Studying the New Twitter/X Algorithm
Arnaud Bertrand, 24 May 2026, On X (Twitter) Account @RnaudBertrand🔹 آرنو برتران:
خب، من امروز مدتی را صرف مطالعه الگوریتم جدید توییتر/ایکس (Twitter/X) کردم، چرا که آخرین نسخه آن حدود یک هفته پیش روی گیتهاب منتشر شد
(https://github.com/xai-org/x-algorithm#updates--may-15th-2026).
هدف من این بود که پاسخی برای این سوال پیدا کنم که چرا به نظر میرسد دسترسی (Reach) به پستهای بسیاری از افراد تا این حد به شدت سقوط کرده است.
پاسخ اول، که در واقع تا حدودی به الگوریتم رتبهبندی روی گیتهاب بیارتباط است، ویژگی «ترجمه خودکار» (Auto-translate) است که در ۷ آوریل ۲۰۲۶ به صورت جهانی عرضه شد.
قبل از آن تاریخ، اگر شما به زبان انگلیسی مثلاً درباره «نشست ترامپ و شی جینپینگ در پکن» مینوشتید، برای جلب توجه مخاطب شاید با ۵,۰۰۰ حساب کاربری انگلیسیزبان دیگر که در حوزه ژئوپلیتیک مینوشتند رقابت میکردید.
اما بعد از این تاریخ، پست شما برای جلب توجه، با تمام پستهای دیگری که درباره همین موضوع به هر زبانی روی زمین نوشته شدهاند، رقابت میکند.
برای برخی موضوعات که توجه جهانی را به خود جلب میکنند (مانند ژئوپلیتیک)، این یک ضریب بسیار بیرحمانه است: شما قبلاً یکی از ۵,۰۰۰ نفر بودید، اما ناگهان تبدیل به یکی از ۵۰,۰۰۰ نفر (چیزی در این حدود) میشوید؛ در نتیجه متمایز شدن و دیده شدن بسیار دشوارتر خواهد بود.
ثانیاً، تعداد دنبالکنندگان (Followers) شما بسیار کمتر از گذشته اهمیت دارد: اکنون هر پست باید مخاطب خود را کاربر به کاربر، بر اساس میزان تعامل (Engagement) پیشبینیشده برای آن پست و میزان همخوانی موضوع آن با آنچه کاربر اخیراً با آن درگیر بوده، به دست آورد.
کارکرد این الگوریتم به زبان ساده اینگونه است:
وقتی شما به عنوان یک خواننده، فید (Feed) خود را باز میکنید، الگوریتم پستهای «حسابهایی که دنبال میکنید» را بارگذاری نمیکند. در عوض، یک پیشبینی دو مرحلهای انجام میدهد تا ببیند احتمالاً در همان لحظه با چه پستهایی تعامل برقرار خواهید کرد.
مرحله اول، مرحله بازیابی (Retrieval) است. سیستم میلیاردها پست موجود در ایکس/توییتر در آن روز را با مطابقت دادن محتوای معنایی (Semantic) هر پست — یعنی اینکه درباره چیست — با آنچه شما اخیراً با آن تعامل داشتهاید، به حدود ۱,۵۰۰ گزینه احتمالی محدود میکند. برخی از این پستهای کاندیدا از حسابهایی میآیند که دنبال میکنید؛ برخی دیگر صرفاً به دلیل شباهت موضوعی مطلق با علایق اخیر شما، از سراسر این پلتفرم جذب میشوند.
شما میتوانید این مرحله بازیابی را به راحتی آزمایش کنید: شروع کنید به تعامل بیش از حد مثلاً با ویدیوهای برد پیت؛ کمکم خواهید دید که خط زمانی (Timeline) شما پر از محتوای مربوط به برد پیت میشود که بیشتر آنها از حسابهایی هستند که هرگز دنبال نکردهاید و نامشان را هم نشنیدهاید.
سپس مرحله رتبهبندی (Ranking) فرامیرسد. هر یک از این پستهای کاندیدا برای فید شما، وارد یک مدل مبتنی بر هوش مصنوعی «گروک» (Grok) میشوند که تلاش میکند بفهمد آیا شما با آن پست تعامل خواهید داشت یا خیر.
این مدل ۱۵ معیار تعامل (Engagement Metrics) را بررسی میکند:
۱) $P(\text{favorite})$ — احتمال اینکه خواننده پست را لایک کند.
۲) $P(\text{reply})$ — احتمال اینکه خواننده به آن پاسخ (کامنت) دهد.
۳) $P(\text{repost})$ — احتمال اینکه خواننده آن را بازنشر (ریپست) کند.
۴) $P(\text{quote})$ — احتمال اینکه خواننده آن را کوت (نقلقول) کند.
۵) $P(\text{click})$ — احتمال اینکه خواننده روی لینک موجود در آن کلیک کند.
