Secret

Secret

Lark & Felicity

Part 35


بعد از شب دونفره و دیوونه بازی‌هاشون بالاخره رضایت دادن که برگردن. هوسوک و جیمین زودتر به ویلا برگشته بودن و ساعت از نیمه شب هم گذشته بود و اهالی ویلای جناب کیم خواب بودن. در رو به آرومی با پاش بست و جونگکوک رو که توی آغوشش به خواب رفته بود، بیشتر به خودش فشرد. حس عجیبی داشت اینکه دیگه اون پسر دندون خرگوشی دوست پسرش نبود و حالا جزئی از زندگیش شده بود، زندگی که هیچ رغبتی برای ادامه‌ش نداشت. حالا با وجود این پسر تمام خلاء‌هاش پر شده بود. خوشحال بود از اینکه صبح‌ها وقتی از خواب بیدار میشه یه خرگوش شیطون و با نمک توی آغوشش به خواب رفته. لبخندی به چهره‌ی غرق در خوابش زد و از پله‌ها بالا رفت. لباس‌هاشون خیس بود و می‌ترسید پسرش سرما بخوره. قبل از هر چیزی لباس‌هاش رو از تنش در آورد و پتو رو روش کشید. دمای شوفاژ اتاق رو کمی بالا برد و بعد از در آوردن لباس‌های خودش کنارش دراز کشید. دستش رو گرفت و نگاهی به حلقه‌اش انداخت. بوسه‌ای روی انگشتش زد و آروم زمزمه کرد:

+ کاش زودتر پیدات می‌کردم دنیای من.


جونگ کوک تو خواب غرغری کرد و بیشتر تو آغوشش فرو رفت.

تهیونگ نمی دونست چرا از بوسیدنش سیر نمیشه... دائماً می‌خواست بغلش کنه، ببوستش و همیشه کنار خودش نگهش داره!

همه چیز اون پسر اعتیادآور بود... موهای نمدارشو رو به بالا حالت داد و با دیدن قیافه‌ی کیوتش قند تو دلش آب شد. اون پسر کوچولو، حالا دیگه یه مرد شده بود... حس خوبی داشت که کنار هم بزرگ میشدن. تهیونگ هم با قبل آشناییشون خیلی فرق کرده بود.

میل عجیبی که به چلوندنش داشت تو خودش سرکوب کرد و صورتشو تو موهای خوشبوش فرو کرد.


با سر دردی که اَمونش رو بریده بود، لای پلک‌هاش رو باز کرد، هوا هنوز تاریک بود. نگاهی به تهیونگ که خواب بود و صورتش زیر نور چراغ خواب دیده میشد انداخت. نمی‌خواست بیدارش کنه، اما نمی‌تونست با اون سر درد بخوابه. تمام بدنش عرق کرده بود و موهاش خیس بود. سرفه‌ای کرد و با بیحالی دستش رو روی شونه‌ی تهیونگ گذاشت و تکونش داد.

+ تهیونگ بیدارشو.


تهیونگ با لرزی که به بدنش نشسته بود چشم‌هاشو باز کرد و جونگکوک رو دید که دست کمی از خودش نداره و تمام بدنش خیس از عرق شده.

- سرده!


جونگکوک به سختی روی تخت نشست. با دیدن تهیونگ که بدنش میلرزید پتو رو روش کشید. بقدری سر درد بهش فشار آورده بود که حتی نمی‌تونست چشم‌هاش رو باز نگه داره. خودش رو روی تخت انداخت و مشتی به سرش زد تا بلکه آروم بگیره، اما هیچ فایده‌ای نداشت.


تهیونگ به سختی روی تخت نشست و دست یخشو رو پیشونی داغ کوک گذاشت.

- من یه احمقم کوک! شت... هردومونو به فاک دادم.


+ سرم داره از درد منفجر میشه تهیونگ.

خودش رو بالا کشید و سرش رو روی پای تهیونگ گذاشت‌. تهیونگ چشم‌های در حال بسته شدنش رو باز کرد و جعبه‌ی دارو‌ها رو از کشوی دراور نزدیک تخت بیرون کشید.

- بیا یه مسکن بخور عزیزم... آخ!

جلوی دهنشو گرفت تا جلوی واقعه‌ حماسی رو بگیره!

به سرعت سمت دستشویی دوید و هر چی خورده بود بالا آورد. انقدر اوضاعش خراب بود که حتی وقتی معدش خالی شده بود اون انقباض‌های لعنتی رو حس می‌کرد.


