ToneLibrary

🥁 درامز چیست و چرا این‌قدر در موسیقی اهمیت دارد؟

درامز یا Drum Kit یکی از مهم‌ترین سازهای کوبه‌ای در موسیقی مدرن است. برخلاف بسیاری از سازها، درامز یک ساز واحد نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از چند ساز کوبه‌ای است که در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند و معمولاً توسط یک نوازنده اجرا می‌شوند.

یک درام‌کیت معمولی از بخش‌هایی مانند Bass Drum یا Kick، Snare، Tom-Tom، Hi-Hat و انواع Cymbal تشکیل می‌شود. هرکدام از این قسمت‌ها صدای متفاوتی دارند و در کنار هم، ریتم و ساختار اصلی بسیاری از قطعات موسیقی را شکل می‌دهند.

البته تاریخ درامز به شکل امروزی، نسبتاً جدید است. انسان‌ها هزاران سال است از طبل و سازهای کوبه‌ای برای موسیقی، مراسم و ارتباط استفاده می‌کنند؛ اما درام‌کیت مدرن در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، به‌ویژه در آمریکا و در ارتباط با موسیقی جَز، شکل گرفت.

پیش از شکل‌گیری درام‌کیت، برای اجرای سازهای مختلف کوبه‌ای معمولاً به چند نوازنده نیاز بود. با ترکیب این سازها و به‌خصوص اختراع و گسترش پدال باس‌درام، یک نوازنده توانست چند بخش را به‌صورت هم‌زمان اجرا کند. همین موضوع یکی از عوامل مهم در شکل‌گیری درام‌ست امروزی بود.

با رشد موسیقی جَز، سوئینگ، راک، فانک، پاپ و متال، نقش درامر نیز به‌تدریج تغییر کرد. درامر فقط وظیفه حفظ ضرب را بر عهده ندارد؛ بلکه می‌تواند با تغییر ریتم، سرعت، شدت ضربات و فیل‌ها (Fills) فضای یک قطعه را کاملاً تغییر دهد.

در تاریخ این ساز، نوازندگان تأثیرگذاری مانند Gene Krupa، Buddy Rich، John Bonham، Ginger Baker، Ringo Starr و Neil Peart هرکدام با سبک و تکنیک خاص خود، تأثیر قابل‌توجهی بر نوازندگی درامز گذاشته‌اند.

در میان برندهای شناخته‌شده این حوزه نیز نام‌هایی مانند Ludwig، Yamaha، Pearl، Tama، DW، Gretsch و Sonor دیده می‌شود. انتخاب درام‌کیت به عواملی مانند سبک موسیقی، سطح نوازنده، جنس و اندازه بدنه‌ها، نوع پوست و حتی صدای موردنظر نوازنده بستگی دارد.

یکی از اجراهای مشهور تاریخ درامز، اجرای John Bonham در قطعه Moby Dick از Led Zeppelin است که بخش طولانی و تکنیکی درام در آن، به یکی از نمونه‌های شناخته‌شده نوازندگی درام در موسیقی راک تبدیل شده است.

امروزه درامز را در تقریباً تمام سبک‌های موسیقی، از راک و جَز گرفته تا پاپ، فانک، بلوز و متال می‌توان شنید. شاید به همین دلیل است که بسیاری از موسیقی‌دانان، درامز را فقط یک ساز برای ایجاد ضرب نمی‌دانند؛ بلکه آن را یکی از عناصر اصلی برای ایجاد ریتم، انرژی و شخصیت یک قطعه می‌شناسند.