Secret

Secret

Lark & Felicity

Part 15


تهیونگ بدون هیچ حرفی گوشی رو از دستش قاپید و تماسو جواب داد:

- بله؟!

مرد با صدای بلندی از پشت گوشی داد زد:

- جیمین تو از اون پسره‌ی هرزه خبر نداری؟

- حرف دهنتو بفهم! من کیم تهیونگم و پسرت از الآن به بعد پیش من زندگی می‌کنه. اون دیگه به سن قانونی رسیده، حق نداری براش تعیین تکلیف کنی.

- دهنتو ببند مرتیکه...اصلا جیمین کجاست؟ اون که مثل پسر من نبود...نکنه اون حرومزاده اون پسر پاک و معصومو مثل خودش کرده هان؟

- یک بار دیگه راجع به جونگکوک من اینجوری حرف بزن تا بفرستمت اون دنیا عوضی! الآنم اگه گذاشتم اکسیژنو با نفس کشیدنت حروم کنی فقط به خاطر اینه که پدرشی!

- جونگکوک تو؟ همتونو میفرستم جهنم عوض...

تهیونگ مهلت نداد و گوشی رو قطع کرد و سمت جیمین گرفت.

به جونگکوک که از ترس به خودش می لرزید نگاهی انداخت و کنارش نشست:

- دیگه نمیذارم تو اون خونه برگردی. اگه دوست نداری پیش من زندگی کنی برات یه خونه‌ی جدا می‌گیرم.

پسر خودش رو به آغوش تهیونگ انداخت صدای هق هقش بلند شد:

+ نه...من جایی نمیرم، من از تنهایی بدم میاد.

جیمین با ناراحتی کنارش نشست و همون‌طور که پشتشو نوازش می‌کرد رو به تهیونگ گفت:

- اما اون یه عالمه چک و سفته از جونگکوک داره؛ ازش امضا گرفته تا آخر عمرش مثل بردش زندگی کنه.

تهیونگ با عصبانیت گفت:

- از پسر خودش؟ این دیگه چجور جونوریه...آخه کی با بچه‌ی خودش همچین کاری می‌کنه؟

جونگکوک با دستش صورتشو پوشوند. آره، پدرش به ازای تمام سال‌های زندگیش ازش پول طلبکار بود! 

+ باید برگردم. 

تهیونگ با عصبانیت به سمتش برگشت و با چشم‌های نافذش بهش خیره شد:

- تو هیچ جا نمیری!

به چشم‌های تهیونگ خیره شد و گفت:

+ اگه نرم، اگه براش پول نبرم یه بلایی بدتر از اینی که برام اتفاق افتاده سرم میاد.

جیمین اضافه کرد:

- جونگکوک راست میگه مستر کیم. قبلا به خاطر اینکه پولی که در آورده بود رو به پدرش بده و به جاش هزینه‌ی عقب افتاده‌ی دانشگاه رو داده بود...

+ بسه جیمین.

باصدای جونگکوک، پسر حرفش رو قطع کرد:

- مگه دروغه؟ مگه دروغه تا سر حد مرگ از اون عوضی کتک خوردی؟ 

جیمین رو به تهیونگ کرد و گفت:

- اون پدر عوضیش کاری جز کتک زدن این پسره‌ی احمق نداره. 

نفسش رو با حرص بیرون داد و با صدای بلندی ادامه داد:

- تو بس کن کوک. یادت رفته چطوری جلوی دانشگاه پیش اون همه آدم زد تو صورتت و هرچی از اون دهن کثیفش در اومد بهت گفت؟ یادت رفته چطوری مسخره‌ی دست همه شده بودی؟ خواهش می‌کنم چشماتو باز و واقعیتو ببین.

تهیونگ احساس می‌کرد با هر کلمه‌ای که می‌شنوه بیشتر از قبل، خون جلوی چشم‌هاشو می‌گیره:

- وقتی جفت دست‌هاشو قلم کردم می‌فهمه دنیا دست کیه!

