Secret

Secret

Lark & Felicity

Part 43

ظرف‌های نشسته رو داخل سینک گذاشت و نیم نگاهی به پسرش که تو روروئک برای خودش آواز می‌خوند و بازی می‌کرد، انداخت.

دست کفیش رو با پیشبندش پاک کرد و آب رو بست.

جونگکوک از وقتی از بیمارستان مرخص شده بود خیلی تو خودش رفته بود و کمتر حرف میزد.

اکثراً تو اتاق می‌موند و حتی موقعی که تهیونگ سعی می‌کرد باهاش حرف بزنه، انگار تو دنیای دیگه‌ای سیر می‌کرد.

ضربه‌ای آروم به در اتاق زد اما جوابی نگرفت.

- جونگکوک، بیبی...

مثل چند روز گذشته زیر پتو پناه گرفته بود و تو افکارش غرق شده بود.

موهاشو نوازش کرد و کنارش نشست.

- وقتی اینجوری می‌بینمت دلم می‌خواد بمیرم.


جونگکوک پتو رو کنار زد و گفت:

+ چرا نمیشه بریم بیرون؟ چرا باید مدام اینجا زندانی باشیم؟


تهیونگ هنوز بهش نگفته بود.

می‌خواست وقتی حالش بهتر شد بهش بگه اما...

- عشقم، بیرون خطرناکه. نمی‌خوام اتفاقی برای تو و وین بیفته.


+ اینارو قبلا شنیدم. ولی با خودت می‌تونستم برم بیرون... الان خودتم پاتو از خونه بیرون نمیذاری.


- دوست نداری پیشت بمونم؟ به همین زودی ازم خسته شدی؟!

لبخندی به همسرش زد و آغوشش رو براش باز کرد.


+ تهیونگ چرا چرت و پرت میگی؟ من گفتم ازت خسته شدم؟ دارم دلیلش رو ازت می‌پرسم.


دست‌هاش کنارش روی تخت افتادن و لبخندش پر کشید.

- چون... چون همه فکر می‌کنن تو مُردی.


+ چی؟ من... من میردم؟

بغضش رو قورت داد و بدون هیچ حرف اضافه‌ای پتو رو روی سرش کشید.


- عزیزدلم، لطفاً!

پتو رو از روش کنار زد و صورتش رو بوسید.

- این جوری بهتره... بذار فکر کنن هر دومون مُردیم. اگه این تنها راهیه که خانواده‌ی قشنگمون حفظ بشه، بذار اینجوری فکر کنن.


جونگکوک از زیر پتو با ناراحتی گفت:

+ مهم نیست.

روی تخت نشست و سعی کرد از روی تخت پایین بیاد.

+ می‌خوام برم دوش بگیرم. برو پیش وین.


تهیونگ مچشو با ملایمت گرفت و پشت دستشو بوسید.

- فقط چند وقت تحمل کن. آبا از آسیاب بیفته دوباره مثل قبل میشیم. به خاطر وین، اون الآن تو سن حساسیه... بهت وابسته شده. عشق خوشگلم، من شرمندتم. شرمندتم که انقدر باعث رنج و عذابتم.


+ اشکال نداره.

دستش رو روی زخمش گذاشت و به سمت حمام قدم برداشت. هنوز هم درد داست، اما سعی می‌کرد نادیده‌‌ش بگیره.

جلوی در حموم ایستاد و تهیونگ رو صدا زد

+ ته... نمی‌تونم لباسامو در بیارم... بیا کمکم کن.


با قدم‌های بلند به سمتش رفت و زیر پاش خم شد تا دمپایی مخصوصی که براش گرفته بود تا موقع استحمام لیز نخوره، پاش کنه.

پیراهن کامواییشو آهسته درآورد و سعی کرد کمترین فشار رو به زخمش بیاره.

هر وقت به زخمش نگاه می‌کرد قلبش آتیش می‌گرفت و تو سینه‌ش فرو می‌ریخت.

کنار زخمش بوسه‌ای زد و با چشم‌هایی که پرستش توشون موج میزد به همسرش خیره شد.

