Secret
Lark & Felicity
Part 33
با تعجب گفت:
- من سرت داد زدم مرتیکه؟ دارم میگم همه چیز عالیه نیازی نیست انقدر حساس باشی.
نفسش رو کلافه بیرون داد و مقداری از مشروب گرون قیمتی که روی میز بود رو توی جام ریخت. اما قبل از اینکه سر بکشه با دیدن جیمین که همراه جونگکوک وارد سالن میشد از پشت میز بلند شد.
جیمین با آرنج به پهلوی جونگکوک کوبید و گفت:
- خواهش میکنم نذار حالت بد بشه وگرنه مستر کیم منو میکشه.
جونگکوک که به خاطر پر خوری و سازگار نبودن غذاها با هم حالش خوب نبود، سرش رو تکون داد. سعی کرد جوری وانمود کنه که انگار چیزی نیست، اما اون دل پیچیه و حالت تهوع مانعش میشد.
تهیونگ که با دیدن جونگ کوک، گل از گلش شکفته بود مثل آدم ندیدهها از پشت میز بلند شد و با لبخندی که از روی لبش پاک نمیشد به سمتش پرواز کرد.
همین که فاصلهاشون به صفر رسید به آغوش کشیدش و توی هوا چرخش داد.
-عشقم، بالاخره اومدی؟
جونگکوک که با اون کار تهیونگ بیشتر حالش بد شده بود دستش رو جلوی دهنش گرفت.
+ ته... تهیونگ بذارم زمین.
تهیونگ آروم روی زمین گذاشتش و با تعجب بهش خیره شد.
-چی شده؟ خوبی عزیزم؟!
جونگکوک نگاهی به جیمین انداخت و سرش رو به نشونهی منفی تکون داد. نگاهش رو به اطراف چرخوند و تا بتونه سرویس بهداشتی رو پیدا کنه و با دیدن علامتش رو دیوار سمت چپ سالن بدون اینکه چیزی بگه با عجله قدم برداشت و خودش رو به سرویس رسوند.
تهیونگ با جدیت به جیمین نگاه کرد و یقهاشو گرفت.
-چی کارش کردی پارک جیمین؟همیشه همینطوری امانت داری میکنی؟!
جیمین با چشمهای ترسیده به تهیونگ نگاه کرد و دستش رو روی دستهای تهیونگ که یقهاش رو چسبیده بود گذاشت.
+ باور کن کاری نکردم. فقط... فقط...
ویلیام از پشت سر جیمین ظاهر شد و به زبان فرانسوی رو به تهیونگ گفت.
- تا جایی که میتونستن پر خوری کردن آقا... اولش کلی شکلات و دونات و کیک بعدشم که فست فود.
- ممنونم که شبمون رو خراب کردی!
رو به جیمین غرید و به سمت سرویس بهداشتی رفت.
رسماً تمام برنامههاش به فنا رفته بود و از همه بدتر اینکه حال جونگکوک به نظر خیلی بد میاومد!
- جونگکوک، عزیزدلم؟
در رو آروم باز کرد و کنارش روی زمین زانو زد.
-الهی بمیرم چی شدی؟!
دستش رو زیر چونهاش برد و به صورت رنگ پریدهاش خیره شد.
پشتش رو ماساژ داد و کمک کرد از روی زمین بلند بشه.
- جانم... الآن که بالا آوردی بهتر میشی.
صورتش رو شست و براید استایل، از روی زمین بلندش کرد.
-اشکالی نداره، الآن برات یه دمنوش درست میکنم حالت جا بیاد.
بوسهای به پیشونیش زد و به سمت اتاقی که برای شبشون آماده کرده بود رفت. مهم نبود که سورپرایزش لو بره، حال جونگکوک از همه چیز مهمتر بود.
روی تختی که از گلبرگهای رز پر شده بود گذاشتش و موهاش رو نوازش کرد.
-الآن بهتری؟ بذار برات یکم دمنوش بیارم.
