Zabawa z baseballowym kijem
![](/file/53047ca8039d5218bd546.jpg)
🛑 KLIKNIJ TUTAJ, ABY UZYSKAĆ WIĘCEJ INFORMACJI 👈🏻👈🏻👈🏻
Zabawa z baseballowym kijem
Czyżby szykowało się ponowne obniżenie ratingu? Złotówka znowu poleci na łeb i szyję? I dobrze.
A ja mam zabawę, bo co niektórym pisiorom z mojej roboty miny zrzędły i nie mają teraz ze mną życia:) Wędrowczyk
I jeszcze te 20 milionow zlotych dla Rydzyka (oj przepraszam - krzyk sie straszny zrobil w sieci i juz sioe z tego "wycofano" - i tak dostanie ale po cichu). Wedrowczyk - chociaz mi absolutnie "nie po drogdze" z Twoimi pogladami na gospodarke, to tym razem zazdroszcze Ci ubawu w pracy. Wiem, ze to nie ladnie, ale "a nie mowilem" i "chcieliscie to macie" - samo cisnie sie na usta :)
Oj tam, oj tam, żebyś widziała miny tych debili, co buńczucznie zapowiadali, że Pis "zrobi porządek"... Mają teraz, jak to mawiał Stonoga: "będzie was pis ruchał w d..ę":) Przypominam im to za każdym razem:)Aż ich szlag trafia! Wędrowczyk
Autorka nienawidzi: rasistów, antysemitów, homofobów itp. itd. Ale sama pluje jadem na wszystko, co ją uwiera. Tolerancja działa w obie strony droga panno. "Jak wszystkim wiadomo(,) z TVP wywalono prawie wszystkich dziennikarzy, ostały się pisowskie mendy(...)" - Osiem lat temu PO robiło dokładnie to samo i ostawały się tylko liberalne pieski. W cytacie pozwoliłem sobie zreperować gramatykę. :-) Dodatkowo ośmielę się zauważyć, że od czasu wprowadzenia ustawy medialnej w TVP widuję ludzi reprezentujących prawą, jak i lewą stronę barykady. Co nigdy wcześniej nie miało miejsca. To chyba są te wolne media, nie? Co do tematu intronizacji Jezusa. Wiara jest w środowiskach konserwatystów bardzo ważna i nic nigdy tego nie zmieni. Pomysł osadzenia Jezusa na tronie Polski, nie wyszedł od PIS'u a od ludzi, którzy już od lat próbują tego dokonać. Jest to akt symboliczny, umacniający wiarę na naszej ziemi. Jakby nie patrzeć Chrzest Polski był jednym z ważniejszych wydarzeń w naszej (nie wiem jak w waszej) historii. Nie rozumiem, dlaczego środowiska lewicowe mają, aż taką wściekliznę słysząc o tym, że ktoś jest wierzący. Zwłaszcza jeśli jest Chrześcijaninem, bo z tego, co zauważyłem, to Islam jest dla was jak najbardziej spoko. Tak jak nie rozumiem, dlaczego lewica nie potrafi okazać należytego szacunku bohaterom narodowym? Autorka pisze o mordowaniu kobiet i dzieci. Proszę o tytuł książki, w której o tym przeczytała. Podać nazwę gazety, w której widziała artykuł na ten temat (Wyborczej nie biorę pod uwagę z wiadomych przyczyn). Podać nazwisko historyka, przytaczającego te teorie. A nawet jeśli dochodziło do takich sytuacji… To, komu mamy okazywać wdzięczność? Hitlerowi? Stalinowi? Chociaż nie. Karol Marks byłby idealny dla kręgów lewicowych. Najlepiej olać tych, których marzeniem była prawdziwie wolna Polska. Liberalizm to wolność. Wyznania, poglądów, słowa. Skoro autorka jest centro-liberalna to dlaczego nie szanuje podstawowej zasady swoich poglądów? Chyba że liberalizm to teraz odejście od zasad i pójście na łatwiznę. "Nie jest ci z tym po drodze(,) nie wchodź, nie czytaj i nie z zatruwaj mi życia swoimi wypocinami." - Owacje na stojąco. I to jest demokracja w wykonaniu lewicy. Głos macie tylko wy, a wszyscy inni mogą się gonić. 