Secret

Secret

@NVHOME

Part 12

Lark & Felicity


سرش رو از روی میز برداشت و از لای پلک‌های نمیه بازش نگاه جستجوگرش رو به اطراف بار انداخت. با ندیدن هوسوک کنارش از روی صندلی بلند شد و تلو تلو خوران به سمت اتاق کار همسرش رفت. 

قدم‌‌های آرومش رو به سمت در برداشت و از دستگیره در آویزون شد و با صدای بلندی شروع کرد به داد زدن:

- هوسوکااااا.

هوسوک که مشغول کدنویسی برای هک کردن یکی از سیستم عامل‌های پرنفوذ سازمان بود و تمام دو شب گذشته رو تمرکز کرده بود تا هیچ مشکلی تو سرورها پیش نیاد، مشت گره خورده‌اشو روی میز کوبید و رو به همسرش غرید:

- مگه نگفتم کسی مزاحمم نشه؟!

جیمین وارد اتاق شد و وزنش رو روی همسرش انداخت:

- منم مزاحم نشم؟ مگه من جوجه طلاییت نیستم؟

چنگی به باسن خوش‌ تراشش انداخت و با خشونت به سمت خودش کشیدش:

- بازم که مست کردی خوشگله!

جیمین خنده‌ای کرد و رو پای همسرش نشست. دست‌هاش رو روی شونه‌اش گذاشت و بوسه‌ای از لب‌هاش گرفت. با لحن کشداری گفت:

- خیلی خوشگلی جونگکوکااا، واای لبات خیلی طعم خوبی داره. چند دقیقه پیشم که بوسیدمت خیلی خوب بود.

- اوه...پس که اینطور جیمین شی!

لبخند از روی لب‌های هوسوک پر کشید و جاش‌ رو به اخم غلیظ وسط ابروهاش داد.

بی‌توجه به اعداد و ارقامی که با نظم خاصی روی صفحه ی کامپیوتر چیده میشدن، بدن ظریفشو روی میز کوبید و بین پاهای تو پرش ایستاد:

- همیشه پاهاتو روی خط قرمزم می‌ذاری، همیشه!

جیمین از شدت مستی نتونست تعادلش رو حفظ کنه و پیشونیش روی شونه‌ی مردش افتاد:

- جونگکوکا تو که اینجوری نبودی. رئیس کیم و ولش کن و بیا با هم باشیم اون به دردت نمی‌خوره.

دست‌هاش کنار بدنش افتاد و چیزی نگذشت که چشم‌هاش بسته شد.

هوسوک که از شنیدن اسم اون پسر خونش به جوش اومده بود چنگی به موهای بلوند و لخت همسرش انداخت و بوسه‌ای دردناکی روی لبش گذاشت.

جیمین که شوری خون تو دهنش، هشیارش کرده بود از بین چشم‌های خمارش بهش خیره شد:

- یادت رفته من کی‌ام، نه؟! اشکال نداره هر چند بار که بخوای یادت میارم هرزه کوچولوی من!

- تو؟ 

دوباره زد زیر خنده و با دقت به هوسوک نگاه کرد:

- تو...تو جونگکوک؟ یاااا جونگکوکا تو که خشن نبودی.

- می‌کشمت جیمین! جوری به فاکت میدم که حرف زدن از یادت بره...اون جونگکوک حرومزاده رو از رو هم زمین محوش می‌کنم!

هوسوک با عصبانیت یقه پیراهنش رو گرفت و روی زمین انداختش:

- زیادی رفتی رو اعصابم جیمین.

دستشو سمت سگک کمربند خودش برد تا از شرش خلاص بشه و با نوک کفشش عضو برآمده‌ی جیمینو از روی شلوار مالید.

- آخخخ...

جیمین دستش رو روی کفش مرد گذاشت و با ته مونده انرژیش پسش زد:

- ن...نکن...آههه‌‌‌..‌

- هنوز واسه ناله کردن زوده بیبی! 

کمربندشو دور مچش پیچید و روی زمین زانو زد تا لباس‌هاشو در بیاره.

