Stara wchodzi do łazienki

Stara wchodzi do łazienki




⚡ KLIKNIJ TUTAJ, ABY UZYSKAĆ WIĘCEJ INFORMACJI 👈🏻👈🏻👈🏻

































Stara wchodzi do łazienki

Jak odnowić łazienkę krok po kroku? Stara łazienka jak nowa. ZDJĘCIA



Estetykę. W starym domu łazienka jest często ciasna i niefunkcjonalna. Podczas jej odnawiania można wymienić urządzenia oraz poprawić ich rozmieszczenie, odświeżyć ściany, posadzki, zmienić sposób i jakość oświetlenia, nadając wnętrzu nowoczesny oraz modny wygląd.
Komfort. Dzięki ulepszeniu niesprawnych instalacji (wodnej, kanalizacyjnej, wentylacyjnej), a także wymianie lub zamontowaniu dodatkowych urządzeń podgrzewających wodę albo ogrzewających pomieszczenie korzystanie z łazienki stanie się bardziej wygodne.
Oszczędność. Nowoczesne baterie i spłuczki wyposażone w różnego rodzaju systemy oszczędzające pozwolą zmniejszyć zużycie wody oraz ilość wytwarzanych ścieków, a energooszczędne podgrzewacze do wody, oświetlenie, pralka i/lub suszarka – zapotrzebowanie na energię.


Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.

Grupa ZPR Media sprzeciwia się głoszeniu opinii noszących znamiona mowy nienawiści przepełnionych pogardą czy agresją.
Jeśli widzisz komentarz, który jest hejtem, powiadom nas o tym, klikając zgłoś. Więcej w REGULAMINIE




Więcej z działu - Odnawianie wnętrz





Budowa i Wnętrza:
Murator.pl
Projekty.murator.pl
Muratorfinanse.pl
Urzadzamy.pl
Architektura.murator.pl
Muratorplus.pl