از کنار جونگکوک بلند شد و به سمت در رفت:

+ کجا میری؟

از روی تخت پایین اومد و با اولین قدمی که برداشت از شدت درد صداش بلند شد و روی زمین افتاد.

تهیونگ نفس عمیقی کشید تا به خودش مسلط باشه:

-چرا از تخت بلند میشی بچه؟! مگه نگفتم استراحت کن؟! پارک جیمین، آخرین بارت باشه خبرایی که ناراحتش می‌کنه رو بهش میدی! از این به بعد هر چی شد مستقیم میای پیش خودم، افتاد؟!

جیمین سرش رو تکون داد و به تهیونگ کمک کرد تا جونگکوک رو روی تخت بذاره‌.

تهیونگ اشاره‌ای به جیمین کرد تا از اتاق بره بیرون. پسر بعد از مکث کوتاهی نگاهش رو از جونگکوک گرفت و از اتاق خارج شد:

+ میشه پیشم بمونی؟

دستی که به سمتش دراز کرده بود رو گرفت. بی توجه به چروک شدن لباس‌های رسمیش، کنارش روی تخت دراز کشید و تو آغوش گرفتش.

بوسه‌های ریزی روی نبض گردنش گذاشت و روی پوستش زمزمه کرد:

- تا هر وقت که بخوای پیشت می مونم فرشته‌ی من.

+ چرا بهم توجه می‌کنی؟ چرا منو پیش خودت نگه داشتی؟

مثل یک شئ ارزشمند تو آغوشش فشارش داد و عطر تنشو نفس کشید:

- نمی‌دونم...نمی‌دونم چرا انقدر تو خواستنت حریصم کوکی. نمیشه فقط مال من باشی؟!

+ مال تو باشم؟ چطوری؟

- دوست داشتم تو یه موقعیت بهتر ازت بخوام، جوری که لیاقتشو داری...ولی من همیشه برای رسیدن به خواسته‌هام عجولم جونگکوک. 

مکث کوتاهی کرد و خیره به چشم‌های براقش با صدای بم و شکستش زمزمه کرد:

- مال من باش، تمام قلبتو به من بده!

چشم‌هاشو با عصبانیت بست و سرشو به گوشه‌ی تخت کوبید.

- آه، فکر کنم گند زدم! من تو بیان احساساتم افتضاحم بیبی...منظورم اینه که...

مثل یک نوجوان وسواسی که می‌خواد به عشقش درخواست بده، کلمات رو گم کرده بود:

- میشه دوست پسرم باشی؟!

جونگکوک بین گریه، خنده‌ی بلندی کرد. اونقدر خندید که به سرفه افتاد و دوباره درد توی وجودش پیچید.

چند بار نفس عمیق کشید و دوباره زد زیر خنده:

+ آجوشی.

تهیونگ لب پایینشو گزید و با استرس به چهره‌ی خندونش خیره شد. 

اگر قرار بود ایست قلبی کنه، الآن بهترین فرصت بود!

- لطفاً یکم در موردش فکر کن...من اونقدرام پیر و عقب مونده نیستم. می تونم از اینم بهتر باشم! یه فرصت به خودمون بده.

به پهلو چرخید و دست‌هاش رو قاب صورت مرد کرد. خنده‌شو خورد و به چشم‌های کشیده‌ی تهیونگ زل زد:

+ چرا من؟ تا حالا از کسی خوشتون نیومده؟ نگاهش رو ازش گرفت و ادامه داد:

+ اون آجوشی گفت شما عشقش بودین.

- اون فقط یه رابطه‌ی اشتباه بود. من یه مرد ٣۴ سالم جونگ‌کوک، آدم هوس بازی نیستم اما قبلاً رابطه هایی داشتم...ولی توام تو خیلی چیزا، اولینِ منی!

