Secret
Lark & Felicity
Part 21
- فرمایش؟!
لبش رو گزید و با مِن مِن گفت:
- خب...شما از جونگکوک خبر دارین؟
یقشو با خشونت گرفت و به دیوار پشت سرش کوبید.
-یه بار دیگه اسمشو به زبون بیار تا خودتو اون برادر حرومزادهات رو از روی زمین محو کنم!
- داری چیکار میکنی هیونگ؟ منظورت چیه؟
دستهاشو روی دستهای تهیونگ گذاشت که یقیهی لباسش رو سفت چسبیده بود و قصد خفه کردنش رو داشت.
- ولم کن هیونگ. من فقط نگران کوک شدم، یه هفته بیشتره جواب تماسامو نمیده. از وقتی با هم رفتیم برج نامسان تا همین الان دیگه بهم زنگ نزده
-دیگه نبینم دور و ور جونگکوک من می پلکی، مین جینگو! اگه یه درصد احتمال میدادم که اونم ازت خوشش میاد پامو میکشیدم عقب ولی الآن از دوری من افتاده تو تخت و مقصرش توی مزاحمی! نمیخوام باهاش دوست باشی، نمیخوام به هیچ بهونهی فاکی اسمتو رو گوشیش ببینم!
جینگو با دهن باز و چشمهای گشاد شده به حرفهای تهیونگ گوش میداد. تهیونگ، یقهی لباسش رو رها کرد و به عقب هولش داد که به محکم به دیوار پشت سرش برخورد کرد.
- هیونگ خواهش میکنم بذار ببینمش.
-گوشات مشکل دارن عوضی؟!
با پشت دست روی گونش زد و از بین دندونهای کلید شدهاش غرید:
- از پسرم دور بمون!
- پس اونی که جونگکوک باهاش تو رابطهس تویی هیونگ؟
با چشمهای گرد شده نگاهش کرد و چنگی به موهاش انداخت که باعث شد چهرهاش از درد تو هم بره.
- مگه نگفتم اسمشو به زبون کثیفت نیار؟!
- ولم کن هیونگ. باشه باشه دیگه اسمشو نمیگم. آروم باش...خودت میدونی چقدر دوست دارم چرا باهام اینجوری رفتار میکنی؟ اگه میدونستم تو باهاش تو رابطهای چیزی بهش نمیگفتم.
تهیونگ که تازه به خودش اومده بود چند بار پلک زد تا جلوی اشکهای مزاحمشو بگیره. رو زانوهاش نشست و چونهاش رو بالا گرفت تا مطمئن بشه بلایی سر صورتش نیاورده.
اون پسر و مثل بچهی خودش دوست داشت؛ درسته برادرش یک عوضی تمام عیار بود ولی ذات جینگو به اون عوضی نرفته بود.
- منو ببخش جینگویا...نمیدونم چه مرگم شده. خوبی؟!
- من خوبم هیونگ. اما انگار تو حالت زیاد رو به راه نیست. چرا اینجوری شدی؟
دستهاش رو دور بدن تهیونگ حلقه کرد و دستش رو پشت مرد کشید.
- چیزی نیست، به خاطر کم خوابیه...عصبیم کرده.
از روی زمین بلند شد و به جینگو هم کمک کرد بلند بشه.
- بیا بریم تو، هوا خیلی سرده.
جینگو پشت سر تهیونگ وارد خونه شد. تهیونگ که انگار تازه چیزی یادش اومده بود با عجله به سمت اتاق قدم برداشت.
جینگو در رو پشت سرش بست و به سمت اتاقی که تهیونگ رفته بود رفت. با دیدن جونگکوک که روی تخت بود، نگران از همون فاصله بهش چشم دوخت.
- هیونگ؟ حالش خوبه؟
تهیونگ دمای بدنشو چک کرد. یک مقدار از دمای بدنش کمتر شده بود اما هنوزم به وضوح داغ بود.
- میشه پیشش بمونی تا برم براش سوپ درست کنم؟!
پسر سرش رو تکون داد و وارد اتاق شد.
کنارش روی زمین نشست. تهیونگ بدون توجه به جینگو، خم شد و بوسهای روی لبش گذاشت، نگاه آخر رو بهش انداخت و از اتاق خارج شد.
جینگو دستش رو روی گونهی جونگکوک گذاشت و زمزمه کرد:
- با خودت چیکار کردی کوک؟
تهیونگ مواد مورد نیازش و از توی یخچال درآورد و روی میز گذاشت. با ویبره رفتن موبایلش نگاهی به اسکرین انداخت و تماس و وصل کرد.
