Vampire born

Vampire born

be my last ache

اطلاعاتی که اینجا می‌خونید از باورها و افسانه‌های واقعی درباره‌ی خون‌آشام‌ها گرفته شده و یه سری چیز ها‌هم قوانین و جزئیاتیه که خودم برای داستان ساختم.

‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ࣭     ࣭     ࣭     ࣭     ࣭     ࣭     ࣭     ࣭     ࣭     ࣭     ࣭

قرن‌هاست که آدما درباره‌ی موجوداتی حرف می‌زنن که بعد از مرگ آروم نمی‌گیرن و شب‌ها به سراغ افراد زنده میرن.

باور به این موجودات توی فرهنگ‌های مختلف، شکل‌های متفاوتی داشته. ولی چیزی که امروزه ما به عنوان خون‌آشام می‌شناسیم، بیشتر ریشه‌ش به اروپای شرقی و منطقه‌ی بالکان برمی‌گرده؛ جایی که داستان‌هایی درباره‌ی مرده‌هایی که از قبر برمی‌گشتن و موجوداتی که از نیروی زندگی آدم‌ها تغذیه می‌کردن، نسل‌به‌نسل منتقل می‌شد.

اون زمان مردم خیلی از اتفاقاتی که بعد از مرگ برای بدن می‌افته رو نمی‌دونستن. تغییر رنگ پوست، ورم کردن بدن یا خارج شدن بعضی مایعات از بدن می‌تونست براشون این معنی رو داشته باشه که مرده هنوز یه جورایی زنده‌ست.

از طرفی بیماری‌ها و مرگ‌های ناگهانی هم گاهی به برگشتن یه مرده نسبت داده می‌شدن.

توی قرن هجدهم، گزارش‌هایی از اروپای شرقی درباره‌ی مرده‌هایی که از قبر برمی‌گشتن، باعث شد ترس زیادی درباره‌ی این موجودات شکل بگیره. بعدها این داستان‌ها وارد ادبیات اروپا شدن و کم‌کم تصویری که امروزه از ومپایر داریم ساخته شد.

اما چیزی که آدما به عنوان افسانه می‌شناسن، شاید فقط یه بخش کوچیک از حقیقت باشه...


در افسانه‌ها و روایت‌های قدیمی، گاهی از بیماری‌هایی صحبت شده که علائمشون باعث می‌شده مردم فکر کنن فرد ماهیت خون‌آشامی پیدا کرده. حساسیت شدید به نور، ضعف، رنگ‌پریدگی و تمایل غیرعادی به خون از چیزهایی بودن که به این باور دامن می‌زدن.

ومپایر چیه؟

ومپایر موجودیه که برای ادامه‌ی حیاتش به خون نیاز داره.

برخلاف انسان، بدنش مثل بدن ما روند طبیعی پیری رو طی نمی‌کنه و می‌تونه برای مدت خیلی طولانی زنده بمونه.

ومپایرها معمولاً قدرت بدنی، سرعت و حواس خیلی قوی‌تری نسبت به انسان‌ها دارن و زخم‌هاشون هم خیلی سریع‌تر ترمیم می‌شه.

ولی خب، همه‌ی ومپایر‌ها مثل هم نیستن.

ومپایر های اصیل

ومپایرهای اصیل از نسل ومپایرهای نخستین هستن و خون خالص‌تری دارن.

معمولاً:

• قدرتمندترن.

• عمر خیلی بیشتری دارن.

• کنترل بیشتری روی غرایزشون دارن.

• توانایی‌های خاص و نادرتری دارن.

• و مهم‌تر از همه، می‌تونن انسان‌ها رو به ومپایر تبدیل کنن.

ومپایرهای تبدیل‌شده

این‌ موجودات در اصل انسان بودن و از طریق ومپایر های اصیل تبدیل شدن.

ولی یه گاز ساده برای تبدیل شدن کافی نیست.

برای اینکه یه انسان واقعاً تبدیل بشه، باید یه ومپایر اصیل باید خون خودش رو به اون انسان منتقل کنه و بعد از مرگش، فرایند تبدیل کامل بشه.

پس اگه یه ومپایر فقط کسی رو گاز بگیره، اون شخص لزوماً تبدیل نمی‌شه.

خون؛ چیزی بیشتر از یه غذا

برای ومپایرها، خون فقط غذا نیست.

خون می‌تونه انرژی و حتی بخشی از ویژگی‌های صاحبش رو منتقل کنه. به همین دلیل، خون موجودات مختلف می‌تونه تأثیر متفاوتی روی یه ومپایر داشته باشه.

خون یه ومپایر اصیل هم ارزش و قدرت خیلی بیشتری نسبت به خون یه انسان معمولی داره.

ولی بین همه‌ی این خون‌ها، یه چیز خاص وجود داره:

«خون نخستین»

یه خون باستانی که ریشه‌ی نسل‌های ومپایر بهش برمی‌گرده.

درباره‌ش افسانه‌های زیادی وجود داره؛ ولی حقیقتش چیزی نیست که حتی خیلی از خود ومپایرها ازش خبر داشته باشن.

ضعف‌ها و محدودیت‌ها

ومپایرها شکست‌ناپذیر نیستن.

معمولا زیر نور ماه به اوج قدرت خودشون می‌رسن، اما نور شدید خورشید می‌تونه قدرت و توانایی‌هاشون رو مختل کنه و قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرضش حتی می‌تونه براشون مرگبار باشه.

از طرف دیگه، چون حس بویایی خیلی قوی‌ای دارن، بعضی چیزها مثل سیر می‌تونه اذیتشون کنه؛ نه اینکه لزوماً باهاش کشته بشن.

خیلی از چیزهایی که انسان‌ها درباره‌ی مقابله با ومپایرها می‌دونن، مثل صلیب، آینه، سیر و چیزهای دیگه، در طول زمان وارد افسانه‌ها شدن.


Report Page