اون کمربند چرمی که دور مچش بسته شده بود حسابی اذیتش می‌کرد. دست‌هاش رو تکون داد تا بلکه از شرشون خلاص بشه اما فایده نداشت.

هوسوک وقتی آخرین پوشش همسرش رو کنار زد و بدن بلوری و بی‌نقصش چشم‌هاشو نوازش داد، نتونست به خودداریش ادامه بده و لب‌های سرخشو بین لب‌های خودش اسیر کرد.

با حرص و ولع شروع به بوسیدن اون لب‌های خوش فرم کرد. همونطور که لب‌هاش رو می‌بوسید، دستش به آرومی روی عضوش قرار گرفت. حلقه انگشت‌هاش رو تنگ‌تر کرد و سر عضوش رو فشرد:

- حتی نمی‌تونم باهات بدرفتاری کنم! اونوقت تو هر جور که می‌خوای آتیشم بزن...دلمو بسوزون و اسم کسی جز منو زمزمه کن.

حرکت دستشو اروم‌تر کرد تا اذیتش نکنه و بوسه‌ای روی پیشونی عرق کرده‌اش نشوند:

- قلب من برات یه شوخیه، مگه نه؟!

جیمین به سختی آب دهنش رو فرو داد و با دردی که توی معده‌اش حس کرد دستش رو جلوی دهانش گرفت. سرش رو پایین انداخت و اشک‌هاش از چشم‌هاش سقوط کرد.

هوسوک دستش رو از روی عضو همسرش برداشت و دستش رو زیر چونه‌اش گرفت:

- منو ببین.

سرش رو بلند کرد و با دیدن صورت عرق کرده‌اش و لرزیدن بدنش قلبش به درد اومد:

- مگه چقدر مشروب خوردی تو؟

جیمین خودش رو تو آغوش همسرش انداخت و دست‌هاشو دور شونه‌اش حلقه کرد:

- فقط یکم...بغلم کن!

هوسوک آغوشش رو تنگ کرد و بوسه‌ای روی موهاش نشوند:

- چرا اسم جونگکوک رو آوردی؟ من برات کافی نیستم؟

هق خفه‌ای زد و با بغض زمزمه کرد: 

- از وقتی دوستی‌مون بهم خورده، همه‌اش تو فکرمه. اون بهترین دوستم بود ولی تو ازم گرفتیش. حالا حتی اسمشم نمی‌تونم بیارم؟!

- الانم میگم اون نمی‌تونه دوستت باشه جیمین. نمی‌بینی چطوری به تهیونگ چسبیده؟

از خودش جداش کرد و توی چشم‌های جیمین نگاه کرد و ادامه داد:

- اون برای پول نزدیک تهیونگ شده. برای اینکه زندگی نکبت بارش رو بگذرونه.

- جونگکوک حتی قبول نمی‌کرد وقت‌هایی که با ماشین پدرم می‌رفتم دانشگاه برسونمش خونه...اون همچین پسری نیست. اونی که لیاقتشو نداره منم!

- تو شب کریسمس ندیدی چطوری به تهیونگ چسبیده بود. طوری تهیونگو مجذوب خودش کرده که مرد به اون سن و سال به کلی کور و کر شده.

- مشکل از توئه که نمی‌تونی خوبی‌هاشو ببینی! جونگکوک پسر خوبیه و کوچیک‌ترین اهمیتی به پول و ثروت نمیده! اونی که داره ازش سواستفاده می‌کنه کیم تهیونگه...که تا چشمش به پسر خوشگل و مغروری که پیشش کار می‌کنه افتاد نتونست جلوی غرایزشو بگیره!

- جیمین؟ چرا داری طرف اون پسرو می‌گیری؟

دستشو پس زد و به سختی روی پاهاش وایساد:

- اگه منم آدم فقیری بودم همینو در مورد می‌گفتی، مگه نه؟! منم به خاطر پولت...

- به خاطر پولم چی؟ حرفتو کامل کن.

