Secret

Secret

Lark

Part 30

به آرومی از روی تخت پایین اومد. دستش رو نمی‌تونست تکون بده اما باید برای تولد جونگکوک آماده می‌شد. لبخندی به پسرش که به شیرین‌ترین شکل ممکن خواب بود زد و پتو رو روش مرتب کرد. یه دست لباس از توی ساک برداشت و از اتاق بیرون رفت.

جیمین و هوسوک توی پذیرایی پشت میز بزرگ نشسته بودن و مشغول خوردن صبحانه بودن. جیمین با دیدن تهیونگ ریز خندید و گفت

- واقعا خسته نباشی مستر. دیشب شب سختی رو گذروندی.

هوسوک به دنبال حرف جیمین خندید و گفت

- یه خورده به اون بدبخت آسون بگیر. اگه اینطور پیش بره، کمر واسش نمی‌ذاری. لامصب بچه داشت زجه می‌زد و تو داشتی به کارت ادامه می‌دادی؟

تهیونگ اخم‌هاش توی هم رفت و با جدیت گفت

- میشه تو رابطه‌ی ما دخالت نکنین؟

جیمین طلبکارانه نگاهش کرد و فنجون قهوه‌ش رو روی میز گذاشت.

- شاید بهتره چند وقت تو با هوسوک بمونی و منم با جونگ کوک! وحشیای آمازونی! 

هوسوک خندشو خورد و با اعتراض لب باز کرد.

- منظورت چیه؟ من که همیشه باهات مثل یه جنتلمنم! بهم برخورد بیبی...

تهیونگ کمی از قهوش نوشید و از تلخی خوشایندش، لبخند رضایتمندی روی لبش نشست.

- می‌خوام برای جونگ کوک تولد بگیرم.

جیمین همون طور که هر دو تا لپش پر از کیک شکلاتی بود با کیوتی تمام چشماشو گرد کرد.

+ خیلی...خوشحال می‌شه! باید بریم خرید...

- من و تهیونگ میریم خرید، تو بمون پیش جونگ کوک.

با اخم به همسرش نگاه کرد و روی شونه‌ش کوبید.

+ کی از تو اجازه گرفت؟! تولد دوستمه، می‌خوام برم براش هدیه بخرم. روتو کم کن!

- من همسر عزیزتم و دارم میگم هیچ قبرستونی نمی‌ری عزیز دلم!

+ یااا جانگ هوسوک، می‌دونی که برای عروسیمونم دعوتش نکردیم می‌خوام جبران کنم و باید بگم به شما هیچ ربطی نداره عشق شیرینم.

دهنش رو کج کرد و تکه‌ی دیگه‌ای کیک شکلاتی دو توی دهنش گذاشت و با حرص جوید

تهیونگ به جر و بحث بامزشون خندید و رو به هوسوک گفت: خب بذار بیاد. اصلاً همه با هم میریم، جونگ کوکم دلش گرفته تو خونه.

جیمین قیافه‌اش پوکر شد و گفت.

+ مستر کیم؟ قراره سورپرایزش کنیا... اینجوری که همه چی لو میره.

دوباره رو به هوسوک کرد و با لبخند تصنعی که از روی حرص روی لب‌هاش بود گفت

+ جناب جانگ پیش جونگکوکی می‌مونه و ما با هم میریم خرید‌. چون من می‌دونم کوکی جونم از چی خوشش میاد نه این مرتیکه.

تهیونگ دستشو دور شونه‌های ظریف جیمین انداخت و به صورت حرصی دوستش که قرمز شده بود، خندید.

- پس من همسر زیباتون رو قرض می‌گیرم جناب جانگ!

هوسوک نگاهش رو از جیمین گرفت و با حالتی که انگار قهره زمزمه کرد

- هر غلطی می‌خواین بکنین.

- هوای جونگ کوک رو داشته باش هوسوک. یه جوری سرگرمش کن.

