Secret
Lark & Felicity
Part 18
لیسی به بستی که جینگو واسش خریده بود زد و هر دو به سمت برج نامسان از پلهها بالا رفتن. جینگو نگاهی به صورت خندون جونگکوک انداخت و گفت
- همیشه انقدر تنهایی؟
لبخندش محو شد و گفت
+ نه. خب راستش فقط ترجیح میدم تو دست و پای بقیه نباشم.
- اما به نظر من خیلی آدم پایه و باحالی هستی!
دستشو دور کمرش انداخت و در حالیکه سعی می کرد از تنبلی به جونگکوک آویزون بشه خندید.
- تازه، سکسیام هستی!
جونگکوک نیشگونی از بازوش گرفت و لبخندش تبدیل به قهقهه شد.
+ فکر نکن نفهمیدم از تنبلی وزنتو میندازی رو من! یکم به خودت تکون بده شاید اون دنبه هات آب شدن!
جینگو خندهاش رو خورد و قیافهاش به قدری مضحک شد که صدای خنده های کوک بلندتر شدن.
- دنبه؟! من به این هندسامی! کل سئول معطل یه نگاه منن، کافیه تو خیابون راه برم و همین طور کشته بدم!
جونگکوک سعی کرد جدی باشه ولی اصلاً بازیگر خوبی نبود و دوباره نیشش باز شد.
- آره! کیه که بگه داری چاخان میکنی؟!
جینگو دوباره خندید و دستش رو دور گردن دوستش انداخت.
- میشه یه سوالی بپرسم؟
جونگکوک سرش رو تکون داد و گفت
+ آره.
- با کسی تو رابطهای؟
با شنیدن این حرف بستنی توی گلوش پرید و به سرفه افتاد. جینگو چندین بار به پشتش ضربه زد
- هی...آرومتر بخور بچه مگه مجبوری؟
+ خوبم.
سرش رو بلند کرد و نگاهی به نیم رخ پسر انداخت. نفسی گرفت و گفت
+ چرا همچین سوالی پرسیدی؟
- خب...
کمی این پا و اون پا کرد و با سنگریزه های زیر کفشش مشغول شد.
- میخوام یه چیزی بگم ولی قول بده اگه خوشت نیومد دوستیمونو بهم نزنی کوکی...باشه؟!
+ داری نگرانم میکنی. بگو چیشده.
جینگو دستشو گرفت و به چشمهایی که تا حالا به زیباییشون ندیده بود، خیره شد.
- من...من ازت خوشم میاد...یعنی خوشم نمیاد!
جونگکوک با ناراحتی نگاهش کرد و سرشو تکون داد.
+ خوشت نمیاد؟
- لعنت به من! منظورم اینه که ازت خوشم نمیاد...من بهت علاقه مند شدم جونگکوک، دوست دارم!
بستنی از دستش افتاد و با تعجب بهش نگاه کرد. دوستش داشت؟
+ چی...چی داری میگی؟ منظورت چیه؟ خب منم دوست دارم...مگه ما باهم دوست نیستیم؟
جینگو تمام جسارتشو جمع کرد و قدمی جلو گذاشت. زیر چونشو گرفت و خیره به لب هاش گفت:
- آره ما با هم دوستیم...ولی نمی خوام فقط دوستم باشی جونگ کوک، می خوام همه چیزم باشی!
لطفاً به خودمون یه فرصت بده...من خیلی دوست دارم.
مات و مبهوت، بدون اینکه حتی پلکی بزنه نگاهش میکرد. همه چیزش باشه؟ چه فرصتی باید بهش میداد؟
گیج و سر در گم از حرفهای پسر، چند بار پلک زد. با صدای زنگ گوشیش عقب رفت و نگاهش رو از جینگو گرفت.
گوشی رو از جیب پالتوش بیرون کشید و با دیدن اسم تهیونگ نفسش حبس شد. انگشت یخ زدهاش رو روی صفحه کشید و تماس رو وصل کرد.
+ بله؟
- کجایی بیبی؟! تصویرتو باز کن، میخوام صورتتو ببینم.
جونگکوک ایرپدش رو توی گوشش گذاشت و تصویرش رو باز کرد، با دیدن تهیونگ که روی کاناپه لم داده بود و چیزی جز یه شلوارک نداشت لبخندی
+ اومدم برج نامسان.
تهیونگ به دوربین نزدیک تر شد و چشمک جذابی بهش زد.
- با کی عزیزدلم؟!
