Secret
Lark & FelicityPart 39
تهیونگ به آرومی روی تخت کشیدش و روی بدن داغش خیمه زد.
لبش زخم شده بود اما اهمیتی نداد... دلتنگی پسرش کاملاً مشهود بود!
انگشتهاشونو تو هم پین کرد و بالای سرش نگه داشت.
لبهاشو به نرمی به بازی گرفته بود و گازهای ریزی ازش میگرفت.
کمی ازش فاصله گرفت و محو چشمهای تبدارش شد.
- کاش خودتو از چشم من میدیدی... که چقدر پرستیدنی هستی.
جونگکوک با نگاه خمارش بهش خیره شد.
+ دیگه هیچوقت بدون من جایی نرو... من طاقت دوریتو ندارم... این دو شب اصلا روی تخت نیومدم چون دلتنگت میشدم.
- منم از دوریت نه تونستم بخوابم، نه چیزی بخورم... فکر نمیکنی بیش از حد منو به خودت وابسته کردی خوشگلم؟!
+ انگار هر دومون به هم وابسته شدیم. حالا هم هر دو مون قراره به یه فسقلی وابسته بشیم.
- قول بده منو بیشتر دوست داشته باشی.
لبهاشو عمیقاً بوسید و دوباره گفت:
- قول بده!
سرش رو تکون داد و لبخند شیرینی زد.
+ قول میدم... تو تمام دنیای منی تهیونگا... تو رو حتی بیشتر از خودم دوست دارم.
سرشو تو گردنش فرو برد و نبض گردنشو بوسید.
- یه تار موتو به دنیا نمیدم...
+ تهیونگ! یه قولی میدی؟
- جانم؟
نفس عمیقی کشید و قبل از اینکه چیزی بگه نیم خیز شد و لبشو بوسید. نگاهشو ازش گرفت و گفت:
+ اگه... اگه یه روزی اتفاقی برام افتاد و من دیگه پیشت نبودم... قول بده... قول بده هیچکسو جای من نیاری.
- اون روزی که تو رو نداشته باشم، روز مرگ منه کوک... دیگه هیچوقت این حرف و نزن.
سرش رو چرخوند و نگاهش رو به نقطهی نامعلومی انداخت.
+ اما من جدی گفتم.
- منم جدی بودم... مواظب خودت باش چون جون من به جون تو وصله جونگکوکم!
لبهاشو بوسید و فرصت هر حرفی رو ازش گرفت.
مسیر بوسههاشو پایینتر برد و بین پاهاش نشست. حالا میتونست به خوبی اون باکسر لعنتی رو ببینه!
پاهاشو از هم باز کرد و سرشو به خط باسنش رسوند. لیسی به سوراخ نبض دارش زد و کمرشو محکم روی تخت فشار داد تا جلوی هر حرکتی رو بگیره.
از حس داغی زبون تهیونگ روی سوراخش، نفس عمیقی کشید و سرش رو بیشتر به تخت فشار داد.
+ آهههه... تهیونگ چرا... آهههه... چرا اینجوری میکنی؟
مرد بی توجه به حرفهای جونگکوک زبونش رو بیشتر توی سوراخش فرو برد، دستش رو روی شکم و پهلوش به حرکت در آورد و پوست لطیف تنش رو نوازش کرد.
همزمان با زبونش ضربه میزد و عضو حساسش رو لمس میکرد. ضربهای به رون تو پُرش زد و هر دو پاشو بالا گرفت.
- میخوام یه کاری کنم که چند بار پشت سر هم ارضا بشی بیبی...
+ باز میخوای دیوونه بشی؟
- اینبار میخوام تورو دیوونه کنم!
+ میخوام بازم ازت سواری بگیرم.
روی تخت نیم خیز شد تا بلند بشه که تهیونگ مانعش شد و روی تخت هولش داد.
- فقط خودتو به من بسپر تا پرواز کردن و به یادت بیارم فرشتهی من...
دستهاشو با کراواتش به تاج تخت بست و پایینتر رفت.
بوسههاشو از روی سینه تا شکمش ادامه داد و تمام حجم عضوش رو وارد دهانش کرد.
جونگکوک که داشت دیوونه میشد، دستهاشو تکون داد تا بتونه خلاص بشه اما فایده نداشت.
+ آههه... بازم کن تهیونگ.
تهیونگ نچ نچ کرد و انگار که از لالی پاپ خوشمزهش دل کنده باشه، لبهاشو لیس زد.
