و نفسای عمیقی میکشید .  

گردن مینهو مکان مورد علاقه‌ی هان بود، چون اونجا بیشتر بوی عطر تن مینهو رو حس میکرد وخواب آروم تری داشت. 

البته بغل مینهو همیشه مکان امن هان بود چون هان هروقت دچار مشکل یا ناراحتی‌ای میشد فوری به اونجا پناه می‌آورد و مینهو همیشه آماده بود جوری اون رو بغل ‌بگیره که تو بغلش گم بشه و به راحتی از دید همه مخفی بشه.

مینهو همیشه محافظ هان تو هر حالتی بود.

دست‌های پرقدرت مینهو دور کمر ظریف هان چفت شده بودن و پاهای لُخت و کوچولو‌ی هان اسیر پاهای قدرتمند مینهو بودن.

سر مینهو داخل موهای هان گم شده بود و داشت از عطر موهای دوست پسرش نفس میکشید و با وجود موجود کوچولوی دوست داشتنی داخل بغلش، به راحتی خوابیده بود.

هان کمی تکون خورد و سرش رو به سختی از مکان موردعلاقش بیرون آورد.

دستی به چشم‌هاش کشیدو چشم های خواب آلودش به دنبال ساعت روی دیوار کشیده شدن و با پیدا کردنش که عدد هشت رو نشون میداد، ناله‌ای کرد و دوباره به مکان موردعلاقش برگشت و سفت تر دوست پسرش رو بغل کرد. هان هیچ تمایلی نداشت که ذره ای از مینهو جدا بشه و به دانشگاه بره.

مینهو بخاطر فشاری که پسر کوچکتر بهش وارد کرده بود بیدار شد و متوجه کلافگی سنجاب کوچولوش شد.

دلیلش رو به خوبی میدونست پس دستش رو دور کمر هان محکم تر کرد و اون رو بالا کشید. هان بخاطر فاصله گرفتن ناگهانیش از محل مورد علاقش شروع به غر غر کردن، کرد.

حالا صورت هان روبروی صورت مینهو بود. مینهو یک دستش رو بالا آورد و موهای بهم ریخته هان رو با آرامش مرتب کرد و به پشت گوشش فرستاد.

بعد اتمام کارش با پشت دوانگشتش به آرومی مشغول نوازش کردن گونه های نرم پسر کوچکتر که با تخسی همچنان چشماش رو بسته نگه داشته بود و داشت غرغر می کرد، شد. هان بر اثر اون نوازش دست از غرغر کردن برداشت و ساکت شد. 

این لطافت مینهو رو آدمای دیگه ندیده بودن و خوب قرارم نبود که ببینن این وجه از لی مینهو فقط مخصوص هان جیسونگ بود. هان عاشق این لطافتی بود که مینهو در کاراش برای اون به کار میبرد .

مینهو پسرکش رو جلوتر کشید و پیشونی‌هاشون رو بهم تکیه داد و نوک دماغش رو به دماغ پسر کوچکتر کشید و لبخند نرمی زد. 

اون خوب میدونست با چه چیزهایی میتونه کلافگی پسرش رو از بین ببره. مینهو، هان رو از بر بود. هان براش یه کتاب بود که کلش رو خونده بود و کلمه به کلمش رو داخل حافظش ثبت کرده بود.

هان حالا کاملا کلافگیش از بین رفته بود و مود خوبش دوباره برگشته بود. 

چشم هاش رو به آرومی باز کرد و با چشم های براق و درشت دوست پسرش از اون فاصله نزدیک، رو برو شد. دلش برای پسر بزرگتر ضعف رفت و لبخندی زد. 

بیشتر خودش رو داخل بغل مینهو جا کرد و موهای لختش رو به زیر چونه پسر کشید. دستش رو بالا آورد و شروع به نوازش موهای پشت گردن مینهو کرد. 

همونطوری که مینهو هان رو بلد بود هانم مینهو رو کاملا بلد بود. مینهو چشم‌هاش رو بابت اون انگشت‌های کوچولو و نرم که به آرومی روی پوست سرش کشیده میشدن بست و لبخندش پرنگ تر شد. 

هان باصدای آرومی صحبت رو شروع کرد.

هان: صبح بخیر مینی.

مینهو چشم‌هاش رو باز کرد به آرومی مچ دست هان رو گرفت و جلوی صورت خودش آورد ‌و تک تک انگشت‌هاش رو بوسه زد.بوسه آخرش رو کمی طولانی تر روی سرانگشت کوچیک هان زد.  