Zdrowie i parenting:
Poradnikzdrowie.pl
Mjakmama.pl


Hobby:
Podroze.pl
Beszamel.pl


News:
Se.pl
Superbiz.se.pl
Superseriale.se.pl
Hotplota.pl
Eskacinema.pl


Radio:
Eska.pl
Eskarock.pl
Voxfm.pl
Radiowawa.pl
RadioPLUS.pl


SKLEP ONLINE:
Wiemiwybieram.pl


Centrum Usług Wspólnych:
azb-cuw.pl


© 2022 Grupa ZPR Media, hosting: Supermedia
Zanim opuścisz tą stronę, sprawdź najpopularniesze artykuły wybrane dla Ciebie
Odnawianie łazienki jest konieczne co kilka-kilkanaście lat, gdyż łazienka niszczy się szybciej niż inne pomieszczenia w domu. Jak ocenić zakres prac, dobrze je zaplanować i zrealizować z sukcesem? Jak odnowić łazienkę, by efekt końcowy nas zadowolił?
Odnawianie łazienki jest zawsze sporym utrudnieniem dla mieszkańców. Gdy odnawiamy pokoje, możemy wraz z postępem prac przenosić się kolejno z jednego do drugiego, ale nie musimy się wyprowadzać. Może nie być wygodnie, jednak zwykle da się przetrwać. Z łazienką bywa gorzej, zwłaszcza jeśli mamy tylko jedną. Pół biedy, kiedy w grę wchodzi tylko odnowienie ścian i podłóg oraz wymiana armatury. Jeżeli chcemy lub musimy od nowa rozprowadzić instalacje oraz wymienić albo zamontować dodatkowe urządzenia sanitarne, powinniśmy się liczyć z tym, że nie da się z nich korzystać przez co najmniej kilka dni.
Na przestrzeni kilkunastu ostatnich lat polski rynek wyposażenia sanitarnego oraz materiałów wykończeniowych do łazienek bardzo się zmienił. Dostępne są (i stale ich przybywa) coraz nowocześniejsze, bardziej funkcjonalne oraz estetyczne urządzenia sanitarne, trwalsze i podążające za zmieniającą się modą okładziny na ściany i podłogi, a także oszczędzające wodę i energię elementy wyposażenia (baterie, spłuczki, podgrzewacze do wody, pralki, grzejniki).
Nic więc dziwnego, że często decydujemy się na odnowienie łazienki, która wprawdzie funkcjonuje jeszcze całkiem dobrze, jednak wygląda nie najlepiej i po prostu się zestarzała.
Kiedy nie trzeba modernizować instalacji sanitarnych, poprawiać lub instalować ogrzewania, usprawniać wentylacji, można się skoncentrować na wymianie armatury i urządzeń, odmalowaniu ścian albo ułożeniu na nich nowych okładzin, montażu nowoczesnych, oszczędnych źródeł światła.
Aby odnowiona łazienka funkcjonowała bez zarzutu, wymiary nowych elementów wyposażenia powinny być zbliżone do tych, które chcemy nimi zastąpić, a sposób ich podłączenia powinien być dopasowany do istniejących w łazience instalacji – zakładając, że nie zamierzamy ich przerabiać (zamiast starych baterii ściennych należy zamontować nowe, także ścienne, zamiast miski ustępowej z dolnopłukiem na przykład kompaktową, a w miejscu wanny również wannę, a nie natrysk, który wymaga innego podejścia kanalizacyjnego i wodnego).
Oferta rynkowa urządzeń sanitarnych jest bogata, więc znalezienie zamienników dających się bez większego problemu podłączyć w miejscu zdemontowanej armatury czy tak zwanego białego montażu nie powinno nam sprawić większego kłopotu. W ofertach producentów można znaleźć produkty zaprojektowane z myślą o potrzebach remontowych, na przykład stelaże do zawieszania urządzeń sanitarnych (misek ustępowych, bidetów , umywalek) w komplecie z gotową obudową.
W domu wybudowanym kilkanaście lub więcej lat temu odnowienie łazienki polegające na wymianie urządzeń sanitarnych, armatury oraz odświeżeniu ścian i podłóg, czyli tego, co widać, może nie wystarczyć. Po takim czasie instalacje w łazience często sprawiają problemy: rury są skorodowane albo zarośnięte kamieniem, ścieki nie odpływają jak należy, nie działa wentylacja lub ogrzewanie. Wtedy trzeba pomyśleć o kapitalnym remoncie, podczas którego oprócz elementów wyposażenia zostaną wymienione także podejścia wodne i kanalizacyjne, odcinki pionów, instalacja elektryczna oraz grzewcza lub jej fragmenty. Czasem warto zrobić nawet coś na wyrost, żeby nie trzeba było za rok czy kilka miesięcy niszczyć świeżo odnowionych ścian, próbując dostać się do prowadzonych w ich instalacji.