- سفارش دیگه‌ای نداری؟ چطوره برم کمرشم ماساژ بدم؟

-آره اتفاقاً فکر خوبیه هیونگ، ممنونم که انقدر درک و شعورت بالاست. راستی حواست به غذاشم باشه، جدیداً کم اشتها شده.

هوسوک کوسنی که پشتش بود رو برداشت و به طرف تهیونگ پرت کرد.

- فقط خفه شو و برو

لپ شکلاتی جیمین و بین انگشتاش گرفت و چلوند. 

-پاشو، بسه چاقالو!

جیمین لبخندی زد و از جا بلند شد. تا قبل از اینکه جونگکوک بیدار بشه آماده شدن و همراه ویلیام به مقصد یکی از مراکز تجاری پاریس رفتن. جیمین با حوصله برای تهیونگ توضیح می‌داد که جونگکوک از چه چیزایی خوشش میاد. جیمین پاشو روی پای دیگه‌اش انداخت و دستی به موهاش ‌کشید.

+ خب مستر، قراره دیگه چه کارهایی انجام بدیم؟

تهیونگ که تمام مدت، زیرچشمی به مغازه‌های طلافروشی نگاه می کرد، نیم نگاهی به جیمین انداخت.

-می خوام براش حلقه انتخاب کنم... کمکم میکنی جیمینی؟

+ آره حتما. حالا چه مدلی مد نظرته؟

- یه چیز خاص...درست مثل خودش.

جیمین خندید.

+ خب اونطوری چیزی پیدا نمی‌کنی مستر.

- جونگ کوک دستای خوشگلی داره.

با یادآوری دوست پسرش انگار غرق در خاطراتشون شد و لبخند عمیقی روی لباش نشست.

- باید یه چیز ظریف و گرون باشه، اون لیاقت بهترین‌ها رو داره.

جیمین قیافه‌ی متفکری به خودش گرفت و بعد از مکثی کوتاه گفت

+ خب راستش جونگکوک از حلقه‌ی من خیلی خوشش میاد.

دست جیمین و تو دستای مردونش گرفت و با دقت به حلقش خیره شد.

حلقه ی ساده و ظریفی بود که وسطش یک ردیف برلیان کار شده بود.

-انگشتای تو خیلی تپله جیمینا!

اخم ریزی وسط ابروهاش نشست.

+ حالا نمیشد به روم نیاری؟

-این واقعاً کیوته! منظورم اینه که خب...امیدوارم یه حلقه اندازه ی انگشت جونگ کوک پیدا کنیم. فکر کن جلوی پاش زانو بزنم و حلقه اندازش نباشه... خیلی ضایع میشم!

صدای خنده‌های جیمین اتاقک ماشین رو پر کرده بود.

+ واای مستر واقعا خیلی آبروریزیه.

- حالا اون هیکل چاقالوتو تکون بده تا یه چیز برازنده‌ی جونگ کوکم پیدا کنیم!

پشت سر تهیونگ از ماشین پیاده شد و همراه ویلیام هر سه تا وارد فروشگاه بزرگی که مرکز طلا و جواهر بود شدن.

- اگه خودتم چیزی دوست داشتی بردار، به حساب من.

+ نه...نه مستر خودم همراهم پول دارم. فقط دنبال یه چیز خاصیم برای کوک، البته اینجا نه، دلم می‌خواد براش یه دوربین بگیرم. خیلی عکس گرفتنو دوست داره.

-جدی؟! نمی دونستم به عکاسی علاقه داره.

با ناراحتی سرش رو پایین انداخت. به خاطر حساسیت‌های بیش از اندازش خیلی محدودش کرده بود. جونگ کوک الان تو سنی بود که باید خوش می گذروند، تجربه کسب می کرد...اما با وجود یک دوست پسر وسواسی و سخت‌گیر رسماً تو خونه حبس شده بود.

+ اوهوم. اما خب هیچوقت به خاطر وضعیتش نتونست آرزوهاشو دنبال کنه

-من بهش یه زندگی خوب و بدهکارم. بودن با من فقط تنهاترش کرده...

جیمین جلو رفت و دستش رو روی شونه‌ی تهیونگ گذاشت.

