Unspoken

Unspoken


Chapter 9


سونگهون به خودش توی آینه نگاه میکرد..

گونه هاش داغ شد و قرمز شد.

لب هاش گرمای لب های سونو رو بخاطر آورد و دوباره حسش رو بین لب هاش احساس میکرد.

به سمت تختش رفت و خودش رو دور پتو پیچوند و سعی میکرد بخوابه.

چند بار غلت زد و چشماش رو باز و بسته میکرد. چراغ خواب‌ کنارش رو روشن کرد و گوشیش رو برداشت.

کاکائو تالک رو باز کرد، سونو آنلاین بود.

سونگهون‌ چند لحظه ای توی صفحه چت بود و در نهایت بهش پیام داد.

"شبت بخیر"

پیام رو فرستاد و گوشی رو روی پاتختی گذاشت.


سونو نوتیف پیام سونگهون رو از بالای صفحه دید، ایگنورش کرد و سین نکرد..


سونگهون سعی میکرد بخوابه اما منتظر پیام از طرف سونو بود‌.

صدای نوتیف گوشی، باعث شد سونگهون به سرعت گوشیش رو برداره. اما سونو نبود..

سونگهون کمی دلسرد شد، ولی از‌ طرفی به سونو حق میداد. می‌دونست کارش خیلی یهویی بوده و سونو نیاز به زمان داره..


صبح شده بود و نور خورشید از لا به لای پرده ها عبور کرد و به صورت سونگهون تابید.

سونگهون چشماش رو باز کرد و آلارم گوشیش رو سریع خاموش‌ کرد و دوباره خوابید.

خیلی از بستن پلک هاش روی هم نگذشته بود که دوباره چشماش رو باز کرد و کاکائو تالک رو باز کرد. سونو پیامش رو سین زده بود ولی چیزی نگفت..

سونگهون فکر‌میکرد شاید سونو از کارش ناراحت شده و برای همین سعی میکنه فاصله بگیره.

سونگهون نمیخواست فقط با جواب ندادن سونو از احساساتش مطمئن بشه برای همین دوباره بهش پیام داد."صبح بخیر."

پاهاش رو تکون داد و لحظه ای به گوشه ای خیره شد، فکر‌میکرد که دیگه چی باید‌ بگه."بابت دیروز متاسف-"

نوشت و پاکش کرد. دوباره تایپ کرد." اگر وقت داشتی بهم بگو."


سونو سفارش رو آماده کرد و به میز ۲ برد.

گوشیش روی پیشخوان لرزید. گوشی رو برداشت و پیام سونگهون رو دید." نمیدونم فک نکنم وقت داشته باشم."

سونو آرنجش رو روی میز گذاشت و با یک دستش گوشی رو گرفته بود.

سونگهون به سرعت پیام سونو رو جواب داد." دلم نمیخواد دیگه باهام راحت نباشی." فرستاد و پشتش پیام دیگه ای رو تایپ کرد."میخوام مثل همیشه باهام حرف بزنی.."

سونو پیام سونگهون رو خوند. با دستش موهاش رو با کلافگی بهم ریخت. الئا چشمش به سونو افتاد که بنظر میومد کلافه اس."چیزی شده؟"

سونو سرش رو به نشونه منفی تکون داد و شروع به تایپ کردن کرد." مثل همیشه باهات حرف میزنم!"

سونگهون پیام سونو رو دید و چیزی نگفت. گوشی رو کنار گذاشت و رفت تا به کاراش برسه..

***


جیک روی مبل خوابیده بود و بطری های سوجو و آبجو پایین پاهاش، هرکدوم به طرفی روی زمین افتاده بودن.

نیکی از بیرون اومد. و با دیدن بهم ریختگی فضا تعجب کرد. به پاهای جیک لگد زد و غر غر کنان بطری هارو جمع میکرد." هیونگگ. این چه وضعشه؟ چرا اینجا اینقدر بهم ریخته اس؟"

جیک اخم کرد و پلک هاش رو به سختی از هم فاصله داد. سرش رو با دست هاش گرفت." سرم خیلی درد میکنه."

نیکی با تاسف سرش رو تکون داد." بلند شو دیرمون میشه."

جیک مدت کوتاهی روی مبل نشست و به بهم ریختگی روی میز خیره شده بود."رامن؟ سوجو و آبجو؟" سرش رو کج کرد.

به سمت اتاقش رفت و برای شروع روزش آماده شد. هردو سوار ماشین شدن و به محل کارشون رفتن.



جیک پیشبندش رو پوشید و کلاهش رو روی سرش گذاشت.

اطراف آشپزخونه گشتی زد و مواد غذایی رو چک میکرد و تیک هرکدوم رو داخل لیست میزد.

درحال نوشتن بود که گوشی توی جیبش لرزید.

-"سلام هیسونگم. لباست رو امروز برات میارم."

جیک چشم هاش متمرکز روی صفحه نمایش گوشیش بود. سردرد عجیبی توی سرش پیچید."لباست؟؟ کدوم لباس؟"

هرچی فکر میکرد متوجه منظور هیسونگ نمیشد.

پیام هیسونگ رو سین نکرد و گوشیش رو توی جیبش گذاشت.


جیک درحال تست کردن غذاهای آشپز ها بود." دوباره درست کن."

بشقاب رو به سمت آشپز گرفت و ازش خواست دوباره درست کنه.