0 dyskusji, racja jest tylko jedna i to wy trzymacie jej cugle w dłoniach. Wypociny pisze niestety pani. Proponuję popracować nad gramatyką. Co chwilę brakuje jakichś przecinków. A składnia momentami jest tak groteskowa i surrealistyczna, że nie uchwyciłby jej sam Salwador Dali. PS. Nie jestem zwolennikiem PIS'u. Nie przepadam za Kaczyńskim i resztą jego świty. Po prostu jestem konserwatystą, który ma prawo głosu. Ponieważ żyjemy w demokratycznym państwie. A gdyby było inaczej, za prowadzenie tego bloga już dawno siedziałaby pani w więzieniu. Proszę o tym pomyśleć. ;-) Na koniec zgrabny cytat: „Rozmowy z lewakami to najczęściej jak gra w szachy z gołębiem. Można świetnie znać zasady, a gołąb, i tak poprzewraca figury, nasra na szachownicę i odleci przekonany, że wygrał.” PS2. Flaga po prawej stronie strony ma kształt godła. Jedyne wyjaśnienie to upośledzenie umysłowe autora tej grafiki.
Liczę na wyważone komentarze , na temat , nie ad personam. Chamskie, obraźliwe wypociny nie będą publikowane.
trwa inicjalizacja, prosze czekac... Gry Erotyczne
Pod koniec XXI wieku ludzkość korzysta z rozpowszechnionej technologii umożliwiającej cyfryzację wspomnień, a co za tym idzie handlowanie nimi, zmienianie, a nawet usuwanie ich. W tym celu każdy posiada wszczepiony do mózgu chip. Nazywa się on Sensen, co stanowi skrót od Sensation Engine. System przechowywania i wymiany myśli kontroluje korporacja Memoreye, której sprzeciwia się nielegalna organizacja, Errorists.
Protagonistką gry jest Nilin, jedna z czołowych agentek Errorrist, tzw. łowczyni wspomnień. Poznajemy ją w Paryżu roku 2084, w słynnym więzieniu, Bastylii. Jak się okazuje, z łowczyni stała się ofiarą – ktoś, kto wyczyścił jej pamięć najwyraźniej poluje na nią. Nilin musi uciec z więzienia, a następnie dowiedzieć się kto nastaje na jej życie.
Bohaterka ma do dyspozycji urządzenie zdolne wpływać na ludzki umysł. Wykorzystać je można na różne sposoby. W walce przydaje się do ogłuszania przeciwników, a nawet do zabicia ich silnym impulsem, literalnie rozrywającym mózg. Jest też pomocne do wykrycia wrogich nam osobników w sekwencjach, w których musimy niepostrzeżenie się gdzieś dostać. Można się nim również posłużyć do wykradnięcia potrzebnej nam informacji (np. co do lokacji naszego celu) z pamięci strażników.
Jedną z najważniejszych funkcji owego gadżetu jest możliwość włamania się do cudzego umysłu i zmiany jego wspomnień. Odbywa się to w osobnej interaktywnej sekwencji, w której trzeba tak ustawić elementy otoczenia, aby doprowadzić do zamierzonego efektu. Przykładowo, w jednej z misji należy spowodować, by nasz cel zapamiętał swoją ostatnią kłótnię z żoną nieco inaczej niż naprawdę przebiegła. Przekonany, że w gniewie zabił małżonkę, biedak targnie się na własne życie.
Bohaterka do mistrzostwa opanowała walkę wręcz. Potrafi obronić się przed atakami licznych przeciwników z niezwykłą zwinnością skacząc pomiędzy nimi, atakując precyzyjnymi kopnięciami i uderzeniami. Niekiedy Nilin musi się zmierzyć z trudniejszymi oponentami – znacznie większymi od niej robotami, czy atakującym ją śmigłowcem – których pokonanie wymaga od gracza nieco sprytu i zręczności.