Pracy będzie więcej i będzie trudniejsza niż podczas wykańczania łazienki w nowo wybudowanym domu, choćby ze względu na konieczność skucia istniejących okładzin i przerobienia starych instalacji.
Będzie natomiast okazja do zmiany aranżacji łazienki , zainstalowania dodatkowych urządzeń sanitarnych (bidetu, kabiny prysznicowej), zamontowania instalacji grzewczej lub uzupełnienia jej o dodatkowe źródło ciepła, na przykład w postaci ogrzewania podłogowego.
Przy generalnym remoncie powstaje bardzo dużo gruzu. Można go zapakować w specjalne worki na gruz i zlecić ich wywiezienie firmie zajmującej się usuwaniem odpadów budowlanych.
Jeśli natomiast będziemy też usuwać stare urządzenia sanitarne (deses, umywalkę, wannę), wygodniej jest zamówić kontener, który pomieści wszystkie zbędne rzeczy.
Odnawiając łazienkę, zawsze lepiej go przygotować, zwłaszcza gdy przy okazji remontu chcemy zmienić dotychczasową aranżację łazienki. Najlepiej skorzystać z usług fachowca – architekta lub projektanta wnętrz, który zaplanuje rozmieszczenie poszczególnych urządzeń sanitarnych i dobierze elementy oraz materiały wykończeniowe w taki sposób, by tworzyły wygodną, funkcjonalną i estetyczną przestrzeń. Można też pobawić się w projektowanie samodzielnie, korzystając z programów komputerowych dostępnych na stronach internetowych niektórych producentów wyposażenia lub wycinając papierowe szablony wybranych urządzeń sanitarnych (ich wymiary są dostępne w katalogach producentów) i ustawiając je na rysunku rzutu projektowanej łazienki. Trzeba przy tym koniecznie uwzględnić wymaganą odległość urządzeń sanitarnych od pionu kanalizacyjnego (miski ustępowej – maksymalnie 1 m, pozostałych – 3 m) oraz pamiętać o zachowaniu odstępów umożliwiających wygodne korzystanie z przyborów sanitarnych, czyli:
Potrzebne jest też wolne miejsce przed każdym z urządzeń:
Jeżeli urządzenia są blisko siebie, wolna przestrzeń nie musi się sumować, lecz może być dla nich wspólna.
Nad lustrem zamontowano oryginalne, czarne lampy ścienne w industrialnym stylu. Pasują one idealnie do nowoczesnego wnętrza. Stanowią mocny akcent aranżacji
Odnawianie łazienki trzeba zacząć od pozbycia się niechcianych elementów wyposażenia i wykończenia wnętrza – demontażu baterii, spłuczki, urządzeń sanitarnych, skucia glazury i terakoty usunięcia tapety etc. Jeśli w grę wchodzi także wymiana instalacji, konieczne jest rozkucie ścian w miejscu prowadzenia instalacji wodnych i kanalizacyjnych, usunięcie gałązek doprowadzających wodę od pionów do poszczególnych urządzeń sanitarnych oraz pozbycie się odcinków podejść kanalizacyjnych.
Do skuwania glazury można użyć młotka i stalowego przebijaka, ale wygodniej jest posłużyć się młotowiertarką pneumatyczną z funkcją kucia.
Aby ukryć instalacje w ścianach, trzeba na nie wykuć bruzdy.
Bruzdy w ścianach mogą zmniejszać ich izolacyjność cieplną, osłabiać nośność oraz pogarszać właściwości akustyczne.
W ścianach działowych o grubości do 11,5 cm można robić tylko bruzdy pionowe o głębokości do 3 i szerokości do 10 cm, nie wolno ukośnych i poziomych. W grubszych ścianach bruzdy mogą być szersze, a także poziome i ukośne, ale również nie głębsze niż 3 cm.