- هیونگ...چی شد؟!
+بیرون امن نیست! نه خودت، نه جونگکوک بدون اطلاع من هیچ جا نرید تا بادیگارد ویژه اعزام کنم. اگه اوضاع بیخ پیدا کنه مجبورم به پدرتم خبر بدم تهیونگ.
مشت گره خوردشو روی میز کوبید و با حرص فریاد زد:
- تو غلط کردی!
- بحث جونت وسطه تهیونگا، شوخی بردار نیست!
- تو لازم نکرده به من اخطار بدی، فقط کاری که بهت گفتم و بکن. در ضمن، بفهمم به اون مرتیکه به اصطلاح پدرم، راپورت دادی خودم به خدمتت میرسم!
با عصبانیت تماس و قطع کرد و دستی به سرش که از درد داشت منفجر میشد کشید.
الآن باید تمام فکرشو معطوف حفاظت از جونگکوک میکرد.
با خستگی به سمت گاز رفت تا یکم سوپ درست کنه.
جونگکوک ناله میکرد و با بیقراری تهیونگ رو صدا میزد.
- جونگکوکا آرومی باش.
جینگو با دیدن دستهای زخمی جونگکوک از جا بلند شد و به سمت آشپزخونه قدم برداشت. تهیونگ مشغول آشپزی بود و تمام تمرکزش روی کارش بود. جینگو بهش نزدیک شد و کنارش ایستاد، تک سرفهای کرد تا تهیونگ متوجهش بشه. مرد نگاهش رو به پسر انداخت و گفت
- چیشده؟
- هیونگ، جونگکوک حالش خوب نیست، مدام اسمتو صدا میزنه. راستی...میدونی اون زخمها روی دستهاش برای چیه؟
- زخم؟!
دستشو با دستمال پاک کرد و با حواس پرتی پرسید.
- منِ احمق یه هفته تنهاش گذاشتم.
نگاهشو از پسر گرفت.
- چون فکر می کردم داره با تو بهم خیانت میکنه.
جینگو با تعجب بهش نگاه میکرد.
- اون منو رد کرد. بهم گفت یه نفر رو داره و قول داد رابطمون فقط در حد دوتا دوست بمونه. چرا بهش شک کردی هیونگ؟ با اینکه مدت زمان زیادی نیست که میشناسمش اما میدونم چقدر پسر باوفایی و وقتی کسیو دوست داشته باشه نمیتونه بهش خیانت کنه. با اینکه با من دوست شده بود اما مدام از جیمین حرف میزد...هیونگ؟ باز هم دوباره زود قضاوت کردی؟ کی میخوای دست از این رفتارت برداری؟
لبخند تلخی روی لبش نشست. دستشو دور شونهاش انداخت و همون جایی که سیلی زده بود نوازش کرد.
- تا برگردم قهوتو بخور.
ظرف سوپ و برداشت و به سمت اتاق رفت.
میدونست تازه ناز کشیدناش شروع شدن!
دستگیرهی در و با آرنجش باز کرد و داخل شد.
گونههای تبدارش، بوسیدنیتر از همیشه به نظر می رسیدن.
سینی رو روی میز گذاشت و موهاشو از روی صورتش کنار زد.
-نمیخوای چشمهای خوشگلتو باز کنی نفسم؟!
چشمهاش رو باز کرد و از پشت پلکهای تارش به صورت تهیونگ نگاه کرد.
سرفهای کرد و نفس عمیقی کشید که باعث شد صورتش از درد جمع بشه.
+ ت...تهیونگ...باز هم میخوای بری؟
لبهاشون رو بهم رسوند و بوسیدش.
روی لبش زمزمهوار گفت:
- دیگه تنهات نمیذارم.
جونگکوک دستهاش رو دور گردن تهیونگ حلقه کرد و عطر تن مردش رو که مدتها بود ازش دور بود رو به ریههاش هدیه داد.
+ دلم واست تنگ شده بود.
-من بیشتر!
نبض گردنشو بوسید و اجازه داد تو آغوشش آروم بگیره. حالا دیگه اندازهی هم تب داشتن...
ازش جدا شد و تو چشمهای نم دار تهیونگ نگاه کرد.
+ دیگه از پیشم نمیری؟ قول میدی؟
نوک بینیشو بوسید و لبخند مستطیلیش روی لبهاش جا خوش کرد.