دستش رو روی پیشبندش کشید و تیکه ای از پیشبند کثیف شد."اَه. اینم که کثیف شد." سعی میکرد با به هم کشیدن پارچه لکه رو از بین ببره‌.

لحظه ای از این کار دست کشید و ابرو هاش درهم رفت."وایسا ببینم؟"

دیشب رو به یاد آورد که روی لباس هیسونگ آبجو ریخت و کثیفش کرد.

چندبار پشت سرهم پلک زد."هیسونگ دیشب خونه من بود؟"

آب دهنش رو قورت داد."برای همین گفت لباسم رو میاره؟"



جیک بعد از سرکارش خونه رو جمع و جور میکرد.

لباس های روی بند رو برداشت. لباس سفید هیسونگ رو برداشت و بهش نگاه کرد."فک کنم این لباس هیسونگ باشه؟"

لباس هیسونگ رو تا کرد و گوشه ای گذاشت. لباس بعدی رو برداشت، قبل از اینکه اون رو تا کنه لحظه ای متوقف شد و دستاش بی حرکت موندن.

اتفاقای دیشب آروم آروم از ذهنش عبور کردن. جیک جیغ بلندی کشید و دستاش رو جلوی دهنش گرفت.


(( Short flash back ))


."میشه فقط... یکم... بیشتر بمونی؟"

جیک با صدای خش داری گفت.

و با دستای بی جونش مچ دست هیسونگ رو گرفته بود.

هیسونگ مکث کوتاهی کرد. نگاهی به ساعت انداخت، تصمیم گرفت کمی بیشتر بمونه.

جیک آروم دستش رو از دور مچ هیسونگ جدا کرد و زیر سرش گذاشت.


حدود چند دقیقه سکوتی بینشون بود. جیک خوابیده بود و هر از گاهی ناله های ریزی از سر میداد.

هیسونگ هم لیوان سوجو رو آروم آروم سر می‌کشید.

جیک یکدفعه سرش رو از روی میز بلند کرد."هیسونگاا"

هیسونگ توجهش رو داد به جیک.

-"چرا هنوز درگیر گذشته ای؟"

دستش رو زیر سرش گذاشت و هیسونگ رو نگاه کرد."بنظرت وقتش نیست گذشته رو توی همون‌گذشته بزاری؟"

هیسونگ سرش رو تکون داد."دارم سعی میکنم جیک."

جیک خندید."بلاخره اسمی به غیر از سونو روی زبونت اوردی."

جیک نزدیک هیسونگ شد."نمیشه از این به بعد فقط اسم من روی زبونت باشه؟"

جیک دید خیلی واضحی نداشت. گونه هاش از شدت مستی سرخ شده بودن.

سرش رو نزدیک به هیسونگ کرد. جیک به چشم های هیسونگ خیره شد.

هیسونگ فرصت نکرد چیزی بگه که فاصله‌ی بینشون از بین رفت.

لب‌های جیک آروم روی لب‌هاش قرار گرفت.

جیک چشم‌هاش رو بسته بود؛ انگار حتی خودش هم نمی‌دونست چرا این‌قدر به هیسونگ نزدیک شده. فقط می‌دونست که دلش می‌خواست اون لحظه کمی بیشتر طول بکشه.

لب های هیسونگ رو با لب هاش گرفته بود و دلش نمیخواست ازش دل بکنه. اما بعد از چند ثانیه عقب کشید و نگاهش برای لحظه‌ای روی صورت هیسونگ ثابت موند.

انگار تازه متوجه شده بود چه‌کار کرده...

هیسونگ بدون هیچ حرفی و با چشم های گشاد شده به جیک خیره شد.

جیک الان صورتش هم از شدت مستی سرخ شده بود هم خجالت.

با دستاش صورتش رو از دید هیسونگ قایم کرد و سرش رو روی میز گذاشت.

هیسونگ بدون لحظه ای مکث، وسایلش رو برداشت و به سرعت از خونه خارج شد...


((End flashback))


زنگ در خونه به صدا در اومد. جیک هیسونگ رو دید و در رو براش باز کرد.

جیک لباس هیسونگ رو توی دستش گرفته بود و هیسونگ هم لباس جیک رو توی کیسه گذاشته بود.

هیسونگ با لحن گرم و صمیمی با جیک سلام کرد."سلامم."

جیک صداش رو صاف کرد."سلام."

نمیتونست به چشمای هیسونگ نگاه کنه بخاطر همین، بعد از گفتن سلام زود ارتباط چشمیش رو قطع کرد.

هیسونگ با لبخند لباس رو به جیک داد." مرسی بابت لباس."

جیک سرش رو تکون داد و متقابلا لباس رو به هیسونگ داد و همچنان گرمایی رو توی کل صورتش احساس میکرد.

جیک چند بار لب هاش رو باز و بسته کرد،اما نتونست کلمات رو به درستی از دهنش خارج کنه."امم..."

مکث کرد و به اطراف نگاه میکرد."خواستم.. بگم که..." ادامه حرفش رو قورت داد دیگه چیزی نگفت‌.

هیسونگ ابروهاش رو بالا داد و چشماش رو گرد کرد، منتظر ادامه حرفش بود.

-"امم.. هیچی. فراموشش کن."

+"اوکی."

هیسونگ با جیک خدافظی کرد و از خونه خارج شد.


Report Page