- شاید تو انتخابم اشتباه کردم...بهتر بود با کسی مثل جونگکوک وارد رابطه بشم تا تو!

هوسوک سیلی محکمی روی صورتش نواخت و دستش رو مشت کرد و با عصانیت غرید:

- بهتر نیست خفه‌شی؟

جیمین دستشو روی گونه‌اش گذاشت و با ناباوری به همسرش خیره شد.

- چه غلطی کردی؟!

- اینو زدم تا بفهمی دیگه دوست پسرم نیستی که هر غلطی دلت بخواد بکنی. تو الان همسر منی فهمیدی همسر من. اختیار کاملت دست منه.

- اختیارم دست توئه؟! 

پوزخندی زد و مشت‌های گره خورده‌اشو تخت سینه‌اش کوبید:

- دیگه یک لحظه‌ام تو این خراب شده نمی‌مونم عوضی!

قبل از اینکه بره مچ دستش اسیر دست هوسوک شد و توی آغوشش گرفت:

- جیمین!

جیمین تقلا کرد از آغوشش بیرون بیاد اما بی‌فایده بود.

- ولم کن!

- آروم بگیر. 

حلقه دستش رو تنگ کرد و عطر تنش رو نفس کشید:

- انقدر با من بی رحم نباش جیمین. خودت می‌دونی چقدر می‌خوامت. به خاطر تو جلوی خانواده‌ام وایستادم و حالا داری میگی می‌خوای بری؟

- تو منو کتک زدی...به دوستم توهین کردی! همه‌اش تو این اتاق نشستی و منو نادیده می‌گیری. دیگه حتی به عشقتم شک دارم جانگ هوسوک. تو فقط منو تو این خونه حبس کردی چون همسرتم؟! نمی‌خوام...ولم کن می‌خوام برگردم خونه‌ی خودمون!

- جیمین خواهش می‌کنم آروم باش به خاطر من.

پسر اشک‌هاشو پس زد و خودشو به آغوش گرم همسرش سپرد.

- دیگه دوسم نداری؟! ازم خسته شدی؟

- کی گفته دوست ندارم؟ کی گفته ازت خسته شدم؟ تو جون منی، عمر منی. تو تمام‌دنیای منی جیمین.

بوسه‌ای روی نبض گردنش گذاشت و روی پوستش زمزمه کرد:

- امشب برمی‌گردی اتاقمون؟ بدون تو خوابم نمی‌بره.

- اگه این چند روز که پیشت نبودم به خاطر کارم بود. چون باید کاری که تهیونگ بهم گفته بود رو انجام میدادم. خودت می‌دونی منم نمی‌تونم بدون تو بخوابم. 

صورتش رو که رد انگشت‌هاش روش مونده بود رو نوازش کرد و خیره به تیله‌های مشکی رنگش زمزمه کرد

- دردت اومد عزیزم؟ منو می‌بخشی؟

جیمین لب‌های سرخشو جلو فرستاد و سرشو تکون داد.

- اگه قول بدی دیگه جیمینی رو نزنی می‌بخشمت.

هوسوک همسرشو به آغوش گرفت. عطر تنش رو که به وضوح می‌تونست حسش کنه رو نفس کشید و زمزمه کرد:

- دستم بشکنه که بخوام بزنمت. دوستداری چطوری واست جبران کنم؟

- دلم برات تنگ شده هوسوکی. امشب باید با بوسه‌هات، رو قلبی که شکستی مرهم بذاری.

- امشب بوسه بارونت می‌کنم فرشته بدون بال من. کاری می‌کنم تو بوسه‌هام غرق بشی. خیلی دوست دارم جیمینی.

جیمین از سرما تو آغوش همسرش پناه گرفت و با حس صدای بمش به خودش لرزید. 

- منم دوست دارم عشقم...ببخشید که ناراحتت کردم.

هوسوک دستش رو روی موهاش کشید و لبخندی زد. خودش هم می‌دونست زیاده روی کرده و باید از دلش دربیاره:

- الان حالت خوبه عشقم؟ حالت تهوع نداری؟ عجیبه بعد اون همه مشروب هیچ واکنشی نشون ندادی.

