Zulfiyaga qarama...
Iqbol Mirzo she'ri“Zulfiyaga qarama,
Naq enangni koʻrasan!
Meni yaxshi koʻradi,
Soʻra, kimdan soʻrasang!”
Kaltak yerdi Abdulla,
Kaltak yeb ham qaytmasdi.
– Ol-e, oʻsha Zulpini,
Kerakmas! – deb aytmasdi.
Aqlli qiz Zulfiya,
Hammasini biladi:
Menga koʻzi tushganda
Miyigʻida kuladi,
Darslar kirmas quloqqa,
Samolarda xayolim:
Zulfiyaning qoʻllari
Ipakdayin muloyim...
Kitobimning ichida
Jilmayadi suvrati.
Meni yaxshi koʻradi,
Meni yaxshi koʻradi...
... Yillar oʻtdi, Abdulla,
Hayot bizdan kuldi-ya.
Sen-u mendek yigitdan
Voz kechdi-ya Zulfiya!
“Zulfiyaga qarama,
Naq enangni koʻrasan!
Meni yaxshi koʻradi,
Soʻra, kimdan soʻrasang!..”
Aqlli qiz edi-ku,
Hammasini bilardi:
Menga koʻzi tushganda
Miyigʻida kulardi. Men-ku, mayli...
Seniyam
Toza ahmoq qildi-ya.
Biz harbiyda yurganda
Tegib ketdi Zulfiya...
Kitobimning ichidan
Uchib tushar suvrati,
Sevmaganman men uni,
Abdul yaxshi koʻradi!
Yirtaman deb suvratin,
Yirtolmayman har kuni,
Sevmaganman men uni!
Sevmaganman men uni!..
1988