Secret
Lark & Felicity
Part 32
جونگکوک هنوز مشغول خوردن دوناتای شکلاتی بود، که جیمین مقابلش ایستاد.
- هی پسر اگه میشه خوردن رو تمومش کن و بلند شو آماده شو.
جونگکوک ابرویی بالا انداخت و با تعجب گفت
+ کجا؟
-تو چقدر بی ذوقی! پاشو بریم یکم خوش بگذرونیم، خیرسرت تولدتهها!
سرش رو پایین انداخت و گفت:
+ اما تهیونگ اجازه نمیده.
-نگران نباش از ددیت تأییدیه گرفتم! حالا پاشو حاضر شو تا دوباره نیومده مثل خرس گریزلی آویزونت نشده...
از جا بلند شد، نمیدونست خوشحال باشه یا ناراحت. اگه اینم یه شوخی بیمزه مثل دیشب باشه چی؟ قبل از اینکه به سمت اتاق بره، قدمهاش رو به طرف آشپزخونه تغییر داد؛ باید مطمئن میشد که جیمین واقعیت رو میگه.
+ تهیونگ؟
-جانم؟
همین که نگاهش به لبای شکلاتیش افتاد جلو رفت و اون دو تا مارشمالوی خوشمزه رو بین لباش گیر انداخت. بوسهی پر سر و صدایی روی لبای سرخش گذاشت و ازش جدا شد.
+ چرا یهویی منو میبوسی؟
مشتی به سینهاش کوبید و عقب رفت.
+ جیمین میگه با هم بریم بیرون. گفت تو اجازه دادی، درسته؟
با هر بار چرخ خوردن موهاش تو هوا، عطر بینظیرشون تو بینی تهیونگ پخش میشد. نفس عمیقی کشید و فاصلشون رو به صفر رسوند.
-اوهوم، اگه قول بدی مواظب جونگ کوکی من باشی!
+ با...باشه.
آب دهانش رو قورت داد و دستهاش رو دور گردن تهیونگ حلقه کرد و لبهاش رو روی لبهای مردش گذاشت.
مک عمیقی به لباش زد و روی لبش زمزمه کرد: جون من و جون جونگ کوکی! باشه؟
+ قول میدم مواظب خودم باشم. میخوای باهات تماس بگیرم؟
-آره، میدونی که ددی چقدر زود به زود دلتنگت میشه عشقم؟
بوسهی دیگهای از لبهای ورم کردش دزدید و موهاش رو با دست مرتب کرد.
-چیزای خوشمزه بخورید، عکسهای خوشگل بندازید.
تو آغوشش فشارش داد و دلش از عشقی که به پسر داشت، لرزید.
-دیگه برو عزیزم، جیمین منتظرته.
قبل از اینکه بره، بوسهای روی گونهاش نشوند و با لبخند گفت:
+ ممنون که اجازه دادی. دوست دارم ددی تهیونگ.
از آشپزخونه خارج شد و با خوشحالی از پلهها بالا رفت و وارد اتاق شد.
مقابل آینه ایستاد، موهاشو مرتب کرد، مقداری از ادکلن تهیونگ که عاشقش بود رو به خودش زد، نگاهی به لباسهاش انداخت و با ندیدن لباسی که خیلی دوستش داشت، اخمهاش توی هم رفت و لبهاش آویزون شد.
+ انقدر تهیونگ عجله کرد که فراموش کردم لباسای خوشگلمو بیارم.
پاش رو به زمین کوبید و با بیعلاقگی پولیور سفید رنگ و شلوار جین مشکی رنگی برداشت و پوشید. کت چرم مشکی رنگ رو هم روی دستش انداخت، با همون لبهای آویزون از اتاق خارج شد و از پلهها پایین رفت.
جیمین بعد از اینکه حسابی با ادکلن همسرش دوش گرفت، لیپ استیک توت فرنگیشو روی لبهای قلوهایش کشید و با دقت خودشو تو آینه چک کرد. همونطور که آدامسش رو باد میکرد از پلهها پایین اومد و جلوی چشمهای گرد شده هوسوک کتواک رفت. بوسی براش فرستاد که رسماً آب دهنش آویزون شد.
-چطور شدم مستر جانگ؟
هوسوک نگاهی به پیراهن بدن نماش که زیر پالتوی خزش خودنمایی می کرد انداخت و از روی کاناپه بلند شد.
-این چه سر و ریختیه؟
تهیونگ ریز خندید و دستشو دور شونهی دوستش انداخت.