Bruzdy z rurami kanalizacyjnymi i wodnymi dobrze jest wypełnić rozprężną pianką poliuretanową, która będzie izolowała rury termicznie i tłumiła hałas towarzyszący przepływowi ścieków oraz wody.
Rury z wodą. Ponieważ mają średnicę mniejszą niż 20 mm, łatwo je ukryć. Podczas odnawiania łazienki można je prowadzić w tak zwanym systemie trójnikowym (w bruzdach w ścianie – od pionu przewód poziomy, a od niego łączone trójnikami podejścia do poszczególnych punktów poboru) lub rozdzielaczowym (zwykle w warstwie wylewki w podłodze – od rozdzielacza osobne przewody do poszczególnych punktów poboru).
W systemie trójnikowym używa się rur sztywnych z tworzywa albo miedzi łączonych kształtkami. Poziome odcinki rur z zimną wodą powinno się prowadzić powyżej rur z wodą zimną, pionowe na prawo od nich. To pozwoli prawidłowo podłączyć baterie (ciepła woda z lewej, zimna – z prawej strony) i ułatwi zlokalizowanie rury w razie ewentualnej awarii.
Do systemów z rozdzielaczami odpowiednie są giętkie rury miedziane albo z tworzywa sprzedawane w zwojach. Odcinek instalacji od rozdzielacza do baterii wykonuje się z jednego kawałka rury, bez grożących rozszczelnieniem połączeń w podłodze. Rury pokrywa się warstwą wylewki, przez co poziom podłogi w łazience nieco się podnosi. Trzeba sprawdzić, czy w remontowanym pomieszczeniu będzie na to miejsce. Dalej instalację prowadzi się w bruździe w ścianie na wysokość odpowiednią do rodzaju baterii i urządzenia sanitarnego, do którego będzie dostarczała wodę.
Kiedy ciepła woda jest podgrzewana w oddalonym od łazienki podgrzewaczu lub kotle (długość rury od źródła ciepła do punktu poboru przekracza 5-7 m), równolegle do rur z ciepłą wodą warto poprowadzić instalację cyrkulacyjną, dzięki której gorąca woda będzie dostępna natychmiast po odkręceniu kranu, a nie dopiero po spuszczeniu pewnej ilości wody, która zalegając w rurach, stygnie, gdy nie jest używana. Instalację cyrkulacyjną należy poprowadzić od podgrzewacza do najbardziej oddalonego punktu poboru, więc także poza łazienką, w której jest prowadzony remont.
Przed zakryciem rur warstwą tynku lub podkładu podłogowego trzeba sprawdzić szczelność instalacji, wykonując próbę ciśnieniową.
Do baterii ściennej umywalkowej rury powinno się doprowadzić 100-120 cm nad podłogę (25-35 cm powyżej górnej krawędzi umywalki), do wannowej – minimum 60 cm nad podłogę (10-18 cm powyżej górnej krawędzi wanny), a do natryskowej – 110-130 cm nad podłogę.
Jeśli bateria ma dwa pokrętła, między rurami z ciepłą i zimną wodą należy zachować odstęp około 15 cm. Podczas montażu baterii będzie go można skorygować za pomocą łączników mimośrodowych o ± 2 cm. Wyznaczając wysokość zamocowania baterii, trzeba pamiętać o tym, że po ułożeniu wszystkich koniecznych warstw podłogi zmniejszy się ona o kilka centymetrów, i przewidzieć odpowiedni zapas.
Do baterii podtynkowych rury z wodą doprowadza się do miejsca montażu elementu mieszającego, który umieszcza się w otworze wykutym w ścianie. Zanim kupi się taką baterię, warto sprawdzić, czy ściana w łazience ma wystarczającą grubość, by go zmieścić.
Do umywalek montuje się najczęściej baterie sztorcowe, jednootworowe. Instalację wodną doprowadza się wtedy 60-65 cm nad podłogę. Umywalka może mieć fabrycznie przygotowany otwór na baterię.
Baterie sztorcowe (umywalkowe, bidetowe, wannowe) łączy się z instalacją wodną za pomocą elastycznych wężyków w metalowym oplocie o długości 30 lub więcej centymetrów albo sztywnych miedzianych rurek pokrytych warstwą chromu.
Zasady montażu baterii można znaleźć w instrukcji dołączonej do każdego nowo kupowanego produktu.
