Tars

🚸 ترس باید باشه. مثل همه احساسات و عواطف درونی ما پس بهتره که یه چیزاییو در موردش بدونیم

اول اینکه ترس اصلاً ضعف نیست، بلکه یک واکنش طبیعی و نرمال به خطرات ناشناخته است. خوبه که در مورد ترس‌هامون بنویسیم تا بهتر بشناسیمش.

دوم اینکه ماهیت ترس با خطر فرق داره و خیلی از ما بین این دو تا تفاوت نمیذاریم در حالی که ترس یک واکنش احساسیه ولی خطر یه مساله فیزیکی و واقعیه و بسیاری از ترس‌های ما خطرناک نیستند، درک این تفاوت مهمه.

سوم اینکه در مورد ترس از جنس ناآگاهیه و اگه در مورد اون چیزی که می‌ترسیم بیشتر مطالعه کنیم باعث آرامش و کاهش ترس میشه.

چهارم اینکه گاهی خودمونو با اون چیزی که می‌ترسیم تجسم کنیم. این تمرین ذهنی مارو برای اتفاق واقعی آماده‌تر می‌کنه (این تکنیکو ورزشکارا و مجری‌های تلویزیونی زیاد استفاده میکنن)

پنجم اینکه با چیزی که ازش می‌ترسیم قدم به قدم و مرحله به مرحله روبرو بشیم دقیقا مثل مواجهه کودک با فرد غریبه. هر زمان که احساس کردید میتونید به مرحله نزدیک‌تری قدم بگذارید و تحملشو دارید، قدم بعدیو بردارید. دقت کنید که شما در مسابقه با کسی نیستید و هیچ عجله‌ای ندارید.

ششم اینکه با هر مرحله که به ترس نزدیکتر میشید یک مرز را از بین می‌برید و همیشه شکستن مرزها همراه با ناراحتی و اضطرابه، بهتره که با ناراحتی که به این خاطر به شما وارد میشه کنار بیایید و به این فکر کنید که شما دارید رشد میکنید و این ناراحتی و غم موقتی است. پس ناراحتی را در آغوش بگیرید.

هفتم اینکه در هر مرحله‌ای که هستید اگر احساس کردید به پشتیبانی کسی نیاز دارید، از درخواست کمک شرم نکنید و با افراد مورد اعتماد صحبت کنید. گاهی نظر یک آدم دیگه میتونه پازل فکر شمارو تکمیل کنه و یک ایده و راهکار جدید به شما بده. خودتونو تنها تصور نکنید.

هشتم اینکه برای هر پیشرفتی که داشتید به خودتون جایزه بدید چون هر قدمی که شما برداشتید یعنی یک پیروزی برای شما. شاید از دید بقیه دستاورد کوچیکیه ولی فقط شما میدونید که چه کار بزرگی برای خودتون انجام دادید.

نهم اینکه خودتونو به صورت منظم چک کنید و موقعیت خودتونو با ترسی که دارید بسنجید.

دهم اینکه هر کجا اشتباهی کردید و در احساس ناامیدی و شکست کردید ناامید نشید و این شکستو جزئی از فرایند غلبه بر ترس خودتون بدونید

یازدهم اینکه وقتی وارد مرحله پنجم شدید و یک قدم برداشتید دیگه عقب‌نشینی نکنید و به این فکر کنید که شما یک قدم برداشته‌اید و این قدم را حفظ کنید. اهمیت قدم اول به اندازه پیروزی نهایی مهمه.

دوازدهم اینکه ترس‌های دیگرانو قضاوت نکنیم.

سیزدهم اینکه به ترسهای کودکانمون احترام بذاریم و اجازه بدیم با ما از ترس‌هاشون آزادانه صحبت کنن.

چهاردهم اینکه بزرگترین ترس بشر، ترس از مرگه و اگه ترس از مرگ نبود، این همه پیشرفت علم پزشکی و فناوری‌های مدرن نبود. دنیای بدون ترس قابل تصور نیست.

🆔 https://t.me/safdari_psychologist
🆔 http://instagram.com/safdari_psychologist