+ کوکی با وجود تو خیلی خوشحاله... فقط سعی کن یکم آزادی بهش بدی. باور کن اگه اون آزادی که می‌خواد و در اختیارش بذاری بیشتر دلش می‌خواد کنارت باشه. جونگکوک خیلی دوست داره هیونگ.

- همش می ترسم بلایی سرش بیاد... ترس برای یه لحظمه، جونگ کوک که کنارم نیست همه چیز بی معنیه. عشق من شبیه زندان شده، منم زندانبانش!

نگاهش رو از رینگ های مختلفی که فروشنده با زبون‌بازی واضحی ازشون تعریف می کرد، گرفت.

- هیچ کدوم اونی نیستن که لایق دست زیبای جونگ کوک من باشن! اینا همشون آشغالن جیمینی...

+ خب پس چیکار کنیم؟ می‌خوای بریم جای دیگه‌ای؟ شاید یه چیز بهتر پیدا کردیم. اینجا بیشتر مغازه‌ها طلا فروشیه

با دیدن نگاه خیره ی یکی از فروشنده ها روی جیمین، نگاه بدی بهش انداخت و جیمین رو پشت سرش کشید.

- ببینم سرت به تنت زیادی کرده عوضی؟!

یقه ی مرد چشم چرون رو رها کرد و با شدت به عقب هلش داد.

- بریم، من از حرومزاده‌ها چیزی نمی‌خرم!

جیمین دستش رو دور بازوی سالم تهیونگ حلقه کرد و به دنبالش از مغازه بیرون رفت.

جیمین با دیدن مغازه‌ای که بدجور چشمش رو گرفته بود گفت

+ مستر کیم اونجا رو ببین.

نگاه تهیونگ به سمتی که جیمین اشاره میکرد، کشیده شد.

-مغازش زیادی جلف نیست؟

جیمین دستش رو کشید

+ بیا بریم جایی که چشم منو بگیره حتما چیز خوبی پیدا میشه.

مسلماً تهیونگ ترجیح می‌داد از یک محیط کلاسیک‌تر سر در بیاره اما جیمین بیش از اندازه مشتاق به نظر می رسید! یکی از چیزهایی که باعث میشد تهیونگ برخلاف گذشته، بیشتر ازش خوشش بیاد این بود که مثل جونگ کوک، برای کوچکترین چیزها ذوق می کرد...

لبخندی بهش زد و دنبالش راه افتاد.

- انگار تو همه چیز خیلی با سلیقه‌ای جیمین شی!

لبخند کیوتی زد و جلوتر از تهیونگ به سمت مغازه به راه افتاد. لب‌هاشو جلو داد و با دقت حلقه‌هایی که روی میز بود رو از نظر گذروند. با دیدن حلقه‌ی ظریفی که فقط یدونه نگین وسطش بود لبخندی زد. 

- اگه از این خوشتون اومده، می‌تونم براتون اسم شخصی که مد نظر دارین رو روش حک کنم. 

جیمین با شنیدن این حرف از فروشنده رو به تهیونگ گفت

+ مستر نظرت چیه؟

تهیونگ حلقه رو نزدیکتر آورد و کم کم لبخند روی لباش جا باز کرد.

-این...قشنگه!

+ اول اسم هر دوتاتون باشه بهتر نیست؟ 

جیمین نگاهش رو از حلقه گرفت و رو به فروشنده گفت

+ لطفا حلقه‌ی ستش رو هم برامون بیارین، اندازه‌ی سایز انگشت این جنتلمن باشه.

- آره، دوست دارم تاریخ آشناییمونم باشه.

فروشنده با حلقه ی ستش برگشت و مؤدبانه جلوی تهیونگ قرارش داد.

- باورم نمیشه... الآن واقعاً احساس می‌کنم دلم براش تنگ شده!

+ مستر تو که انقدر دل نازک نبودی.

جیمین رو به فروشنده گفت

+ لطفا حروف T و J رو با تاریخ 22/10/2021 حک بشه.