- بیبی، هیشششش! پسر خوبی باش و بذار نالههای قشنگتو بشنوم... امروز ددی همه کارا رو میکنه!
به ناچار تسلیم تهیونگ شد. هیچوقت نمیتونست توی رابطه روی حرف تهیونگ حرفی بزنه.
تهیونگ دوباره عضوشو وارد دهنش کرد و مُک عمیقی بهش زد که بدنش زیر دستهاش لرزید.
+ آههههه...
عضوش رو از دهنش در آورد و به لبهاش حمله ور شد. لبهای سرخ و خیسش رو میبوسید و نیپلهاشو بین انگشتهاش فشار میداد. صدای نالههای جونگکوک توی اتاق پیچیده بود و این باعث میشد تهیونگ هر لحظه دیوونهتر بشه.
- میخوایم یه چیز متفاوتو امتحان کنیم... نظرت چیه خوشگلم؟
لبش رو گزید و سرش رو تکون داد.
+ هرکاری میخوای انجام بده.
- میخوام وقتی از هر دو طرف به فاک میری صورت خوشگلتو ببینم...
پاتختی رو باز کرد و جلوی چشمهای درشت کوک که هر لحظه گردتر میشد، بیرونش آورد.
کمی لوب روی بدنش ریخت و با چشمهای نافذش بهش خیره شد. کیم تهیونگ قابلیت اینو داشت که فقط با نگاه کردن بهش، به فاکش بده!
- خودتو منقبض نکن بیبی کلوچه...
جونگکوک نفس عمیقی کشید و لبهاشو به دهنش کشید تا صداش در نیاد.
این یکی جدید بود!
تهیونگ هیچوقت دست از سورپرایز کردنش نمیکشید... اوه، البته که نه!
لیسی به طول آلتش زد و ویبراتور رو با یک فشار واردش کرد.
سایزش کوچیکتر از تهیونگ بود اما همین حالاشم احساس می کرد داره پاره میشه!
نالهی دردمندی از ته گلوش بیرون پرید.
تهیونگ سرشو عقب جلو میکرد و بدون اینکه لحظهای رو هدر بده براش ساک میزد... متنفر بود از اینکه اعتراف کنه تو این کار فوقالعاده بود!
دستهاشو مشت کرد و با حس تکون خوردن ویبراتور داخلش، کمرشو از روی تخت بلند کرد اما دست قوی تهیونگ مانعش شد.
دوباره و سه باره...
دست از لیس زدن کشید و از پایین به چشمهای اشکیش خیره شد. لبخند خبیثی روی لبهاش نشست و دستشو بالا آورد. کنترل ویبراتور رو جلوی چشمهاش تکون داد و ژست حشریشو حفظ کرد... همون ژست مخصوص، لبهای به دندون گرفته و چشمهای خمار، پیشونیش از عرقش خیس بود و رسماً تو تخت پادشاهی میکرد!
دستشو روی دکمهی لعنتیش گذاشت و درجه رو بالاتر برد... جونگکوک احساس میکرد داره از دست میره، اون هم به بهترین روش ممکن!
مشتی به تخت کوبید و چشمهاش رو بست. رفته رفته صدای نالههاش بلندتر میشد. اون ویبراتور لعنتی رسما داشت پارهش میکرد و تهیونگ طبق معمول هیچ اهمیتی نمیداد. فقط از منظرهی رو به روش لذت میبرد. دیدن اینکه جونگکوک چطور داره جلوش میلرزه و ناله میکنه، اینکه چطوری التماس میکنه تا دست از اینکار برداره بیشتر حشریش میکرد.
+ تموم... تمومش کن تهیونگ... آهههه... دارم پاره میشم... خواهش میکنم.
انگار تهیونگ تمام حرفهای جونگکوک رو برعکس متوجه میشد، دوباره درجهی ویبراتور رو بالاتر برد و مشغول پمپ کردن عضو خودش شد. جونگکوک از شدت درد و لذت چشمهاش سیاهی میرفت و نمیتونست صدای نالههاشو کنترل کنه. تهیونگ خم شد و ویبراتور رو ازش بیرون کشید، پاهاش رو بیشتر باز کرد و عضو کینگ سایز خودش رو جایگزین اون اسباب بازی کرد. بدون اینکه مهلت نفس کشیدن به جونگگوک بده ضرباتش رو محکم و عمیق توی سوراخش میکوبید.