+ گذشته‌ی شما برام هیچ اهمیتی نداره. اینکه اون آجوشی این بلا رو سرم آورد هم مهم نیست...چون بعدش من یه چیز با ارزش تری بدست آوردم...میدونین اون چیه؟

دست‌ تهیونگ رو گرفت و بوسید:

+ شما رو بدست آوردم، کسی که براش مهم نیست من کیم، چه زندگی دارم، همینی که هستم رو می‌خواد. این برام خیلی ارزشمنده.

تهیونگ بی طاقت تر از قبل به لب‌هاش خیره شد و لب خودشو لیس زد:

- پس بهم بگو...بگو که توام منو می‌خوای!

بدون اینکه جوابی بده لبش رو روی لب تهیونگ گذاشت و بوسیدش. دلش می‌خواست خواستنش رو جور دیگه‌ای بهش بفهمونه، شاید با یه بوسه‌ی عاشقونه.

تهیونگ دستش رو پشت گردنش گذاشت و کنترل بوسه رو ازش گرفت.

انقدر خواهان اون بوسه بود که حتی حاضر نمیشد برای نفس گرفتن ازش جدا بشه. گاز کوچیکی از لب پایینش گرفت و با حس اینکه نفس کشیدن برای بیبیش سخت شده، ازش جدا شد:

- هیچ وقت قلبتو نمی‌شکنم، هیچ وقت اجازه نمیدم آسمون چشم‌هات ابری بشن. من اون چشمی میشم که همیشه همراهته، اون قلبی که با ملودی نفس‌های آهنگینت می‌تپه...تو ناز شو، من نیاز...مهم نیست چه اتفاقی میفته، من همیشه یه آغوش گرم دارم که به روی تو بازه...کوکی شیرینم!

+ قول میدی؟ قول همیشه مثل الان دوستم داشته باشی؟ قول میدی مثل الان منو بخوای و هیچوقت حست به من عوض نشه؟

- قول میدم، قول مردونه!

انگشت‌های کشیدشو از لای دکمه‌های پیراهنش رد کرد و روی پوست لطیفش کشید:

- بهم بگو جونگکوک، چطور انقدر بی نقصی؟! دوست ندارم هیشکی جز من نگاهت کنه...لمست کنه.

+ هیچکس جز تو حق نداره منو لمس کنه....اینو بهت قول میدم.

- داری دیوونم می‌کنی فرشته کوچولو!

دو تا از دکمه هاشو باز کرد و با دیدن پوست سفیدش غرق لذت شد. تو یک کلمه، کوک نفس گیر بود!

لب‌هاشو روی سینه‌ی برهنش گذاشت و از حس لرزیدن پسر زیر لمس سرانگشت‌هاش، دلش ضعف رفت:

- بال پروازتو چیدن فرشته‌ی من؟! 

بوسه‌ی خیسی روی سیب گلوش گذاشت و همونجا رو مک زد:

- دوباره پرواز کردن و یادت میدم...

تو چشم‌های تبدارش خیره شد و نوازش کردنشو از زیر پیراهنش ادامه داد.

جونگکوک از حس لمس‌های بی وقفه‌ی تهیونگ نفسش بند اومده بوده:

+ آهه..‌.تهیونگ حس عجیبی داره.

دستشو از روی شکم پنبه‌ایش رد کرد و پایین‌تر بُرد.

- اذیت میشی؟! می‌خوای تمومش کنم؟

سرش رو به چپ و راست تکون داد و گفت:

+ نه...فقط اولین باره تجربه می‌کنم.

- من اونجوری که لایقشی باهات رفتار می‌کنم؛ بوسیدنت...پرستیدنت! 

دستشو پایین تر برد و از توی شلوار جینش رد کرد. پوست جونگکوک با هر لمس، می پَرید و می لرزید:

- بهم نگاه کن جئون جونگکوک! نگاه کن چطور اولینتو مال خودم می‌کنم...

دستشو از روی باکسر رو عضوش گذاشت و فشار کمی بهش وارد کرد. جونگکوک از خجالت لپ‌هاش گل انداخته بود و نگاهشو می دزدید.