فروشنده لبخندی زد و حلقه ها رو جدا کرد.

- چیز دیگه ای مد نظرتون نیست قربان؟!

تهیونگ نگاهی به اطرافش انداخت و با دیدن گردنبندهای کاپلی نتونست جلوی ذوقشو بگیره.

طرح یک قلب ناقص که وقتی کنار هم قرار می گرفتن، کامل میشدن...

آرنجش رو تو پهلوی جیمین فرو کرد و نشونش داد.

-به نظرت خیلی بچگونس؟!

جیمین سرش رو جلو برد و با دیدنشون لبخندی زد. 

+ از اونجایی که کوک هنوز بچه‌س پس به نظرم قشنگه.

- یه روزی‌ام بود که هوسوکو بابت این کاراش مسخره می کردم!

هزینه ی هر دوشونو پرداخت کرد و از مغازه بیرون اومدن. با ویبره رفتن موبایلش نفس کلافه ای کشید و رد تماس زد. 

- از وقتی اومدیم بیرون شوهرت ول کن نیست!

گوشی رو از جیبش خارج کرد و کنار گوشش گذاشت.

- چیه هوسوک؟

+ الو تهیونگ! کجا رفتی؟

لبخند شیطنت آمیزی زد و گذاشت رو اسپیکر.

-راستش الان اومدم پیش پلیس...

+ مسخره بازی درنیار. 

هوسوک نفسش رو بیرون داد و دوباره گفت

+ معلوم هست دیشب با این پسر چیکار کردی؟

تهیونگ به ثانیه نکشیده لبخندشو قورت داد و گوشی رو کنار گوشش گرفت.  

-چی؟! جونگ کوک چش شده؟!

+ اونقدر درد داره که فقط داره گریه می‌کنه. نمی‌تونه تکون بخوره. تو رو محض رضای خدا وقتی بالا میزنی خودتو کنترل کن‌.

- خفه شو! گوشی رو بده بهش...میخوام صداشو بشنوم!

+ نمی‌تونی باهاش حرف بزنی. به زور قرص و ماساژ خوابید. فقط زودتر برگرد. این دفعه بیدار شه دیگه نمی‌دونم چیکار کنم.

تماس رو قطع کرد و چشماش تو دریایی از اشک، درخشیدن.

دستاش می لرزید. چند بار پلک زد تا جلوی ریزش اشکاشو بگیره.

بدون اینکه چیزی بگه به سمت در خروجی راه افتاد.

جیمین پشت سرش دوید و از مغازه خارج شد. گوشه‌ی آستین پالتوش رو گرفت و کشید.

+ مستر چیشده؟ هوسوک چی گفت؟ اتفاقی افتاده؟

نگاهی به اطرافش انداخت و دست جیمین رو گرفت تا نزدیک خودش قدم برداره. نمی خواست برای امانت دوستش اتفاقی بیفته...

-کوک حالش خوب نیست. همش تقصیر منه...من یه احمقم!

جیمین ابروی بالا انداخت و با تعجب پرسید

+ حالش خوب نیست؟ مگه چیشده؟

حتی نمی خواست راجع بهش حرف بزنه. می دونست یه تهیونگ سادیسمی در درونش مخفی شده و با دیدن زیبایی جونگ کوک همیشه کار دستش میده اما دیگه کافی بود... باید هر جور شده بود خودشو اصلاح می کرد.

بدون اینکه جواب جیمین رو بده سوار ماشین شد.

جیمین سوار ماشین شد و روی صندلی نشست. هنوز کادوش رو نگرفته بود و خریداشون نصفه مونده بود. قبل از اینکه ماشین حرکت کنه به سمت ویلیام رفت و کنار گوشش گفت

+ وقتی ما رو رسوندی این لیستی که بهت میدم رو برامون بخر. در ضمن باید برام یه دوربین هم بخری. مدلش فرق نداره فقط حرفه‌ای باشه.

ویلیام سرش رو تکون داد و برگه‌ای که دست جیمین بود رو گرفت.

- بله آقا حتما.