- آههههه... فاک بیبی! انقدر خودتو منقبض نکن...
لبهاشو به دندون گرفت و نالههاشو تو دهنش خفه کرد.
دستشو به دیکش رسوند و به آرومی عضوشو پمپ کرد.
جونگکوک خیس عرق بود و مثل ماهی میلغزید.
پاهاشو روی شونهش گذاشت و عمیقتر از قبل داخلش ضربه زد.
اونقدر شدت ضربههای تهیونگ عمیق بود که جونگکوک هر لحظه احساس میکرد داره از حال میره. چشمهاش هر لحظه در حال بسته شدن بود اما به سختی مقاومت میکرد.
+ آههه... فاک... تندتر ددی... بیشتر میخوام.
همونطور که گردن و سینه هاشو میخورد و گاز میگرفت، حرکات کمرشو تندتر کرد.
+ شت... آههه... خیلی حس خوبیه...
لبش رو بین دندونهاش گرفت و فشرد. اون حجم از لذت تمام وجودشو احاطه کرده بود.
ضربههاشو با حرکات دستش هماهنگ کرد. موجی از لذت از پوست جونگکوک پخش شد و تا کف پاش رو به لرزه انداخت.
جونگکوک داد بلندی زد و بلاخره توی دستهای تهیونگ خالی شد. تهیونگ که چیزی به کام شدنش نمونده بود، با صدای بم شدهش گفت
- ببیب... آههه... دوست داری تو سوراخت کام بشم؟
- میخوام بچشمت ددی...
تهیونگ خم شد و لیسی به لبهاش زد و ضربهی آخرش رو محکمتر از قبل زد و ازش بیرون کشید. عضوش رو جلوی دهنش گرفت و با صدای بلندی داد زد
- باز کن دهنتو.
جونگکوک دهنشو باز کرد و تمام کام تهیونگ رو قورت داد... کاری که تا حالا انجامش نداده بود اما با تهیونگ همه چیز، جور دیگهای بود.
تهیونگ لبهاشو برخلاف سکس خشنشون با ملایمت بوسید و کنارش روی تخت دراز کشید.
سینهش از نفسهای عمیقی که میکشید با شدت بالا و پایین میشد.
دستشو دور بدن برهنهی کوک حلقه کرد. و گفت:
- دوست دارم... فقط تویی که پایه همه دیوونگیهای منی.
چشمهاش رو بست و سعی کرد نفس بکشه. از شدت هیجان و لذت حتی نفس کشیدن هم یادش رفته بود.
+ طبق معمول ازت متنفرم رئیس کیم.
موهاشو از روی صورتش کنار زد و خندید.
- خودتم می دونی واقعیت نداره بیبی!
+ دلم میخواد خفهت کنم تهیونگ. حال میکنی من درد میکشم؟
- وقتی چشمهات از لذت به عقب فرستاده میشن و تمام تنت زیر لمسهای من می لرزه... خیلی سکسی میشی کوک!
با تموم خستگی و دردی که توی پایین تنهش حس میکرد بلند شد و روی شکم تهیونگ نشست. دستهاش رو دور گردنش گذاشت و گفت
+ دوست داری توسط من بمیری؟ یه مرگ لذت بخش میشه. فکر کن خبرش همه جا پخش بشه، بزرگترین رئیس مافیا توسط معشوقهی خود به قتل رسید. نظرت چیه؟
دو طرف کمرشو گرفت و فشاری به پهلوهاش وارد کرد.
- شت! داری بازم هاردم میکنی... این قاتل سکسی، زیادی خواستنیه!
+ جرات داری یه بار دیگه به فاکم بده، اونوقت مرگت پای خودت.
- عاشق اینم که به دست تو کشته بشم هاتی!
با یک حرکت روی تخت پرتش کرد و شروع به قلقلک دادنش کرد.
صدای خندههاش بلند شد و تهیونگ غرق اون صدای دلنشین که مثل یه ملودی گوشهاش رو نوازش میکرد.
+ نکن... نکن تهیونگ...
صورت سرخ شدهش رو غرق بوسه کرد و بعد از اینکه حسابی چلوندش از روش بلند شد.
- خیلی خوردنی شدی!
+ میشه بگی من کی خوردنی نیستم؟
- تحریکم نکن! میدونی که من یه اَبَر فاکرم!
دستهاش رو به نشونهی تسلیم بالا برد.
