Secret

Secret

Lark & Felicity

Part 27

دستش رو دور شونه‌اش انداخت و تو بغلش کشیدش.

- فعلا خودم یه کوچولوی خوشگل دارم که هر روز بیشتر منو مجنون خودش می‌کنه!


هوسوک کوسنی سمت تهیونگ پرت کرد که مستقیما توی صورت جونگکوک فرود اومد.

- میشه دو دقیقه خفه‌ شین؟ نمی‌بینین جیمین خوابه؟


-هی!

با اعتراض به دوستش نگاه کرد و صورت جونگکوک رو مالید.


+ چیزی نشد تهیونگ من خوبم.

دستش رو روی گونه‌اش گذاشت و رو به تهیونگ گفت:

+ کی می‌رسیم پاریس؟


به ساعت مچیش نگاهی انداخت و به خدمتکار اشاره کرد تا نزدیکشون بیاد.

- هنوز دو ساعتی مونده. برای ایشون سرویس بیارید.


سرش رو تکون داد و مرتب روی صندلی جا به جا شد.

+ تهیونگ! وقتی فهمیدی پدرت اونی که فکر می‌کردی نیست چه واکنشی نشون دادی؟


- اون موقع ها جوون بودم و کلم باد داشت، نمی‌دونستم دارم خودمو وارد چه بازی کثیفی می‌کنم. یه شب وقتی از شب نشینی یکی از شرکای پدرم برگشتم خونه...

مکثی کرد و نگاهشو از چشم‌های براقش گرفت.

- مادرمو دیدم که تو اتاقش خودشو دار زده بود...همونجا بود که زندگیم نابود شد. می‌خواستم انتقام مرگ مادرمو بگیرم اما... پای یکی از معاملات سنگینی که به رقیبش باخته بود، امضای من بود؛ امضای پسر بیست سالش!


+ دار...داری شوخی می‌کنی؟ مگه میشه همچین چیزی؟

اشک‌هاش روی گونه‌هاش سُر خورد و به سختی می‌تونست نفس بکشه. وقتی تهیونگ از مرگ مادرش گفت، یاد مادر خودش افتاد که چطوری جلوی چشم‌هاش داشت جون میداد.


- پدرم یه مرد شیاد و بوالهوس بود. به مادرم خیانت می‌کرد، کتکش میزد...من همه‌ی اینا رو می‌دونستم و هیچ کاری نکردم...غرق شده بودم تو دنیایی که دنیای من نبود! اون موقع بود که به خودم اومدم اما دیگه دیر شده بود. من افتادم زندان و پدرم با سرمایه‌ی نقد شدش فلنگو بست. حتی تهیونم گذاشت بهزیستی، باورت میشه؟!

دست کوک رو نوازش کرد و ادامه داد:

- نامجون از زندان درم آورد و کمکم کرد دوباره سر پا شم. برای اینکه زمین بزنمش، شدم یکی بدتر از اون!


جونگکوک بین گریه گفت:

+ می‌‌...می‌تونم یه چیزی بگم؟ خیلی وقته روی قلبم سنگینی می‌کنه...اما باید هرجور شده باید بهت بگم.


تهیونگ اشک‌هاشو از صورتش پاک کرد و چشم‌های خیسش رو بوسید.

- جانم؟ گریه نکن عزیزم.


+ وقتی منو دزدیده بودنو یادته؟


با درد چشم‌هاشو بست.

- آره!


+ خب...واقعیت اینه که من فروخته شده بودم.


- چی؟!


+ تهیونگااا...پدرم...پدرم منو به مین یونگی فروخته...واسه همینه که هنوزم دنبالم...پدرم منو در ازای میلیون‌ها دلار فروخته...


- اون یه احمقه! آدم با پسر خودش مثه یه برده رفتار می‌کنه؟!

مشتش رو به صندلی جلوییش کوبید.

- من نمیذارم یه مو از سرت کم بشه عزیزم.


سرش رو روی سینه‌ی تهیونگ گذاشت و با چشم‌هاش که هر لحظه پر میشد گفت:

+ اما اون پدرم نیست.


- دیگه بهش فکر نکن. همه چیز تموم شده. قراره باهم همه چیز و از نو بسازیم. قراره بشیم پشت و پناه هم جونگکوکم.