-یه امروز و بیخیال، بذار راحت باشن.
-اما، من حتی میتونم نیپلتو ببینم چیمی!
جیمین نچ نچی کرد و به تیپ بچه مثبت کوک خیره شد.
-چه خبره؟ مگه داری میری کلیسا پدر؟
+ با من حرف نزن.
به سمت تهیونگ رفت و با سر رفت توی شکمش.
+ این آقا انقدر عجله کرد که من رسما هیچ لباسی نتونستم با خودم بردارم.
تهیونگ تو گلویی خندید و موهاشو ناز کرد.
-خب، اول برید پاساژ. هر چی جونگ کوکم خواست بگیرید. خوبه عشقم؟
بلک کارتشو توی جیب کتش گذاشت و هر دو گونش رو بوسید.
+ نمیخوام. من اون لباسی که مثل لباس جیمین بود رو میخواستم، همونی که رنگ روشن بود.
مشتی به شکمش زد و زبون درازی کرد
+ اونقدر خرج میکنم تا کارتت مسدود بشه جناب کیم، اونوقت میفهمی نباید انقدر عجله کنی.
-حسابم نامحدوده بیبی!
لپاشو چلوند و لبخند مستطیلیش روی صورتش نشست.
-حسابی ولخرجی کن عزیزدلم.
از خونه خارج شدن و به سمت بنزی که جلوی در بود رفتن. ویلیام در رو باز کرد و هر دو سوار شدن. جیمین روی صندلی لم داد و مقداری مشروب توی جام ریخت و یه ضرب سر کشید.
- خب جناب کیم کجا بریم؟
+ جناب کیم؟ ولی من فامیلم جئونه.
جونگ کوک با چشمای درشتش بهش خیره شد و با ناباوری خندید.
-پاساژ لباس؟
جیمین دوباره گیلاسشو پر کرد و رو به جونگ کوک بالا گرفت.
+به سلامتی!
-بازم چشم هوسوک هیونگ رو دور دیدی؟
پاش رو روی پای دیگهاش انداخت.
- عملا نباید زیاد اینارو تحویل بگیری، به حرفشون که گوش میدی فکر میکنن چه خبره.
+ ولی جیمین..
جیمین انگار که تو بار نشسته باشه با ریلکسی تمام پاش رو روی پاش انداخت و گیلاس رو جلوی دهن جونگ کوک گرفت.
-نشنیدی ددی چی گفت؟ امروز فقط عشق و حال. بزن روشن شی مرد جوان!
جونگکوک سرش رو عقب برد.
+ من نمیخورم جیمین. باور کن اگه هوسوک بفهمه داری چیکار میکنی میکشتت. خوبه ازدواج کردی و انقدر لجبازی. اگه جای من میشدی که به خاطر یه اشتباه از تهیونگ کت...
تازه متوجه شده بود چی گفته. لبش رو روی هم فشرد و نگاهش رو ازش دزدید.
+ خودت بخور.
جیمین که انگار سوژهی جالبی گیرش اومده بود نزدیکتر رفت و لبهاش رو به گوش کوک چسبوند.
-ددی از bdsm خوشش میاد؟!
با یاد آوری اون شب که تا حد مرگ از تهیونگ ترسیده بود، چشمهاش رو روی هم فشرد و نفسش رو بیرون داد.
+ نه. کی گفته تهیونگ از این چیزا خوشش میاد؟
-خب، فقط به نظر میاد تو تخت خیلی سخت گیره!
پخی زیر خنده زد و دستش رو دور شونهی کوک حلقه کرد.
-ولی میدونی، هوسوک عاشق همین تخس بازیای منه.
+ تا حالا نشده ازش کتک بخوری؟
-خب، من یه جورایی خوشم میاد که کتکم بزنه، اتفاقاً هورنیترم میکنه.
+ نه جیمین، منظورم تو رابطه نیست. چطوری بگم؟ خب مثلا وقتی یه چیزی بگه و تو به حرفش گوش ندی یا اینکه یه کاری انجام بدی اما خودت ندونی اون اشتباه بوده. منظورم کتک از روی عصبانیته.
- اوایل رابطمون هوسوک خیلی عوضی بازی در میآورد. حتی به توام حسودی می کرد و میگفت باهات نگردم. منم یه جا زدم به سیم آخر و بهش گفتم نمیخوام ادامه بدم. نمیدونی اون شب چه بلایی سرم آورد، تا یه هفته از خونه بیرون نیومدم به خاطر شاهکار آقا!