جونگکوک نگاهش روی جینگو قفل شد.
+ با یکی از دوستام اومدم. چیزی لازم داری بگیرم؟
تهیونگ دستی به پشت گردنش کشید و پوزخند ترسناکی روی لبش نشست.
- زودتر بیا...ددی دلتنگ بیبیشه!
جونگکوک سرش رو تکون داد
+ باشه زود بر میگردم.
اما قبل از اینکه تماس رو قطع کنه، دستش روی دوربین خورد و باعث شد تهیونگ چیزی رو ببینه که نباید میدید.
تهیونگ بدون اینکه چیزی بگه تماسو قطع کرد. رگ گردنش از عصبانیت باد کرده بود. انگار زیاد بهش آسون گرفته بود که حالا پشت سرش هر کاری که میخواست انجام میداد...اونم با کی؟! برادر اون حرومزاده؟! درسته که جینگو با برادرش، زمین تا آسمون فرق میکرد اما به هر حال بازم هم خون مین یونگی بود!
گوشی رو توی جیبش گذاشت و گفت
+ من باید برگردم.
جینگو مچ دستشو گرفت و با نگرانی نگاهش کرد.
- چیزی شده؟! کوک، بذار من برسونمت.
دستش رو عقب کشید.
+ نه چیزی نیست، خودم میتونم برم.
نمیتونست بیشتر از این اونجا بمونه. نمیتونست بگه با کسی توی رابطهاس. اگه ازش میپرسید کی باید چه جوابی میداد؟
+ جینگو؟
- جانم؟!
+ باید بگم من دلم میخواد فقط با هم دوست بمونیم. دلیلش رو ازم نپرس چون نمیتونم چیزی بگم. بعد جیمین تو بهترین دوست منی و نمیخوام این دوستی خراب بشه.
جینگو با ناراحتی سرشو پایین انداخت و دستاشو تو هم قفل کرد.
- اما من از دوست داشتنت دست نمیکشم، ازم نخواه عشقی که بهت دارم و فراموش کنم؛ میشه این لطف و در حقم بکنی؟!
+ سعیمو میکنم. اما ای کاش میشد درکم کنی.
نگاهش رو از پسر گرفت و از پلهها پایین رفت. حتی بهش اجازهی خداحافظی رو هم نداد. قطعا اگه تهیونگ متوجه همچین چیزی میشد بهش آسون نمیگرفت. جونگکوک فقط دلش میخواست همهی تمرکزش رو روی رابطهش با تهیونگ بذاره و به هیچ چیز دیگهای فکر نکنه.
هزینهی تاکسی رو حساب کرد و وارد محوطهی برج شد. بعد از سوار شدن آسانسور توی آینه نگاهی به خودش انداخت. صورتش از شدت سرما سرخ شده بود. موهاشو مرتب کرد و با باز شدن در خودش رو بیرون انداخت.
رمز در رو زد و وارد خونه شد.
+ ددی؟
تهیونگ که روی کاناپه بود، بدون اینکه جوابی بده از جا بلند شد و به سمت آشپز خونه قدم برداشت.
جونگکوک متعجب از رفتار سرد مرد گفت
+ تهیونگ من اومدم.
تهیونگ لیوان آب یخ و یک نفس سر کشید و به مچ دستش که تو دستهای سرد دوست پسرش گیر افتاده بود خیره شد.
دستشو پس زد و بین خودشو کابینت های پشت سرش، گیرش انداخت.
بینیشو روی موها و گردنش کشید و چونهاش رو با خشونت بین انگشتهای قویش گرفت.
- بوی اون عوضی رو میدی!
+ چی؟ بوی کیو؟ چرا اینجوری میکنی تهیونگ؟
- از امروز پاتو از این خراب شده بیرون نمیذاری، افتاد؟!
+ چرا؟ مگه چیکار کردم؟
دستش به قصد سیلی زدن بالا اومد اما با بسته شدن چشماش، دلش نیومد بزنتش. مشتشو روی کابینت کوبید. چنگی به موهاش زد و صورتشو به خودش نزدیکتر کرد.
-فقط چشم از دهنت بشنوم جونگکوک! اون روی سگمو بالا نیار!
نفسش رو بیرون داد و با صدای بلندی گفت
+ چرا باید بدون دلیل بگم چشم؟ این اصلا منطقی نیست که یهویی میگی دیگه حق ندارم از اینجا بیرون برم.
- تو انگار یادت رفته مال منی...اشتباه از منه که هر روز بهت یادآوریش نمیکنم، نه؟!