- قول انگشتی!
انگشت کوچیکشو جلو آورد و با چشمهای منتظر بهش خیره شد.
انگشتش رو گرفت و لبخند محوی زد.
+ میشه پیشم دراز بکشی؟
کنارش دراز کشید و بازوی خودشو جایگزین بالش زیر سرش کرد.
- چطوره وقتی بهتر شدی بریم ایتالیا؟! هنوز جیمین و هوسوکم اونجان.
سرش رو به سینهاش تکیه داد و با بیحالی زمزمه کرد.
+ هیجا نمیخوام برم. فقط میخوام الان کنارت باشم.
تو بغلش فشارش داد و موهای خوشبوش رو نوازش کرد.
- کوچولوی بغلی من!
+ میشه بهم بگی چرا ازم دوری میکردی؟
- دیگه مهم نیست...سوپت از دهن میفته!
از کنارش بلند شد و سینی رو روی پای خودش گذاشت. قاشق پر از سوپ رو جلوی دهانش گرفت و با لبخند مهربونی به چشمای درشتش خیره شد.
با اینکه هیچ میلی نداشت، برای اینکه تهیونگ ناراحت نشه دهنش رو باز کرد و محتوای قاشق رو قورت داد.
+ دیگه نمیخورم.
- اگه تا آخرش بخوری یه هفته کامل پیشت می مونم، هیچ جا نمیرم!
وزنش رو روی تهیونگ انداخت، چشمهاش رو بست.
+ ولی میل ندارم.
- حیف شد...دوست داشتم یه هفته پیشت بمونم!
با تأسف ساختگی آهی کشید و دستشو نوازشوار پشت کمرش کشید.
+ الان میخوای بری؟ قول میدم همشو بخورم...فقط از پیشم نرو باشه؟
- بغض نکن جونگکوکم! هیچ جا نمیرم، همیشه همین طوری تو آغوشم نگهت میدارم.
نفسی گرفت و بدون اینکه به تهیونگ نگاه کنه زمزمه کرد:
+ تو که نبودی، هر روز ظهر و شب ساعتی رو جلوی در خونه منتظر بودم تا برگردی، اما...
دستهاش رو جلوی صورتش گرفت تا تهیونگ اشکهاشو نبینه.
+ فکر کردم دیگه منو نمیخوای...فکر کردم یکی دیگه جامو گرفته...
- منو ببخش بیبی! فقط نمیخواستم با بداخلاقیام ناراحتت کنم...اشتباه کردم، ببخشید.
پسر و تو بغلش کشید و صورت خیس از اشکشو غرق بوسه کرد.
- انقدر میبوسمت که منو ببخشی!
به عقب هلش داد و با غرغر گفت:
+ نکن مریض میشی...برو کنار. حوصلهی پرستاری کردن از آدم بد عنقی مثل تو رو ندارم.
- آره عشقم، همه ی درداتو بهم سرایت بده...
+ حالا میشه بری کنار؟ زیادی بهم چسبیدی.
خندهی ریزی کرد و سریع حالت صورتش رو تغییر داد.
-مگه خودت نگفتی پیشت بمونم؟!
بیشتر بهش چسبید و صورت سرخشو گاز گرفت.
- فقط تو همین فاصله میتونم پیشت بمونم!
+ آخخ...یا کیم تهیونگ.
با حرص بهش نگاه کرد و بی هوا و لب پایینش رو گاز گرفت.
- وقتی حالت بده مجبوری سر شوخی رو باز کنی بد بانی؟!
روی تخت هولش داد و سرشو زیر پیراهنش برد. با لبهاش روی شکمش صداهای خنده داری در می آورد که جونگکوک از شدت حس قلقلک روی تخت می پرید.
با صدای بلند میخندید و دستش رو روی سر تهیونگ گذاشت.
+ ن...ن...نکن تهیونگ...
سرش رو به عقب هول داد و از شدت خنده به سرفه افتاد.
تهیونگ بوسهای روی شکمش گذاشت و با حس پیروزی نگاهش کرد.
- حالا کی بازندهاست؟!
جونگکوک دستهاش رو بالا آورد و به نشونهی تسلیم، همونطور که میخندید گفت:
+ با...باشه باشه تو برنده شدی.
- وای!
ضربهای به پیشونیش زد و به جونگکوک که با نگرانی نگاهش می کرد، خیره شد.
- به کل یادم رفت دوستت اومده عیادت!