سرش رو پایین آورد و به چشمای هان که از محبت برق میزد نگاهی کرد و باصدای بم و گرفته ای که بخاطر خواب بود مکالمه رو ادامه داد

مینهو: صبح توأم بخیر جیس.

هان دربرابر این همه عشقی که مینهو بهش میداد گاهی نمی‌دونست باید چیکار کنه. مینهو به طرز زیبایی دوست پسرش رو میپرستید و بیشتر اوقات باعث رنگ گرفتن گونه هاش می شد. 

هان دستاش رو دور گردن مینهو حلقه کرد و دوباره سرش رو داخل گردن دوست پسرش قایم کرد. مینهو تک خندی زد و همونطوری که ران لخت پسر توی بغلش رو نوازش میکرد شروع به صحبت کرد.

مینهو: سنجاب کوچولو وقت این کارا نیست داره دیرت میشه . 

بوسه ای روی موهای پسر داخل بغلش گذاشت.

مینهو:تو که دوباره نمیخوای غرغر‌های اون پیرمرد خرفت رو گوش بدی؟.

هان ناله دردمندی کرد که مینهو رو به خنده انداخت. مینهو خواست هان رو از خودش فاصله‌ش بده که با درد ناگهانی‌ای که داخل گردنش پخش شد داد کنترل شده ای کشید تا پسر رو نترسونه.

 هان راضی از مارک بزرگی که تا چند ثانیه دیگه رو گردن مینهو پدیدار می‌شد شروع به بوسیدن اون قسمت کرد تا کمی از دردش کم کنه. درسته خودشم میدونست دندونای خیلی تیزی داره و همیشه هم بعدش خیلی پشیمون می‌شد ولی هیچکدوم از اینا هیچوقت نتونست جلوی دندوناش رو بگیره تا دوست پسرش رو مارک نکنه. اون باید رد مالکیتش رو روی اون پسر به جا میزاشت تا همه بفهمن اون فقط و فقط متعلق به یک نفره و اون یک نفر هان جیسونگه.

مینهو با حس بوسه های هان روی گردنش کمی آروم تر شد و نوازش متوقف شدش روی رون هان رو دوباره از سر گرفت. میدونست طبق معمول هان بازم الان نگران و پشیمون شده پس با این‌کار خواست بهش اطمینان خاطر بده که اونقدراهم دردش نگرفته. 

هان بعد چند دقیقه دست از بوسیدن گردن خوش تراش دوست پسرش برداشت و صورتش رو روبروی صورت مینهو قرار داد.

هان: خیلی دردت اومد؟

جملش رو با چشمای مظلومی گفت که قابلیت ریش کردن دل پسر بزرگتر رو داشت.

مینهو لبخندی به پسرکش زد و سرش رو به علامت منفی تکون داد.

مینهو: نه، ولی جواب هیونگت رو خودت میدی‌ همین دیروز نصف مشتری‌هاش بخاطر تویی که وسط سالن من رو بوسیدی پریدن.

هان می‌دونست دوست پسرش عمرا اون رو با هیونگش تنها بزاره تا اون کلی نصیحتش کنه و مخ پسرک رو بخوره. پس به آرومی خندید و بعدش با قیافه حق به جانبی حرفش رو ادامه داد.

هان: خوب کردم اون دخترا رسما داشتن با نگاهشون دوست پسر من رو میخوردن. 

مینهو لبخند کجی زد و موهای پسرک سرتق رو بهم ریخت.

مینهو: پس این مارک رو الان گذاشتی تا خیالت راحت شه؟

هان مفتخر سرش رو تکون داد.

هان: البته... من دائم کافه نیستم، پس وقتایی که نیستم این مارک به همه ثابت میکنه تو متعلق به منی.

مینهو از لحن و قیافه مفتخر پسرِ میون بازوهاش تک خندی زد.

در کسری از ثانیه کمر پسر کوچک تر رو به تخت چسبوند و روی صورتش خم شد.

مینهو: اون وقت تو چجوری قراره ثابت کنی که متعلق به منی؟.

هان باچشم‌های گرد شدش چندثانیه به مینهو نگاه کرد و بعد به تخت سینش زد و اون رو به عقب هل داد.اما خوب طبیعتا لی مینهو با اون هیکل ورزشکاری فقط بخاطر یک هل سنجاب ریزه میزه، تکونی نمیخورد.