زیر هر دوتا پاشو گرفت و بدن ظریفشو روی شونهاش انداخت.
مشت های جونگکوک که روی کمرش می نشست، براش مثل یک جوک ابلهانه بود!
اسپنک محکمی به باسنش کوبید و روی تخت پرتش کرد.
+ من اصلا حوصلهی این مسخره بازیاتو ندارم تهیونگ، بهتره تمومش کنی. فکر نمیکنم کار اشتباهی ازم سر زده باشه و مستحق همچین رفتاری باشم.
- شششش! صدات در نیاد!
به سمت کمد رفت و همون طور که دنبال وسایل مورد نظرش می گشت گفت: همیشه مراعاتتو کردم...همیشه! توام به مخفی کاریات ادامه دادی...
شلاقی که تو دستش بود روی تخت پرت کرد.
با زانوهاش روی تخت اومد و دستبند فلزی رو دور مچ دستش کیپ کرد.
نفس کوک از ترس بند اومده بود.
+ تهیونگ داری چیکار میکنی؟ مگه چیکار کردم؟ من فقط با دوستم رفتم بیرون خودت بهم اجازه دادی. دستامو باز کن لعنتی.
- از کی تا حالا برادر دشمن من شده دوستت؟! گفته بودم خوشم نمیاد با جینگو بپری!
هر دو دستشو به تاج تخت بست و عرق روی پیشونیشو پس زد.
اون به حد مرگ عصبانی بود و هیچ شباهتی به اون کیم تهیونگ مهربون و با ملاحظه ای که کوک می شناخت، نداشت.
جوری که به شکم، به تخت بسته بودش، اجازه ی هر حرکتی رو ازش می گرفت.
دو طرف پیراهنشو گرفت و با کشیدنش، هر کدوم از دکمه هاش به طرفی پرت شدن.
جونگکوک دست و پا میزد اما هیچ فایدهای نداشت.
+ ولم کن لعنتی...دستام درد میکنه بازشون کن...من کار اشتباهی نکردم....فقط با هم رفته بودیم قدم بزنیم...جینگو پسر بدی نیست...دستامو باز کن.
- اما یه جوری قدم زدین که بوی عطرش رو تنت حک شده! باید چکت کنم ببینم چه غلط دیگهای کردی!
شلوار و باکسرشو با خشونت در آورد و از رون پاش گرفت و بی توجه به دستهایی که به تخت بسته شده بودن، به سمت خودش کشید.
+ آخخخ....ولم کن...تو به من شک داری؟
اشکهاش روی صورت سر خوردن و باورش نمیشد که کیم تهیونگ کسی که عاشقونه دوستش داشت حالا بهش مشکوک شده بود.
+ ولم کن تهیونگ...اگه بوی اونو میدم، چون با از عطرش خوشم اومد و با هم رفتیم خریدیم. اگه باور نمیکنی میتونی جیب پالتومو نگاه کنی..
- گریه نکن...هنوز واسه گریه کردن زوده بیبی!
شلاق و از روی تخت برداشت و اولین ضربه رو روی پوست سفید و لطیف پسر کوبید.
+ آخخ...
جونگکوک بلند ناله کرد و اشک ریخت. ضربات محکم شلاق باعث میشد نتونه نفس بکشه. تمام پوست بدنش میسوخت و هیچ راه فراری نداشت. فکر نمیکرد بعد از بیرون رفتنش قراره چنین بلایی سرش بیاد...این تهیونگ اونی نبود که جونگکوک میشناخت. بیشتر از همیشه عصبی بود و این حسابی پسر رو میترسوند. میترسید نتونه زیر اون ضربه دَووم بیاره. تا الان هم نفس کشیدن براش سخت شده بود.
وقتی ضرب شلاق روی کمرش نشست نفسش تو سینه حبس شد. حتی مهلت نفس کشیدن و ازش گرفته بود.
بدون اینکه توجهی به نالهی دردمند پسر کنه ضربههای بی وقفش که پوست خوشرنگشو با بوم نقاشی اشتباه گرفته بود با رنگ سرخ نقاشی می کرد.
- حالا بگو...بگو متعلق به کی هستی!
دیدنش توی اون وضعیت، بدون اینکه کنترلی روی رابطه داشته باشه بی نهایت تحریکش کرده بود.
وقتی مطمئن شد به خوبی از بدن بی نقصش پذیرایی کرده، شلاق رو دور گردنش انداخت و وادارش کرد سرشو بالا بیاره.