Misje wykonywane są na wydzielonych dzielnicach miasta, po których można się poruszać z wyjątkową swobodą. Nie musimy trzymać się miejskich ulic, bowiem Nilin z łatwością wspina się po elewacjach budynków i bez problemu jest w stanie dostać się na ich dachy.
Grafika stoi na wysokim poziomie – animacje są bardzo płynne, a otoczenie szczegółowe. Remember Me utrzymane jest w dość ponurej kolorystyce jesiennego miasta. Przywodzi ono na pamięć legendę filmów science fiction, Blade Runner (Łowca Androidów) .
W grze poznajemy detektywa Wei Shena, który próbuje przeniknąć do struktur niebezpiecznej przestępczej organizacji – Sun On Yee. Żeby zdobyć zaufanie gangsterów Wei musi wykonywać polecenia, pnąc się w hierarchii mafii. Droga prowadzi przez wiele mniejszych i większych zleceń, podczas których zasiadamy za kierownicą szybkich samochodów, skaczemy po dachach i walczymy z przeciwnikami wręcz.
Wymienione wyżej elementy są główną treścią Sleeping Dogs . Bohater szybko uczy się sztuk walki, korzystania z najróżniejszych broni i wielu innych technik siania destrukcji. Miejscem akcji jest wspominany Hongkong , podzielony na kilka zróżnicowanych dzielnic (od tonącej w przepychu Central HK, aż po biedną Aberdeen). Oczywiście w mieście pojawia się wiele pobocznych zadań i wyzwań, które urozmaicają zabawę.
Istotnym elementem gry jest moralny aspekt pracy detektywa pod przykrywką, silnie inspirowany Splinter Cell: Double Agent . Gracz musi uważać, by z jednej strony nie przeciągnąć swojego bohatera na ciemną stronę, a z drugiej – by utrzymać zaufanie nowych pracodawców.
Inspiracje niezliczoną ilością amerykańskich i azjatyckich filmów akcji widoczne są w przestylizowanej, wyrazistej oprawie produkcji. Wizualnie gra prezentuje się naprawdę dobrze i oddaje klimat wschodnioazjatyckiej metropolii w pełnej krasie.
Ponownie wcielamy się w rolę Johnny’ego Meyera, który prowadzi hulaszczy tryb życia w swoim rodzimym mieście Snake City. Z tego powodu pomimo swej ogromnej fortuny nie cieszy się poważaniem wśród sąsiadów, a kobieta, która wpadła mu w oko nie zwraca na niego uwagi. Pewnego dnia wszystko się zmienia – Johnny budzi się w opuszczonej farmie na środku pustyni jedynie z kijem baseballowym w ręku. Niestety nie pamięta niczego, co się wcześniej wydarzyło, a na domiar złego w pobliżu kręcą się całe zastępy zombiaków. Szybko znajduje więc samochód i bardziej przydatne uzbrojenie, po czym udaje się w kierunku swego prawdziwego domu. Gdy jednak dociera do miasta okazuje się, że jego ulice i domy przepełnione są nieumarłymi. Jak się okazuje, tym co przemienia ludzi w bezmyślne zombie jest tajemnicza żółta mgła, za której stworzeniem stoi obłąkany profesor Hoffman Vangele pragnący na zawsze zaistnieć na kartach historii. Zadaniem naszego bohatera jest uratowanie miasta i odnalezienie zaginionej wybranki serca. Jednak najpierw musi stawić czoła całej armii wrogów i winnemu całej tej sytuacji szaleńcowi.
Rozgrywka przedstawiana jest z perspektywy trzeciej osoby, a zadania jakie musimy wykonać dość różnorodne. Chociaż w większości Pound of Ground zorientowana jest na dynamiczną akcję, znajdziemy w niej także pewne łamigłówki i zagadki do rozwiązania. Do eksterminacji nieumarłych możemy wykorzystać różnego typu oręża oraz pojazdy. Zresztą w przypadku tych drugich twórcy pozwolili nam na wprowadzanie własnych modyfikacji, a nawet umieszczanie w nich broni. Warto zadbać o jak najlepsze uzbrojenie, gdyż często przyjdzie nam walczyć z wieloma przeciwnikami jednocześnie. W dodatku co jakiś czas musimy zmierzyć się ze znacznie potężniejszymi od zwykłego mięsa armatniego bossami.
