Shoes On
avan.My whole life fits in a backpack
تمام زندگیم توی یه کوله جا میشه
A toothbrush, a T-shirt, the clothes on my back
یه مسواک، یه تی شرت، لباسایی که تنمه
Mom says I look more like him every day
مامان میگه هر روز بیشتر شبیه اون میشم
Dad says I blink like her when I lie and I stay
بابا میگه وقتی دروغ میگم و میایستم، مثل اون پلک میزنم
They talk about each other when I'm in the room
وقتی توی اتاقم درباره همدیگه حرف میزنن
Tell me things I was never supposed to know too soon
چیزایی بهم میگن که قرار نبود انقدر زود بدونمشون
Mom asks if Dad still drinks when he gets angry
مامان میپرسه بابا هنوز وقتی عصبانی میشه مشروب میخوره یا نه
Dad asks what Mom said when I got home to me
بابا میپرسه مامان وقتی به خونه رسیدم چی بهم گفته
I've got two beds, but nowhere to rest
دو تا تخت دارم، ولی جایی برای استراحت ندارم
If I defend her, I hurt him
اگه از اون دفاع کنم، به اون یکی آسیب میزنم
If I defend him, she says I'm just like him
اگه از اون دفاع کنم، مامان میگه دقیقا مثل اونم
Don't ask me where home is
ازم نپرس خونه کجاست
It's two doors down from maybe
دو تا در اون طرف تر از شاید قرار داره
I sleep with my shoes on
با کفشام میخوابم
For when love turns back into leaving
برای وقتی که عشق دوباره تبدیل به رفتن میشه
I learned to stay quiet when they started to fight
وقتی شروع به دعوا میکنن، یاد گرفتم ساکت بمونم
I was scared they'd ask me who was right
میترسیدم ازم بپرسن حق با کیه
And I wouldn't know which answer kept me theirs
و نمیدونستم کدوم جواب باعث میشه هنوز من و از خودشون بدونن
And I used to think I’d remember everything.
قبلا فکر میکردم همه چیز رو یادم میمونه
Now I can’t tell which parts were mine
حالا دیگه نمیتونم بفهمم کدوم قسمت ها مال خودم بود
Which parts they told me happened,
کدوم قسمت ها چیزایی بود که اونا گفتن اتفاق افتاده
And which parts I made up just to sleep at night.
و کدوم قسمت ها رو فقط برای اینکه شب بتونم بخوابم خودم ساختم
Some nights I write letters to a version of me
بعضی شبا برای یه نسخه دیگه از خودم نامه مینویسم
That never had to split, that was free
نسخه ای که هیچ وقت مجبور نبود دو تکه بشه، آزاد بود
He lives in a place where dinner's just dinner
اون جایی زندگی میکنه که شام فقط شامه
And nobody makes him prove who he loves, a winner
و هیچ کس مجبورش نمیکنه ثابت کنه کی رو دوست داره، یه برنده
So don't ask me where home is
پس ازم نپرس خونه کجاست
It's two doors down from maybe
دو تا در اون طرف تر از شاید قرار داره
I sleep with my shoes on
با کفشام میخوابم
Just in case love turns back into leaving
فقط برای اینکه اگه عشق دوباره تبدیل به رفتن شد، آماده باشم
If I ever build my own house
اگه یه روز برای خودم خونه بسازم
I'll make the walls forget how to yell
کاری میکنم دیوارها یادشون بره چطوری داد بزنن
The floor won't creak with blame
کف خونه با سرزنش جیرجیر نمیکنه
And I'll only need one key
و فقط به یه کلید نیاز دارم
To stay
برای موندن