دست تهیونگ رو گرفت و مانع رفتنش شد.
+ من خوبم ددی... نمیتونم چیزی بخورم ولی حالم خوبه... لطفا نرو... پیشم بمون.
بیتوجه به چروک شدن کت و شلوارش، کنارش روی تخت دراز کشید و شروع به ماساژ دادن شکمش کرد.
-نفسم چرا مراقب خودت نبودی؟!
+ خب... خب هم شکلاتها خیلی خوشمزه بودن و هم اینکه اون چیزبرگر ذغالی... معذرت میخوام. نباید اونقدر پر خوری میکردم.
از لحن بامزش خندید و ماچ آبداری روی صورتش نشوند.
-همش زیر سر اون دوست خراب کارته!
دستاش رو تو هوا تکون داد.
+ نه... نه... جیمین هیچ تقصیری نداره. من نباید پر خوری میکردم... چون خیلی وقته فست فود نخوردم یعنی از زمانی که دارم با تو قرار میذارم چون تو دوست نداشتی دیگه بخوردم و خب باید بگم امروز نتونستم جلوی خودمو بگیرم. نمیدونی چه بوی خوبی داشت.
- تو یه خرگوش کوچولوی شکمویی، این طور نیست؟!
موهاش رو از روی صورتش کنار زد و به چشمهای درشت و معصومش خیره شد.
-ببین چقدر ترسیدم!
دست جونگکوک رو گرفت و روی قلبش که با شدت به قفسهی سینهاش میکوبید، گذاشت.
لبهاش رو آویزون کرد و با صدای بچه گونهای گفت:
+ معذرت میخوام ددی، واقعا ببخشید.
لبهای سرخش رو به نوبت بوسید و آروم روی تخت نشست.
- پس بریم از بقیهی شبمون لذت ببریم... امشب شبیه که عشقم پا به این دنیا گذاشته.
دست تهیونگ رو گرفت و روی تخت نشست.
+ راستی وقتی اومدیم بار خیلی خلوت بود، کسی اینجا جشن داره؟ این اتاق برای چیه؟ یاد بار خودمون یعنی بار تو توی سئول افتادم. اتاقهای ویآیپیش شبیه اینجا بود.
-خب، فقط قراره تولدت رو بین خودمون جشن بگیریم.
سرش رو تکون داد و از روی تخت پایین اومدن و به همراه تهیونگ از اتاق خارج شد.
تهیونگ چند لحظه بیرون اتاق ایستاد و به پسر خیره شد. موهای لختش که چشماش رو مخفی کرده بود کنار زد و دستاش رو قاب صورتش کرد.
-تولدت مبارک عشق من...
بوسهی عمیقی روی لبهای سرخش گذاشت و انگشتاشون رو توی هم قفل کرد.
-تو بهترین اتفاق زندگیمی، ممنونم که به دنیا اومدی، ممنونم که مال من شدی.
لبخند شیرینی روی لبهای جونگکوک نشست. خودش رو به آغوش تهیونگ انداخت و دستهاش رو دور بدنش حلقه کرد.
+ ممنون که من رو انتخاب کردی، ممنون که اجازه دادی جزئی از زندگیت باشم و یه زندگی خوب رو تجربه کنم. ممنون که تمام اولینهام با تو بوده درست مثل امشب که تولدمه. این اولین تولدم از ۸ سالگلی به بعدمه. هیچکس واسم ارزش قائل نمیشد.
تهیونگ اشکهایی که بیاختیار صورت پسرش رو خیس میکردن رو پاک کرد و به چشمهای تیلهای و برقهاش خیره شد.
- هر روز که میگذره من بیشتر عاشقت میشم... عشق برای تو کمه جونگکوکم، کلمات برای بیان حسی که بهت دارم خیلی حقیرن!
صورتش رو غرق بوسه کرد و توی آغوش گرفتش.
- بیا بریم امشب رو به یاد موندنیترین شبمون کنیم... بیا بریم عشق شیرینم.