+ تهیونگ؟! چیشد؟

مشتی به تخت کوبید و ازش پایین اومد. به سمت سرویس بهداشتی قدم برداشت و با دیدن تهیونگی که روی زمین ولو شده بود و از شدت درد صورتش جمع شده بود مواجه شد.

+ دوباره معدت؟ دیگه باید مشروب خوردنو کنار بذاری وگرنه خودتو به فنا میدی.

کنارش نشست و با دستمال دهنش رو تمیز کرد.

+ بلند شو بریم تو اتاق.


دستشو دور گردن کوک انداخت و با بیحالی از دستشویی خارج شد.


- کوکی!


+ جانم؟


- دارم می‌میرم... بغلم کن!


هرجور شده بود تهیونگ رو به سمت تخت برد و درازش کرد.

+ خوب میشی، آروم باش.

خودش هم روی تخت دراز کشید و سر مردش رو روی سینه‌اش گذاشت، هر دو نفر از شدت سرما می‌لرزیدن. تهیونگ به خاطر زخم دستش که با رعایت نکردن کمی عفونی شده بود بیشتر تب کرده بود و می‌لرزید. جونگکوک همه‌ی حواسش روی همسرش بود و تا صبح نتونست پلک روی هم بذاره. می‌ترسید خوابش ببره و حال تهیونگ بد بشه.


چندتا ضربه به در خورد و بدون اینکه کسی اجازه‌ی ورود بده جیمین با موهای بهم ریخته و صورت پف کرده داخل رفت.

با دیدن کاپل رو به موت که همدیگر و در آغوش گرفته بودن چشم‌هاش گرد شد و همسرش رو صدا کرد.

- هوسوکا!

- چیه جیمینا؟! باز بدون اجازه اومدی تو اتاقشون؟ بعداً اگه یه چیزای منشوری دیدی نیای آبغوره بگیریا.


+ هوسوک بیا اینجا.

با صدای نگران جیمین خودش رو به اتاق رسوند.

- چیشده؟

+ اینا حالشون خوب نیست. ببین کوک چقدر عرق کرده.

هوسوک وارد اتاق شد و به سمت تخت رفت. دستش رو روی صورت جونگکوک گذاشت و با داغی بدنش عقب کشید.

- این داره توی تب می‌سوزه. چیکار کردن اینا با خودشون.

دستش رو روی شونه‌ی تهیونگ گذاشت و تکونش داد.

- هی تهیونگ بیدارشو. تهیونگ؟

تهیونگ ناله‌ی دردمندی کرد و چشم‌هاشو به سختی باز کرد.

- هیونگ... کوک حالش خوب نیست...


- تو حالت از اون بدتره مرد. ببین چطوری داری می‌لرزی. چیکار کردین با خودتون؟


- زیر بارون موندیم یکم، میشه تبشو پایین بیارید؟ کوک تازه حالش خوب شده بود...


- این موقع از سال زیر بارون موندین؟ عقلتو از دست دادی؟

با تاسف سرش رو تکون داد و رو به جیمین گفت:

- برو یه ظرف آب سرد و دستمال بیار، فقط عجله کن.

جیمین به سمت آشپزخونه رفت و با یه ظرف آب و چندتا دستمال برگشت. هوسوک دستمال‌ها رو خیس کرد و روی پیشونی هر دو تاشون گذاشت.

- واقعا دیوونه‌ای تهیونگ... می‌بینی بدن کوک ضعیفه و اونوقت زیر بارون؟


دست کوک رو گرفت و آروم تکونش داد.

- بیبی؟ درد داری؟!

روی تخت نیم خیز شد و بی توجه به حال خودش به جونگکوک خیره شد.

- باید ببرمش بیمارستان؟ اونجا ممکنه لو بریم... اون یونگی بی شرف عکسامونو منتشر کرده!


چیزی جز اصوات نامفهوم از بین لب‌های جونگکوک خارج نشد.

- نیازی نیست، بذار ببینم می‌تونم تبشو بیارم پایین یا نه.

- ویلیام.

جیمین گفت و به سمت هوسوک قدم برداشت.

- ویلیام چی جیمینی؟

لبه‌ی تخت نشست و گفت:

- ویلیام نمی‌تونه همون پزشک چند روز پیش رو دوباره بیاره؟ اینجور که معلومه، هم کوک حالش بده هم اینکه دست مستر کیم عفونت کرده.


- چیزی نیست چیمی، احتیاجی به اون دکتر فوضول نداریم!