ماشین رو روشن کرد و به سمت ویلا حرکت کرد.

تمام طول راه، پاشو کف ماشین می کوبید و با استرس به عکسای دو نفرشون نگاه می کرد. با حس شوری خون، پوست لبشو ول کرد. همینکه ماشین تو پارکینگ ویلا توقف کرد، اولین نفر از ماشین پیاده شد.

انگار اون نیم ساعت به اندازه ی پنج سال گذشته بود!

با قدم های بلند از پله ها بالا رفت و وارد سالن شد. نه خبری از هوسوک بود و نه از جونگ کوک.

تلویزیون برای خودش روشن بود و یک فیلم اکشن در حال پخش شدن... صداشو خفه کرد و به طرف اتاقشون رفت.

آروم دستگیره در و پایین کشید تا اگه خوابه، بیدارش نکنه.

وارد اتاق شد و با دیدن هوسوک که کنار تخت جونگکوک خوابش برده بود، نزدیکش شد. روی خم زانوهاش نشست و دستش رو روی شونه‌ی هوسوک گذاشت و تکونش داد.

هوسوک لای پلک‌هاش رو باز کرد و با دیدن تهیونگ بدن خشک شده‌اش رو تکون داد.

+ چقدر طولش دادی.

- ممنونم که هواشو داشتی هیونگ.

کنار جونگ کوک نشست و به چهره ی غرق در خوابش خیره شد.

موهای لختشو از صورتش کنار زد و پتو رو روی بدنش مرتب کرد.

هوسوک از اتاق بیرون رفت و تهیونگ روی زمین کنار تخت نشست. جعبه‌ی حلقه‌ رو از جیبش بیرون کشید و با لبخند محوی که روی لبش بود به حلقه‌ها نگاه کرد.

+ آخ...هیونگ؟ 

صدای ضعیف جونگکوک به گوشش رسید و جعبه رو به جیبش برگردوند.

-عزیزدلم...بیدار شدی؟!

با نگرانی کنارش نشست و دستاشو گرفت.

-درد داری؟

+ تهیونگ؟ 

دستش رو روی کمرش گذاشت تا بتونه روی تخت بشینه.

+ کجا بودی؟

-دراز بکش عزیزم... رفته بودم یکم وسیله برای خونه بگیرم. 

دست گرمشو زیر پیراهنش سُر داد و شروع به ماساژ دادن کمرش کرد.

- دیگه همچین غلطی نمی کنم! منو ببخش جونگ کوکم...

+ من خوبم تهیونگ. چه وسیله‌ای؟ اگه می‌دونستم قراره بری بیرون بهت می‌گفتم برام دونات شکلاتی بگیری.

- الآن برات سفارش میدم.

موبایلشو درآورد و لیست بلند بالایی برای رانندش فرستاد.

انقدر از دست خودش شاکی بود که با وجود دلتنگی، حتی به خودش اجازه نمی‌داد ببوستش.

- خیلی متأسفم بیبی.

+ میشه کنارم دراز بکشی؟ دلم واست تنگ شده.

با یادآوری زخم بازوش گفت

+ نه...نمی‌خواد بازوت اذیت میشه.

تهیونگ بدون توجه به زخمش، کنارش دراز کشید و سوزش بازوش رو نادیده گرفت.

-امروز بهت گفتم چقدر عاشقتم؟!

دستشو دور کمرش حلقه کرد و به چشمای براقش خیره شد.

-عاشقتم!

با تعجب به چشم‌های تهیونگ خیره شد.

+ چیزی شده تهیونگ؟ یخورده عجیب رفتار می‌کنی.

بینیشو روی موهاش کشید و عطرشو تو ریه های دلتنگش حبس کرد.

-از همون اولین روزی که دیدمت، قلبم لرزید. بدون اینکه کاری کنی، همش حواسمو پرت خودت می کردی. اولش خوشگلیت مستم کرد...بعدش چشم باز کردم و دیدم، هر چی که به تو مربوط میشه مستم میکنه! حالا یه مشروب اصیل و جا افتاده‌ای که هر چی بنوشم، بیشتر طالبش میشم.