+ دوستم؟ جیمین؟
- نه، جینگو. برم بگم بیاد پیشت؛ نگرانت بود.
+ صبر کن.
روی تخت نیم خیز شد و دوباره گفت:
+ جینگو؟ چرا اومده؟
- اومده ببینتت.
سرش رو پایین انداخت و گفت
+ اما من نمیخوام ببینمش...چند وقت پیش که باهاش رفتم بیرون خودت گفتی دیگه باهاش کار نداشته باشم.
- آههه...عجب شبی بود اون شب!
لبشو گزید و با چشمهای خمار نگاهش کرد.
-فکر کنم باید ازش تشکر کنم که بردت بیرون تا وقتی برگشتی تنبیهت کنم!
نگاه تیزی بهش انداخت و با اخم گفت
+ ولی من خوابم میاد...بگو بعدا میرم پیشش.
زیر پتو خزید و پتو رو روی سرش کشید. درست بود شب هات و سکسی داشتن، اما قبلش حسابی تنبیه شده بود و هر وقت یاد اون شب میفتاد، از تهیونگ میترسید...فقط دلش نمیخواست دوباره کتک بخوره و مثل یه زندانی باهاش رفتار بشه.
- باهام قهری؟!
گوشهی پتو رو کنار زد و دستشو روی پیشونیش گذاشت.
- بیبی، هنوز تب داری. از اون زیر بیا بیرون!
وقتی دید به حرفاش گوش نمیده لالهی گوششو بوسید و ازش فاصله گرفت.
- به همین زودی از ددی ته خسته شدی؟! دیگه نمیخوای بغلت کنم؟ نه؟
نگاهشو از موهای لختش که روی تخت پخش شده بود گرفت.
- پس من میرم تا یکم استراحت کنی. چیزی نیاز داشتی صدام کن عشقم .
با رفتن تهیونگ روی تخت نشست. تمام بدنش داغ بود و عرق کرده بود. حس گرمای زیادی که زیر پوستش احساس میکرد، باعث میشد حس خفگی بهش دست بده. از روی تخت پایین اومد و دوباره به سمت بالکن رفت. در کشویش رو کنار زد و واردش شد، باد سرد مثل شلاق به صورت گُر گرفتهش ضربه زد و جونگکوک بازوهاش رو توی آغوشش گرفت. میدونست اگه تهیونگ توی این وضعیت ببینتش دوباره بحث و دعوا پیش میاد، اما اهمیتی نداد چون واقعا به هوای تازه برای تنفس نیاز داشت.
تهیونگ بعد از بدرقه ی جینگو پاکت داروها رو برداشت و به سمت اتاق مشترکشون رفت. از خودش خجالت میکشید؛ از اینکه دوباره به خاطر یک قضاوت عجولانه، پسری که نفسهاش بهش بند بود رو متهم کرده بود...
به محض وارد شدنش به اتاق با در باز بالکن مواجه شد.
با نگرانی به اون سمت قدم برداشت و با جونگکوکی رو به رو شد که با یک لباس نازک به لبه ی تراس تکیه داده.
با قدمهای بلند خودشو بهش رسوند و پتویی که دستش بود روی شونههاش انداخت. آغوش گرمش به روی جونگکوک باز شد اما وقتی تعللش رو دید کمی جا خورد.
چیزی نمونده بود که قلبش از سینش بیرون بزنه؛ نکنه قصد داشت رفتار سرد این چند روزش رو تلافی کنه؟!
- بیبی...بیرون سرده. بیا بریم تو، هنوزم تب داری!
جونگکوک بدون اینکه جوابی بده، به سمت اتاق رفت و روی تخت دراز کشید. دلش نمیخواست سرد برخورد کنه اما با حدسیاتی که زده بود، از دست تهیونگ ناراحت بود که چرا دوباره زود قضاوت کرده بود و خودش رو ازش محروم کرده بود. دلش میخواست باهاش حرف بزنه اما نمیتونست.
تهیونگ فحشی به خودش حواله کرد و با سر پایین افتاده داخل اتاق شد.
جونگکوک پسر باهوشی بود، حتماً تا الآن فهمیده بود موضوع از چه قراره و این یعنی تهیونگ قرار نیست به همین سادگیها جون سالم به در ببره!
کنارش روی تخت نشست اما به خودش اجازه نداد که لمسش کنه. خودشو لایق لمس کردنش نمیدید...شاید بهتر بود از دور بپرستتش!