+ اوه... بله بله.
خواست از روی تخت بلند بشه که درد کمرش بهش مهلت نداد و دوباره روی تخت دراز کشید
+ آخ...
- جانم! یکم استراحت کن عسلم.
از جاش بلند شد و همون طور که ربدوشامرشو میپوشید کرم مخصوص کمر درد رو آورد تا کمرشو ماساژ بده.
- این باعث میشه کمرت گرم بمونه و دردت کم بشه.
جونگکوک روی شکم دراز کشید و گفت:
+ آره خودت به فاکم میدی و خودتم خوبم میکنی؟ این رابطه برای یه ماهت کافیه.
- هفتهای چهار بار قرارمون بود، نامردی نکن!
همونطور که آروم کمرشو ماساژ میداد از فرصت سواستفاده کرد و دستشو پایین تر برد.
+ یااا کیم تهیونگ... حواست باشه دستت داره کجا میره.
- ببخشید عزیزم، فقط دارم ماساژت میدم.
به سختی از زیر دست تهیونگ خودش رو خلاص کرد و روی تخت نشست.
+ نمیخوام ماساژم بدی. برو وین رو بیار دلم براش تنگ شده.
تهیونگ با حسودی لبهاشو جلو فرستاد و دستهای همسرش رو گرفت.
- اونو بیشتر دوست داری یا منو؟!
+ نمیدونم. منو توی منگنه قرار نده، برو بچه رو بیار.
- نمیدونی؟!
اخماش تو هم گره خوردن و با قیافهی پکری از روی تخت بلند شد.
- ولی اگه از من میپرسیدی، من تو رو از همهی دنیا بیشتر دوست داشتم جونگکوک شی!
چنگی به موهاش زد و با حرص گفت.
+ درسته چند ساعت بیشتر نیست دیدمش، ولی...
سرش رو پایین انداخت و لبهاشو جلو داد.
+ ولی میتونم بگم بدجور مهرش به دلم نشسته. وقتی دیدم چطوری توی آغوشت خوابیده، دلم براش ضعف رفت. یه لحظه احساس کردم واقعا بچهی خودمونه.
- ولی وقتی محکم چسبیده بود به گردنت خوشم نیومد! یه جوری چسبیده بود بهت انگار اموال اونی... اصلاً من پشیمون شدم!
+ از چی؟ از آوردنش پشمون شدی؟ ولی چرا؟
- داره تو رو ازم می دزده!
از روی تخت پایین اومد و مقابلش ایستاد.
+ آخ...
بدون توجه به درد کمرش، فاصلهی بینشونو از بین برد و خودش رو به آغوش مردش سپرد.
+ هیچکس جای تو رو توی قلب من نمیگیره، مطمئن باش.
- من حسودم... اینو هیچ وقت یادت نره!
به آغوش کشیدش و از روی زمین بلندش کرد.
- استراحت کن، الآن میارمش پیشت.
همونطور که رو تخت می ذاشتش، براش از داخل کمد لباس برداشت.
به لباسهای دست تهیونگ نگاه کرد و با غرغر گفت:
+ من لباس نمیخوام، کی گفت واسم لباس بیاری؟
- میخوای بچه ببینه ددیش لخت میگرده؟! پس فردا اونم با باکسر راه بیفته تو خونه؟! دچار بلوغ زودرس بشه؟ انگل جامعه بشه؟ بیفته تو جوب؟ بعد ببریمش کمپ ترک اعتیاد؟!
+ چی داری میگی؟ الان منم افتادم تو جوب؟ بردی کمپ ترک اعتیاد؟
- نخیر! شما افتادی تو دام عشق من، منم شکار خوشگلمو دو دستی چسبیدم که مراقبش باشم به راه بد کشیده نشه.
دهنش رو کج کرد و نگاهش رو ازش گرفت.
+ برو بیارش انقدر هم حرف نزن.
- خرج داره.
جونگکوک چشمهاش گرد شد.
+ چی؟ چه خرجی؟
- بوسم کن تا پسر زشتتو برات بیارم...
+ لازم نکرده.
از روی تخت پایین اومد و با همون وضعیت بیلباسیش به سمت در اتاق رفت، اما قبل از اینکه بتونه قدم دیگهای برداره، درد شدیدی زیر شکمش احساس کرد. از شدت درد روی زمین افتاد و فقط سعی کرد نفس عمیق بکشه. باز هم طبق همیشه تهیونگ زیاده روی کرده بود و تمام دردش برای جونگکوک بود.