کنار تهیونگ نشست و نگاهی به زخم دستش انداخت. اوضاعش به نظر جالب نمی اومد اما نمی تونستن دوباره ریسک کنن.


جیمین از جا بلند شد و به سمت کوک رفت. دستش رو روی پیشونیش گذاشت و با نگرانی گفت:

- مستر کیم! این پسر اصلا حالش خوب نیست. اگه تبش همینجوری ادامه داشته باشه خطرناکه.

با فکری که از ذهنش عبور کرد گفت:

- چطوره وان رو پر از آب کنیم؟ بعد کوک رو بذاریم توش شاید اینجوری یخورده تبش پایین اومد.


هوسوک ضربه‌ای به پیشونی همسرش زد و نگاه عاقل اندر سفیهی نثارش کرد.

+ که بچه سنکوپ کنه؟! فکر کنم توام تب داری، هذیون میگی!


- نه نه باور کنین جواب میده. من وقتی مریض میشدم، مادرم این کارو انجام میداد. البته نباید آب خیلی سرد باشه.


هوسوک قرص آرام بخشی که آورده بود به خورد تهیونگ داد و جونگکوک رو از روی تخت بلند کرد.

+ باشه، برو وان رو پر کن... حواست به دمای آب باشه بیبی!


جیمین از جا بلند شد و به سمت حموم رفت. شیر آب رو باز کرد و وان رو پر کرد. هراز گاهی دمای آب رو چک می‌کرد. وقتی وان پر شد، هوسوک جونگکوک رو که چیزی جز یه باکسر به تن نداشت رو توی وان گذاشت. برخورد آب سرد با پوست داغ و ملتهبش باعث شد نفسش بند بیاد. ناله‌ای کرد و با همون بی‌حالی دست‌هاش رو از لبه‌ی وان گرفت و نیم خیز شد.

+ س...سرده.


جیمین کنارش نشست و دست خیسشو نوازشوار، روی صورت تبدارش کشید.

- تحمل کن عزیزم، الآن بدنت عادت میکنه.


جونگکوک آب دهانش رو به سختی قورت داد و به خاطر درد گلوش صورتش توی هم جمع شد. سرفه‌ای کرد و گفت:

+ تهیونگ کجاست؟

دوباره‌ پلک‌های خسته‌اش رو که یه زحمت باز نگه داشته بود روی هم افتاد.


تهیونگ بی توجه به اوضاع دستش جلوی حموم ایستاده بود و به خودش لعنت می فرستاد.

با دیدن بی قراری نامزدش داخل حموم رفت و کنار وان نشست.

موهای خیسشو از روی صورتش کنار زد و بی توجه به بدن خیسش، بغلش کرد.

صدای ناله‌های دردمندش مثل فرو رفتن تیکه‌های ترکش تو قلبش بود.

- جانم... عزیزدلم!


با صدای تهیونگ، بین پلک‌هاش فاصله انداخت، دست‌هاش رو دور گردنش حلقه کرد و با ناله گفت:

+ منو ببر بیرون... سرده.


سرانگشت‌هاش تو موهای لَخت پسر خزیدن و آغوشش تنگ‌تر شد.

- یکم دیگه تحمل کن به خاطر من... تبت داره میاد پایین نفسم.


جیمین دستش رو پشت جونگکوک کشید.

- کوکی یکم دیگه تحمل کن باشه؟ زود حالت خوب میشه.

هوسوک با صدای آرومی که به گوش‌های جونگکوک نرسه خطاب به تهیونگ گفت:

- با اون وضعیت دستت بغلش نکن. خودم میارمش توی اتاق.


- شما برید استراحت کنید هیونگ، خودم حواسم بهش هست.


- حال هر دوتون خوب نیست کجا پاشیم بریم هان؟


- من خوبم، الکی شلوغش نکن. این بچه یکم تب داره که درست میشه.

نگاهی به جونگکوک که محکم به بغلش چسبیده بود انداخت و روی موهاش بوسه زد.


هوسوک دست جیمین رو گرفت و از روی زمین بلندش کرد.

- پس ما میریم پایین. به الیزا میگم یه سوپ مقوی درست کنه تا حالتون خوب بشه.


نگاهشو از در بسته ی حموم گرفت و به پسر تو بغلش خیره شد. آروم از خودش جداش کرد و حوله‌ی تن پوشی رو دور بدنش انداخت و تو آغوشش بلندش کرد.

تبش قطع شده بود اما هنوز احساس ضعف داشت. با حوصله روی تخت نشوندش و بعد از خشک کردن موهاش با سشوار، پتوی گرمی رو روی شونه‌هاش انداخت.