دختر قد بلندی با میز چرخداری به سمتشون اومد، مقداری خوراکی و میوه روی میز جلوی جونگکوک گذاشت. دو جام مشروب رو هم روی میز گذاشت و مشغول پر کردنشون شد.

- چیز دیگه‌ای نیاز ندارین قربان؟

تهیونگ با دست اشاره‌ای کرد و دختر بعد از تعظیم به سمت هوسوک که با فاصله‌ی کوتاهی از تهیونگ و جونگکوک نشسته بودن رفت.


- بخور جونگکوک، باید بیشتر به خودت برسی.

مقداری گوشت طعم دار شده با چپستیک توی ظرفش گذاشت و با لذت به غذا خوردنش خیره شد.

- تو الآن یه خرگوش ورزشکاری، باید حواست به تغذیت باشه.


جونگکوک دستی به زیر پلکش کشید و تکه‌ گوشتی توی دهنش گذاشت. هنوز هم بغض راه گلوش رو بسته بود و فقط به خاطر اینکه تهیونگ ناراحت نشه مشغول خوردن شده بود. بدون اینکه بخواد غذا‌ رو بجوه قورتشون میداد.

مشتی به سینه‌اش کوبید تا بتونه نفس بکشه، پلکی زد تا از اشک‌های مزاحمی که دیدش رو تاره کرده بودن خلاص بشه.


تهیونگ ضربه ای پشتش کوبید و لیوان آبو به سمتش گرفت.

- هی کوچولو! غذاتو خوب بجو!


جونگکوک سرش رو بالا آورد و با همون چشم‌های خیس که مثل الماس می‌درخشیدن به تهیونگ نگاه کرد.

+ دیگه نمی‌خورم.

میز رو به سمت عقب هل داد و سرش رو روی شونه‌ی تهیونگ گذاشت.

+ حالم خوب نیست...می‌خوام بخوابم.


- هنوز بدنت داغه!

پسر رو تو آغوشش فشار داد و بسته‌ای از جیب کتش درآورد و روی پای جونگکوک گذاشت.

- ببخشید که گوشیتو از پنجره انداختم بیرون.


جونگکوک نگاهی به بسته انداخت و لبخند محوی روی لب‌هاش نشست.

+ معذرت خواهی نکن...اونکارو برای محافظت از من انجام دادی...الان درک می‌کنم.


موهای لختشو از روی پیشونیش کنار زد و از دیدن چهره‌ی ذوق زده‌اش، لبخندی روی لب‌هاش نشست.

- اگه دوسش نداری وقتی رسیدیم یه دونه جدیدشو بخر.


+ نه خیلی هم دوستش دارم. خب باید بگم اصلا گوشی نیازم نمیشه...چون قراره شبانه روزی بهت بچسبم.


نگاهی به صندلی جلوییشون که هوسوک و جیمین نشسته بودن انداخت و وقتی متوجه شد که خوابیدن دست جونگ کوک رو گرفت و روی پاهاش نشوند.

- تا وقتی پای من هست چرا رو صندلی بشینی خرگوش خوشگلم؟!


روی پاهای تهیونگ نشست و دست‌هاش رو گرفت.

+ تهیونگ ایرادی نداره روی پات نشستم؟ آخه هیونگ و جیمین هستن. خدمه ها چی؟


- دیگه یه لحظم از خودم جدات نمی کنم جونگکوک، تو به آغوش من محکومی!

سرشو روی قفسه‌ی سینه‌اش گذاشت و به موسیقی بی نظیر قلبش گوش سپرد.


+ تهیونگ!

بوسه‌ای روی موهای مردش نشوند و ادامه داد.

+ تو آرامش منی، آرامشی که هیچوقت نداشتم. وقتی با تو آشنا شدم، بالاخره تونستم شبا راحت بخوابم بدون اینکه کابوس ببینم. وقتی با هم قرار گذاشتیم زندگیم برام معنی پیدا کرد. هیچوقت تنهام نذار باشه؟


- تا روزی که زنده‌ام، به عشق تو نفس می‌کشم فرشته‌ی من.


مرد رو از خودش جدا کرد، دست‌هاش رو قاب صورتش کرد و بوسه‌ای رو لبش گذاشت. با دیدن خدمه‌ای که به سمتشون میومد، از روی پای تهیونگ پایین اومد و روی صندلی خودش نشست. پشتش رو به تهیونگ کرد و از خجالتش نمی‌تونست حتی نفس بکشه.