Od strony wizualnej gra nie zachwyca, jednak komiksowa oprawa i bardzo przerysowane modele postaci świetnie pasują do niepoważnego charakteru tej produkcji. Evil Days: Pound of Ground podobnie jak jej pierwowzór przepełniona jest czarnym humorem i niekoniecznie poprawną politycznie zawartością, co zapewne nie każdemu przypadnie do gustu.
Producenci wyposażyli grę w wiele trybów rozgrywki. Oprócz tradycyjnego turnieju finałowego, w którym obejmiemy kontrolę nad jedną szesnastu reprezentacji biorących udział w mistrzostwach, spróbujemy sił w zupełnie nowym, zaprojektowanym specjalnie dla UEFA Euro 2012 trybie o nazwie Wyprawy Euro. Pozwala on na zbudowanie własnej drużyny narodowej, zarządzanie nią oraz, oczywiście, podjęcie rywalizacji z innymi europejskimi reprezentacjami. Dzięki wygrywaniu kolejnych spotkań gracz może odblokować kolejne zespoły (których w sumie jest 53), i tym samym otworzyć sobie drogę do rozegrania kolejnych meczów.
W UEFA Euro 2012 istnieje również możliwość prowadzenia rozgrywek sieciowych. Podczas zabawy w trybie Finały Turnieju w Sieci każdy miłośnik gier sportowych może wybrać swoją ulubioną drużynę narodową, a następnie stanąć naprzeciwko innym reprezentacjom krajów europejskich w walce o puchar mistrzostw. Ten sposób prowadzenia rozgrywki najbardziej przypomina klasyczny turniej: podzielony jest na fazę grupową, ćwierćfinały, półfinały oraz finał.
UEFA Euro 2012 wykorzystuje niektóre elementy gry FIFA 12 , jak np. tryb FIFA 12 Virtual Pro – dzięki niemu stworzyć można własnego, unikatowego zawodnika i dołączyć go do swojej drużyny. Natomiast na bieżąco aktualizowana zawartość serwisu EA SPORTS Football Club oraz moduł specjalnych zadań sprawią, że miłośnik piłkarskich emocji będzie mógł wielokrotnie przeżywać ulubione momenty turnieju EURO 2012.
Twórcy gry z niezwykłą dbałością o szczegóły odwzorowali tło rozgrywek piłkarskich. Nie tylko umieścili w UEFA Euro 2012 wszystkie rzeczywiste stadiony, na których wystapiły najlepsze reprezentacje Europy, ale zadbali również o odpowiednią oprawę dźwiękową. Piłkarzy zagrzewa do walki doping polskich kibiców, zarejestrowany podczas spotkań Reprezentacji Polski z Meksykiem i Niemcami, jak również oryginalne okrzyki publiki wspierającej inne drużyny narodowe. Mecze komentują znani polskim wielbicielom piłki nożnej Włodzimierz Szaranowicz i Dariusz Szpakowski, dodatkowo uzupełniając relacje z meczów wieloma anegdotami na temat historii Mistrzostw Europy.
Fabuła gry koncentruje się wokół Niko Bellica, bohatera, który za namową kuzyna Romana postanowił opuścić Europę Wschodnią i przybyć do Stanów Zjednoczonych. Niestety, na miejscu okazało się, że zastana przezeń rzeczywistość daleko odbiega od tej opisanej przez krewnego. Roman skłamał, że posiada dwie żony, sporych rozmiarów kolekcję samochodów oraz pokaźne konto w banku. Co więcej, niesforny krewniak nieustannie wpada też w nowe kłopoty, z których Niko musi go stale wyciągać.
