Time’s Odyssey #3 - Firstborn
Annatar"برداشت من این است که کاوشگر ما به طریقی با استفاده و به واسطهی نوعی کاربرد محلی و خیلی خاص انرژی تاریک یا همان اثیر از بین رفته دقیقا با همان نیرویی از هم دریده شده که باعث انبساط عالم شده و به طریقی روی این سفینهی کوچک متمرکز شده بوده شاید بشود گفت که این سلاح، سلاحی کیهانی است." با لبخند ادامه داد: "لیلا اسمش را گذاشته کیوبمب."

در جلد سوم و اما پایانی مجموعه ادیسه زمان، نخستزادگان، بازم بشر خودش رو در تنگنای یک تهاجم دیگه از نخستزادگان میبینه. اینکه چه میشود و چرا میشود تو این کتاب لازمهی یک اسپویل سنگین داره که تمامی تلاش این هست که از این مهم جلوگیری بشه.
شمایل کلی داستان
داستان تقریبا از سال 2060 میلادی شروع میشه، جاییکه بیسِسا دات پس از اتفاقات کتاب دوم در خواب مصنوعی به سر میبره و قرار هم نبود بیدار بشه. بیدار شدن بیسسا تنها یک دلیل داره! باز هم سرو کلهی نخستزادگان پیدا شده.
نخستزادگان، که بهطور ژرف گویا در مجموعه دیگه از آرتور سی کلارک فقید یعنی ادیسه فضایی دربارهشون صحبت میشه، همچنان یک راز و رمز بزرگ و عظیم برای زمینیها باقی میمونن. گرچه درباره هدف اینکارشون در کتاب دوم صحبت شد. کیوبمب سلاح جدیدی هست که بر علیه حیات زمین به کار گرفته شده. یک حباب کوانتومی که تمامی قوانین فیزیک بشریت جلوش ناکارآمد هستن. هدف همچنان ثابت هست، نابودی نسل بشر...

هر آنچه از کتاب اول و دوم مونده رو مجدد میبینیم، میر، اثرات طوفان خورشیدی، افرادی که زنده بودن و الان پیر یا مردهان... همگی تاثیرات خودشون رو چه خوب و چه بد در داستان میگذارن. بیسسا دات مجدد در کانون این افراد هست، زنی که از اتفاقات میر جان سالم به در برده و همچنان به دلایل نامعلومی نخستزادگان باهاش سر سازش دارن. سفر در جهان موازی بیسسا مجدد منجر به فاصله گرفتن با دخترش، میرا، میشه. بازگشت بیسسا به میر که اونجا هم چند قرن دیگه نابود خواهد شد. سفر در میر چهل تکه با تمامی عجایب گوناگونش، از حکمرانی اسکندر در اوراسیا و حکومت امریکاییها بر بخشی از قاره یخ زده حال و هوای کتاب اول رو مجدد برای خواننده تداعی میکنه.
تو این جلد بیشتر داستان حول محور بخشهای فضایی ماجرا پیش میره و بیشتر از همه مریخ نقش پررنگی داره. کلونیای در مریخ مستقر هست که نقشی مهم و حیاتی به گردن داره. مریخ در حال تغییر هست، گرچه با سرعت کند ولی برنامهای برای استقرار بشر در این سیاره هست، همه اینا قبل اینکه کیوبمب سر برسه.
خب همه میدونیم که این کتاب رو کلارک ننوشته و صرفا بخش ایدهی داستان رو مطرح کرده. استیون بکستر طبق مشاهدات و گشت و گذار بنده سعی کرده عمق فلسفی به داستان بدن و اینکه پایانبندی ایشون یکم با سبک آقای کلارک متفاوت و باز هست.

پایانبندی مجموعه شامل اسپویل هست!!!
فرقی نمیکنه بشر چقدر پیشرفت بکنه، چه تکنولوژی داشته باشه و چه سلاحهایی در دسترس داشته باشه... نخستزادگان همیشه یک تهدید بودن و همیشه یک تهدید هستن و همیشه یک تهدید خواهند بود.
هر گونه حیات که احتمال پیشرفت و نابودی انرژی کیهانی در آینده چه دور و نزدیک رو داشته باشه باید نابود بشه چرا که طمعِ انسان ــ یا هر شکل دیگری از انسان در هستی ــ در مصرف انرژی همواره بیپایان و بیدرمان است و همیشه ضایعههای هولناکی از خود بهجا میگذارد.
کاسی به آرامی: "گفت مطمئن نیستم چه میگوید اما اگر هنوز گزینه دیگری داریم... باورم نمیشود دارم چنین چیزی میگویم اما بعید میدانم این داستان شبیه طوفان خورشیدی باشد که لازم بود همه ازش خبر داشته باشیم تا بتوانیم سپر محافظ بسازیم. این بار هیچ کاری از دستمان بر نمیآید. شاید بشود تا زمانی که هنوز راهحلی وجود دارد مردم را از آشوبی که دانستن حقیقت پدید میآورد حفظ کنیم؛ بعدش وقتی دیگر امیدی باقی نمانده بود..."
"پس به کل بشر دروغ بگوییم."
"بهشان بگو آزمایش تسلیحاتی بود که شکست خورد. تقریبا هم راست است."