Soulmate
متوجه اطرافش نبود درد عجیبی توی گردنش حس میکرد،تقلا میکرد تا از دست اون مرد فرار کنه اما بی فایده بود.
خواست داد بزنه از کسی کمک بگیره اما از دهنش به طرز عجیبی صدایی خارج نشد
حس میکرد کل خونش از بدنش خارج میشه
سرش رو از گردن طعمه اش خارج کرد و با چشمای قرمزش به چشمای دردمند پسر نگاه کرد لیسی به زبون خونیش کشید و نیشخند عمیقی زد
به گردن پسر نزدیک شد و زبونش رو روی گردن خونیش کشید و لباش رو به گوشش نزدیک کرد چیزی زمزمه کرد.
"از این به بعد تو غذای منی پیشی کوچولو"
پسر قبل بیهوش شدنش زمزمه نامفهومی شنید اما انقدری هوشیار نبود تا متوجه اش بشه.
با افتادن سر پسر روی شونه اش کمرش رو بین دستاش گرفت
براید استایل بغلش کرد و با سرعت زیادی به جایی که توی خاطرات پسر دیده بود رفت.
به خونه پسر که رسید بدون اینکه کسی متوجه بشه اون رو به خونه خودش برد و به راحتی در خونه اش رو باز کرد
اون رو روی تختش گذاشت خم شد و گردنش رو مک عمیقی زد و سمت لباش رفت.
لبای یونجون رو بین لبای خودش گرفت گاز کوچیکی ازشون گرفت خونی که از لباش سرازیر شد رو مکید و زبونی به لباش کشید با نیشخند ازش فاصله گرفت.
"میبینمت گربه کوچولوی خوشمزه من"
به یک چشم به هم زدنی از اون خونه غیبش زد جوری که انگار شخص دیگه ای در خونه وجود نداشته.
با تابیدن نور خورشید روی صورتش چشماش رو بهم فشرد،با دردی که توی گردنش پیچید بلند شد روی تخت نشست دستی به جایی که درد میکرد کشید هیچ چیزی اونجا نبود.
عجیب بود چیزی از اینکه چطور به خونه اومده بیاد نمی‌آورد.انقدری ننوشیده بود که روز قبلش یادش بره اما هرچقدر تلاش میکرد به یاد بیاره بیشتر سرش به درد میومد گیج گاهشو فشار داد و از روی تخت بلند شد.
به حمام رفت بعد یه دوش کوتاه آماده شد تا به دانشگاه بره
انقدری وقت نداشت تا صبحانه بخوره بعد خوردن قهوه اش از خونه خارج شد
وارد محوطه دانشگاه شد و دنبال دوستاش گشت با پیدا کردنشون سمتشون رفت و روی شونه بومگیو زد
"هیونگ..بلاخره اومدیی"
"یونجون هیونگ گردنت چی شده؟"
یونجون دستی به گردنش کشید و با تعجب به هونینگ نگاه کرد.
"گردنم چی شده؟"
بومگیو دوربین گوشی رو سمت گردنش گرفت با دیدن کبودی تقریبا بزرگی روی گردنش چشماش گرد شد با تعجب سرشو بلند کرد به دوستاش نگاه کرد
"هیونگ بهتر اول بریم سرکلاس "
یونجون سرش رو به نشونه مثبت تکون داد و سمت کلاس های خودشون رفتن طبق معمول سرجای همیشگی خودش نشست و منتظر استاد اون ساعت موند با نشستن کسی کنارش سرش بلند کرد و بهش نگاه کرد.
پسر برگشت سمتش و با لبخند درخشانی بهش نگاه کرد یونجون هم متقابلا لبخندی بهش زد و برگشت به جلو
"اوه گردنتون کبود شده"
با اشاره دوباره به گردنش دستی بهش با دستپاچگی کشید و لبخندی زد
"نمیدونم چجوری هچنین اتفاقی افتاده"
پسر چیزی نگفت و لبخندی زد
"من چوی سوبینم..و شما"
"اوه خوشبختم،چوی یونجونم..تازه اومدی به اینجا "
"همچنین..بله تازه به سئول اومدم"
با ورود معلم حرفشون قطع شد و به جلو برگشتن یونجون تو طول کلاس نگاه های سوبین رو روی خودش احساس میکرد ولی تا برمی‌گشت سمت پسر اون سرش رو به جلو برمی‌گردند.
