Tenebrea / part9

Tenebrea / part9

Khynfthy222

-یه هفته بعد-

بوی  چوب سوخته ی فرومون دانک کل اتاق رو احاطه کرده بود؛ تلخ تر و غلیظ تر از همیشه. بعد از زخمی شدنش براش سخت بود که فرومون هاش رو کنترل کنه و خودشم کامل متوجه این موضوع نبود.

نگاهش فقط مثل همیشه بی حس بود ولی عصبانیت مثل موج توی کل بدنش میجوشید. جونگ هم متوجه این عصبانیت شده بود  چون فرومون دانک هر زمان که جونگ‌ رو میدید چند درجه غلیظ تر و تلخ تر میشد انگار که میخواست با همون فرومون ها جونگ رو خفه کنه و به قتل برسونه.

جونگ اروم‌ محلول رو، روی زخم دانک که تقریبا جوش خورده بود و حالا فقط رد کوچیک ملتهبی همراه با کبودی های خفیف دورش ازش باقی مونده بود، مالید. هر لمس رو با لطافت کامل انجام میداد و روی هر قسمت از زخم مکث کوتاهی میکرد تا با دقت بیشتری کاری که با دانک کرده بود رو ببینه و بیشتر عذاب بکشه؛ این روشش برای کم کردن عذاب وجدان بود.

توی این یه هفته یه چیز کاملا مشخص شد. پسری که جلوشه الگوی فرومون کاملا مشابه با دانک داره؛ چیزی که غیر ممکنه!

وقتی مضطرب میشد فرومونش غلیظ تر بود درست با همون غلظتی که فرومون دانک توی بچگیش حس میشد...

وقتی عصبانی بود فرومونش علاوه بر غلیظ تر شدن تلخ تر هم میشد و باز هم با همون غلظت و تلخی که فرومون دانک توی بچگیش حس میشد....

توی خواب بوی چوب سوخته غلظت و تلخی کاملا متناسبی داشت و حتی اینم درست مثل بوی فرومون بچگی دانک حس میشد.

همه چیز برای جونگ واضح بود؛ پسر جلوش دانک بود!

وقتی که مطمئن شد به اندازه کافی با خیره شدن به زخمی که خودش روی بدن دانکش گذاشته بود شکنجه شده پانسمان زخم رو تموم کرد.

با تموم شدن پانسمان نگاهش رو محتاط بالا اورد؛ حس میکرد اگه باهاش چشم تو چشم شه ممکنه بغلش کنه یا همچین چیزی‌. ولی با بالا اوردن سرش متوجه خواب بودن دانک شد.

سرشو نزدیک گردن دانک برد تا بیشتر توی فرومون دانک‌ غرق شه؛ اون بوی چوب سوخته حالا لطیف تر از قبل‌ شده بود.

چشماش رو بست.دستاش رو اروم بین موهای قهوه‌ای رنگ دانک حرکت داد و گذاشت بوی فرومون دانک‌کل اکسیژنی که نفس میکشید رو احاطه کنه.

پلکای دانک کمی تکون خوردن ولی جونگ متوجهش نشد.
                            
+دانک

اسمش ناخوداگاه روی زبونش اومد. اروم و کوتاه انگار که فقط میخواست به خودش یاداوری کنه که اشتباه نکرده و دانک بازم کنارشه.

+چرا حالا که پیدات کردم باید گروگانگیر خواهرم باشی؟! چرا نمیتونم مثل قبل داشته باشمت؟!

صداش مثل یه نجوا از گلوش خارج شد. درموندگی از صداش مشخص بود و بغض راه گلوشو بسته بود.

پلکای دانک با وحشت باز شدن. خیره شد به جونگی که حالا خیسی پشت پلکاش نشسته بود که اجازه نمیداد روی گونه هاش بریزه.

همون ثانیه که چشماشو باز کرد پشیمون شد....باید تظاهر میکرد چیزی نشنیده ولی حتی ذهنش هم درست کار نمیکرد تا بفهمه چه واکنشی نشون بده.

فک میکرد "ترس" رو همراه با پدرمادرش از دست داده ولی انگار اشتباه میکرد...هیچ چیز حتی شکنجه یا مرگ براش ترسناک نبود ولی اینکه جونگ بعد از همه کاراش بازهم موهاشو نوازش کنه و بابت اینکه نمیتونه داشته باشتش ناراحت باشه ولی اون نتونه بغلش کنه از چیزی که فکرشو میکرد ترسناک تر بود!

صداش لرزون و با لکنت به گوش جونگ رسید.
-من...بونی رو ندزدیدم.

صدای لرزونش به هق هقی کوتاه تبدیل شد که سعی در پنهون کردنش داشت.
-من فقط میخواستم....من میخواستم اونو بکشم تا بابا و مامان در ارامش باشن.

خیلی زود صدای گریه هاش کل اتاق رو پر کرد. دستاش میلرزید و حرفاش واضح نبود.
+ولی..‌.ولی نتونستم.

جونگ‌ همه اون گریه‌هارو باور کرد....نمیتونست چی توی وجود اون پسر بود ولی نمیتونست باور نکرده.

بی مقدمه دانک رو کشید توی بغلش و موهاش رو نوازش کرد. بدن دانک توی بغلش میلرزید ولی دستای لرزونشو دور کمر جونگ حلقه کرد و خودشو بیشتر توی بغلش فرو کرد. سرش توی گودی گردن جونگ‌بود و با هر نفس بوی جونگ‌رو نفس میکشید.
+اروم باش...نفس بکش.‌..