از پشت روی بدنش نشسته بود و عضو تحریک شدهاش، از زیر باکسر به باسنش مالیده میشد.
میتونست منقبض شدن بدنشو به خوبی حس کنه.
از بالا نگاهی به چشمهای خمارش کرد.
روی صورتش خم شد و لب پایینشو به دندون گرفت.
جونگکوک که نفس کشیدن براش سخت شده بود سرفهای کرد و چشمهاشو بست.
- چه حسی داره وقتی باهات بی ملاحظه رفتار میکنم بیبی بانی؟! هوم؟ چشمهای خوشگلتو باز کن و ببین دارم باهات چیکار میکنم! میخوام لحظه لحظهاش تو ذهنت حک بشه. میخوام یادت بیارم که مال کی هستی!
فشار اون شلاق دور گردنش به قدری بود که برای لحظهای نفسش بند اومد و چشمهاش بسته شد. دیگه حتی صدای تهیونگ رو نمیشنید...فقط احساس میکرد زمان متوقف شده.
- ته...آه،نمی..تونم...نفس بکشم!
دماغشو روی گردنش کشید و لیسی به لاله ی گوشش زد.
- درد داره، نه؟ اوه بیب...توام با رفتارات همین طوری خفم کردی! حسش میکنی؟
کوک دستشو از تاج تخت پایین کشید و صورت قرمز شدهاش و به شونهی تهیونگ نزدیک کرد تا نفسی بگیره.
تهیونگ، نگاه وحشیشو تو چشمهای بی دفاع پسر گیر انداخت و به صورت غرق عرقش خیره شد. به خودش اعتراف میکرد که اون پسر یه شاهکار قابل ستایشه. اون به طرز عجیبی زیبا و نفس گیر بود...
شلاق و روی زمین پرت کرد و باکسرشو درآورد.
تا همین جاشم زیاد تحمل کرده بود!
بالشی زیر شکمش گذاشت و با لذت به پوست سرخ شده ی باسنش خیره شد.
کمی پایین تر رفت و دو طرف باسنشو با دستهاش از هم فاصله داد.
کمر و باسنشو بوسید و زبونشو روی ورودیش کشید.
+ اهههه....ته بس کن...من الان نمیخوام سکس کنیم...آهههه...لطفا...لطفا تمومش کن.
روی زانوهاش خم شد و خودشو بین پاهاش تنظیم کرد. بدن کوک می لرزید و خیس از عرق بود اما تهیونگ گوشش بدهکار نبود!
کمی از لوب روی ورودیش خالی کرد و یک ضرب خودشو داخل بدنش جا داد.
جونگکوک با حس پر شدن سوراخش دادی کشید و سرش رو به عقب هل داد. دستهای دستبند شدهش رو تکون داد و گفت
+ آههه...درد داره...ولم کن...تهیونگاااا باور کن هیچی بین منو جینگو نیست...خواهش میکنم.
دستشو دور گردنش حلقه کرد و با صدای بمی زیر گوشش زمزمه کرد:
- تو نمیفهمی من چقدر عاشقتم؟!
کمرشو تکون داد و ضربهی عمیق و محکمی داخلش کوبید.
نالهی دردمند کوک نشون میداد هیچ لذتی در کار نیست.
- حق نداری جز من...آهه...با کس دیگهای وقت بگذرونی!
جونگکوک بدون اینکه اختیاری رو کلماتش داشته باشه با تمام توانش فریاد زد
+ تمومش کن...ازت متنفرم...از تو از این عشقی که همه چیش زوریه متنفرم...
اون کلمات مثل خنجر تو پشتش فرو رفتن و از قلبش بیرون زدن...تهیونگ بی حرکت شد؛ نفس های عمیقش پر از درد بودن. انگار ریههاش اکسیژنو پس می زدن...لبهایی که برای بوسه زدن روی شونش نشسته بودن، ترک برداشتن.
آروم خودشو ازش بیرون کشید و صورتشو روی شونش گذاشت. فقط صدای نفس های بلند و عمیقشون بود که سکوت منحوس اتاق رو میشکست.
صورتش از اشک و عرق خیس بود. از روی بدنش کنار رفت و بدون کوچکترین حرفی، دستاشو باز کرد.
جونگکوک پشت سر هم سرفه کرد و از شدت درد توی خودش پیچید.