وقتی هم چشم توی چشم میشدن پسر لبخند عجیبی میزد و برمی‌گشت به طرف استاد
با خروج استاد از کلاس کش و قوسی به بدنش داد و وسیله هاش رو جمع کرد سمت پسر دیگه برگشت بنظر هنوز با کسی صمیمی نشده بود و تنها بود.
"سوبین شی میخوای بیایی همراهم پیش دوستام؟ "
"اوه واقعا؟ممنون اگه مزاحم نمیشم بله...و لطفا فقط سوبین صدام کن."
به سمت جایی که دوستای یونجون بودن رفتن،یونجون نمیدونست که عاقبت همراهی کردن اون چه اتفاقی رو براش در آینده رقم میزنه.یونجون بدون اینکه متوجه بشه توی تله ای شکارچیش افتاده بود شکارچی ای که ممکن بود هر لحظه جونش رو ازش بگیره با چشمای براق به پسری که جلوتر میرفت خیره شده بود بوی خونش داشت دیوونه اش میکرد.
چشماش داشتن به رنگ قرمز تغییر پیدا می‌کردند و این براش خوب نبود چشماش رو روی هم فشرد و دنبال پسر راه افتاد.
هنوز وقتش نرسیده بود ممکن بود گربه کوچولوش بترسه و فرار کنه.
با رسیدن به جمع سه نفره دوستای یونجون لبخند درخشانی زد انقدری مست بوی طعمه اش شده بود که فراموش کرد حتی با وجود جاودانه بودنش در دنیا حقایقی وجود داره که ازش بی‌خبر بود.
سرنوشتی که هیچ چیزی نمیتونست جلوش رو بگیر در کمین تنها خون‌آشام اصیل و پسر انسانی که روحش هم از چیزی خبر نداشت بود.
یونجون بدونه اینکه متوجه بشه تمام مدت با لبخند به سوبین خیره شده بود وقتی به خودش اومد که بومگیو سرفه ای کرد و به خودش آوردش در مقابل سوبین نگاهش رو از پسر نگرفت و توجهی به خنده های ریز اون سه نفر نکرد یونجون سرش انداخت پایین گردن و گوشاش به سرعت سرخ شدن.مدت زیادی نبود که سوبین به جمع چهار نفرشون پیوست انقدری سریعی باهم صمیمی شدن که یونجون متعجب شد
اون دو به قدری صمیمی شدند که انگار با هم سالیان سال دوستن
در نظر یونجون،سوبین پسر خوبی بود لبخندهاش خیلی زیبا بودن رفتار خوبی داشت و با همه مهربون بود.ولی گاهی اوقات دلش میخواست ازش فرار کنه نگاه هایی که هیچ چیزی نمیتونست ازشون چیزی بفهمه یا لبخند های عجیبیش که گاهی روی لباش پدیدار می‌شدند.
گلوش رو صاف کرد و نگاه زیر چشمی به سوبین انداخت که داشت با تهیون درمورد یکی از کلاسای مشترکشون حرف میزد.
"هیونگ کی میخوای بهش بگی؟"
با شنیدن صدای بومگیو زیر گوشش با ترس پرید و بهش چشم غره ای رفت دستش رو روی قلبش گذاشت آروم نوازش کرد.
"چیکار داری میکنی..؟چی به کی بگم"
"کی میخوای به سوبین هیونگ اعتراف کنی"
با چشمای گرد شد به بومگیو نگاه کرد و سریعی برگشت سمت سوبین،با دیدن اینکه هنوز مشغول حرف زدن با تهیون و هونینگ نفس آسوده ای کشید.