جونگکوک چشمهاش گرد شده بود. باورش نمیشد هوسوک بخواد همچین کاری کنه.
+ من فکر می کردم فقط تهیونگ اینجوریه. مثل اینکه این دوتا دوست لنگهی همن.
-آره هر دوشون روانی و سلیطن!
خندید و باقی موندهی مشروبش رو بالا رفت.
ویلیام ماشین رو نگه داشت و رو به جیمین و جونگکوک گفت:
- اینم از برج ایفل. فقط زیاد دور نرید و از دید من خارج نشین؛ اوکی؟
- چقدر من از این مرتیکه بدم میاد! انگار داره با بچه دو ساله حرف میزنه!
اداشو درآورد و بیتوجه به چشمهای متعجب ویلیام که هیچی از حرفاش سر در نمی آورد از ماشین پیاده شد. جونگ کوک همون طور که به مسخره بازیهای دوستش میخندید دنبالش راه افتاد.
-اینم یه کادوی ناقابل برای بهترین رفیقم، تولدت مبارک جونگ کوکی. مرسی که به دنیا اومدی و بهم افتخار اینو دادی که قهومو بریزم رو لباست تا باهم آشنا بشیم!
بستهای که تو ماشین قایم کرده بود به طرفش گرفت و بوسهی محکمی روی لپش نشوند.
-دوست دارم کوکی.
جونگکوک نگاهی به کادویی که به زیباترین شکل ممکن کادو پیچ شده بود انداخت و لبخندش پر رنگ شد. روی چمنها نشست و با ذوق کادوش رو باز کرد. با دیدن دوربینی که همیشه آرزوی داشتنش رو داشت، نگاهی به جیمین انداخت و بغلش کرد.
+ این خیلی خوبه جیمینی، من عاشقشم. ممنونم ازت واقعا ممنونم.
دستهاش رو دور کمرش حلقه کرد و با دیدن لبخند رو لبهاش نم اشک توی چشمهاش نشست.
-من که کاری نکردم عزیزم. ببخشید که تو عروسیمون دعوتت نکردم، همش چشمم به در بود که بیای.
بینیش رو بالا کشید. بغضش رو قورت داد و زمزمه کرد:
+ فکر میکردم دیگه دلت نمی خواد باهام دوست باشی. آخه، آخه من در سطح تو نبودم اگه میومدم فقط مایه آبروریزی میشدم.
-این حرف رو نزن کوکی، من خیلی خوش شانسم که تو رو دارم. تو برام از یه برادر هم عزیزتری.
اشکاشو با پشت دست پس زد و دستشو گرفت و از روی زمین بلندش کرد.
-گریه نکنیا! میزنم از وسط نصفت میکنم. امروز روز توعه!
بین گریه، خندید و کنارش ایستاد. با دوربینی که جیمین بهش هدیه داد بود کلی عکس گرفتن و مسخره بازی در آوردن. جونگکوک بعد از سالها تونسته بود خوش بگذرونه، اون هم توی روز تولدش. از وقتی یادش میومد، روز تولدش هیچ فرقی با روزهای دیگه براش نداشت. اما امسال آدمهایی رو کنارش داشت که بیشتر از جونش براش ارزش داشتن. جیمین و هوسوک، نامجون و هیونی و از همه مهمتر تهیونگ که حاضر نبود با دنیا عوضش کنه. درسته کنارش روزهای سختی رو سپری کرده بود و در حال حاضر هم بیشتر وقتها محدود بود اما باز هم تهیونگ رو از همه چیز و همه کَس بیشتر دوست داشت. جونگکوک تهیونگ رو میپرسیتد و دیوونهوار عاشقش بود.
جیمین بستنی قیفی شکلاتی که یه عالمه مخلفات روش خالی کرده بود و به سمت جونگ کوک گرفت.
-یادته قبلنا به جای غذا تا حد مرگ شکلات اینا میخوردیم؟ کلاً غذا برامون معنی نداشت.
+ آره تو نمیدونی من هنورم عاشق شکلاتم. اوایل که با تهیونگ قرار میذاشتم کلا روم نمیشد بهش بگم برام شکلات و چیزایی که دوست دارم بخره. احساس میکردم که فکر میکنه برای پولش باهاش وارد رابطه شدم.
ابرویی بالا انداخت و دستاشونو تو هم قفل کرد.