Na przewodach z zimną i ciepłą wodą doprowadzających wodę do grupy przyborów sanitarnych, a jeszcze lepiej do poszczególnych urządzeń, powinno się zamontować zawory kulowe umożliwiające odcięcie jej dopływu w razie konieczności wymiany lub naprawy baterii.
Rury kanalizacyjne. Długość rur łączących przybory sanitarne z pionem nie może być większa niż 1 m w przypadku miski ustępowej i 3 m – jeśli chodzi o pozostałe urządzenia. Dodatkowo rury muszą być prowadzone z co najmniej 2-procentowym spadkiem w kierunku pionu (różnica wysokości między początkiem i końcem odcinka o długości 1 m powinna wynosić 2 cm), aby ścieki mogły spływać grawitacyjnie. To może stanowić istotne ograniczenie zwłaszcza w przypadku brodzika, którego odpływ musi się znajdować tuż nad podłogą. Może się okazać, że nie da się zainstalować modnego płaskiego brodzika, a tym bardziej całkiem z niego zrezygnować na rzecz odpływu zamontowanego w odpowiednio ukształtowanej płaszczyźnie podłogi, ponieważ trzeba by w tym celu wykuć w podłodze bruzdę na rurę kanalizacyjną (średnica 50 mm) oraz otwór na syfon. Na zmieszczenie wszystkiego w warstwach podłogi raczej nie ma co liczyć, a ustawianie kabiny prysznicowej lub wanny na postumencie, w którym da się ukryć odpływy kanalizacyjne, trudno uznać za rozwiązanie idealne. Dlatego zanim ostatecznie ustali się rozmieszczenie przyborów sanitarnych w łazience, warto sprawdzić niezbędną różnicę wysokości i ewentualnie zmienić usytuowanie wybranych urządzeń. Odpływ z miski ustępowej musi być włączony do pionu poniżej podejść innych przyborów sanitarnych. Między nią a pionem nie należy włączać odpływów z innych urządzeń, bo taki układ grozi wysysaniem wody z ich syfonów podczas spłukiwania toalety.
Podejścia do umywalki albo bidetu powinny mieć średnicę co najmniej 40 mm, do wanny – nie mniej niż 50 mm, do kilku przyborów bez miski ustępowej – przynajmniej 70 mm, a z nią – nie mniej niż 100 mm.
Podejścia o średnicy mniejszej niż 70 mm, ale dłuższe niż 3 m muszą być dodatkowo wentylowane lub powiększone o jeden wymiar.
Gdy odbywa się miejscowo, za pomocą podgrzewacza gazowego lub elektrycznego albo gazowego kotła dwufunkcyjnego, i mamy zastrzeżenia co do jego jakości, podczas odnawiania łazienki jest dobra okazja, by wymienić te urządzenia na nowocześniejsze, bezpieczniejsze, o większej sprawności i mniejszym zużyciu energii. Najwygodniej będzie zastąpić je nowym modelem tego samego typu, na przykład zniszczoną termę gazową – nowoczesnym podgrzewaczem gazowym albo elektryczny podgrzewacz pojemnościowy nowym, także elektrycznym. Wówczas nie będą potrzebne duże zmiany w sposobie podłączenia gazowej czy elektrycznej instalacji zasilającej, a jeżeli nie zmienimy rozmieszczenia przyborów sanitarnych, nie trzeba będzie także zmieniać układu rur doprowadzających wodę od podgrzewacza do poszczególnych baterii. W przypadku urządzeń gazowych będzie okazja do zainstalowania bezpieczniejszych w użytkowaniu modeli z zamkniętą komorą spalania.
Jeżeli zdecydujemy się na kupno nowego urządzenia, możemy zastąpić podgrzewacz pojemnościowy, który zwykle ma postać walca i spore rozmiary, przepływowym – estetycznym i kompaktowym. Przepływowy nie dostarczy wprawdzie tak dużo wody o stałej, wysokiej temperaturze jak pojemnościowy, ale z kolei nie będzie strat wynikających ze stygnięcia wody zgromadzonej w zbiorniku. Moc elektrycznego podgrzewacza przepływowego zasilającego kilka punktów czerpalnych wynosi kilkanaście kilowatów, więc należy sprawdzić, czy domowa instalacja elektryczna ma wystarczające parametry.