وقتی تهیونگ رو با اون صورت ناراحت دید با صدای آرومی گفت
+ چرا نذاشتی واست توضیح بدم؟ چرا فکر میکنی بهت خیانت میکنم؟ تا حالا چیزی از من دیدی؟
صدای هق هقش بلند شد و ادامه داد
+ چرا کاری میکنی یاد پدرم بیفتم؟ چرا مثل اون باهام رفتار میکنی؟ شکنجه کردن منو دوست داری؟
تهیونگ اشکاشو با پشت دست پس زد و با عصبانیت شیشه های ادکلنی که روی میز آرایش چیده شده بود، روی زمین پرت کرد.
- از من متنفری؟! حالا که کل دنیام شدی میخوای ولم کنی به حال خودم بمیرم؟! مگه دست خودته...تا حالا کمتر از گل بهت نگفتم جونگکوک...
قطرههای اشکش روی گونهاش سقوط میکردن و دیدشو تار کرده بودن.
به خاطر رابطهی نصفه نیمهای که داشتن سرش گیج میرفت.
- اما از این به بعد میشم زندانبانت! میشم یکی بدتر از پدرت...حق نداری مردتو ول کنی بری...حق نداری!
+ اما تو گفتی کاری میکنی به آرزوهام برسم، کاری میکنی...
دوباره سرفه کرد و حرفش رو نصفه رها کرد.
+ من...من به خاطر تو...به خاطر عشقی که بهت دارم پیشنهاد هیچکس رو قبول نکردم اونوقت میگی میخوای بشی یکی بدتر از پدرم؟
با چشمهایی که آتش خشم در اونها زبانه میکشید بهش خیره شد و با حالت تهاجمی به سمتش رفت.
- میرم خون اون حرومزاده رو میریزم تا بفهمی عاقبت مخفی کاری از کیم تهیونگ چیه! حالا هم خفه شو و بتمرگ سر جات تا وقتی برگشتم، تکلیفمو باهات روشن کنم!
به سختی از روی تخت پایین اومد و خودش رو به تهیونگ رسوند. بدن دردمندش با هر حرکت بیشتر درد میگرفت اما اهمیتی نداد.
دست تهیونگ رو از پشت گرفت و گفت
+ صبر کن...کجا میخوای بری؟...من چیزیو ازت پنهون نکردم...خواهش میکنم صبر کن.
تهیونگ دستشو از بین دستهای یخ زدهی کوک بیرون کشید و سیلی محکمی زیر گوشش نواخت.
جونگکوک که به سختی روی پاهاش ایستاده بود روی زمین افتاد و با چشمهای اشکی به صورت برافروختهاش خیره شد.
+ پس اول منو بکش، بعد هرکاری میخوای بکن...تو اون تهیونگی نیستی که من میشناختم.
- اگه چیزی بینتون نیست چرا انقدر نگرانی بلایی سرش بیارم؟!
با فریادی که کشید سوزش حنجرشو احساس کرد اما اهمیتی نداد.
- دیگه دوسم نداری؟! دیگه منو نمیخوای؟!
دوباره چنگی به دستش انداخت تا بتونه بلند بشه.
+ تو چرا فکر میکنی دارم بهت خیانت میکنم؟ بهم بگو چرا اینجوری شدی؟
دستهاش رو قاب صورت تهیونگ کرد و با صدای خستهش گفت
+ مگه میشه دوستت نداشته باشم؟
تهیونگ بی صدا شکست و شونه هاش از زور هق هق مردونش لرزید.
- منو ببخش! ببخش جونگکوکم...
با دلتنگی به آغوشش کشید.
دستهاش رو دورش حلقه کرد و با صدای آرومی کنار گوشش زمزمه کرد
+ تهیونگ...باور کن من دوست دارم. هیچوقت هیچکس جای تو رو توی قلبم نمیگیره.
- وقتی به این فکر میکنم که یه روز ولم میکنی و میری، دیوونه میشم...دست خودم نیست! من یه احمقم کوک، نبايد بدون خواستهی خودت بهت دست می زدم...لطفاً منو ببخش!
+ میشه فقط باهام حرف بزنی؟ میشه از چیزی که ناراحتی فقط به زبون بیاریش؟
سرش رو روی سینهی مردش گذاشت. از دستش عصبی بود، اما گرمای آغوشش باعث میشد تمام اون دلخوریها رو فراموش کنه.
موهاشو نوازش کرد و بوسهای روشون گذاشت.