"چی میگی...دیوونه شدی...چه اعترافی؟"
"هیونگ نمیتونی گولم بزنی دوسش داری مگه نه؟"
یونجون نگاهی به لبخند احمقانه بومگیو کرد سعی کرد از چشماش فرار کنه مطمئن بومگیو متوجه شده بود.
آب دهنش رو قورت داد و با تردید به سوبین نگاه کرد.
ممکن بود که پسر دیگه احساساتی مثله خودش داشته باشه یا فقط خودش بود؟!
انقدری تو فکر کردن غرق شد که متوجه نگاه سوبین نشد شنیده بود که بومگیو و یونجون درمورد چه چیزی حرف زدن
نیشخندی زد بنظر میومد وقت عملی کردن نقشه اش رسیده بود گربه کوچولو تو دامش افتاد بود
بعد خروج از آخرین کلاسش تصمیم گرفت یکم قدم بزنه با بقیه خدافظی کرد و سمت خونه اش راه افتاد با صدا زده شدنش توسط سوبین وایساد و به طرفش برگشت پسر با لبخند بزرگی سمتش میومد تپش قلبش به طرز عجیبی هر وقت اون پسر رو میدید جوری بالا میرفت انگار مسافت خیلی زیادی رو دویده باشه
از فکر در اومد و متقابلا به پسری که بهش رسیده بود لبخند زد
"یونجونی میتونم همراهیت کنم..؟"
"اوه حتما "
سوبین لبخندش رو عمیق تر کرد و چال لپاش پدیدار شد یونجون دلش میخواست انگشتاش رو توی اون چال های عمیق فرو کنه اما میترسید که سوبین از این کار خوشش نیاد
سوبین دستشو دوره شونه یونجون انداخت و با هم قدم شدند
بینشون حرفی رد و بدل نمیشد تنها چیزی که سکوت بینشون رو می‌شکست صدای آدمای اطرافشون و ماشین ها بودند.
سوبین نگاهش به گردن سفیدی که هیچ لکی درش وجود نداشت افتاد.میدونست که دیر یا زود تحملش برای تعصب نکردن اون گربه کوچولو تموم میشه نفس عمیقی کشید و نگاهش رو به اجزای صورت یونجون داد توجهش به لبای جلو اومده پسر جلب شد یکی از بیشمار عادت های یونجون زمانی که تو فکر فرو میرفت لبای سرخشو جلو میداد.
براش عجیب بود که تمام عادت های اون رو حفظ کرده.
با رسیدن به خونه یونجون دستش رو از روی شونه پسر برداشت و با لبخند بهش نگاه کرد اگر یکم دیگه پیش اون میموند نمیتونست خودش رو کنترل کنه تا گردنش رو بين دندوناش نگیره.
"سوبینا چطور بیایی داخل بنظر میخواد بارون بزنه.."
حق با اون بود هوا پر ابر های سیاه شده بود.
میدونست عاقبت قبول اون پیشنهاد چیه ولی چرا باید جلوی خودش رو میگرفت؟!
وقتی گربه کوچولوش خودش با پای خودش به آغوش شکارچیش میرفت چرا باید مخالفت میکرد؟!
لبخندی زد و سرش رو به معنی موافقت تکون داد
یونجون لبخند بزرگی زد امیدوار بود بتونه نقشه ای که تمام مدت اومدنشون کشیده بود رو عملی کنه
برگشت سمت در خونه و درخشش عجیب توی چشمای سوبین رو ندید.
با ورودشون به خونه در رو پشت سرش بست و نگاهی به خونه انداخت و از تمیز بودنش مطمئن شد
لبخندی به سوبین زد و به داخل خونه اشاره کرد
"سوبینی تو بشین من یه نوشیدنی گرم درست کنم تا سرماي بیرن از بین بره"
یونجون برگشت تا به آشپز خونه بره اما با پیچیدن دستایی دور کمرش سرجاش خشک شد با شوک به دستای سوبین نگاه کرد نمیدونست در اون لحظه باید چیکار کنه.
سوبین سمت گردن پسر خم شد و بوسه ای روش گذاشت با حس لرزش یونجون توی آغوشش نیشخند کوچیکی زد
متوجه تکون خوردن سیبک گلوی یونجون شد دوباره کارش رو تکرار کرد و از کنار به چشمای لزرون پسر نگاه کرد.
