Wrong guy
'یک ماه تا اتمام ماموریت'
"boss line"
- رئیس، اجازه هست؟
+ زود تمومش کن
- یونجون خوب تونسته به هدف نزدیکشه،
به غیر از دو جلسه ای که هر هفته باشگاه همدیگه رو میبینن بقیه روزارم پیش هم میگذرونن، کاملا اعتماد بومگیو رو بدست اورده و ی جورایی جدیدا حتی از دوسته خودشم بیشتر با یونجون وقت میگذرونه
+ خوبه، ولی قطعا نیومدی اینجا که اینارو بگی
چیزایی که گفتی چیزایین که باید اتفاق میوفتادن.
- بله، همه چیز خیلی خوب پیش رفته، فقط یه مشکلی هست
+ گفتم زودتر حرفتو بزن
- یونجون تا الان فرصتهای زیادی برای حذف کردن سوژه داشته، ولی اینکارو نکرده
بنظر من داره الکی لفتش میده
+ مثل آدم منظورتو بگو، داری میگی از پسره خوشش اومده؟
- مطمئن نیستم قربان، ولی میتونست کارو تا الان تموم کرده باشه
+ مهم نیست، اگه همچین چیزی بود خودت میدونی باید چیکار کنی.
- بله رئیس، مطمئن باشید درهرصورت ماموریت رو به پایان میرسونیم.
+ خوبه، میتونی بری
"Beomgyu line"
امشب قراره برای اولین بار سوبین و یونجون رو باهم ببرم بیرون، ی جورایی یکم استرس دارم چون دورا دور خیلی رابطه جالبی باهم دیگه ندارن
سوبین اصلا حس خوبی به یونجون نداره... بنظرم یکم زیادی شکاکه، یونجون واقعا پسر مهربونیه، البته توی دلش.
'دوشب پیش'
- گیو تو واقعا پیش خودت چه فکری کردی؟
+ وای سوبین من واقعا نمیفهمم مشکلت باهاش چیه
- من مشکلی باهاش ندارم ولی فکر نمیکنی یکم همه چی خیلی زود داره اتفاق میوفته؟؟
+ خب؟ کجای این ماجرا انقدر برات عجیبه
- هنوز دوماه نشده که باهاش اشنا شدی، ولی از همون روز اول که توی باشگاه دیدیش و برام تعریف کردی بنظرم عجیب اومد، همون شبم که دعوتت کرد برای موتور سواری، توی این یک ماهم تقریبا هر روز پیش همید، بنظرت این همه صمیمیت توی این مدت کوتاه یکم عجیب نیست؟
+ ببین.. میدونم چرا انقدر این موضوع برات عجیبه، منو تو از بچگی باهم بزرگ شدیم و تنها دوستای هم بودیم.. تو منو میشناسی، بوگیویی که با هیچکس ارتباط نمیگیره و از ادما میترسه،
برای خودمم عجیبه.. اینکه تونستم به یه ادم جدید اعتماد کنم، خودمم نمیدونم، فقط یهو به خودم اومدمو دیدم وقتی کنارشم خیلی حس خوبی دارم
ی جورایی هر روز بهم خوش میگذره و دیگه از بیرون رفتن و خوش گذرونی فراری نیستم
بنظرت همین کافی نیست؟
سوبین سرشو اروم به نشونه ی تایید تکون داد
- باشه گیو، من فقط نگرانتم.. خواستم بگم بیشتر مواظب باشی
"Yeonjun line"
هنوز وقت هست، من هنوز تا اون روز فاکی یک ماه فرصت دارم.. میتونم، میتونم انجامش بدم فقط بخاطر حال کردنو خوش گذرونی خودم تا الان نکشتمش.. آره، این تنها دلیلشه.
با صدای زنگ گوشیم از افکارم بیرون اومدم
خودش بود، همون پسره احمق که اینهمه افکار منو بهم ریخته
این اولین باره که انقدر به کشتن هدفم فکر میکنم، همیشه خیلی ساده بود.. هدف، اسلحه، شلیک و تموم میشد
ولی این فرق داره، هیچوقت با هیچکدومشون بیشتر از یکی دوبار همکلام نمیشدم چه برسه به اینکه هر روز ببینمشون و باهام راجب زندگیشون حرف بزنن..