- عشقم...
بغضش نذاشت حرفشو کامل کنه. نفسی گرفت و دستی که برای نوازش موهای ابریشم گونش بالا اومده بود روی هوا خشک شد.
- باید داروهاتو بخوری تا زودتر خوب شی.
+ من حالم خوبه. میتونی بری به کارت برسی.
پشتش رو به تهیونگ کرد و دستش رو روی صورتش گذاشت. دلش برای تهیونگ تنگ شده بود، برای اینکه یه بار دیگه توی آغوشش باشه، اما اون با خودخواهی تمام، بدون اینکه دلیل رفتارش رو بگه تنهاش گذاشته بود. با صدای لرزونی زمرمه کرد:
+ چرا همیشه بهم شک میکنی؟
تهیونگ طاقت نیاورد و از پشت بغلش کرد.
- چون دیوانهوار عاشقتم...عشقت از من یه آدم ترسو ساخته که مدام فکرش حوالی از دست دادنت می چرخه. قول میدم دیگه بهت شک نکنم، لطفاً جونگ کوک، من خیلی دوست دارم!
بغضشو قورت داد و گفت:
+ یادته اولین باری که کتکم زدی؟ بدون اینکه حتی منو بشناسی فقط به خاطر اینکه من اومدم خونهات و فکر میکردی شاید گم شدن فلش کار من باشه بدون اینکه توضیحی بهم بدی...
اشک روی صورتش رو پاک کرد و ادامه داد:
+ دومین بار، به خاطر اینکه با جینگو رفته بودم بیرون و فقط چون از عطرش خوشم اومده بود فکر کردی دارم بهت خیانت میکنم اونجاهم...
نفس عمیقی کشید، دیگه نمیتونست اون بغض لعنتی که مثل یه توپ توی گلوش گیر کرده بود رو تحمل کنه. صدای هق هقش بلند شد و بین گریه گفت:
+ اینبار هم که...باز هم بدون اینکه بهم چیزی بگی باهام سرد رفتار کردی، گفتی رابطمون به استراحت نیاز داره، گفتی با نامجون هیونگ میری بیرون و آخر شب برمیگردی اما یه هفته نیومدی و منو اینجا تنها گذاشتی. هوسوکم تا الان به جیمین شک کرده؟ یا اینکه چون من از خانوادهی پولداری نیستم شاید با خودت فکر کردی وقتی داری بهم کمک میکنی عوض بشم و بخوام دورت بزنم و بیخیال عشقت بشم آره؟ تو منو همچین آدمی شناختی؟ من میتونستم خیلی راحت از جیمین سوءاستفاده کنم، خیلی راحت تیغش بزنم و انقدر تو سختی زندگی نکنم، اما دوستیمون بیشتر برام ارزش داشت. پس وقتی یه دوستی برام انقدر ارزش داره، قطعا عشقی که تو بهم دادی بیشتر از اون ارزش داشت که نخوام بهت خیانت کنم. تو برای من کافی تهیونگا...من نیازی به کسی دیگه ندارم...عشق تو برام کافیه...محبتت...هرچی که بهم میدی برام کافیه که نخوام بهت پشت کنم...ولی تو خیلی راحت منو قضاوت میکنی...خیلی راحت بهم تهمت میزنی که من دزدم و خیانتکارم...
تهیونگ صورت خیس از اشکشو تو گردن پسر قایم کرد و با صدای گرفته ای زمزمه کرد:
- من یه احمقم کوک! لطفاً...لطفاً گریه نکن! من لیاقت یه قطره اشکتم ندارم...عزیزدلم، هر قطره اشکت مثل تازیانه رو تن خستمه، هربار که تو رو آزار میدم خودم بیشتر شکنجه میشم. منو ببخش، ببخش که انقدر عاشقتم.
چرخید و صورتش مقابل تهیونگ قرار گرفت. دستش رو قاب صورت مردش کرد و با چشمهای اشکی گفت:
+ گریه نکن. من اونقدر ارزش ندارم که گریه کنی. تو با من فرق میکنی.
- گریه میکنم، به جای هردومون گریه میکنم تا لبهای خوشگلت همیشه بخندن. عشقتو ازم نگیر کوک، قول میدم عوض شم...قول میدم دیگه هیچ وقت بهت شک نکنم!
دستهاشو دور گردنش حلقه کرد و سرش رو توی گردنش فرو برد.
+ دلم واست تنگ شده بود. دلم واسه بغلت تنگ شده بود.