۶) $P(\text{profile\_click})$ — احتمال اینکه خواننده وارد پروفایل شما شود.
۷) $P(\text{video\_view})$ — احتمال اینکه خواننده ویدیو را تماشا کند.
۸) $P(\text{photo\_expand})$ — احتمال اینکه خواننده عکس را بزرگ کند.
۹) $P(\text{share})$ — احتمال اینکه خواننده آن را به اشتراک بگذارد (از طریق دایرکت، خارج از پلتفرم و غیره).
۱۰) $P(\text{dwell})$ — احتمال اینکه خواننده از اسکرول کردن دست بکشد و روی پست مکث کند (وقت بگذراند).
۱۱) $P(\text{follow\_author})$ — احتمال اینکه خواننده پس از دیدن پست، شما را دنبال کند.
۱۲) $P(\text{not\_interested})$ — احتمال اینکه خواننده گزینه «علاقهمند نیستم» را بزند.
۱۳) $P(\text{block\_author})$ — احتمال اینکه خواننده شما را بلاک کند.
۱۴) $P(\text{mute\_author})$ — احتمال اینکه خواننده شما را میوت (بیصدا) کند.
۱۵) $P(\text{report})$ — احتمال اینکه خواننده پست را گزارش (ریپورت) کند.
پانزده اقدام پیشبینیشده، که هر کدام در یک ضریب (وزن) ضرب شده و با هم جمع میشوند: این مجموع، امتیازی است که اولویت دیده شدن یک پست را در میان سایر کاندیداها تعیین میکند.
لطفاً توجه داشته باشید که ارسال پستی همراه با ویدیو یا تصویر میتواند به پست شما مزیت بدهد، زیرا ۲ اقدام به طور ویژه برای این موارد است: video_view و photo_expand. اگر ویدیو یا عکسی در کار نباشد، امتیازی برای این بخشها دریافت نمیکنید. همچنین به طور طبیعی، داشتن ویدیو شانس اینکه کاربر روی پست شما «مکث» (dwell) کند تا آن را تماشا کند را به حداکثر میرساند.
همچنین توجه داشته باشید که ۴ مورد از این اقدامات دارای وزن منفی هستند (not_interested ،block_author ،mute_author و report)؛ به این معنی که اگر مدل پیشبینی کند پستی بازخورد منفی زیادی ایجاد خواهد کرد، رتبه آن به شدت کاهش مییابد.
اما پیش از هر چیز، به آنچه در این میان وجود ندارد توجه کنید: هیچکدام از چیزهایی که به طور سادهلوحانهای ممکن است فکر کنیم یک پلتفرم اطلاعاتی جدی به آنها وزن میدهد، وجود خارجی ندارند.
هیچ احتمالی برای اینکه «این پست درست است و منابع معتبری دارد» وجود ندارد.
هیچ احتمالی برای اینکه «نویسنده واقعاً میداند درباره چه چیزی صحبت میکند» در نظر گرفته نشده است.
هیچ امتیازی برای اینکه «این شخص یک دهه را صرف خلق آثاری کرده که اعتبارشان اثبات شده» نیست.
هیچ معیاری برای اینکه «این حساب کاربری حق دارد در این موضوع جدی گرفته شود» وجود ندارد. به نظر میرسد مدل اصلاً و ابداً به هیچیک از این موارد اهمیتی نمیدهد.
هر پست از صفر شروع میکند. شما میتوانید ده سال تحلیل دقیق و مستند پشت سر خود داشته باشید — یا اینکه فقط یک فرد ناشناس و بیسواد باشید که دیروز ثبتنام کرده است.
برای این الگوریتم، هر دوی شما فقط یک کیسه از احتمالاتِ تعامل هستید.
حالا البته برای رعایت انصاف، یک اثر «برند» (Brand effect) وجود دارد که توسط الگوریتم پوشش داده نمیشود: کسی که در عمل یک برند برای خود ساخته است، به طور طبیعی معیارهای تعامل بهتری خواهد داشت چون مردم حساب او را میشناسند.
اما این یک اثر غیرمستقیم و درجه دوم است. و از همه مهمتر، این یک میراث از گذشته است: آن «برندها» تحت نسخههای قبلی الگوریتم ساخته شده بودند که به دنبالکنندگان و شهرت، وزن بیشتری میداد.
در نهایت، چندین ویژگی دیگر در الگوریتم جدید این افت دسترسی را تشدید میکند که هیچکدام از بیرون قابل مشاهده نیستند اما همگی تاثیرگذارند.
بهروزرسانی ۱۵ می یک «فیلتر بلومِ ایمپرشن» (Impression bloom filter) اضافه کرد که این قانون را سختتر میکند: وقتی پستی یکبار به خوانندهای نشان داده شد، سیستم دیگر آن را به او نشان نخواهد داد. قبلاً، یک پست قوی میتوانست در دفعات متعددِ تازهسازی (Refresh) در فید یک کاربر باقی بماند و در دفعات دوم یا سوم تعامل جذب کند. اکنون اساساً فقط یک شانس دارد.