دستش رو روی پیشونیش گذاشت.

+ تب که نداری. حالت خوبه. اینا چیه داری میگی؟ داری منو می‌ترسونی. این حرفا مثل وقتیه که قراره از هم خداحافظی کنیم. جایی می‌خوای بری؟ باز می‌خوای به رابطمون استراحت بدیم؟

دستشو گرفت و بهش بوسه زد.

- قراره فصل جدیدی از عاشقانه هامون رقم بخوره...تو، کیم تهیونگ مغرور و بی احساس رو تبدیل به مردی کردی که با تک تک سلول های بدنش عاشقته... من خیلی چیزا ازت یاد گرفتم جونگ کوک، منم می خوام کنارت بزرگ بشم... می خوام پیشت شاگردی کنم و تو دریای بی انتهای چشمات غرق بشم! اگه تو اراده کنی ستاره ها رو می کَنم و جلوی چشمات می گیرم، غمات و به جونم می خرم...بهم سخت بگیر جونگ کوک، انقدر خوب نباش.

انقدر بی نقص نباش، توام حق داری خسته بشی... هیچ کس لایق داشتنت نیست، نه من...نه تمام دنیا.

با حرفایی که شنیده بود پروانه های دلش پرواز کردن و بغض گلوشو فرو داد. مردمک چشم‌هاش به لرزه افتادن و اون دوتا تیله‌ی مشکی رنگش از اشک پر شدن.

+ میشه بس کنی؟ میشه انقدر نگی من خوبم؟ میشه نگی تو لیاقت منو نداری؟ 

بغضش شکست و سرش رو توی سینه‌ی مرد فرو برد. اشک‌هاش پیراهن سفید تهیونگ رو لک انداخت.

 با صدای گرفته‌ای بدون اینکه سرش رو از بالا بگیره زمزمه کرد.

+ من همینجوری دوستت دارم... نمی‌خوام به خاطر من عوض بشی... نمی‌خوام تغییر کنی تهیونگا...می‌خوام همینی که هستی بمونی.

-جانم...گریه نکن نفسم.

چونشو گرفت و با سر انگشت اشکای گرمشو پاک کرد.

-کاش خودتو از چشم من میدیدی... که چقدر پرستیدنی هستی!

خودش رو بالا کشید و لبش رو روی لب مردش گذاشت. با تمام توان و انرژیش بوسیدش و وجودش رو از طعم بی‌نظیر لب‌های تهیونگ پر کرد.

بدون اینکه خشونتی به خرج بده، لبای خیسشو به بازی گرفت.

با نفس کم آوردن جونگ کوک، مسیر بوسه هاشو به سمت زخم روی گونش پیش گرفت و چندین بار بوسیدش.

لبش رو گزید، انگار می‌خواست چیزی بگه اما نمی‌تونست. چندین بار به چشم‌های تهیونگ نگاه کرد اما نتونست خواستشو مطرح کنه. نگاهش رو ازش گرفت و به پشت دراز کشید.

- جونگ کوکی؟!

از پشت بغلش کرد و صورتشو روی موهای ابریشمی پسر مالید.

- چیزی می خواستی بگی؟

+ چیز مهمی نبود.

-بگو دیگه!

+ خب...می‌خواستم بگم، اگه ناراحت نمیشی، میشه اجازه بدی فردا با جیمین برم بیرون؟

با اینکه خودشم می دونست قرار نیست همچین اجازه ای بده رو به پسر کرد و گفت:

جونگ کوکم؛ معلومه که میشه عشق شیرینم! تازه، کم کم باید دانشگاه جدیدتم بری برای معرفی نامه.

جونگکوک چشم‌هاش از خوشحالی برقی زد و با ذوق گفت

+ واقعا اجازه میدی؟

موهاشو کنار زد و خندید. 

-اره عزیزم، حالا لطفاً یکم استراحت کن تا زودتر حالت خوب بشه و بتونیم بیشتر با هم وقت بگذرونیم.


By: @NVHome

Report Page