WONWOO

Anton Kolig
نقاشی مرد خاکستری، سکون یافته در تنهایی.
ونوو همیشه برای من خاکستری رنگ بود.
چون نه تنها خودش بلکه بقیه رو هم خاکستری میدید، نه سیاه و نه سفید، چون هیچ آدمی مطلقا خوب و یا بد نیست.
ونوو نقاط قوت و ضعفش رو خوب میدونه، دردش رو پنهان و یا انکار نمیکنه، اما خیلی هم به نمایشش نمیذاره.
از چیزی فرار نمیکنه، اجازه میده هر احساسی که درونش پدیدار میشه، بمونه و بعد بگذره.
چیزی که من ازش یاد گرفتم هم همین بود، که صبر کنم.
که اشکال نداره مدتی دور و کمرنگ بشم، مدتی همهچیز رو کنار بگذارم، دوباره میتونم برگردم و بهتر از قبل ادامه بدم.
ونوو من رو یاد این جمله میاندازه. «زندگی جنگیدن در برابر تنهاییه؛ ولی نیاز نیست بهش غلبه کنی، بذار در درونت غوطه ور بشه.»

If you know, you know.
https://t.me/svtriighthere