- می‌خوای کمکت کنم خودتو بشوری عزیزم؟


دستش رو روی شونه‌‌ی تهیونگ گذاشت.

+ وین تنها میمونه، اصلا الان کجاست؟ چرا صداش نمیاد؟


- نگران نباش.. .الان میارمش اینجا که جلوی چشممون باشه. داشت کارتون تماشا می‌کرد.

نگاهش رو از چهره‌ی زیبای همسرش گرفت و از اتاق بیرون رفت.

با دیدن روروئک خالی با نگرانی تو خونه شروع به دویدن کرد.

- پسرم؟! کجایی شیطونک؟

نگاهش رو از پذیرایی گرفت و با سر و صدایی که از داخل آشپزخونه شنید به سرعت به اون سمت دوید.

وین چهار دست و پا روی زمین راه می‌رفت و از زیر میز و صندلی برای خودش در رفت و آمد بود... اونم در حالیکه یه شیشه‌ی بزرگ مربای تمشک دستش بود و همه جا رو مورد عنایت قرار داده بود.

- اگه ددی جونگکوک ببینتت هر دومونو کشته!

به زور زیر صندلی رفت و پسر کوچولوشو از اون زیر بیرون کشید. تمام هیکل کوچولوی تپلش غرق در مربای تمشک بود و خودش هم در حال لیس زد انگشت‌هاش!

- فسقلی شکمو! ببین چی کار کردی!

سمت سینک ظرف شویی رفت و مشغول پاک کردن مربا از روی لپ‌های تپلش شد اما فایده‌ای نداشت... به این راحتی‌ها پاک نمیشد.

با شنیدن صدای جونگکوک لبشو گزید و از پله ها بالا رفت.

- الآنه که هر دومونو دعوا کنه پسرم، لطفاً یکم کیوت بازی در بیار و حواس ددی رو پرت کن... باشه؟!


وین دست‌هاش رو تو دهنش گذاشت و مشغول لیس زدن انگشت‌های کوچولوش شد. تهیونگ با عجله از پله‌ها بالا رفت و وارد اتاق شد.

وین با دیدن جونگکوک که جلوی در حمام ایستاده بود، دست‌های تپلش رو بهم کوبید و با ذوق خندید.

- ددی... ددی..

تهیونگ و جونگکوک هر دو با صدای وین که داشت جونگکوک رو صدا میزد بهش نگاه کردن‌.

+ تهیونگ... الان به من گفت ددی؟ تو هم شنیدی؟


- چرا تا تو رو دید گفت ددی؟! من ددیت نیستم وروجک شکمو؟! کی بود گند کاریاتو جمع کرد؟

لب‌اشو با حسودی جلو فرستاد و تو بغل جونگکوک جاش داد.

- اصلاً برو پیش همون ددی جونگکوکت...

جونگکوک لبخندی زد. با دیدن لپ‌های مربایش چشم‌ غره‌ای به تهیونگ رفت.

+ باز حواست ازش پرت شد؟ اگه اون شیشه رو میشکست و بلایی سرش میومد چی؟ تو رو محض رضای خدا بیشتر حواست بهش باشه... می‌بینی که چقدر وروجکه و یه جا بند نمیشه.

دوباره نگاهی به وین انداخت.

+ ببین چیکار کردی با خودت! حالا باید سه تایمون بریم حموم.


تهیونگ نتونست جلوی خودشو بگیره و بلأخره دندون‌های موشی پسرش دلشو آب کرد.

هر دوشونو تو آغوشش فشار داد و بوسیدشون.

- شما دو تا برید تو وان با هم بازی کنید. منم تماشاتون کنم.


جونگکوک با اعتراض گفت:

+ شما هم تشریف میاری. می‌خوام تو بغلت باشم زودباش تهیونگ.


- نمی‌خوام بچه دچار بلوغ زودرس بشه جونگکوکا...


+ یا کیم تهیونگ... مگه می‌خوای چیکار کنی؟


- من؟! هیچ کار باور کن...