انگشتهاش رو قفل انگشتهای تهیونگ کرد و همراهش وارد سالن بار شد. پشت میز دو نفرهی مخصوصی برای کوک نزئین شده بود نشستن. جیمین با دیدن تهیونگ از کنار هوسوک بلند شد و به سمتش رفت. خودش رو از شونههای تهیونگ آویزون کرد و با حالت کیوت و لوسی گفت:
- مستر کیم! معذرت میخوام... منو ببخش باشه؟
تهیونگ نیم نگاهی به چهرهی کیوت جیمین که لبهاش رو جلو داده بود انداخت و لبخندی روی لبش نشست.
- برو اونور بچه، مزاحم خلوت دو نفرمون نشو.
جیمین بوسهای روی گونهاش زد و ازش جدا شد. قبل از اینکه به سمت هوسوک برگرده، تهیونگ مچ دستش رو گرفت و متوقفش کرد و سمت خودش کشید، کنار گوشش زمزمه کرد:
- ممنون که بهم کمک کردی جیمینی.
پسر لبخندی زد و در جوابش گفت:
- کاری نکردم مستر. همین که کوک کنارت خوشحاله واسم کافیه.... البته واسه تو هم خوشحالم که تونستی آرامش زندگیت رو پیدا کنی.
با چشمکی که به رهبر ارکستر زد موسیقی ملایم و زیبایی، همهمهی مهمونها رو شکست.
جونگکوک با شنیدن آهنگی که همیشه توی تنهایی تمرینش میکرد از جاش بلند شد و به ویولونیستهای زبردستی که هنرمندانه مینواختن خیره شد.
لبخند تهیونگ با دیدن پسرش که اشک شوق توی چشمهاش حلقه زده بود، بیشتر رنگ گرفت.
اون همه زیبایی برای قلبش زیادی بود!
- دوست داری برقصیم پرنس چارمینگ؟!
نگاهش رو از ارکسترا گرفت و به تهیونگ انداخت.
+ برقصیم؟ اما من هیچوقت نرقصیدم... نمیدونم از پسش برمیام یا نه.
-تو از پس هر کاری برمیای عشق زیبای من...
دستش رو گرفت و با جلو رفتنشون تمام نگاهها روی اون دو نفر زوم شد. رقص نور ملایمی که پیست رقص رو روشن کرده بود همه چیز رو رؤیایی جلوه میداد...
یکی از دستاش رو پشت کمرش گذاشت و به رقص عاشقانهای در آغوشش، دعوتش کرد.
یکبار دور خودش چرخوند؛ دوباره به آغوش کشیدش و در آرامش مطلق حرکت کرد.
حالا که موسیقی متن قلبهاشون یک ملودی داشت، خوشحالتر بود!
بوسهای روی نبض گردنش کاشت و زمزمهوار گفت: عاشقتم.
انگار روی ابرها بود و همه چیز براش شبیه یه خواب به نظر میرسید، خوابی شیرین و دوست داشتنی که دلش نمیخواست حالا حالاها بیدار بشه.
بدنهاشون کنار هم میرقصید و لبخند گاه و بیگاهی که بهم میزدن عشق بینشون رو شیرینتر میکرد. جونگکوک ایستاد و روی پنجهی پا بلند شد، بدون توجه به تمام کارکنان و مهمونهای سالن، لبهاش رو روی لبهای تهیونگ گذاشت و بوسیدش.
اشکهاش که انگار تمومی نداشت، مثل ابر بهار روی گونههاش سر میخورد. ازش جدا شد و گفت:
+ عاشقتم مرد من.
ناخودآگاه چشمهاش بسته شدن.
جونگکوک نمیدونست که با پیش قدم شدنش در اون بوسه، چه طوفانی در قلب مردش به پا کرده.
وقتی چشمهاش رو باز کرد که قطرههای اشک از اسارت رها شده بودن و روی گونه هاش میدرخشیدن.
پشت دستش رو به لبهای لرزونش چسبوند و عمیقاً بوسید.