ازش فاصله گرفت و برش گردند سمت خودش و به لپاش که کاملا سرخ شده بودند نگاه کرد
چونه اش رو گرفت و سرش رو بالا کشید به چشماش خیره شد
"یونجونی..الان دلم یه نوشیدنی برای گرم کردنم نمیخوام..میتونیم جوره دیگه ای گرم بشیم هووم؟"
یونجون آب دهنش رو قورت داد و به چشمای خمار سوبین نگاه کرد.نمیتوست از نگاهش فرار کنه کاملا متوجه منظور پسر شده بود،بدون گفتن چیزی سمتش رفت و با ترديد لباشو روی لبای پسر بلندتر گذاشت.
سوبین نیشخندی زد و کمر پسرو گرفت به خودش چسبوندش،یونجون چشماشو بست و سعی کرد توی بوسه همکاری کنه اما غیر ممکن بود.
جوری که سوبین لباش رو مک میزد و با دستاش بدنش رو لمس میکرد
این کار رو برای یونجون غیر ممکن میکرد.سوبین به دیوار پشتش چسبدندش و سرش رو توی گردنش فرو برد با هربار مکیده شدن گردنش ناله هاش بالا میرفت چنگی به شونه های سوبین زد و سرش رو فاصله داد جای بیشتری به پسر داد
سوبین داشت تلاش میکرد همونجا دندوناشو توی گردن پسر فرو نکنه و با مک های عمیقش سعی می کرد اتشش رو کم کنه
دستاشو به رون های یونجون رسوند بلندش کرد و پاهاش رو دور کمر خودش پیچید
با قدم های بلند سمت اتاق خواب یونجون رفت
گذاشتش روی تخت و به چشمایی که با بی طاقتی نگاهش می‌کردند خیره شد.
خم شد و لبای یونجون رو بین لبای خودش گیر انداخت.
یونجون دستاشو دور گردن سوبین حلقه کرد و بلند شد روی تخت نشست
سوبین،لباسای یونجون رو دونه به دونه درآورد و پایین تخت انداخت روی تخت انداختش و لباش رو روی تن یونجون گذاشت هرجایی که در دسترسش بود رو کبود میکرد.تمام اتاق از صدهای ناله های یونجون پر شده بود از روی لباس چنگی به پشت سوبین زد و سرش رو قوس داد.
با رسیدن به پایین شکم پسر نیشخند زد و از پایین به چشمای اشکی یونجون نگاه کرد گاز کوچیکی از اونجا گرفت و زبونشو روش کشید.
دستشو بین موهای بهم ریخته سوبین برد و بهشون چنگ زد
برگشت روی یونجون و به چشمایی که با بی طاقتی نگاهش می‌کردند خیره شد،خم شد روی پسر و لباش رو بين لبای خودش گرفت زبونشو روشون کشید
یونجون لباشو از هم فاصله داد سوبین زبونشو توی حفره دهن پسر فرو برد و زبون یونجون رو بین لبای خودش گرفت و مکیدش،دستاشو روی قوس کمر یونجون کشید و موجی به پایین تنه خودش داد
تن داغ یونجون رو بین دستای سردش گرفت و به سمت گردنش که با کبودی هاش پر شده بودند رفت
کمی دندون هاشو توی گردنش فرو برد با ناله بلند یونجون ازش فاصله گرفت بوسه ای به جایی که گاز گرفته بود زد.
متعجب از اینکه چرا با اون پس انقدر آروم رفتار میکنه
بلند شد روی تخت نشست و لباس هاش رو درآورد دوباره روی یونجون خیمه زد
دستشو روی صورتش گذاشت و انگشتاشو بین لبای یونجون فرو برد یونجون شروع به مکیدن انگشتای توی دهنش کرد انگشتاشو از دهن یونجون خارج کرد و خم شد لبای خیسش رو بين لباش گرفت.انگشتاشو آروم وارد حفره یونجون کرد و ناله اش رو بين لبای خودش خفه کرد.