+ خودت می‌دونی جرات نداری بهم دست بزنی... پس برو تو حموم... نمی‌تونم زیاد سرپا باشم.


- چشم سرورم، اطاعت میشه.

پیراهن مرباییش رو از تنش درآورد و تو سبد رخت چرک‌ها انداخت.

بعد از اون، جونگکوک با پسرشون که جز پوشک چیزی تنش نبود وارد حموم شد. فضای بزرگی داشت و به خوبی پاسخگوی هر سه نفرشون بود.

تهیونگ سرشو به پشتی وان تکیه داد و دست‌هاشو از هم باز کرد تا همسرش تو آغوشش جا بگیره. به محض نشستن جونگکوک روی پاهاش، سرشو تو گودی گردنش فرو برد و رو پوست عسلیش بوسه زد.


وین دست‌هاش رو از لبه‌ی وان گرفته بود و پاهاش رو توی آب تکون میداد و می‌خندید. جونگکوک سرش رو به شونه‌ی تهیونگ تکیه داد. دور بدن کوچولوی وین حلقه‌ی بادی انداخته بودن که روی آب شناور بمونه. با دست‌های کوچولوش به آب ضربه میزد و با خوشحالی برای خودش آواز می‌خوند. تمام فضای حمام پر شده بود از صدای اون وروجک و تهیونگ و جونگکوک با خوشحالی بهش نگاه می‌کردن و دلشون براش ضعف می‌رفت.

+ خیلی شیرینه مگه نه؟


به دست و پاهای کوچولوش که تو آب می‌کوبید و خنده‌هاش که پر از شوق زندگی بود نگاه کرد و خندید. 

- خیلی!

موهای همسرشو نوازش کرد و تو آغوشش فشرد. دوست نداشت اون لحظه، هیچ وقت به پایان برسه...

یا اگه مرگ انتظارش رو می‌کشید، این لحظه، بهترین بود!

- دوستت دارم جونگکوک. ازت ممنونم که قبول کردی همسرم بشی.


جونگکوک سرش رو چرخوند و بوسه‌ای روی لب‌های تهیونگ گذاشت.

+ اینکه همه فکر می‌کنن من مردم یه خورده غم‌انگیز و ناراحت کننده‌س، اما وقتی می‌بینم تو و وین کنارم هستین باعث میشه بقیه چیز‌ها رو فراموش کنم.

بغضش رو قورت داد.

+ جیمین حقیقت رو نمی‌دونه؟


با شرمندگی نگاهش رو دزدید.

- نه... اگه باهاش کانکت بشیم ردمونو میزنن عزیزدلم. شرمندتم بیبی...


+ درک می‌کنم.

نگاهش رو ازش گرفت و به وین انداخت. کمی خم شد و وین رو به سمت خودش کشید، گوشه‌ی لبش رو گزید و گفت:

+ میشه اون شامپو رو بهم بدی؟ باید این کوچولو رو بشورم وگرنه سرما می‌خوره.

تهیونگ سرش رو تکون داد، خودش رو بالا کشید و وسایل مورد نیازش رو از توی قفسه برداشت. مقداری شامپو روی موهای وین ریخت و به آرومی شروع کرد به ماساژ دادن، جونگکوک خودش رو با شستن پسرش مشغول کرده بود تا بغضش نترکه. فکر کردن به اینکه یه روزی همه فکر کنن مُرده و دیگه وجود نداره براش سخت بود، اونقدر سخت که قلبش رو به درد میاورد.


- تو از یاد کسایی که دوستت دارن نمیری جونگکوک، تو فراموش شدنی نیستی... مطمئن باش هر جای این دنیا که باشی جیمین حس می‌کنه بودنتو.

تو تا ابد تو ذهن و قلبم حک شدی و حتی روزی که مرگم برسه، من تو رو به یاد میارم؛ همین طوری زیبا و بی نقص، همین طور که هستی.


اشک‌هاش از چشمش سقوط می‌کردن و روی گونه‌ش سُر می‌خوردن.