لبشو گزید و چونه‌اش رو بین انگشت‌هاش اسیر کرد:

- نگاهتو ازم نگیر بیبی! می‌خوام ببینم چطور تو لذتی که بهت میدم غرق میشی...

دست آزادشو تو باکسر پسر فرو بُرد و از اینکه همون موقع هم براش تحریک شده بود لبخند شیطونی روی صورتش نشست.

آروم ماساژش داد و بدون اینکه وزنشو روی بدنش بندازه روش خیمه زد:

 - بذار صدای قشنگتو بشنوم بیبی!

چشم‌هاشو بست و سعی کرد از لذتی که تهیونگ بهش میده نهایت استفاده رو کنه....با بلند شدن صدای ناله‌هاش دستشو روی دهنش گذاشت و با خجالت گفت:

+ آههه...ته...تهیونگ بقیه بیرونن...میفهمن.

- هیششش! بیبی، فقط به خودمون فکر کن...

حرکات دستش رو سرعت داد و لب‌های سرخشو که با آب دهنش خیس شده بود، به بازی گرفت.

وقتی تو دهنش ناله می‌کرد سخت شدن خودشو حس کرد اما نمی‌خواست فعلاً تا اون حد پیش بره.

بعداً می تونست به مشکل خودش رسیدگی کنه!

زبونشو روی گردنش کشید و موهای خیسشو از روی پیشونیش کنار زد.

جونگکوک که نگاهش به پایین تنه‌ی تهیونگ افتاد، فهمید اون هم تحریک شده اما فقط خودداری می‌کرد. نفس حبس شده‌‌اش رو بیرون داد و دستش رو جلو برد و از روی شلوار عضوش رو لمس کرد. خجالت می‌کشید نگاهش رو به تهیونگ بندازه. اولین بارش بود که چنین کاری رو انجام میداد، همیشه جیمین مثل دیوونه‌ها براش تعریف می‌کرد اما هیچوقت فکرش رو نمی‌کرد روزی خودش هم گرفتار چنین چیزی بشه. با صدای لرزونی گفت:

+ تو...تو هم تحریک شدی.

نگاهش رو ازش گرفت و چشم‌هاش رو بست.

تهیونگ هیسی از برخورد انگشت‌های کوک به عضوش کشید و مچ دستشو گرفت:

- نه...من خوبم.

با سرعت بیشتری عضوشو پمپ کرد و در همون حین که گازهای ریزی از گردن و فکش می‌گرفت، حس کرد دستش از کام پسر خیس شده.

جونگکوک نفس نفس میزد، انگار شیره‌ی وجودشو کشیده باشن. آه ضعیفی از بین لب‌هاش خارج شد و چشم‌های خمارش رو که به سختی باز نگه داشته بود بست‌. دستش روی تخت افتاد و به خاطر دارو‌های مسکنی که چند ساعت پیش مصرف کرده بود کاملا گیج شده بود. تصویر تار تهیونگ از پشت پرده‌ی پلک‌های نیمه بازش به سختی دیده میشد. چیزی نگذشته بود که پلک‌هاش روی هم افتاد.

تهیونگ بوسه‌ای روی لب‌های نیمه بازش زد و با صدای بم و سکسیش زمزمه کرد:

- خوب بخوابی فرشته‌ی من!


جرعه‌ای از قهوه‌اش نوشید و به صورت کیوت جیمین که از شدت سرمایی بودنش تو پتو فرو رفته بود، خیره شد.

- می‌خوام همه چیز و در موردش بدونم جیمینی، هر چی که می‌دونی.

جیمین دستش رو دور ماگ قهوه حلقه کرد و خیره به چشم‌های تهیونگ گفت:

- چی می‌خوای بدونی؟

- از کی باهاش دوستی؟ از چی خوشش میاد، از چی بدش میاد...خانواده‌اش از اول همین شکلی بود؟ چه بلایی سر مادرش اومد...

هوسوک چشم غره‌ای بهش رفت و همون‌طور که جیمینو به سمت خودش می کشید خمیازه ی بلند بالایی تحویلش داد؛ البته با نگاه وحشی تهیونگ، خواب از سرش پرید.