ولی لرزش دانک‌ تموم نمیشد....گریه هاش قطع شده بود ولی بدنش هنوز مثل بید میلرزید.جونگ توی یه تصمیم‌ ناگهانی فهمید که چجوری باید ذهن هردوشون رو خالی کنه تا دیگه نیازی به نقش بازی کردن نداشته باشن....میخواست برای چند ساعت نه شاهزاده و نگهبان باشن و نه گروگان و گروگانگیر. فقط خودشون باشن!

دانک رو از خودش فاصله داد؛ فقط قد یه نفس برای... اینکه لباش رو محکم بچسبونه به لبای دانک.

مک های ارومی زد ولی دانک خشکش زده بود.دستاش رو پشت گردن دانک گذاشت و بوسه رو عمیق تر کرد جوری که انگار میزاشت از طریق بوسه به زیر پوست دانک نفوذ پیدا کنه و همه ی اون خاطرات رو بکشه بیرون.

لرزش های بدن دانک کم کم زیر دستش محو شد و بوسه رو همراهی کرد. زبونشو توی دهن جونگ فرستاد و جز به جز دهنش رو مزه کرد.

لباشون از هم جدا شد و بوسه های جونگ روی فک و گردن دانک ادامه پیدا کرد.

مک های عمیقی روی گردن دانک به جا میزاشت و بعد روی هر مک بوسه میکاشت.

لباساشون رو در اورد و مارک هاش رو ادامه داد.

خیلی زود به نیپل های سفت شده ی دانک رسید. زبونش رو دورانی دورش چرخوند و به باسن دانک چنگی زد. ناله ی ارومی از لب های دانک خارج شد و مثل یه سمفونی به گوش جونگ رسید.

دانک رو با یه هل اروم روی زمین خوابوند و بوسه هاش رو، روی شکم دانک ادامه داد و پایین اومد. با رسیدن به زخم دانک مکث کوتاهی کرد؛ بازهم خیره به زخم موند انگار که میخواست تا اخر عمرش اینکارش با دانک‌رو توی ذهنش حک کنه...در اخر بوسه ای روی پانسمان کاشت که از چشمای خمار دانک دور نموند و پایین تر رفت.

شلوار خودشو دانک‌ رو در اورد. لیسی به طول دیک دانک زد و زبونشو دور کلاهکش چرخوند. ناله های دانک شدت گرفت و کمرش از زمین جدا شد.

کل حجم دیک دانک رو بلعید و همزمان با بالا پایین بردن سرش از بالای مژه های به چشمای خمار دانک خیره شده بود. گونه های سرخش..چشمای که رول میشدن بالا و سفیدیشون رو نمایان میکردن...بوی فرومونش که حالا لطیف تر از همیشه بود...همرو میخواست توی ذهنش حک کنه.

لرزش بدن دانک بیشتر شد و با یه ناله ی بلند توی دهن جونگ کام شد. جونگ کلش رو قورت داد ولی رگه ای از کام از کنار چونش سراریز شد و دانک میتونست قسم بخوره جونگ با کامی که از چونه هاش سراریز میشه زیباترین چیزیه که توی زندگیش دیده!

با حس زبون جونگ‌ روی سوراخش سوپرایز شد و جیغی کشید. جونگ زبونش رو دورانی دور سوراخ دانک میچرخوند و تک تک واکنشاش لذت میبرد.

موهای جونگ‌رو محکم گرفته بود و سرشو بیشتر به سوراخش فشار میداد. ناله هاش کل اتاق رو پر کرده بودن.

با لنکت و ناله‌گفت:
-لعنتی...دیکتو میخوام.

جونگ که خودشم درد داشت و با اعماق وجودش به گرمای دانک نیاز داشت دیکش رو تنظیم کرد و کامل واردش شد.

بوسه ی اشفته ای رو شروع کرد تا حواس دانک‌رو از درد پرت کنه و ضربه هاش رو اروم ولی عمیق شروع کرد.

با هر ضربه بدن دانک به عقب پرت میشد و ناله هاش توی دهن جونگ خفه میشد. دستش هر قسمت بدن دانک رو لمس میکرد و داغی ای سوزاننده روی بدنش باقی میزاشت.

ریتم ضربه هاش سریع تر شد و همزمان با اون ناله های دانک هم بلند تر شد.

دستشو به دیک دانک رسوند و بهش هندجاب داد. لذت سه جانبه ای به بدن دانک وارد میشد دیوانه وار بود و فاصله ای تا اوج نداشت.

بدنش لرزید، چشماش به بالا رول شدن و با ناله ای بم و عمیق کام شد.

با کام شدنش دیواره هاش دور دیک جونگ تنگ شدن و جونگ هم بلد از چند ضربه داخل دانک کام شد.

هنور هم‌بوی فرومونشون کل اتاق رو پر کرده بود.
فرومون هیچ کدومشون دیگه اونقدر تلخ نبودن؛ لطیف و سبک بودن مثل یه حس اسودگی و ارامش.

بعد از اینکه کنارش دراز کشید دانک‌رو کشید توی بغلش. سر دانک رو، روی سینش گذاشت و موهاش رو نوازش کرد.
+درد داری؟
-نه

و بعد چشماش رو بست و توی بغل جونگ به خواب رفت.

Report Page