هان: یاا لی مینهو هنوز دو روزم از روزی که منو لنگون لنگون فرستادی دانشگاه نمیگذره.

مینهو مچ دست ظریف هان رو که روی قفسه سینش بود، گرفت و بیشتر روی صورتش خم شد.

مینهو: پس نظرت چیه یه تجدید خاطره کنیم جی؟.

و نگاه خماری به لب‌های پسر کوچکتر انداخت.

هان به سرعت شروع به داد کشیدن کرد و مینهو رو به عقب هل میداد و وسط داداش ناسزاهایی نصیب پسر بزرگتر می کرد. 

مینهو با ری اکشن پسر تک خندی زد و از روش کنار رفت که هان به سرعت مثل فنر از روی تخت پایین پرید و باعث شد مینهو با قه قه بلندی حرفش رو بیان کرد.

مینهو: جی الان ازت میگذرم اما تو قراره شب سختی و در پیش داشته باشی.

هان پشت به مینهو لبخند ریزی زد و با چرخوندن چشماش به طرفش برگشت. 

به آرومی تخت خم شد که باعث شد یقه لباسش به پایین سر بخوره و قفسه سینه سفیدش رو بروی چشای حریص دوست پسرش قرار بگیره.

هان با دیدن نگاه میخکوب پسر روی قفسه سینش خنده ای کرد و با گرفتن چونه اش بوسه ای روی لباش گذاشت و از همونجا لب زد.

هان :پس تا شب باید منتظرم بمونی مستر.

بعد اتمام حرفش خواست از پسر جدا شه که مینهو به سرعت نیم خیز شد و با گرفتن کمرش اون رو روی تخت انداخت و دوباره روش خیمه زد.

مینهو: حالا که فکر میکنم با یک جلسه غیبت هیچ چیزی نمیشه .

و با اتمام حرفش لباش رو روی لبای پسر زیرش کوبید .

هان خنده تو گلویی کرد و سعی کرد با آرامش جواب بوسه های وحشیانه دوست پسرش رو بده.

بعد چند لحظه مینهو لباش رو از لبای هان جدا کرد اما از فاصلشون ذره ای کم نکرد.

هان بعد جدا شدن مینهو از همون فاصله به پسر نگاه کرد.موهای لخت مشکیش بهم ریخته روی پیشونیش ریخته بودن و قفسه سینش به سرعت بالا پایین میشد. 

مینهو بدون توجه به نفسای تندش محو زیبایی پسر زیرش شده بود.چطور میتونست تو هر لحظه ای انقدر زیبا باشه و قلب عاشق پسر رو بیشتر از قبل دیوونه خودش بکنه؟.

مینهو اینبار بوسه نرمی روی لبای خیس پسر گذاشت و به آرومی زمزمه کرد

مینهو: تو دیوونم میکنی جیس.

هان با شنیدن حرف پسر لبخند شیرینی زد و با نوازش قفسه سینه پسر جوابش رو داد

هان: هنوز مونده تا دیوونه بشی لی مینهو.

و قبل از اینکه فرصتی به پسر بده به سرعت اون رو به عقب هل داد، مینهو بخاطر منگ بودنش بی اختیار به پشت روی تخت افتاد و هان بلافاصله از روی تخت بلند شد.

به قیافه متعجب پسر روی تخت نگاهی انداخت و به آرومی خندید.

هان: شب منتظرم باش لی، قراره دیونه ترت کنم.

بوسه هوایی برای پسر فرستاد و با دیدن نیم خیز شدن پسر دادی کشید و بلافاصله با برداشتن لباساش از اتاق خارج شد.

مینهو بعد خارج شدن پسر تک خند زد و سری از روی تاسف تکون داد .

مینهو: نیم وجبی رو نگاه کنا بزرگ شده منو دور میزنه.

روی تخت دراز کشید و دست راستش رو زیر سرش گذاشت و به سقف اتاق خیره شد. چند لحظه ای تو همون حالت موند و با دیدن این که طبق معمول بدون پسر کوچک تر خوابش نمیبرد از روی تخت بلند شد و با برداشتن حوله اش به طرف حموم رفت و زیر لب شروع کرد به غر غر کردن.

مینهو: پسره سر به هوا چیزیم نخورد.لعنت به اون پیرمرد مزاحم.

‌با فکر به اینکه بعد دوش میتونه با گرفتن صبحانه به دانشگاه پسر بره و باهم رو بروی پارک داخل دانشگاه صبحانشون رو بخورن، وارد حموم شد .


Report Page