Kuzyn to pierwszy zleceniodawca Bellica, jednak wraz z postępami w rozgrywce nasz podopieczny zapoznaje się z lokalną siatką przestępców, którzy stają się kolejno jego szefami. Kontakt z gangsterami odbywa się najczęściej za pośrednictwem telefonu komórkowego, z pomocą którego możemy nie tylko dzwonić i odbierać połączenia, ale także wysyłać zdjęcia oraz przechodzić do trybu multiplayer. Urządzenie da się w dużym stopniu personalizować, wzbogacając je o dzwonki czy nowe menu, ściągnięte wprost ze specjalnej, stworzonej wyłącznie na potrzeby GTA IV, wersji Internetu.
Miejscem rozgrywki uczyniono wirtualne miasto Liberty City, do złudzenia przypominające Nowy Jork i zawierające typowe dla tej metropolii budowle (m.in. odpowiednik Statuy Wolności, Most Brooklyński i Empire State Building). Lokację podzielono na pięć dzielnic: Broker (Brooklyn), Algonquin (Manhattan), Dukes (Queens), Bohan (Bronx) i Alderney (New Jersey). Wirtualne środowisko zostało całkowicie zurbanizowane, a rozwinięta sieć dróg i nowoczesna architektura zachęcają do ciągłej eksploracji.
Wykonując konkretną misję, należy najpierw przebrnąć przez labirynt ulic, aby dotrzeć do ostatecznego celu, zaznaczonego na mapie miasta. Trasę można pokonać pieszo, z pomocą słynnych, żółtych taksówek bądź też skradzionym pojazdem, wśród których znajdują się motocykle oraz samochody. Prócz nich w grze dostępna jest też kolej, motorówki oraz helikoptery. Tradycyjnie w czasie poruszania się wybranym wehikułem możemy słuchać radiowej muzyki, emitowanej przez 18 zróżnicowanych stacji. Jedną z zaimplementowanych rozgłośni prowadzi Lazlow, znany z wcześniejszych odsłon serii, inne – takie gwiazdy, jak zwyciężczyni konkursu Eurowizji, Ukrainka Rusłana czy legenda rocka, Iggy Pop.
Po dotarciu na wyznaczone miejsce niejednokrotnie trzeba zmierzyć się z licznymi oponentami – w tym celu można skorzystać z zaoferowanego arsenału broni (zawierającego m.in. pistolety, różnego rodzaju karabiny, a nawet wyrzutnię rakiet). Istotne jest, że akcja rozwija się w zależności od podejmowanych decyzji i kolejności wykonywania otrzymanych zadań. Pozwala to graczowi wpływać na bieg aktualnych zdarzeń oraz zachęca go do ponownego rozpoczęcia zabawy.
W przygotowaniu dopracowanej i bogatej w szczegóły oprawy wizualnej developerzy wykorzystali silnik RAGE (Rockstar Advanced Game Engine), wspierając go dodatkowo odpowiedzialnym za fizykę modułem Euphoria. Dzięki zastosowaniu tych technologii użytkownik obserwuje niesamowitą grę cieni, refleksy świetlne, dym mieszający się z powietrzem i dopieszczoną animację postaci omijających dziury w chodniku, noszących siatki z zakupami czy siedzących na ławkach. Spore wrażenie robią również wschody i zachody słońca, diametralnie wpływające na wygląd i kolorystykę szarego z reguły miasta. Oprawa jest odpowiednio ładniejsza w wersji na PC w stosunku do konsol stacjonarnych PS3 i X360.
Ponadto, w edycji przeznaczonej na komputery osobiste Grand Theft Auto IV zawiera ulepszony system celowania, opcje oglądania powtórki z ostatnich 30 sekund gry, a także bardziej rozbudowany tryb multiplayer. Program korzysta również z usługi Games for Windows Live.
Fabuła gry Merida Waleczna przedstawia perypetie tytułowej córki króla Fergusa i królowej Elinor. Młoda łuczniczka pragnie sama decydować o swoim życiu i przeciwstawia się odwiecznej tradycji swego ludu. Kiedy za sprawą starej wiedźmy jej nieopatrzne wypowiedziane życzenie spełnia się, całe królestwo Szkocji pogrąża się w chaosie. Bohaterka wraz ze swymi niesfornymi braćmi musi odwrócić klątwę i odkryć prawdziwe znaczenie waleczności.