+ گندت بزنن جونگکوک.


تهیونگ تو گلویی خندید و سرشو از پشت روی شونه‌اش گذاشت.

- عشق، تنها چیزیه که نباید ازش خجالت کشید.

صورت سرخ شده‌اش رو بوسید و سر جاش برگشت.

- دوست داری بعد ازدواج اسم شوهرت روت باشه؟!


سرش رو چرخوند و نگاهی به نیم رخ تهیونگ انداخت.

+ یعنی چی؟


- همیشه دوست داشتم اسمم رو همسرم باشه که همه بدونن مال منه...می دونم خیلی خود خواهم!


+ نه...نه فقط متوجه نشدم منظورتو همین.


با دیدن جیمین که با قیافه‌ی خواب آلودی به سمت جونگکوک میومد چشم غره‌ای بهش رفت و به صورت نمادین صورتشو با انگشت فاکش خاروند.


جونگکوک نگاهی به جیمین انداخت. وقتی جیمین کابوس میدید اینطوری میشد و انگار دوباره باز هم کابوس‌هاش شروع شده بود.

+ جیمینا چیزی شده؟

جیمین خودشو روی پای جونگکوک انداخت و سرش رو روی شونه‌اش گذاشت.

- کوک بذار یکم روی پات باشم.

پسر سرش رو تکون داد و چیزی نگفت.


تهیونگ نگاهی به پسر بلوند که رو پای دوست پسر عزیزش جا خوش کرده بود انداخت و از روی صندلیش بلند شد.

- بیا بشین اینجا، سنگینی پاش درد می‌گیره!


جیمین با اخم نگاهی به تهیونگ انداخت و با غرغر گفت

- یااا مستر کیم، تو مشکلت با من چیه؟


لپ تپلشو بین انگشتاش گرفت و چلوند.

- مشکلم اینه همش تو دهن پسرمی بچه!


- پسر تو قبلا دوست من بوده. پس بهتره خودتو بکشی عقب مستر.


تهیونگ لبخندی به چهره‌ی کیوتش زد و دوتا دوست رو با هم تنها گذاشت و به سمت هوسوک رفت.


.....


بعد از چند ساعت کلافه کننده‌، بالاخره هواپیما به فرودگاه شهر پاریس رسید. تهیونگ به جونگکوک کمک کرد تا وسایلش رو جمع کنه و هوسوک و جیمین زودتر پیاده شدن و به سمت ماشین مخصوصی که منتظرشون بود رفتن‌. تهیونگ دست جونگکوک رو محکم گرفته بود و دوباره با همون نگاه‌های ترسیده‌اش به اطراف نگاه می‌کرد.

+ تهیونگ! اتفاقی نمیفته، پس خواهش می‌کنم آروم باش.


با این حال تهیونگ تمام تنش از استرس می‌لرزید. تا رسیدنشون به ماشین، صورت جونگکوک رو تو بغلش قایم کرد و قبل از پیاده شدنشون از هواپیما مجبورش کرد تا اون لباس ضد گلوله رو تنش کنه.


سوار ماشین شدن و به محض بسته شدن درها تهیونگ نفس عمیقی کشید. جیمین با چشم‌هایی گرد شده رو به تهیونگ گفت

- مستر؟ چرا انقدر صورتت عرق کرده؟


- چیزی نیست جیمینی، یکم گرممه.

شیشه رو کمی پایین کشید و دست جونگکوک رو روی پاش گذاشت.


جونگکوک سرش رو جلو برد، بوسه‌ای به گوشش زد زمزمه کرد.

+ وقتی اینجوری می‌ترسی، از خودم بدم میاد که چرا باعث ترس تو وجودت شدم‌ باعث شدم آروم و قرار نداشته باشی. منو ببین! من سالمم و قرار نیست هیچ اتفاقی بیفته.


- من فقط نگرانم، همش حس می‌کنم داره تعقیبمون می‌کنه.

پشت دستشو بوسید و نگاهشو به محوطه‌ی داخل شهر داد. با قرمز شدن چراغ، ماشین از حرکت ایستاد. تهیونگ با یک دستش دست جونگکوک رو گرفته بود و با دست دیگش از داخل کت، اسلحش رو لمس می‌کرد.