تهیونگ روی زمین زانو زد و با نگرانی بهش خیره شد.
- چی شد؟!
جونگکوک بدون اینکه جوابشو بده از شدت درد تو خودش جمع شده بود.
- درد داری؟
مثل مار به خودش میپیچید، نفس کشیدن براش سخت شده بود و نمیتونست درد رو تحمل کنه.
دستش رو روی شکمش گذاشت و سرش رو خم کرد.
+ درد میکنه... آخخخ...
پتو رو دور بدنش پیچید و از روی زمین بلندش کرد. زیرلب به خودش لعنت میفرستاد که دوباره زیاده روی کرده... اگه اتفاقی براش افتاده باشه چی؟!
آروم روی تخت گذاشتش و چندتا بالشت پشتش جا داد تا راحتتر باشه.
- خجالت میکشم به جیمین بگم... من یه احمقم! کوک، این مسکن و بخور تا آرومتر بشی... لعنت به من!
+ خوب میشم... چیزی نیست.
تهیونگ قرص رو توی دهنش گذاشت و لیوان آب رو به سمتش گرفت.
+ برو بچه رو بیار، جیمین خسته شده. نیازی نیست بهش چیزی بگی.
موهاشو نوازش کرد و از اتاق بیرون زد. از اینکه مسبب این حالش، خودشه عصبانی بود.
نگاهی به هوسوک انداخت که حواسش پرت کتابش بود و کنار جیمین نشست. با حوصله دور تا دور خودش اسباب بازی چیده بود و با وین کوچولو بازی میکرد، به نظر میرسید دوستای خوبی شدن.
بهش نزدیکتر شد و تو گوشش زمزمه وار اسمشو صدا زد.
-جیمینی...
- باز چه گندی زدی مستر کیم؟!
- خب... من و کوک چند دقیقه پیش با هم بودیم... لعنت بهت!
- لعنت به من؟! حالشو شما دوتا کردین، لعنتش به من؟!
- منظورم اینه که... فکر کنم زیاده روی کردم. نمیدونم چه غلطی کنم، میشه یه سری بهش بزنی؟!
جیمین از جا بلند شد و وین رو به بغل پدرش داد. انگشت اشارهاش رو بالا آورد و با حالت تهدیدوار زمزمه کرد.
- وای به حالت صدای گریشو در بیاری.
نگاهش رو ازش گرفت و به سمت طبقهی بالا رفت.
به پسرش نگاهی انداخت و سرشو تکون داد. با فکری که به سرش زد به سمت هوسوک رفت و از پشت بچه رو تو بغلش گذاشت. هوسوک با بهت به بچهی تو بغلش خیره شده بود و وین هم با تعجب مشغول وارسی عموی جدیدش بود. نق نقی کرد و دستهای تپلشو دو طرف صورتش کوبید.
- خوش بگذره عمو هوسوک!
لبخند خبیثی زد و از سالن جیم شد.
- هی! کیم تهیونگ... به نفعته اون باسن از خود راضیتو بیاری اینجا وگرنه...
با عقی که بچه رو لباسهاش زد، رشتهی کلام از دستش رفت.
- لعنت بهت مرتیکه.
بچه رو روی کاناپه گذاشت و لباسش رو از تنش در آورد. وین با خوشحالی به هوسوک نگاه میکرد.
هوسوک تجربهی بچه داری نداشت، اما نمیتونست اون طفل معصوم رو به امان خدا رهاش کنه. دوباره بغلش کرد و وین دهن کوچولوش رو روی شونهی هوسوک گذاشت و شروع کرد به مکیدنش.
- یاااا کیم تهیونگ کدوم گوری رفتی؟ این بچه گرسنشه. حالا باید چیکار کنم.
به سمت آشپز خونه رفت و با صدای بلند به فرانسوی گفت:
- الیزا، کجایی؟
به خاطر مسائل امنیتی فقط دو خدمتکار استخدام شده بودن اما هر کدوم مشغول کاری بودن و دسترسی بهشون امکان پذیر نبود. هوسوک، بچه به بغل پشت میز ناهار خوری چوبی نشست و به چهرهی معصومش خیره شد.
- بابا تهیونگت آدم حقه بازیه میدونستی کوچولو؟! دیدی چطوری ولت کرد رفت؟
وین، انگار که حرفاشو می فهمه، کلشو تکون داد و اصوات نامفهومی از بین لبهاش بیرون پرید.