زانوشو از قصد روی عضو هوسوک فشار داد و با شیطنت زمزمه کرد:

- تو‌که می‌دونی چقدر ظرفیتم بالاست مَستر!

- آههه...

هوسوک نفسش رو بیرون داد و ابرویی بالا انداخت:

- پس دلت شیطونی می‌خواد آره جناب جانگ جیمین؟

جیمین با مظلومیتی ساختگی بهش خیره شد و بدون اینکه از لمس کردنش دست بکشه، جواب داد:

- اما...من که کاری نکردم! دلت میاد اذیتم کنی؟!

هوسوک از لمس‌های مداوم جیمین نفسش حبش شده بود. به سختی دست جیمین رو گرفت تا متوقفش کنه:

- آهههه...داری دیوونم می‌کنی بچه.

با چشم‌های پاپی‌طورش بهش خیره شد و زیر پاش زانو زد:

- می‌خوام برات پسر خوبی باشم ددی.

- اوه که اینطور.

هوسوک نیشخندی زد و کمربندش رو باز کرد. عضوش رو که توسط لمس‌های جیمین حسابی تحریک شده بود رو از شر باکسرش خلاص کرد:

- برام ساک بزن جیمینی جوری که همیشه انجامش میدی.

جیمین همون‌طور که با معصومیتی شبیه یک فرشته‌ی بی‌گناه از پایین به چشم‌های سلطه‌گر همسرش خیره شده بود، با دست‌هاش پاهای مردشو نگه داشت و مُک عمیقی به کلاهک دیکش زد.

طوری با لذت انجامش میداد و صداهایی در می‌اورد که حسابی دیوونه‌اش کرده بود.

دستش رو دور عضوش حلقه کرد و حرکات سرش رو بیشتر کرد. عضو هوسوک با حس گرمای دهانش بزرگتر میشد. عضوش رو از دهانش بیرون کشید و نگاهش رو به همسرش انداخت.

جیمین نگاه تشنه‌اشو به همسرش دوخت و لیسی به لب‌های هوس‌انگیزش زد.

- ددی می‌خواد بیبی‌اشو به فاک بده؟!

هوسوک روی خم زانو‌هاش نشست و لب‌های همسرش رو که از پریکامش خیس بود رو بوسید:

- ددی خیلی وقته دلش می‌خواد جیمنیش رو به فاک بده. بلند شو بریم توی اتاق.

جیمین دست‌هاشو‌ دور گردنش حلقه کرد و خودشو با بی‌قراری به بدن برهنه‌ی هوسوک ‌مالید.

- آهههه...ددی، جیمینی به خاطر تو خیس شده!

وارد اتاق شد و در رو پشت سرش بست. جیمین رو روی تخت گذاشت و روش خیمه زد. لیسی به لب‌هاش زد و سرش رو توی گردنش فرو برد و نفس عمیقی کشید و عضوش رو روی عضو همسرش کشید‌.

قرار بود یه شب فوق هات رو با هم تجربه کنن و جبران تمام دلتنگی هاشون بشه...


برای هزارمین بار باهاش تماس گرفت و با صدای همون اپراتور مسخره مواجه شد:« شماره ی مورد نظر خاموش می باشد...»

موهاشو عقب فرستاد و مشت گره خورده‌اش رو روی میز کوبید:

- کجایی لعنتی؟!

هوسوک صندلیشو نزدیکتر کشید و کنارش نشست. از صبح متوجه کلافگی دوستش شده بود:

- چته؟ اتفاقی افتاده؟!

تهیونگ نگاهشو از عکس پروفایل جونگکوک گرفت و با حرص گفت:

- جیمین کجاست؟

- جیمین؟! از کی تا حالا برات مهم شده؟

مشتشو روی میز کوبید و بی توجه به چشم‌های کنجکاوی که روشون زوم شده بودن بهش توپید:

- سؤال فاکی منو با سؤال جواب نده جانگ هوسوک!