+ تهیونگا! انقدر نگران نباش باشه؟ اون قرار نیست دنبالمون بیاد. اگه قرار بود پس چرا اسمامونو توی پاسپورت عوض کردی؟


- اون عوضی همه جا چهار جفت چشم داره! فردا باید بریم استایلمونم عوض کنیم.

دستی به موهای جونگکوک کشید و با فکری که به سرش زد نیشش باز شد.

-همیشه دوست داشتم با موهای بلوند ببینمت بانی...تو چی؟ فتیش خاصی از من نداری؟


با تعجب به تهیونگ نگاه کرد و گفت:

+ بلوند؟ ولی من هیچوقت موهامو رنگ نکردم.


- مجبورت نمی کنم. هر جور خودت دوست داری عزیزم.


+ خب، رنگ کردن مو باید جالب باشه دوست دارم امتحانش کنم.

کمی مکث کرد و ادامه داد.

+ دلم می‌خواد با موهای بلند ببینمت، خودم برات ببندمشون.


- می‌خوای موهامو بلند کنم؟! مگه دخترم؟

دستی به ته ریشش کشید و اخمی ساختگی وسط ابروهاش نشوند.


+ خودت گفتی چه فتیشی ازت دوست دارم.


لبشو گزید و با شیطنت نگاهش کرد.

- تصویرای خوبی تو ذهنم نمیاد بیبی! انگار از تاپ بودن خوشت اومده!


+ بهت گفتم که دیگه دلم نمی‌خواد تاپ باشم. باتم بودنو ترجیح میدم.

سرش رو جلو برد و همونطور که دستش رو روی رون پاش می‌کشید گفت:

+ مخصوصا وقتی زیادی تحریک میشی و محکم تو سوراخم می‌کوبی.


- بذار برسیم خونه بعد شیطونی کن سکسی من!

دستی که روی پاش بود محکم بین انگشتاش نگه داشت.

- اون وقت مطمئن میشم به چیزی که می‌خوای میرسی!


خنده‌ی ریزی کرد و گونه‌اش رو بوسید.

+ هیچکس نمی‌تونه واسه من مثل تو باشه...اینو فراموش نکن همسر عزیزم.


گازی از لاله ی گوشش گرفت و زمزمه وار گفت:

- نمیگی یک دفعه منو همسر عزیزم خطاب می‌کنی قلبم وایمیسته خوشگلم؟!


+ تو مرد روزای سختی رئیس کیم.

خندید و دستش رو محکم‌تر فشرد.


- هیچ ایده‌ای نداری چقدر جلوی خودمو گرفتم که همینجا یه کاری دستت ندم!


ضربه‌ای به پاش زد و با بیخیالی گفت:

+ تو می‌تونی رئیس کیم، من بهت ایمان دارم.


- پاشو بیا بغلم، می‌خوام بوت کنم. دلم برات تنگ شده. چرا رو به روم نشستی؟!


+ اینجا تهیونگ؟ آخه هیونگ و جیمین هستن. نمیشه وقتی رسیدیم خونه؟


بی توجه به دو جفت چشم کنجکاوی که نگاهش می‌کردن از جاش بلند شد و چسبیده به پسرش نشست.

دستشو وسط رون های تو پرش گذاشت و سرشو تو گودی گردنش فرو کرد تا عطرشو به ریه‌های دلتنگش هدیه کنه.

- نمی‌فهمم چرا وقتی پیشمی بازم انقدر دلم برات تنگ میشه!


جونگکوک خودش رو کمی عقب کشید و تهیونگ متعجب از اینکار ابرویی بالا انداخت.

+ تهیونگ اینجا یجوریه...


-خجالت میکشی بقیه ما رو باهم ببینن؟! از بودن با من خجالت میکشی؟ من فقط بغلت کردم و تو پسم زدی! تو خیلی بی رحمی...


با عجله‌ هر دو دستش رو جلو برد و تکون داد.

+ نه...نه تهیونگ من خجالت نمی‌کشم از اینکه تو بغلت باشم...فقط...

سرش رو پایین انداخت و ادامه داد

+ فقط... زیاد با هیونگ راحت نیستم همین...منو نگاه کن...