نگاهش به دندونهای تازه جوونه زدهش افتاد و نتونست بیشتر از این جلوی لبخندشو بگیره.
آروم تو بغلش تکونش داد و تصمیم گرفت ببرتش طبقهی بالا. محض رضای خدا، چطور پیش خودشون فکر کردن که هوسوک میتونه گزینهی مناسبی برای نگهداری از بچه باشه؟! اون فقط یه هکر لعنتی بود که کارش با انواع سلاح گرم و سرد، تحسین برانگیز به نظر میرسید!
ضربهی آرومی به در زد و دستگیرهی در و پایین کشید. مسلماً هر کس دیگه ای هم جیمین و کوک رو تو همچین وضعیت اسفناکی میدید دچار شک و شبهه میشد...
جلوی چشمهای بچه رو گرفت و وارد اتاق شد.
- چه غلطی میکنید؟!
جیمین پتو رو روی بدن کوک کشید و با حرص بهش توپید.
- لابد داشتیم کارای اونجوری میکردیم!
چپ چپ نگاهش کرد و بچه رو ازش گرفت.
- حالش خوب نیست، اون تهیونگ بیشعور کدوم گوریه؟! کوک به خون ریزی افتاده...
هوسوک چشمهاش گرد شد و چیزی رو که گوشهاش میشنید، نمیتونست باور کنه.
- خون ریزی؟ این مرتیکه دقیقا توی رابطه چه غلطی میکنه؟
جونگکوک که از درد به خودش میپیچید، با دیدن وین، آغوششو برای پسرش باز کرد.
- نه کوک، تو حالت خوب نیست و نمیتونی بغلش کنی.
+ اما جیمین... آخخ...
دوباره اون درد... دیگه امونشو بریده بود.
جیمین از جا بلند شد و از اتاق خارج شد. توی راهرو ایستاد و گفت:
- هی مستر کیم! میدونم توی همین خونهای، ولی به نفعته که همین الان بیای و همسر بدبختتو برسونی بیمارستان تا از خون ریزی نمرده، یاااا کیم تهیونگ؟!
تهیونگ با شنیدن صدای جیمین که داشت سلیطه بازی در میآورد و وسط خونه بیآبروش میکرد، تماس رو قطع کرد و سیم کارتشو شکوند.
با قدمهای بلند خودشو به اتاق رسوند و با دست بزرگ و مردونهش، جلوی دهن جیمین و گرفت.
- چته؟! خونه رو گذاشتی رو سرت...
جیمین گازی ازش گرفت که تهیونگ با درد عقب کشید.
- آخخ... چیکار میکنی جوجه؟
جیمین نگاه عصبیش رو بهش انداخت و با حرص و تن صدایی آروم زمزمه کرد.
- تو رسما داری جونگکوکو به کشتن میدی... این چه طرز رابطه داشتنه؟ نمیتونی خودتو کنترل کنی؟
تازه نگاهش به جونگکوک که از درد به خودش میپیچید، افتاد.
کنارش روی تخت نشست و دستهای سردشو تو دستهای داغش گرفت.
- درد داری عزیزم؟
موهاشو ناز کرد. خواست کنارش دراز بکشه و بغلش کنه اما با دیدن قطره های سرخ خون روی ملحفه همونجا روی زانوهاش سقوط کرد.
- بیبی...
جونگکوک لبخند کم جونی زد و گفت:
+ من خوبم عشقم... چیزی نی... آخخ...
چشمهاش رو بست و لبهاش رو روی هم گذاشت تا بلکه کمی از دردش کم بشه.
جیمین بهش نزدیک شد و گفت:
- میتونی ببریش بیمارستان؟ انگار واقعا حالش بده.
- آ... آره...
هوسوک با چشمهای گرد شده سد راهش شد.
- دیوونه شدی؟!
بیتوجه بهش جونگکوک رو توی آغوشش گرفت و رو به جیمین گفت: مراقب وین باش تا بیایم.
- احمق! اگه بفهمن میدونی چی میشه؟!
- الآن فقط حال کوک برام مهمه... فوقش دوباره میریم یه جای دیگه!
هوسوک کلافه چنگی به موهاش زد و با صدای بلندتری داد زد.