تهیونگ دستشو دور کمرش حلقه کرد و پسر رو با عشق تو آغوشش خودش فشرد.
- دیگه تموم شد...دیگه تنهات نمیذارم.
جونگکوک لبهاش رو روی گردن مردش گذاشت و بوسیدش. عطر تلخ تنش زیر بینیش پیچیده بود و مستش کرده بود. عطر تن تهیونگ بیشتر از یه ویسکی جونگکوک رو مست میکرد.
+ تهیونگ؟ هیچوقت عطر تنتو ازم نگیر.
تهیونگ تو گریه خندید و موهای پسر رو نوازش کرد.
- زودتر خوب شو تا بریم برف بازی...یه عالمه برف رو زمین نشسته خرگوش خوشگلم!
+ نمیشه الان بریم؟ حالم خوبه.
هنوز چیزی نگذشته بود که به سرفه افتاد.
دستش رو جلوی دهنش گذاشت و خودش رو توی آغوش تهیونگ پنهان کرد. مثل اینکه وضعیتش خیلی بدتر از چیزی بود که فکر میکرد.
تهیونگ بدون اینکه از آغوشش جداش کنه موهاشو بوسید و شربت سرفه رو از روی پاتختی برداشت.
- عشقم، یکم از این بخور...
با دیدن چشمهای درشتش که از روی سینش بهش زُل زده بود خندش گرفت.
-اونجوری نگاهم نکن چشم آهویی! این برات خوبه...زودباش، بگو آآاااا
روی تخت نشست و همونطور که سرفه میکرد گفت:
+ بده...بده خودم میخورم...ب...بچه نیستم.
شربت رو ازش گرفت و مقداریش رو توی دهنش ریخت. تلخی اون زهرماری باعث شد صورتشو جمع کنه.
+ این دیگه چی بود؟
تهیونگ لبهاشو تو دهنش کشید تا از دیدن قیافهی به شدت کیوتش نخنده.
-شربت سینه؟!
نگاهی به جلد روی دارو انداخت و همونطور که ریز ریز میخندید گفت:
- حاوی علفهای کوهی و ادرارِ...خر بالغ؟! پشمهای آسیاب شدهی آلپاکا...اوه، باید خیلی خوشمزه باشه!
مشتی حوالهی بازوی تهیونگ کرد و با همون حالش تهیونگو روی تخت انداخت و روش نشست.
+ یا کیم تهیونگ...حالا داری منو اذیت میکنی؟
تهیونگ خندشو خورد و تو ژست مغرور و جذابش فرو رفت.
- جات خیلی خوبه بیبی...اگه یه خورده بری پایین تر بهترم میشه!
ابرویی بالا انداخت و باسنشو تو دستهاش چلوند.
+ کورخوندی جناب کیم...قرار نیست امشب بهت سرویس بدم. بهتره دستاتو برداری وگرنه همینجا خفهات میکنم.
نیشخندی گوشهی لبش نشست و با لحن مغروری گفت:
+ به نفعته دستتو از روی باسن قشنگم برداری وگرنه جور دیگهای رفتار میکنم مرد جوان.
-ارباب! لطفاً ما را عفو کنید و بگذارید که لبهای زیبایتان را به دیکمان مفتخر سازیم...
دستهاشو دور گردن تهیونگ حلقه کرد و فشار داد.
+ نه مثل اینکه تو دلت کتک میخواد.
- اگه قراره تو کتکم بزنی آره!
جونگکوک با شیطنت کمی پایین رفت و باسنش رو روی دیک تهیونگ کشید. لبخندی زد و گفت:
+ اینجوری دوست داری ددی؟
تهیونگ لبهاشو گزید و از روی لذت چشمهاشو بست.
- قراره هاردم کنی و آههه...بعدش..ولم کنی به حال خودم، نه؟!
بیشتر باسنش رو به دیکش که حسابی تحریک شده بود کشید و سرش رو توی گردنش فرو برد. لیسی به سیبک گلوش زد و با حس سر گیجه، همونجا متوقف شد. اونقدر سرش گیج میرفت که توان بلند شد از روی تهیونگ رو نداشت. بدون اینکه چیزی بگه سرش رو روی سینهی تهیونگ گذاشت و چشمهاش رو بست.
- وقتی حالت خوب شد جواب این شیطنتتو میدم بیبی!
موهاشو ناز کرد و اجازه داد پسرش همونجا بخوابه.
ادامه دارد...