تهیونگ کنارش نشسته بود. جونگکوک که هنوز احساس ضعف می‌کرد، سرش رو روی شونه‌ی تهیونگ گذاشت و انگشت‌هاش رو قفل انگشت‌های مردش کرد.


- بهتری عزیزم؟


+ سرم درد می‌کنه تهیونگ... دلم می‌خواد سرمو بکوبم به دیوار تا دردش تموم بشه.

به حلقه‌هاشون خیره شد و ناخواسته لبخندی روی لباش نشست.

- حتی مریض بودنم با تو قشنگه کوکی شیرینم...


+ چرا دیشب دیوونه بازی در آوردیم؟


- چون تو قبول کردی با یکی از همون دیوونه‌ها ازدواج کنی.

وقتی نگاهش به لاو بایت‌هایی که شاهکار هنری خودش بود افتاد، روشون بوسه زد و لمسشون کرد.


جونگکوک نگاهش رو به تهیونگ انداخت و گفت:

+ مگه قرار بود با کسی دیگه ازدواج کنم؟ تو تمام دنیای منی پس، تمام دیوونه بازی‌هاتو به جون می‌خرم.


- اگرم قبول نمی کردی به زور باهات ازدواج می‌کردم! تو مال منی کوکی، مال منم می مونی!


لبخندی زد و کمی خودش رو بالا کشید.

+ تو دیوونه‌ای تهیونگ، یه دیوونه که هیچکس به پاش نمی‌رسه.


تو گلویی خندید و دوباره بوسیدش.

- خوابت نمیاد؟


+ اتفاقا خیلی خسته‌ام، ولی قبلش باید منو ببوسی تا بتونم بخوابم. البته باید تو هم کنارم باشی وگرنه خوابم نمیبره.


سرشو روی بالشت گذاشت و خودش هم کنارش دراز کشید.

- بخواب عزیزم، من پیشتم.

لب‌هاشو بوسید و پتو رو بالاتر کشید.




تهیونگ بعد از چرت کوتاهی که زده بود، بدون اینکه جونگکوک رو بیدار کنه از اتاق بیرون رفت. هوسوک و جیمین مشغول چیدن میز ناهار بودن. هوسوک با دیدن تهیونگ به سمتش رفت و مجبورش کرد پشت میز بشینه.

- جونگکوک حالش بهتره؟


+ تبش قطع شده ولی هنوز خوابیده.

لیوان آب رو از دست هوسوک گرفت و یک نفس بالا رفت.

+ از نامجون هیونگ خبری نشد؟!


جیمین کاسه‌ی برنج و ظرف گوشت رو جلوی تهیونگ گذاشت و خودش هم پشت میز نشست.

هوسوک تکه‌ای گوشت توی دهانش گذاشت و گفت:

- نه زنگ زدم گوشیشو جواب نداد.


تهیونگ احساس می‌کرد یه چیزی کم داره. عادت داشت جونگکوک کنارش باشه و هر ثانیه لمسش کنه اما حالا که ازش چند متر فاصله داشت، انگار تمام وجودش خواستار بیبی بانیش بود!

بی توجه به مکالمه ی جیمین و هوسوک، همه‌ش به پشت سرش نگاه می‌کرد اما خبری ازش نبود.

قاشقش رو تو ظرف برگردوند و به انگشت حلقش خیره شد.

دلش می‌خواست دست‌هایی که اون حلقه رو تو انگشتش جا داده بودن رو بوسه بارون کنه... ضربه‌ای به پیشونیش زد تا به خودش بیاد که نگاه متعجب هوپمین رو صورتش نشست.

+ چیه؟! چیزی رو صورتمه؟


جیمین خندید و گفت:

- به چی فکر می‌کنی مستر؟ چرا داشتی به حلقه‌ات نگاه می‌کردی؟


- به اون دوست خوابالوت!

لب‌هاش رو جلو فرستاد و دست‌هاشو روی سینه‌ش گره زد.


- خودت باعث شدی دوستم تا الان بخوابه.


با طلبکاری نگاهش کرد و غرید:

- من؟! همه‌ش یکم زیر بارون رقصیدیم... یکمم لباس تنمون نبود... همش همین!


جیمین پوکر نگاهش کرد و چپستیکش رو روی میز گذاشت.

- رسما دیوونه‌ای مستر کیم.

نگاهش رو از تهیونگ گرفت و دوباره مشغول خوردن شد.