- فرار کردن برات انقدر راحته؟ انقدر دوست داری از دست اون عوضیای پست فطرت فرار کنی؟ به جای این احمق بازیات به فکر جونگکوک باش، به فکر بچهای که سرپرستیشو قبول کردی. میخوای تا آخر عمرت از این کشور به اون کشور بری؟ میخوای این بچه هم زندانی تو بشه و نتونه راحت زندگی کنه؟
تهیونگ نفسش رو بیرون داد و گفت؛
- پس چه غلطی کنم؟ نمیبینی حالش بده... نمیبینی خون ریزی داره؟ من الان باید چیکار کنم؟
جیمین نگاهی به صورت عرق کرده و رنگ پریدهی جونگکوک انداخت و گفت.
- چارهای نداریم جز اینکه یکی از بهترین پزشکها رو بیاریم اینجا. به جای وقت تلف کردن و بیشتر زجر دادن کوک، زودتر به ویلیام بگین دست به کار بشه.
- چرا بهم نگفتی داری اذیت میشی؟!
جونگکوک با چشمهایی که نم اشک توشون برق میزد به چهرهی دردمندش خیره شد.
بوسهی نرمی روی لبهاش گذاشت و رو به هوسوک گفت:
- یه دکتر خوب بیار، نمیخوام درد کشیدنشو ببینم.
هوسوک با عجله از اتاق خارج شد.
تهیونگ رو به جیمین گفت.
- لطفا برو این بچه رو بخوابون چشمهاش تو خوابه، داره اذیت میشه.
لبخندی زد و دوباره گفت:
- تمام زحمتات رو جبران میکنم.
- نیازی نیست مستر، فقط حواست به کوک باشه.
تهیونگ سرش رو تکون داد و جیمین از اتاق بیرون رفت.
جونگکوک بیشتر خودش رو به آغوش تهیونگ فشرد و از شدت درد چنگی به بازوش انداخت.
- جانم عزیزدلم...
گونهی تبدارشو بوسید و آروم روی تخت برش گردوند.
- خوب میشی، من پیشتم... تا هر وقت که بخوای پیشت میمونم.
صدای نالههای از روی دردش بیشتر روانیش میکرد. برای اینکه بتونه درد و تحمل کنه، لبهاش رو روی لبهای جونگکوک گذاشت و آروم بوسیدش. دستش رو روی شکمش گذاشت و به صورت دورانی و خیلی آروم، ماساژ داد تا کمی آرومش کنه.
- دیگه باهات همچین غلطی نمیکنم... منو ببخش خوشگلم.
در اتاق باز شد و جیمین همراه وین که توی آغوشش بود و به خواب رفته بود وارد اتاق شد.
- مستر کیم؟ نمیتونم بچه رو تنها بذارم توی اتاق.
جونگکوک نیم خیز شد و بدون توجه به دردش زمزمه کرد
+ بیارش اینجا جیمینا... بذار پیش خودم بخوابه.
با احتیاط، بدون اینکه بیدارش کنه کنار جونگکوک گذاشتش و از دیدن دوتاییشون باهم لبخند روی لبش نشست.
- خیلی قشنگید...
به تهیونگ اخم غلیظی کرد و کنار دوستش نشست.
هنوزم از دستش دلخور بود.
جونگکوک با پشت دست به آرومی صورتش رو نوازش کرد. خیلی زیبا و شیرین بود. تهیونگ نیم خیز شد و کنار گوشش زمزمه کرد:
- بلاخره منم یه خانواده دارم. دو نفر که جونم براشون میره. دوستدارم عشق من، کنار این فسقلی زیادی خواستنی شدی.
جیمین آبمیوهای که برای جونگکوک آورده بود و کنارش گذاشت و ترجیح داد اون زوج جوان رو با کوچولوشون تنها بذاره. خوشحال بود که بعد از اون همه سختی، بلأخره میتونه طعم خوشبختی رو بچشه... اون بهترین دوستش بود، بهترین کسی که تو زندگیش میشناخت.
بعد از اینکه تنها شدن، تهیونگ موبایلش رو درآورد تا اون لحظهی زیبا رو ثبت کنه.
عکسی که گرفته بود رو به جونگکوک نشون داد و پسر لبخند بیحالی تحویلش داد.
+ این کوچولو خیلی زیباست تهیونگااا... ممنون که برام آوردیش، واقعا به همچین وروجکی توی زندگیمون نیاز داشتیم.
ادامه دارد...
By: @VKookMin_Eternity