W trakcie rozgrywki gracze kierują poczynaniami Meridy oraz innych bohaterów znanych z filmu w zmaganiach z siłami czarnej magii oraz potworami ze szkockich legend. Zabawa łączy elementy gry akcji, przygodówki i platformówki, a także proste zagadki logiczne.
Twórcy przygotowali kilka wariantów rozgrywki, począwszy od trybu solowego, poprzez kooperacyjny, a na specjalnym „Bear mode” (niedźwiedzi tryb) skończywszy.
Akcja przenosi gracza na zatłoczone ulice Barcelony, będące areną walk pomiędzy wrogo nastawionymi do siebie gangami. Główny bohater, Milo Burik – w tej roli pojawia się Vin Diesel - jest zawodowym kierowcą, próbującym wbić się w mafijne szeregi. Zadaniem gracza jest wykonywanie zlecanych przez gangsterów misji, dążąc jednocześnie do ustalenia szczegółów zakrojonej na szerszą skalę nielegalnej operacji, o której w przestępczym półświatku mówi się od dłuższego czasu. Główna postać wchodzi w interakcje z przedstawicielami trzech głównych banków Barcelony, a także z wieloma interesującymi postaciami pobocznymi. Do tej drugiej kategorii można zaliczyć między innymi tajemniczą nieznajomą, która nie jest na stałe związana z żadnym z mafijnych ugrupowań.
Cechą wspólną większości rozgrywanych misji jest to, że w mniejszym bądź większym stopniu zakładają one wykorzystanie środków transportu, między innymi aut sportowych, vanów, ciężarówek, motocykli czy popularnych w krajach śródziemnomorskich skuterów. The Wheelman to w głównej mierze zapierające dech w piersi pościgi, prowadzone na zatłoczonych ulicach stolicy Katalonii. Jako kierowca gracz posiada szerokie pole manewru pojazdem - samochód czy motocykl z łatwością poddają się jego rozkazom, umożliwiając efektywną i efektowną ucieczkę. Na uwagę zasługuje możliwość korzystania z wielu niecodziennych akcji, między innymi strzelania do wrogów w trybie spowolnienia czasu, przeskakiwania na inne auta bez konieczności zatrzymywania się czy agresywnego spychania pozostałych użytkowników drogi. Model jazdy jest bardzo zręcznościowy.
Niektóre misje wymagają tego, by Milo rozprostował nogi, przemieszczając się o własnych siłach. W takich sytuacjach główny bohater w jeszcze większym stopniu wykorzystuje różne modele broni, między innymi pistolety, karabiny czy shotguny. Rola gracza ogranicza się zazwyczaj do wyeliminowanie wszystkich przeciwników, którzy staną mu na drodze.
Grafika w The Wheelman stoi na wysokim poziomie. Trójwymiarowy świat został wykonany w szczegółowy sposób, a wirtualny model Barcelony zawiera wiele charakterystycznych dla tej metropolii dzielnic i zabytkowych budowli. Środowisko cechuje się znacznym poziomem interakcji – wiele obiektów, które stają graczowi na drodze, może być doszczętnie zniszczonych (m.in. słupy, ławki czy niewielkie płotki). Do nawigacji po okolicy służy czytelna mapa, na której zaznaczane są między innymi strefy rozpoczynania głównych i pobocznych misji.
Hej ☺. Dziś wam opowiem o grze The Wheelman. The Wheelman to pełna efektów specjalnych gra akcji/TPP, stworzona przez Tigon Studios – firm...
Hej :* . Dziś wam opowiem o grze Remember Me . Remember Me jest zręcznościową grą akcji stworzoną przez paryskie studio Dontnod Entertain...
Heeejka :)). Opowiem wam o grze Sleeping Dogs. Sleeping Dogs pierwotnie miała być trzecią częścią serii True Crime, jednakże po perturbac...
Hejo !. Dziś wam opowiem o grze "Merida Waleczna". Merida Waleczna to produkcja firmy Disney
Lodzik w barze
Super Jynx Maze zatańczyła dla niego swój gorący taniec
Luscious Lopez chce się bzykać