- نمی‌خوام، برو اونور!


+ باشه.

کمی از تهیونگ فاصله گرفت و دستش رو زیر چونه‌اش زد. نگاهش رو به بیرون انداخت و زیر لب به خودش فحش میداد.


- حتی به خودت زحمت نمیدی از دلم در بیاری! واقعاً که جونگکوک شی!


نزدیکش شد و بدون اینکه توجهی به هوسوک جیمین که هنوز با بهت بهشون نگاه می‌کردن، روی پای تهیونگ نشست. سرش رو جلو برد و لب‌هاش رو روی لب‌ تهیونگ چسبوند و عمیق بوسیدش. ازش جدا شد و با حرص بهش نگاه کرد.

+ خوبه؟ از دلت در اومد؟


تهیونگ، مست از بوسه‌ای که صاحبش شده بود لب‌هاشو لیس زد و خندید.

- اوهوم، خیلی خوشمزه بود.


+ ولی حالا اونی که ازت دلخوره منم جناب کیم.


انگار نه انگار که یک مرد پا به سن گذاشته‌اس، لب‌هاشو جلو فرستاد و دو دستی کمرشو نگه داشت.

- جونگکوکی از تهیونگی هیونگ دلخوره؟! دلش میاد؟


نگاه تیزی بهش انداخت و گفت:

+ تو هیونگ من نیستی فهمیدی؟ و اینکه آره دلم میاد.


- ددی رو ترجیح میدی بیبی بوی؟!

گازی از لب پایینش گرفت که مثل ماهی از بین دندون‌هاش لیز خورد.


+ به من میگی می‌خوای باهام ازدواج کنی بعد میگی هیونگ؟


- خواستم تنوع بشه! بیا و خوبی کن...پس، همسر زیبای من که ماه تو آسمون از شدت زیبایی و درخشش شما از خجالت رفته پشت ابرا خونه کرده، همسر مهربون و فداکار من، عشقم، نفسم، شیشه‌ی عمرم...اینارو ترجیح میدی؟! حیف از این لوس بازیا بلد نیستم!


پوکر نگاهش کرد و لب‌هاش آویزون شد.

+ تو اینا همه رو گفتی بعد میگی بلد نیستی؟ در ضمن آقای کیم من هیچوقت نخواستم اینجوری باهام حرف بزنی


- بداخلاق نشو، گازت می گیرما!


+ کی میرسیم؟

خمیازه‌ای کشید و دوباره گفت:

+ تهیونگ مطمئنی داروهایی که واسم گرفتی واقعا دارو بوده؟


- دکتر تجویز کرده بیبی، توام که تا آخر مصرفشون نکردی از بس تخسی! می دونی اون چند روز که مریض بودی من چی کشیدم؟!

نگاهی به جاده انداخت و صورتشو روی سینه ی جونگ کوک گذاشت.

- زیاد نمونده.


با حس سرگیجه دستش رو روی سرش گذاشت و چشم‌هاشو بست.

+ تهیونگ! ولی با خوردن اون داروها بیشتر سرم گیج میره و خوابم میگیره.


- حتماً قندت افتاده.

شکلاتی از جیبش درآورد و به سمت کوک گرفت. از اونجایی که جیمین هنوز محو کاپل رو به روشون بود یه دونم برای اون پرت کرد که کاملاً بدون قصد قبلی تو دماغش فرود اومد!


جیمین نگاه حرصیش رو به تهیونگ انداخت و مشغول باز کردن شکلات شد.

جونگکوک سرش رو تکون داد، دستش رو روی شونه‌ی تهیونگ گذاشت و زمزمه کرد.

+ نه...ربطی به فشارم نداره. از وقتی از بیمارستان برگشتیم و دارو ها رو خوردم اینجوری شدم برای همین بیشتر وقتا خواب بودم چون به شدت سرم گیج می‌رفت.


با توقف ماشین جلوی خونه‌ی ویلایی خارج از شهرشون، صورتشو بوسید و آروم از روی پاش بلندش کرد.

- بیا عزیزم رسیدیم، تو و جیمین زودتر برید استراحت کنید. من با هیونگ یه کار کوچیکی دارم باید بهش برسم...


ادامه دارد...


By: @NVHOME

Report Page