Jeśli w łazience nie było dotychczas instalacji gazowej i woda była podgrzewana przez urządzenie elektryczne, a podczas jej odnawiania jest szansa na doprowadzenie gazu, można zastąpić podgrzewacz wody elektryczny gazowym, co pozwoli zmniejszyć koszty podgrzewania wody. Taka zamiana będzie jednak możliwa tylko wtedy, gdy w łazience będzie dostęp do wolnego przewodu kominowego albo wybierzemy urządzenie z zamkniętą komorą spalania o mocy nieprzekraczającej 21 kW, a jedna ze ścian łazienki będzie zewnętrzna, co pozwoli wyprowadzić przez nią przewód powietrzno-spalinowy do usuwania spalin i dostarczania do urządzenia powietrza niezbędnego do spalania.
Wentylacja jest w łazience niezbędna nie tylko dlatego, że powstaje tu dużo wilgoci, którą trzeba szybko usunąć, aby nie doszło do zawilgocenia i zagrzybienia ścian, ale także dlatego, że przez kanały wentylacyjne w łazience jest usuwane zanieczyszczone powietrze również z innych pomieszczeń. W domu z wentylacją grawitacyjną w łazience musi być otwór wywiewny, przez który powietrze będzie kierowane do kanału wentylacyjnego wyprowadzonego nad dach albo usuwane na zewnątrz w sposób wymuszony. Jeżeli przed rozpoczęciem odnawiania łazienki zaobserwowaliśmy, że wentylacja nie działa jak należy, i podejrzewamy, że powodem tego może być za słaby ciąg w kominie wentylacyjnym (a nie brak dopływu świeżego powietrza spowodowany nadmiernym uszczelnieniem domu), warto w miejscu kratki wentylacyjnej zainstalować mały cichobieżny wentylator z timerem (przekaźnikiem opóźniającym moment wyłączenia) albo z timerem i czujnikiem wilgotności.
Do wentylatora trzeba doprowadzić zasilanie elektryczne od najbliższej puszki rozgałęźnej lub włącznika oświetlenia.
Jeżeli podczas odnawiania łazienki zamierzamy wymienić drzwi do tego pomieszczenia, musimy zadbać o to, aby nowe miały w dolnej części otwory lub kratkę wentylacyjną o łącznej powierzchni prześwitu 200 cm 2 . Tędy będzie mogło dopływać do łazienki powietrze dostające się do wnętrza domu przez nawiewniki zamontowane w oknach lub ścianach pokoi. Bez tego wentylacja grawitacyjna nie będzie miała szans funkcjonować prawidłowo.
Uwaga! Nie wolno umieszczać wentylatora wywiewnego w łazience, w której jest zamontowany gazowy kocioł albo podgrzewacz do wody z otwartą komorą spalania.
Odnawianie łazienki jest dobrą okazją do wymiany zainstalowanego w niej grzejnika lub zamontowania dodatkowego źródła ciepła.
Nowy grzejnik trzeba dobrać do parametrów instalacji grzewczej i zapotrzebowania na ciepło w łazience (można je ustalić w sposób przybliżony na podstawie wielkości starego grzejnika albo wymiarów pomieszczenia i orientacyjnego jednostkowego zapotrzebowania na ciepło dla domu). Aby nie przerabiać gałązek przyłączeniowych, należy wybrać grzejnik tego samego typu lub o podobnej budowie, na przykład zamiast członowego żeliwnego – członowy aluminiowy albo stalowy płytowy o odpowiednim rozstawie przyłączy. Lepszy, ale wymagający korekty instalacji grzejnej będzie jednak tak zwany drabinkowy, specjalnie przeznaczony do łazienek – ma bardzo dobre zabezpieczenie antykorozyjne oraz charakterystyczną budowę pozwalającą na wygodne suszenie wilgotnych ręczników. Dodatkową zaletą wielu grzejników drabinkowych jest możliwość wyposażenia ich w grzałkę elektryczną, dzięki której mogą one grzać także poza sezonem grzewczym, gdy wodna instalacja grzewcza jest wyłączona. Grzałkę montuje się w jednym z dwóch dolnych króćców przyłączeniowych grzejnika i kablem na napięcie 230 V z wtyczką podłącza do gniazda z uziemieniem. Kabel jest niezbyt długi, więc gdy w
oliwka Sara porno
Katrina lubi głęboko połykać
Kuzynce należy się dobry seks

Report Page