جیمین به هوسوک تکیه داد و گفت:

- خب باید بگم دوستی من کوک خیلی قدیمیه...وقتی کلاس دوم ابتدایی بودم باهاش دوست شدم اون موقع مثل الان نبود، لباس پوشیدنش و کلا همه چیزش فرق می‌کرد...پدرش استاد دانشگاه بود و نمی‌دونم چه اتفاقی افتاد که از دانشگاه اخراجش کردن...مادرش توی بحث با پدرش مرد و کوک برای یکسال مدرسه نیومد...

جرعه‌ای از قهوه‌اش رو نوشید و دوباره گفت:

- کوک عاشق پیانو زدنه...چندین بار برای مسابقات بزرگی انتخاب شد اما، به خاطر اینکه پیانو شخصی نداشت و همیشه مشغول کار کردن بود مسابقات رو از دست داد. وقتی پیانو میزنه کلا میره توی دنیای دیگه...باید حتما پیانو زدنشو ببینی مطمئنم عاشقش میشی...جوری دست‌هاش روی کلاویه‌ها حرکت می‌کنن انگار یه نوازنده‌ی ماهره...اما هیچوقت به آرزوهاش نرسید...اون ماشین منو خیلی دوست داره ولی اونقدر پسر تو داریه که حتی یه بارم بهم نگفته ماشینو بهش قرض بدم...روحیات حساسی داره...از تنهایی به شدت متنفره...از انتظار کشیدن بدش میاد...کافیه مستر کیم؟

تهیونگ تمام مدتی که به حرف‌های جیمین گوش می‌کرد، احساس می‌کرد چیزی ته قلبش فرو می‌ریزه. 

چرا زندگی انقدر ناعادلانه‌ست؟! چرا همیشه اتفاقات بد برای آدم های خوب میفتن؟!

نفس عمیقی کشید و فنجون قهوشو روی میز گذاشت:

- پدرش باعث شد مادرش بمیره؟

- آره. خودش می‌گفت...مثل اینکه یه شب باهم بحثشون شده بود و اون بحث دقیقا زمانی بود که پدرش از دانشگاه اخراج شده بود...توی دعوا مادرشو هل میده و اونم سرش به دیوار می‌خوره و بعدش...

جیمین سرش رو پایین انداخت و با صدای آرومی ادامه داد:

- تمام این اتفاقا جلوی چشم‌های کوک افتاده بود...واسه همین یکسال مدرسه نیومد...یعنی توی اون یکسال مشغول کار کردن بود.

دستش از عصبانیت مشت شد. همه‌ی اون اتفاقاتی که کوک از سر گذرونده بود شبیه یک فیلم لعنتی بود...اما همشون حقیقت محض بودن.

نگاهش به نامجونی افتاد که پاهاشو از استرس تکون میداد و هر از گاهی موبایلشو چک می‌کرد. بعد از ١۵ سال دوستی، دیگه تمام رفتارهاشو می‌شناخت و می‌دونست که به احتمال زیاد خبرایی خوبی تو راه نیست.

نامجون همیشه تا آخرین لحظه ساکت می‌موند تا خودش اوضاع رو مدیریت کنه اما این نگرانی فراتر از حد معمول بود.

کتشو از روی مبل برداشت و تک سرفه‌ای کرد تا صداش صاف بشه:

- کیم نامجون!

با شنیدن اسمش از دهان تهیونگ سر جاش می‌خکوب شد:

- انگار باهم یه کارای نیمه تمومی داریم، اینطور نیست؟!

نامجون لبش گزید و نگاهش رواز تهیونگ گرفت:

- هیچی فقط هیونی یکم حالش خوب نیست، پرستارش خبر داده باید برم.

- بعد این همه سال رفاقت توقع داری دروغتو باور کنم؟! بنال ببینم باز چه گندی زدی!

- تهیونگ باید باهات حرف بزنم اینجا نمیشه‌.

ادامه دارد...


@NVHOME

Report Page