Vadim Klimov "Kabuk"

Siteye Git (Ürün Sayfası) »

Vadim Klimov (1982 doğumlu), erken modernizmin ve avangardın ölü yapılarını marjinalleştiren iğrenç "Devastator" dergisinin genel yayın yönetmenidir. "Kabuk" adlı romanı, absürt bir yazar ve deneysel sinema yönetmeni olan "Le devastateur" mutfak almanakının Rusça versiyonunun yazarı başka bir Vadim Klimov'un "İstasyonlarda Bedava Yemek" öyküsünün fikirlerini geliştiriyor. Her iki metin de aynı çiçeklenmeden doğar: absürtlük; bir empati manque d'empathie; Ein Traum, der im Leben sich verwirklicht. Karakterlerin hastane ve iç dünyalarında birbirlerini ve kendi kaderlerini bulma çabalarıyla geçen yoğun, uyurgezer bir yolculuk. Michel Montaigne, "Kabuk" deneyimini insan olmadan, Jean-Paul Sartre'ı - varoluşu olmayan özgürlüğü, Samuel Beckett - sayımı olmayan tükenmeyi, Georges Perec - yaşamsız kullanımı adlandırırdı. Ama ne yazık ki! hiçbirinin Vadim Klimov'un romanı hakkında konuşma şansı olmadı. “Kabuk”un ilk paragrafı yazılmadan önce doğdular, kendilerini kurdular ve yazmayı bitirdiler. Julie Reshe “Kabuk” romanı hakkında: “Kabuk”u okudum. Zaten yazarları arka planlarına karşı iyi görünmek için "Devastator" a davet ettiğinizden şüpheleniyordum. Ve şimdi bu önsezi doğrulandı. Romanınızı bir hafta boyunca, her gün biraz okudum. O benim için çok değerli oldu. Garip ama hiçbir edebi eserle bu kadar yakından bağ kuramadım. Bir şekilde doğal olarak benimle bütünleşti ve algımın bir parçası oldu. Mesela dün gece okudum ve gece uyandım çünkü uyuduğumu mu yoksa "Kabuk" mu okuduğumu hatırlayamadım. Bana bu kadar yakın olman şaşırtıcı ama tuhaf bir şekilde. Bu, her akşam sizin gönderilerinizden bugün başıma ne geldiğini öğrenmek için Facebook'a gittiğim gerçeğinden bahsetmiyorum bile. Hayatıma girmenle birlikte bende başka bir boyut keşfedildi, artık tanımlayıcı olma iddiasında olan başka bir gölgem. Inga von Bergman "Kabuk" romanı üzerine: Romanla hiç bir ilişkiniz oldu mu? Bunun olabileceğini hayal bile edemiyordum. Bir sanat eserini kastettiğimi açıklığa kavuşturmakta fayda var. Bir insanla olduğu gibi bir kitapla da ilişki. Bu Vadim Klimov'un "Kabuk" romanı. Bu hayatımda ilk defa oldu. Tutulmayı istedi, ilgi istedi, kaçtı, kafası karışmıştı, sinirlenmişti. sonra ayrıldık. Birkaç ay sonra tekrar buluştuk. Kitabın farklı bir kopyasıydı. Ve ilişkimiz yeniden başladı. Roman diğer kitaplarımı kıskandı, sayfalarını hışırdadı, okumaya çalıştığımda gözlerimi kapattım. Bu beni çok üzdü. Peki bir kitap duygularımı kontrol edebilir mi? Üstesinden gelmek! Cümleleri defalarca tekrar okumak zorunda kaldım. Paragrafı okumayı bitirdiğimde kafamdaki tüm kelimeler yeniden düzenlendi ve benim hayalgücüm. Lanet bir roman, diye düşündüm. Kitabı kapatıp tekrar açtı ve birkaç saat, hatta günlerce durakladı. Okumadan rahatsızlık hissettim ve romanı okurken karışık duygular yaşadım. Her şeyi cehenneme atmak ve bu canavarı almamak için düşünceler geldi. Birçok insan bunu yapıyor. Nesnelerle ve insanlarla ilişkiler de farklı değil. Yaklaşık üç gün önce başka bir ilişkiye başladık. Ne olduğunu sormayın, size açıklayamam. Roman beni içine çekti, ben onun bir parçası oldum, o da benim bir parçam oldu. Son satırı okuduğumda bir süre hiçbir şey düşünmeden sessizce oturdum. Kapağını öptüm ve bu roman bitmedi. O kafamın içinde. Alexey Lapshin. “Parıldayan kalabalıklar” (Serbest Basın + golbis) Arkady Smolin. "Kabuk Derisinde" (Moskova Kitap Dergisi) Anatoly Ryasov. “Gündelik gerçekçiliğin psikopatolojisi” (Özel muhabir) Kuzma Koblov. "Göründüğü gibi. Saçmalık, delilik, uyurgezerlik ve zaman ve mekanın sıçraması" (NG-ExLibris gazetesi) Nestor Pilyavsky. "Kabuk gerçekçiliği" (Devrilmiş sonsuzluk) Stanislav Merkushov. "Vadim Klimov'un 'Kabuk' romanındaki absürdün gerçeküstü optikleri" ("Kazan Science" dergisi No. 7, 2019) Stanislav Merkushov. "20. yüzyılın sonları - 21. yüzyılın başlarındaki Rus edebiyatında saçmalığın temsili." [parça] (Tver Devlet Üniversitesi, üniversite,

Siteye Git (Ürün Sayfası) »

Siteye Git (Ürün Sayfası) »

Siteye Git (Ürün Sayfası) »