علاوه بر این، پستهای خودتان با یکدیگر رقابت میکنند.
یک «امتیازدهنده تنوع نویسنده» (Author Diversity Scorer) در مرحله رتبهبندی، امتیاز هر پست بعدی شما را که در سبد کاندیداهای یک خواننده قرار میگیرد، ضعیف میکند.
به زبان ساده: اگر چندین پست شما در سبد کاندیداهای یک خواننده قرار گیرد، سیستم یکی را با قدرت کامل نشان میدهد و بقیه را تضعیف میکند. بنابراین، چندین بار متوالی درباره یک موضوع پست نگذارید.
و نکته آخر که اهمیت آن کم نیست، تاثیر بزرگ دیگری که بر روی دسترسی (Reach) گذاشته شده این است که در الگوریتم قدیمی، وقتی کسی شما را ریپست یا کوت میکرد، پست شما به خط زمانی دنبالکنندگان آنها فرستاده میشد — یک ریپست از طرف حسابی با ۱۰۰,۰۰۰ دنبالکننده، یک جهش بزرگ ایجاد میکرد.
در الگوریتم جدید، این سازوکار به شدت تنزل یافته است: ریپستها — مانند هر پست دیگری — باید از مرحله بازیابی و رتبهبندی که در بالا ذکر شد عبور کنند، بنابراین یک ریپست از یک حساب بزرگ، فرسنگها با آن جهشی که در گذشته ایجاد میکرد فاصله دارد.
این تغییر به ویژه برای «کوتتوییتهای کممایه و بیامان» (Low-effort quote tweets) بیرحمانه است؛ توییتهایی که قبلاً به عنوان ابزاری ارزان برای دیدهشدن بیشتر عمل میکردند.
اکنون آنها اغلب حتی نمیتوانند از مرحله بازیابی عبور کنند — چرا که به سادگی محتوای معنایی جدید و کافی ندارند تا سیستم بتواند آنها را با علایق کسی مطابقت دهد.
بنابراین، با کنار هم قرار دادن همه اینها، سقوط دسترسی (Reach collapse) ناشی از تجمیع همزمان چندین عامل است:
ترجمه خودکار باعث میشود پستهای شما برای جلب توجه با حجم محتوایی به مراتب بیشتر رقابت کنند.
مرحله بازیابی، پستها را بر اساس موضوع مطابقت میدهد، نه بر اساس اینکه چه کسی شما را دنبال میکند.
مرحله رتبهبندی صرفاً بر اساس تعامل پیشبینیشده امتیاز میدهد، بدون اینکه وزنی برای اعتبار، تخصص یا سابقه کار قائل شود.
فیلتر بلوم، پنجره فرصت هر پست را به یک شانسِ تکمرتبهایِ قوی محدود میکند.
امتیازدهنده تنوع، پست گذاشتنهای رگباری و زیاد را جریمه میکند.
ریپستها دیگر قدرت توزیع و پخش بالایی ندارند.
هر کدام از اینها به تنهایی میتوانست به میزان دسترسی شما ضربه بزند.
ترکیب آنها با هم به مثابه یک ریست (reset) و بازنشانی کامل است: مخاطبی که در طول سالها با زحمت ساختهاید دیگر اهمیت چندانی ندارد، و متمایز شدن بسیار — بسیار — سختتر شده است، حتی اگر حساب بزرگی داشته باشید.
افرادی که ساختار این الگوریتم به آنها پاداش میدهد کسانی هستند که:
به صورت بصری (ویدیو/تصویر) پست میگذارند.
درباره موضوعات محبوب جهانی مینویسند، چون به راحتی از مرحله بازیابی عبور میکنند.
واکنشهای احساسی شدیدی برمیانگیزند (لایک، پاسخ، ریپست).
به صحت یا جدی بودن محتوا اهمیتی نمیدهند، چون الگوریتم آن را نمیسنجد.
اهمیتی به مخاطبان فعلی خود نمیدهند، زیرا به هر حال هر پست به صورت مستقل قضاوت میشود.
به طور خلاصه، این الگوریتم جدید نیز مانند بسیاری از الگوریتمهای دیگر در رسانههای اجتماعی، تماماً حول این محور است که آیا مردم با چیزی «تعامل برقرار خواهند کرد یا خیر» — نه اینکه آیا «باید» تعامل برقرار کنند یا نه.
🔻پیوند به اصل مقاله:
https://x.com/RnaudBertrand/status/2058450505630716013?s=20
🔻پیوند به این فرسته در کانال تلگرام "بین دوگانگی ها":