- حالا به ددی جیمین بگو چی دوست داری بخوری سوییت هارت؟ این سمتا یه نوتلا بار دیدما.
+ جیمینا، چرا دست میذاری رو نقطه ضعف من آخه؟
همراه جیمین به سمت نوتلا بار رفتن.
+ جیمینی؟
جيمين آب دهنشو قورت داد و به سختی نگاهش رو از شکلات داغی که بخار از سرش بلند میشد گرفت.
-کوک، بیا خودکشی کنیم! میخوام انقدر بخورم که تو عروسی..
با فهمیدن سوتی زیبایی که داده بود لبشو گاز گرفت و برای اینکه حواسش رو پرت کنه رفت جلو تا سفارش بده.
چیزی نگذشت که با دستهای پر از خوراکی برگشت.
وسایل رو روی میزشون گذاشت و از شدت داغی ظرف شکلات دستش رو تو هوا تکون داد.
جونگکوک که اونقدر محو شکلاتها و خوراکیهای روی میز بود، متوجه حرفی که جیمین زد نشد. ظرف شکلات داغ رو برداشت و کمی ازش نوشید.
+ هوووم. خیلی خوشمزهاس؛ کاش تهیونگم بود.
با صدای زنگ گوشیش، ظرف رو روی میز گذاشت و گوشی رو از جیبش بیرون کشید. با دیدن تصویر تهیونگ روی صفحه لبخندش پر رنگتر شد و تماس رو وصل کرد.
+ جانم عشقم؟
-هیییی! اون جیمین بلا گرفته تا دوست پسر منو مثل خودش چاقالو نکنه ول کن نیست؟!
+ آروم باش تهیونگی، خودم گفتم واسم خوراکی بگیره. آخه من عاشق شکلاتم.
دوربین رو به سمت میز گرفت و گفت:
+ ببین چقدر خوشمزه به نظر میرسن. کاش اینجا بودی.
-هوم، نوش جونت عزیزدلم. خودت میدونی، اگه لباس عرو...
جیمین روی میز کوبید و الکی شروع به صدا درآوردن کرد که بهش بفهمونه داره سوتی میده.
جونگکوک نگاهی به جیمین انداخت که داشت به در و دیوار نگاه میکرد و روی میز میکوبید. نگاهش رو به تهیونگ انداخت و گفت:
+ نمیدونم چرا جیمین یه جوری شده.
تهیونگ که متوجه سوتی ریزش شده بود تو دلش از جیمین تشکر کرد که جلوش رو گرفته.
-خب دیگه عزیزم، مزاحمت نمیشم. خیلی دوست دارم کوکی من.
+ برات شکلات میارم تهیونگ. منم دوست دارم زود بر میگردم دلم واست تنگ شده.
-میبوسمت عشقم.
تماس رو قطع کرد و با قیافهی پوکر به جیمین خیره شد.
-چیه؟! خوشگل ندیدی؟
+ تو چیزیت شده امروز جیمینا؟ خیلی مشکوک میزنی.
یه تیکهی بزرگ از کیک شکلاتی تو دهنش جا کرد و با همون دهان نیمه باز گفت:
- من؟! نه، فقط خوشحالم که باهات وقت میگذرونم کیوتی.
جونگکوک که ظرف شکلات داغ رو به لبش نزدیک میکرد، مشکوک به جیمین نگاه کرد و محتوای ظرف رو نوشید.
اونقدر خورده بودن که چیزی به ترکیدنشون نمونده بود.
+ وااای جیمین پاشو بریم دارم بالا میارم.
با حسرت به رستورانای فست فودی نگاه کرد و بدون رضایت خودش دنبال جونگ کوک کشیده شد.
-پس ناهار چی؟!
+ تو برای ناهار هم جا داری؟ باور کن اگه یه چیز دیگه بخورم بالا میارم.
وقتی بوی برگر ذغالی زیر بینیش پیچید ناخودآگاه جلوی یکی از فست فودیها ایستاد.
+ جیمین من دلم برگر میخواد...اما میدونم شب حتما بالا میارم و تهیونگ پوست سرمو میکنه.
جیمین لبخند شیطانی روی صورتش نشست و چونهاشو روی شونهی کوک گذاشت.
- نذار به دلت بمونه کوک. ببین چه بوی کشندهای ازش ساطع شده. دلت میاد دست رد به سینهی پنیرای آب شدهی روش بزنی؟!