- یکم استراحت کن، شام بریم همون رستورانی که خیلی دوست داری. نظرت چیه عزیز دلم؟
نگاهی به بدن کبودش انداخت و سرش رو تکون داد.
+ من چیزی نمیخورم...فقط میخوام پیش تو باشم. میشه جایی نریم؟ بدنم...بدنم درد میکنه.
- هر جور تو بخوای نفسم، پس میگم بیارن خونه.
گونهاش و نوازش کرد و با شرمندگی نگاهشو دزدید. چطور تونست نالههای دردمندشو نادیده بگیره و اون بلا رو سرش بیاره؟! باید دوباره مشاوره هاشو شروع می کرد...به خاطر جونگکوکم که شده، باید دوباره رو خودش کار میکرد.
تهیونگ پسر روی تخت گذاشت و بعد از سفارش دادن غذای مورد نظرش کنار دراز کشید.
جونگکوک دستش رو روی سینهی برهنهی تهیونگ گذاشت، رد زخمی که روی سینهاش بود رو با سر انگشتهاش نوازش کرد.
+ تهیونگ میخوای ادامه بدیم؟
تهیونگ موهای لختشو از روی صورتش کنار زد و لبخند کم جونی روی لبش نشست.
- شرمندتم جونگکوک. نباید اون کار و می کردم.
یک قطره اشک از گوشه ی چشمش سقوط کرد.
دستش رو روی شونهی تهیونگ گذاشت و نیم خیز شد. با دیدن لبهای تهیونگ لیسی به لب خودش زد، سرش رو جلو برد و بوسیدش. جو بینشون حسابی سنگین بود و جونگکوک این رو نمیخواست.
+ همیشه وقتی من ناراحتم تو کاری میکنی حالم خوب بشه...الان من باید چیکار کنم که حالت خوب بشه؟
- وقتی تو رو تو آغوشم دارم حالم خوبه. همینکه با چشمهای خوشگلت نگاهم میکنی آروم میشم.
خودش رو روی بدن تهیونگ انداخت، برای اینکه ناراحتی که بینشون پیش اومده بود رو فراموش کنن، بدنش رو روی عضو تهیونگ کشید و با انگشت نیپل مردش رو به بازی گرفت. لیسی به بدنش زد و نگاه خمارش رو بهش انداخت. درد داشت اما براش مهم نبود. تنها چیزی که توی اون لحظه اهمیت داشت، لذت دادن به معشوقش بود و بس.
تهیونگ با ملایمت روی تخت کشیدش و پیشونی و چشماشو بوسید.
- من لیاقت تو رو ندارم کوکی شیرینم...چرا انقدر باهام مهربونی؟!
+ چون تو تنها کسی هستی که بهم اهمیت میدی. شاید تو راست میگی من نباید با جینگو میرفتم بیرون، اما باور کن هیچی بین ما نیست. من فقط اونو به عنوان یه دوست دوستش دارم درست مثل جیمین. نمیخوام به خاطر این چیزا با هم دعوا داشته باشیم.
دستهاش رو دور گردن مردش حلقه کرد و بوسهای به سیبک گلوی تهیونگ زد.
پتو رو روی بدن برهنهاش کشید و خیره به چشمهای براقش زمزمه کرد:
- تو همه چیز منی جونگکوک، قول میدم از این به بعد...رو رفتارم کار کنم. یه لحظه نفهمیدم چی شد، میخواستم تمومش کنم ولی ترجیح دادم خودمو با اذیت کردن تو شکنجه کنم!
گونهی صورتی رنگشو بوسید و با بغض ادامه داد:
- نمیخواستم بهت آسیب بزنم اما زدم...
سرش رو تکون داد
+ دیگه مهم نیست. منم معذرت میخوام اگه بهت گفتم ازت متنفرم. من عاشقتم تهیونگا، عاشقتم...
- تو نفس کیم تهیونگی...هیچ وقت منو با رفتنت امتحان نکن.
+ خب حالا دوست داری نفستو به شمارش بندازم؟
بوسه های ریزی روی گردن و فکش گذاشت و تو گلویی خندید.
- نمیخوام...همین طوری آروم تو بغلم بمون که منم بتونم خودمو کنترل کنم.
لبهاشو جلو داد و با لحن اغواگری زمزمه کرد
+ اما اون پایینی یه چیز دیگه میگه. ببین چطوری خیس شدی.
خندهی شیطنت آمیزی کرد و سرش رو زیر پتو برد.
- این که چیز جدیدی نیست...من همیشه برای تو خیسم!
ادامه دارد...