جونگکوک که از خواب بیدار شده بود، از پله‌ها پایین اومد، چند پله‌ی آخر سرش گیج رفت و روی زمین افتاد.

+ آخخخ...

با صدای افتادن چیزی، هر سه نفر نگاهشون به طرف دیگه‌ی خونه افتاد و تهیونگ با دیدن جونگکوک که روی زمین افتاده بود از پشت میز بلند شد و به سمتش رفت:


- چی شد عشقم؟! ببینمت...

دستشو زیر چونه‌ش گذاشت و به لپ‌های صورتی رنگش که از همیشه بوسیدنی‌تر به نظر می رسیدن خیره شد.

- سرت گیج میره؟

همون‌طور که تو آغوشش بلندش می‌کرد ازش پرسید و به سمت میز رفت.

- حتماً قندت افتاده...

با حوصله قاشقش و پر از سوپ جلبک کرد و جلوی دهنش گرفت.


جونگکوک قاشق رو پس زد و با ناله گفت:

+ من سوپ نمی‌خوام...

سرش رو روی سینه‌ی تهیونگ گذاشت.

+ من دونات می‌خوام... از اونایی که دیروز با جیمین خوردیم.


- اما این مقوی‌تره... اول باید غذاتو بخوری، یکم دونات برات گرفتم عزیزم ولی برای بعد غذا!


با لجبازی سرش رو تکون داد.

+ گفتم که نمی‌خورم.


لپ‌های صورتیش بدجور بهش چشمک میزدن. خم شد و هر دو طرف صورتشو ماچ کرد.

- باشه، هر چی تو بگی. جیمینی میشه بسته‌ی شیرینی رو از یخچال بیاری؟


- آره حتما.

از پشت میز بلند شد و به سمت آشپزخونه رفت و با بسته‌ی شیرینی راه رفته رو برگشت. قبل از اینکه جعبه رو به تهیونگ بده، بازش کرد و ناخنکی بهش زد.

- اوووم این عالیههه.


- هی! اونا برای جونگکوکه!


جیمین لبخند دندون‌نمایی زد و جعبه رو جلوی جونگکوک گذاشت.

- انقدر این پسرو لوسش نکن بعدا نمی‌تونی از پسش بربیای.

شونه‌ای بالا انداخت:

- از من گفتن بود.

هوسوک لپ‌ جیمین رو کشید و با خنده گفت:

- به کارشون کار نگیر جوجه.


- بذار لوس بشه، نازشو می‌کشم!


- ببین هوسوک یاد بگیر.

نگاهش رو ازش گرفت و با نق نق پاهاش رو روی زمین می‌کوبید.

- ازت طلاق می‌گیرم حالا ببین.


هوسوک نگاه تهدیدآمیزی به دوستش انداخت و همسرشو به آغوش کشید.

- بیبی! تو که می‌دونی من چقدر عاشقتم... لطفاً دیگه از جدایی حرف نزن، حتی به شوخی!


تهیونگ نیشخندی زدی و رو به هوسوک گفت:

- چیه چرا اینجوری نگاه می‌کنی؟

- دارم برات تهیونگ.

جونگکوک دوناتی که دستش بود رو با میلی گاز زد و دوباره توی ظرف برگردوند.

+ دیگه نمی‌خورم.

- چی هوس کردی برات سفارش بدم زندگیم؟ می‌خوای پیتزا سفارش بدم؟

جیمین نگاه پر حسرتی به تهکوک انداخت و انگار که یاد همه‌ی بدبختی‌هاش افتاده باشه ادای گریه کردن درآورد.


+ میل ندارم.

تهیونگ خوب می‌دونست وقتی جونگکوک مریض میشه، کم اشتها میشه.


- الآن دوست داری چی کار کنیم؟


سرفه‌ای کرد و گفت:

+ سردمه، میشه همینجا تو بغلت بخوابم؟


- جونمم بخوای بهت میدم عسلم.


دست‌هاش رو دور کمر تهیونگ محکم کرد و سرش رو روی سینه‌ش گذاشت.

......

خانم الیزا میز رو جمع کرد و هوسوک جیمین هر دو به طبقه‌ی بالا رفتن.

تهیونگ همونطور که جونگکوک تو بغلش خوابیده بود، روی کاناپه مقابل تلویزیون نشسته بود و در حال تماشای یه فیلم اکشن با کم‌ترین صدا بود.


جونگ کوک تکونی تو آغوشش خورد و گردنشو محکم‌تر چسبید.