گوشیو جواب دادم و بومگیو با همون لحن مهربون همیشگیش شروع کرد به حرف زدن
+ میبینی؟ تو واقعا خوش شانسی که شماره من روی گوشیت افتاده استاد جون
- نمیخوای صدا کردن منو با اون اسم تموم کنی؟
+ چرا استاد؟ بنظره من که خیلی باحاله
- فقط برای اذیت کردنم زنگ زدی هوم؟
+ خب نه حقیقتا، زنگ زدم که برای شام و نوشیدنی دعوتت کنم خونمون
- اوه؟ خونتون.. چیشد که به این فکر افتادی؟
+ خب.. بنظرم وقتشه تورو با سوبین آشنا کنم
بلاخره اون بهترین دوستمه و توام...
برای چند ثانیه سکوت کرد و بعد حرفشو کامل کرد
+ توام دوستمی..
- اره خب، دوسته خوش هیکلیم هستم
+ پررو نشو یونجونا، شب میبینمت؟
- اره برو به همسايه هاتون شیرینی بده، مهمون افتخاری داری
"Beomgyu line"
ساعت ده شده بود، فکر کنم دیگه کم کم باید برسه
سوبین بلاخره از اتاقش اومد بیرون و واو؟ حسابی به خودش رسیده بود، استایل ساده ای داشت ولی مثل همیشه شاینی بود، بلاخره بستیه منه.
- اوه؟ گیو میبینم که حسابی خوشگل کردی، ببینم تینت زدی؟
وای.. خیلی کم زده بودم، فقط میخواستم لبام یکم جون بگیرن
+ عامم اره یه کوچولو..
- موهاتم که اتو کشیدی، خیلی ناز شدی گیو
با صدای ایفون خونه دوتامون سرمونو چرخوندیمو سوبین رفت درو باز کرد
بعد از یک دقیقه بلاخره یونجون بالا رسید
+ خوش اومدی یونجون، امیدوارم امروز برای نوشیدن ادا در نیاری چون بجز من سوبینم هست
سوبین قدمی به سمت یونجون برداشت و دستشو دراز کرد
* سلام، من سوبینم.. البته فکر کنم هردومون از راه دور باهم اشنا شدیم
- خوشبختم، چوی یونجونم و اره حق با توعه، فقط از نزدیک ندیده بودمت
ی جورایی حس عجیبی داشتم، البته بیشتر خوشحال بودم چون بلاخره طلسم شکسته بود و تونستم دوتاشونو باهم اشنا کنم
"Soobin line"
فکر میکردم شاید با دیدنش بخاطر وایبی که ممکنه بهم بده نظرم نسبت بهش عوض شه، ولی نه.
این پسر زیادی حواسش جمعه همه چی هست، از وقتی شام خوردیم همش سعی داره زیر چشمی خونرو برانداز کنه.. نمیدونم شایدم من فقط زیادی حساس شدم
+ هی سوبین تو خوبی؟
* اره گیو خوبم فقط فکر کنم زیادی نوشیدم
- منم همینطور.. من خیلی اهل این چیزا نیستم، بیشتر سعی میکنم هوش و حواسم سر جاش باشه
ولی خب امشب بخاطر این بچه مجبور شدم یکم از خط قرمزای خودم بگذرم
بعدش برگشت و به گیو نگاه کرد، جالب تر از اون واکنش گیو بود.. اون خجالت کشید؟ تاحالا موقع حرف زدن با کسی ندیده بودم اینجوری بشه
+ افرین یونجونا، حسابی استاد خوبی شدی
"Yeonjun line"
سرم حسابی سنگین شده بود، دیگه باید برمیگشتم وگرنه ممکن بود بیش از چیزی که باید حرف بزنم
همیشه همین مدلی بودم، موقع مستی خیلی کنترلی روی خودم ندارم و اکثر مواقع چیزایی رو میگم که قرار نبوده بگم.
از جام بلند شدم که ازشون تشکر کنم و بهدش برم ولی سرم گیج رفت و خودمو به میز تکیه دادم
+ نمیزارم با این حالت برگردی خونه
- چیزیم نیست، باید برگردم
+ گفتم که، نمیشه، تازشم من بهت یه پرستاری بدهکارم.. فکر نکن یادم رفته
- اونموقع مجبور بودم، تو به مراقبت نیاز داشتی ولی من ندارم
درضمن نیازی به تنگ کردن جای دوستت نیست
+ نگران اونش نباش، ما اتاقمون جداعه
سوبین که مشخص بود اصلا از این موضوع خوشش نیومده با لبخندی ساختگی گفت:
*اره بنظر منم بهتره امشبو اینجا بمونی
- باشه.. مرسی ازتون
بعدش گیو اومد کنارمو سعی کرد با دستش بدنمو بگیره و منو به طرف اتاق برد.