لیف عروسکی وین رو برداشت و به آرومی روی تن ظریفش کشید. اشک‌هاش شدت گرفتن و دست از شستن وین برداشت. بدون توجه به دست‌های کفیش اون‌ها رو جلوی صورتش گرفت و با صدای بلندی گریه کرد.

وین با تعجب به جونگکوک نگاه می‌کرد و چیزی نگذشته بود که چشم‌های درشتش پر شد و صدای گریه‌ش در اومد.


- گریه نکن نفسم... ببین پسرمونم ناراحت شد اشکاتو دید.

هر دوشونو بغل کرد و اجازه داد تو آغوشش آروم بگیرن.


+ آروم باش پسرم... تهیونگ میشه وین رو بشوری؟ جای زخمم درد می‌کنه.

خودش رو از توی آغوش تهیونگ بیرون کشید و طرف دیگه‌ی وان نشست.


اشک‌های پسرشو از صورت ظریفش پاک کرد و آروم بدنشو با لیف مخصوصش ماساژ داد.

- عروسک خوشگلم، پسرم.

وین لب‌هاشو جلو فرستاده بود و با بغض به ددی جونگکوکش نگاه می‌کرد.

از توی وان بلند شد و حوله‌ی تن پوشش رو تنش کرد تا سرما نخوره.

چیزی نگذشت که چشم‌هاش گرم شد و تو آغوش پدرش به خواب شیرینی فرو رفت.

تهیونگ بچه رو تو اتاقش برد و بعد از اینکه لباس‌هاش رو تنش کرد به حموم برگشت. جونگکوک هنوز هم صورتش خیس از اشک بود.

چشم‌هاشو بوسید و با حوصله مشغول شستن موهاش شد.

- می‌خوای بریم یه جای دیگه؟


+ چه فرقی داره بریم جای دیگه وقتی نمیشه از خونه بیرون بریم. وین تازه به اینجا عادت کرده می‌خوام همینجا بمونیم.

- هر چی تو بگی عشقم.

موهاشو آب کشید و دستشو گرفت تا بهش کمک کنه از داخل وان بلند بشه.

همون‌طور که با حوله خشکش می‌کرد گفت:

- زندانی بودن با تو که برای من از بهشت کم نداره!


لبخند محوی زد، دست تهیونگ رو گرفت و به سمت اتاق رفت. آروم روی تخت نشست و گفت:

+ میشه امشب تخت وین رو بیاری اینجا؟ نمی‌خوام تنهایی توی اتاق دیگه بخوابه... می‌ترسم تهیونگ... دیگه حتی به در و پنجره‌های این خونه هم اعتمادی ندارم.


- چشم عشقم. الآن میرم میارمش اینجا کنارت بخوابه. من رو کاناپه می‌خوابم.

موهای خودش رو بدون اینکه خشک کنه رو به بالا حالت داد و ربدوشامرش رو سرسری پوشید.

- داروهاتو خوردی بیبی؟


+ این تخت به اندازه‌ی کافی بزرگ هست. نمی‌خوام ازم دور باشی.

با همون حوله، روی تخت دراز کشید.

+ فراموش کردم بخورم.


تهیونگ با وین که تو بغلش خواب بود و صدای ملچ ملوچ با نمکی از بین لب‌هاش در می‌آورد وارد اتاق شد. جعبه‌ی قرص‌هاشو روی میز گذاشت و بعد از خوابوندن وین کنار همسرش، لیوان آب رو به دستش داد تا داروهاش رو بخوره. چیزی که جونگکوک نمی‌دونست این بود که الان خیلی وقته تهیونگ شب‌ها نمی‌خوابه... اون قدر بیدار می‌مونه و بالا سر همسر و پسرش کشیک میده تا بلأخره از خستگی بیهوش بشه.

کنارشون دراز کشید و موهای همسرش رو نوازش کرد تا چشم‌های خمارشو به خواب دعوت کنه.

- بخواب فرشته‌ی من.


ادامه دارد...


By: @VKookMin_Eternity

Report Page