The Lotus Man
Lee Ryanخندیدی و برای من شدی، تک نیلوفرِ آبیِ دنیا
ماندی و شدم معشوقِ محتاجِ به آرامشِ یک نوا
نوایی از جانبِ تو که شود لالاییِ زیبای هر شبم
گرمای تنم شوی و به سردی دچار کنی، تبم
تا بینِ انبوهی حسرت، برایم "ممکن ترین" شوی
که شاید روزی، برق نگاهت را به قلبم هدیه دهی
چند شبانهروز باید روی آبِ زلال، انتظار بکشم؟
شاید میخواهی بی تو زندگی کنم و رنج نچشم؟
اما دردِ واقعی، نبودِ تو در آغوشم تلقی میشود
یک بی خبری که لرزِ گاه و بی گاه، به من میدهد
برگرد گلبرگِ حیاتم و بوسه بزن به لبِ دلتنگم
برگرد که هیچ طیف رنگی نیستم و بی تو بی رنگم