هوسوک پوزخندی زد و گیلاس مشروبشو بین انگشتاش فشار داد:

- دانشگاهه، داره برای امتحاناش آماده میشه.

- زنگ بزن بهش، کارش دارم. شماره ی منو بلاک کرده.

شونه‌ای بالا انداخت و موبایلشو تو بغلش پرت کرد:

- فقط خواهشاً دوباره گوشه کنایه بارش نکن، حوصله یه جنگ اعصاب دیگه رو ندارم!

تهیونگ بی توجه به غرغرهای دوستش از پشت میز بلند شد و در همون حین شمارشو گرفت:

- عشقم؟! اوووم...نتونستی طاقت دوریمو بیاری مَستر...

- منم جیمین، کیم تهیونگ.

جیمین که مشخص بود یک سکته رو رد کرده و از روی هر جا که نشسته بود روی زمین پرت شده، آخی گفت و با عصبانیت بهش توپید:

- منم و کوفت! باسن عزیزم نابود شد...چی می‌خوای؟ همسر جنتلمنم کجاست؟ نکنه به قتل رسوندیش قاتل؟!

- دو دیقه زبون به دهن بگیر بچه جون! از جونگکوک خبر داری؟!

- نه...جواب تلفنامو نمیده، از کجا خبر داشته باشم؟

- توام که به هیچ دردی نمی خوری!

بی توجه به فحش‌های زیبایی که داشت حواله‌اش می‌کرد، تماس رو قطع کرد.

نگاهی به نامجون انداخت و با صدای بلندی گفت:

- تو نمی‌دونی ممکنه کجا رفته باشه؟

نامجون از روی کاناپه بلند شد و کنارش ایستاد، دستش رو روی شونه‌اش گذاشت و گفت:

- از کی تا حالا این پسر برات مهم شده؟ کی بود که چندوقته پیش تا سر حد مرگ کتکش زده بود؟

تهیونگ نفسشو با حرص بیرون فرستاد و مشغول مرتب کردن گره کراوات نامجون شد.

-آخه تا حالا سابقه نداشته دیر بیاد!

- حتما کاری براش پیش اومده، چمیدونم شاید درسی چیزی داره. مگه نشنیدی که هوسوک گفت جیمین داره برای امتحانا آماده میشه خب با هم همکلاسن دیگه.

تهیونگ سرش رو تکون داد و گفت:

- چه ربطی به این داره که نخواد سر کار بیاد؟ حداقل می‌تونست یه تماس کوفتی بگیره و بگه کدوم جهنم دره‌ای گیر افتاده.

- می‌خوای یه سر برم خونه‌ی پدرش؟!

تهیونگ ابروی بالا انداخت و گفت:

- تو آدرس اونجا رو از کجا میدونی؟

نامجون دستشو روی پیشونی دوستش گذاشت و سری تکون داد:

- تبم که نداری! تو پرونده ی پرسنلیش نوشته تهیونگ، انگار از دوری اون پسر دچار زوال عقل شدی.

تهیونگ دستش رو پس زد و نگاه تیزی بهش انداخت:

- من فقط نگران یکی از خدمه‌هامم، پس اون دهنتو ببند و بیشتر از این چرت نگو.

پشت میزش برگشت و روی صندلی نشست. سرش رو به پشتی صندلی تیکه داد و نگاهش رو به بیرون انداخت.


یک هفته از وقتی که جونگکوک غیبش زده بود می‌گذشت. تهیونگ دیگه تحمل دوری و نبودش رو نداشت و دست و دلش به هیچ کاری نمی‌رفت. مدام توی اتاقش راه می‌رفت و هر از گاهی از پنجره به بیرون نگاه می‌کرد تا شاید جونگکوک رو ببینه اما انگار اون پسر غیبش زده بود و مثل یه قطره آب توی زمین رفته بود.

نگاه نگرانش رو به گوشی انداخت و دوباره وارد صفحه چتش شد.

ادامه دارد...

Report Page