لبهاشو با زبونش خیس کرد. دیگه نمیتونست بیخیال اون بوی خوب بشه، دست جیمین رو گرفت و وارد فست فودی شدن.
جیمین با افتخار نگاهش کرد و دستی به شکم رو به انفجارش کشید.
- پسر خودمی!
پشت میز نشستن و جیمین با فرانسوی دست وپا شکسته ای که بلد بود سفارش داد.
جونگ کوک با تعجب نگاهش می کرد که با دستاش اشکال نامفهومی به گارسون نشون میداد و وسط فرانسوی حرف زدن چهار تا کلمهی کرهای هم می پروند.
وقتی گارسون رفت با غرور سرشو تکون داد و انگار که تو ارکستر بتهوون نواخته باشه تعظیم کوتاهی کرد.
+ به جای این همه دلقک بازی یخورده روی زبان فرانسویت کار کن موسیو پارک.
-هییی! غرورمو شکستی. گفتم بلأخره برگر خالی که نمیشه! باید کنارش سه تا سیب زمینی سرخ کرده و قارچ سوخاری و پیتزای تنوری هم باشه؛ مگه نه؟!
چشمهاش گرد شد.
+ یااا جیمینا میخوای ما رو به کشتن بدی؟ باور کن آخرش میمیریم. سه تا سیب زمینی و پیتزا؟
چشمهاشو روی هم گذاشت و با حرص گفت:
+ باور کن حالم بد بشه میکشمت.
روی سینش کوبید و بادی به گلو انداخت.
- مرد باش پسرم! من تو رو انقدر ضعیف بزرگ کردم؟! بخور بذار جون بگیری...
جونگکوک با تاسف سرش رو تکون داد.
با آماده شدن سفارشهاشون، تمام میز پر شد و جونگکوک با بُهت به غذاهای روی میز که بهش چشمک میزدن نگاه میکرد.
چیز برگرش رو برداشت و گازی بهش زد. طعم بینظرش مستش کرد و گاز بعدی رو هم زد.
+ فوقالعادهاس.
چنگالش رو توی چندتا سیب زمینی زد و اونا رو توی سُس فرو برد و وارد دهانش کرد. به جرات میتونست بگه بهترین فست فودی بود که تو عمرش خورده بود.
جیمین با لبخند، در حالیکه دیگه دهانش جا نداشت که بیشتر از این پر بشه به دوستش خیره شد.
-فکر کنم آخرش، با همین لبخند از دنیا بریم!
با حرف جیمین، جونگکوک به سرفه افتاد و مشتی به سینهاش کوبید. رسما در حال خفه شدن بود.
از جاش بلند شد و چند بار پشت کمرش کوبید.
انقدر دهانش رو پر از غذا کرده بود که نمیتونست ببندتش.
خندهی وقتنشناسی که داشت از دهانش بیرون میزد قطعاً جلوی چشمهای بهت زدهی مشتریها یک صحنهی به شدت حماسی میآفرید!
بالاخره بعد از تلاشهای بیوقفهی جیمین، جونگکوک تونست نفسی بکشه.
چیزبرگر رو روی میز انداخت و لیوان نوشابه رو برداشت و یه نفس سر کشید.
+ من حالم بده جیمین، دارم میترکم. بلند شو بریم خونه.
جیمین که بلأخره موفق شده بود غذاش رو قورت بده، چشمهای گرد شدش بین غذاهای باقی مونده و کوک در گردش بود.
- بذار پلاستیک بگیرم با خودمون ببریم جونگ کوکا! تو راه بخوریم حیف نشه.
جونگکوک دستش رو گرفت و سمت خودش کشید.
+ ولش کن جیمین. فقط بیا از اینجا بریم که واقعا بوی غذا داره حالمو بد میکنه.
-عه؟ دارم عمو میشم؟!
+ ببند دهنتو جیمین.
از پشت میز بلند شد. کارت تهیونگ رو سمتش گرفت و گفت:
+ من فرانسوی بلد نیستم خودت برو حساب کن. فقط زودتر بیا بریم واقعا حالم خوب نیست.
جیمین تا لحظهی آخر در حال لومبوندن بود. به سمت صندوق رفت و با مهارت عجیبی که در فرانسوی حرف زدن داشت پول غذا رو پرداخت کرد.
ادامه دارد...
❌️ آپ پارت بعد +25 نظر دهنده و +60 لایک ❌️
منتظرتون هستیم❤😉
By: @NVHOME