-جئون جونگکوک...
زیر پاش زانو زد و از پایین به پرنس زیباش خیره شد.
جونگ کوک با چشمهای گرد شده به جعبهی مخمل قرمز رنگی که رینگ ظریفی رو در خودش جای داده بود، خیره شد. حالا علاوه بر زبونش، قلبش هم از نفس افتاده بود.
- به من این افتخار رو میدی که هر روز کنار تو نفس بکشم... برای باقی عمرم، هم نفسم میشی؟
زبونش بند اومده بود و حتی نمیتونست درست و حسابی نفس بکشه. دستش رو روی صورتش گذاشت، باورش نمیشد، این همه مقدمه چینی برای اینکار باشه.
بغضش رو قورت داد و سرش رو تکون داد.
+ من... من نمیدونم چی باید بگم تهیونگا... باورم نمیشه.
با همون نگاه پرستش گونه، بهش خیره شد.
-اینو به عنوان "بله" در نظر بگیرم؟
لبخند محوی زد و سرش رو به نشونهی مثبت تکون داد.
+ آره.
حلقه رو از جعبه در آورد و تو انگشت کشیده و ظریفش جا داد.
-تولدمون مبارک عشق زیبای من!
نگاهی به حلقهای که توی انگشتش به زیبایی میدرخشید انداخت، اشکهاشو پاک کرد و دستهاش رو دور کمر مردش حلقه کرد.
+ ممنونم تهیونگا... ممنونم که عشق من شدی.
تهیونگ چشمهاش رو بست و سرش رو خم کرد تا مرز بینشون رو با یک بوسهی عاشقانه بشکنه... لبهاش رو با نرمی به بازی گرفت و سر انگشتهای مشتاقش توی موهای پسر به رقص در اومدن.
به چشمهای آهوییش خیره شد و لبخند شیرینی روی لباش نشست.
-دیگه مال من شدی جونگکوک شی!
+ از اول هم مال تو بودم جناب کیم.
موهاش رو ناز کرد و خندید.
- سر تا پات پر از دلبریه جئون، یکم به فکر قلب منم باش!
شونهای بالا انداخت.
+ خب فقط حقیقت رو گفتم.
اشارهای به دستش کرد و گفت:
+ میشه جعبه رو بهم بدی؟
جعبه رو به دستش داد و با نگاه منتظرش بهش چشم دوخت.
حلقهی ست رو از توی جعبه بیرون آورد و دست تهیونگ رو گرفت. حلقه رو توی انگشتش جا انداخت و با لبخند بهش نگاه کرد. بوسهای روی انگشتی که حلقه داشت زد و گفت:
+ تو هم به زندگی من خوش اومدی موسیو.
گیلاس شامپاینش رو به گیلاسی که دست جونگکوک بود کوبید.
-به سلامتیِ جونگ کوکم!
جیمین و هوسوک به طرفشون اومدن و کنارشون ایستادن. جیمین ضربهای به تهیونگ زد و گفت
- تبریک میگم مستر بالاخره عیالوار شدی.
تهیونگ به سختی نگاهش رو از نامزدش گرفت و موهای جیمین رو بهم ریخت.
- ممنون شیطونک.
جونگکوک نگاهی به جیمین انداخت و رو به تهیونگ گفت:
+ همون بهتر که اجازه نمیدی من برم بیرون.
- دو روز دیگه به جیمین بسپرمت یه خرس گریزلی تحویلم میده، تحت عنوان جونگکوک!
هوسوک صورت همسرش رو بوسید و با لبخندی که کم پیش میاومد بقیه ازش ببینن بهشون خیره شد.
+تبریک میگم ته، خوشبخت بشید.
تهیونگ لبخندی به هوسوک زد.
- ممنون هیونگ. از همتون ممنونم.
دست جونگکوک رو گرفت و کنار گوشش زمزمه کرد:
- دوست داری با هم خلوت کنیم بیب من؟
ادامه دارد...
By: @VKookMin_Eternity