یونجون از درد چنگی به بازو های سوبین زد و کمرش رو قوس داد
انگشتاشو قیچی وار داخل حفره داغ یونجون باز و بسته میکرد
با خروج انگشت های سوبین ناله بلندی کرد و چنگی به ملافه زد
با قرار گرفتن عضو سوبین روی ورودیش نفس عمیقی کشید و منتظر درد بیشتری موند.
کمر پسر رو بين دستاش گرفت و یک دفعه ای عضوش رو وارد حفره اش کرد
یونجون دادی از درد کشید و کمرش رو قوس داد سعی کرد از سوبین فاصله بگیره اما پسر این اجازه رو بهش نداد کمرش رو محکم بين دستاش گرفت و ضربه های عمیق و آرومش رو شروع کرد.
یونجون پشت پسر چنگ زد و گردنش رو قوس داد توی دیدید چشمای گرسنه سوبین گذاشت.
رو یونجون خیمه زد و با نیشخند به چشمای اشکی پسر خیره شد.
"سو..ببی..ن...لطفا...آروم..آهههه"
با برخورد عضو سوبین به پروستاتش جیغی کشید و انگشتاشو توی ملافه فرو کرد
چشمای نیم بازش به چشمای سوبین افتاد که بهش خیره شده بودند
نمیدونست توهم زده یا چشمای سوبین به رنگ قرمز تغییر پیدا کردند
نفسش با برخورد دوباره عضو سوبین به پروستاتش رفت و دهنش رو باز و بسته کرد تا صدایی خارج بشه نفهمید دست سوبین کی روی عضوش قرار گرفت
دستش رو با ضربه هاش هماهنگ کرد.
یونجون بدون اینکه متوجه بشه با ناله بلندی توی دست سوبین کام شد و منتظر موند تا سوبین هم به کام بیاد.
سوبین صورت یونجون رو سمت خودش برگردوند و به چشماش خیره شد پسر انگار که توی خلاصه فرو رفته باشه آروم گرفت و توی چشمای که به رنگ خون دراومده بودن خیره شد.
سرش رو توی گردن گربه کوچولوش فرو برد و دندون های نیشش رو توی گردن سفیدش که با کبودی های که خودش گذاشته بود فرو برد
مکی از گردنش زد و همزمان خودش رو درون حفره اش تکون داد
همینطور که خون پسر رو می‌مکید درون سوراخش کام شد و عضوشو ازش خارج کرد
دندون های نیشش رو از گردن پسر خارج کرد و لیسی به گردنش که خونی شده بود زد.
زبونشو روی لباش کشید و به جای دندون های نیشش روی گردن پسر نگاه کرد
سوالات زیادی توی سرش پدیدار شدند اینکه چرا تا قطر آخر خون اون انسان رو نخورد چرا انقدر کنارش آروم بود.
اون به انسان ها فقط به چشم یک ابزار برای سیر کردنش نگاه میکرد
اما اون عجیب بود هروقت کسی نزدیکش میشد یا سعی می‌کردند توجهش رو جلب کنند میخواست همونجا گردنشون رو خورد کنه تا به گربه کوچولوش نزدیک نشن
با سوزش گردنش با تعجب دستی بهش کشید سرش رو بلند کرد و از پنجره نگاهی به گردنش کرد با شوک به علامتی که روی گردنش پدیدار شده بود نگاه کرد.
"امکان نداره..."
به سرعت برگشت سمت پسری که بیهوش شده بود.نگاهش به گردن پسر داد و در کمال تعجب نشانی مثله ماله خودش روی گردنش پدیدار شده بود درست جایی که دندون های نیشش رو فرو کرده بود.
امکان نداشت یه انسان هم روحش باشه غیر ممکن بود.
زمان زیادی بود که هم روح ها از بین رفته بودند.
تک خند ناباوری کرد در اون لحظه تمام رفتارش با اون عجیب نبود
اون از اولش هم ماله خودش بود.
کنارش دراز کشید و به چشمای بسته اش نگاه کرد .
"پیشی کوچولوی من."