انگار داشت خوابای خوبی میدید چون گاهی با اغواگری می خندید و اصوات نامفهومی از بین لب‌های نیمه بازش فرار می‌کرد.

تهیونگ با حس کردن دیک جونگ‌کوک که روی شکمش کشیده میشد با ناباوری به چهره‌ی غرق در خوابش خیره شد.

اون الآن تو خواب تحریک شده بود؟!


جونگکوک لای پلک‌هاش رو باز کرد و با حس چیزی روی عضوش سرش رو بلند کرد. تهیونگ دستش رو از روی شلوار روی عضو تحریک شده‌ی پسرش گذاشته بود.

+ چی‌‌‌... چیکار می‌کنی ته؟


- داشتم یه چیزی رو چک می‌کردم.


دستش رو پس زد و خواست بشینه که تهیونگ مانعش شد.

+ چیو چک می‌کردی؟ باز دیوونه شدی؟


- تو خواب برای من هارد شدی... مشخص نیست؟!


چشم‌هاش گرد شد و با تعجب گفت:

+ من؟


به چشم‌های مظلومش خیره شد و دستش رو روی دیک تحریک شده‌ش فشار داد.

- زود به زود دلتنگم میشی بیبی کلوچه...


+ آههه...تهیونگ خواهش می‌کنم بس کن.


لب‌هاشو تو دهنش کشید و مک عمیقی به اون دو تا مارشمالوی شیرین زد.

- تمام مدت تو بغلم بودی... پس چرا بازم دلم تنگ شده بود؟!


+ تو زیادی به من وابسته شدی ته.

لب‌هاشو جلو داد و گفت:

+ خب راستش خوابتو دیدم، البته خواب رابطه‌ی دیشبو.


- برام تعریفش کن سوییت هارت... چی باعث شد اینطوری برام خیس بشی؟!


جونگکوک خودش رو عقب کشید. چون می‌دونست اگه یخورده بیشتر روی پای تهیونگ بمونه دوباره باید تن به خواسته‌ش بده.

+ اصلا هیچی ندیدم. من... من باید برم کار دارم باشه؟


- باشه.

دستش رو زیر سرش گذاشت و مشغول دیدن ادامه ی فیلم شد.

- جیمین و هوسوک رفتن بیرون. چیزی خواستی بگو سفارش بدم.


+ نه...نه چیزی نمی‌خوام.

با عجله از پله‌ها بالا رفت و وارد اتاق شد. پشت در ایستاد و نفس عمیقی کشید.

+ هوووف.

می‌دونست تهیونگ ناراحت شده اما دیگه کمرش تحمل یه رابطه‌ی دیگه رو نداشت.

با صدای زنگ گوشیش نگاهی به اطراف انداخت تا بتونه منبع صدا رو پیدا کنه. به سمت لباس‌هاش که روی زمین بود رفت و دستش رو توی جیبش فرو برد.

+ اینجاست.

شماره‌ی ناشناسی که روی صفحه بود باعث شوکش شد، اما اهمیتی نداد و تماس رو وصل کرد.

- جونگکوک شی؟

+ ببخشید شما؟

مرد پوزخندی زد و گفت:

- نیازی نیست تو منو بشناسی. فقط... فقط همینقدر بدون که داری پاتو بیش از حد از گلیمت دراز‌تر می‌کنی‌.

+ من متوجه نمی‌شم چی دارین میگین.

- با چه حُقه و کلکی به پسر من نزدیک شدی؟ حتما حسابی به تهیونگ سرویس میدی که انقدر خوب ازت محافظت می‌کنه. باید بهت آفرین بگم خیلی حرفه‌ای عمل کردی... تو یه هرزه‌ای و خب باید بگم هرزه‌ها کارشونو خوب بلدن.

جونگکوک گیج شده بود و هیچی از حرف‌های مرد پشت خط متوجه نمیشد.

+ آقا من نمی‌فهمم منظورتون چیه.

- اگه تا فردا اون ویلای کوفتی رو ترک کردی که هیچی، وگرنه چنان بلایی سرت میارم که نفهمی از کجا خوردی...

تماس قطع شد و صدای بوق توی گوشش پخش میشد. باید می‌رفت؟ اما کجا؟ اون مرد پدر تهیونگ بود؟ همونی که تهیونگ ازش متنفر بود و باعث و بانی این وضع بود؟

بغض گلوشو قورت داد و گوشی رو روی میز گذاشت.


ادامه دارد...


By: @VKookMin_Eternity

Report Page