Secret

Secret

Lark & Felicity

Part 5

لب‌هاش رو روی هم فشرد و با صدای لرزونی گفت

+ معذرت می‌خوام. دیگه تکرار نمیشه.

نامجون دستش رو روی شونه‌ی تهیونگ گذاشت و گفت

- باید باهات حرف بزنم.

رو بهش با اخم زمزمه کرد

- امیدوارم!

همراه نامجون به سمت اتاق کارش راه افتاد.

همینکه وارد اتاق شدن کتش رو روی کاناپه پرت کرد.

- چیه؟!

- چرا اینجوری با این پسر رفتار کردی؟

- چطوری؟!

- من اونجا بودم. همه چیو دیدم.

- واقعاً اهمیتی نمیدم نامی! همین‌که آرامش اینجا سر جاش بمونه برام کافیه. من بهش کار دادم، باید ازم قدردانی کنه نه اینکه همون اول کار گند بالا بیاره!

نامجون دستی به صورتش کشید و با حرص گفت

- اون پارک جیمین لعنتی مگه دوست این پسر نیست؟

-این حرفای خاله زنکی رو بیخیال شو! چه خبر از هوسوک؟! تونست کاری که بهش سپردم به سرانجام برسونه؟!

نگاهش رو از تهیونگ گرفت. انگشت‌هاش رو روی چشم‌هاش فشرد و گفت

- آره انجام داده. الان هم توی راهه و داره برمی‌گرده. ولی هنوزم میگم توی رفتارت با اون پسر تجدید نظر کن. اون مقصر نبود.

- چرا یه دفعه حس انسان دوستانت بالا زده؟! به عنوان پدر یه دختر، جالب نیست که چشمت دنبال پسر بچه پ‌های تازه به بلوغ رسیده باشه!

- ببند دهنتو تهیونگ...واقعا فکر نمی‌کردم تو بخوای اینجوری باشی. دارم میگم‌ خودم با گوش‌های خودم شنیدم اون عوضیا چی بهش گفتن این چه ربطی به این حرف چرت و مزخرف تو داره؟

- چی بهش گفتن که انقدر پشتش دراومدی؟!

- اگه بگم مطمئنی اینجا رو روی سرت نمیذاری؟

- هوم، بگو.

نفسش رو بیرون داد و گفت

- وقتی به خدمه‌ی تو پیشنهاد اتاق VIP رو میدن و هرزه خطابش می‌کنن...بیخیال.

تهیونگ با اخمای گره خورده نگاهش کرد و بی توجه به الو الو گفتن‌های هوسوک تماسو قطع کرد.

- بهش دست زد؟!

- خب باید بگم مچ دستش رو طوری داشت فشار میداد و اگه سر نمی‌رسیدم از جا در میومد.

انگشت‌هاش رو روی شقیقش که از درد نبض میزد، فشار داد.

- انگار یکم تند رفتم.

نامجون پوزخندی زد و گفت

- اون پسر از حرف‌های دوستش به اندازه‌ی کافی داغون شده بود و تو هم...من اصلا برام مهم نیست اون کیه...فقط از بی عدالتی متنفرم...یه عده بچه پولدار ریختن اینجا و طوری رفتار می‌کنن که انگار خودشون زحمت کشیدن و به اینجا رسیدن...و باید بگم از جیمین توقع همچین رفتاری رو نداشتم.

- اون پسره خیلی جلب توجه می‌کنه...بهش بگو از این به بعد ماسک بزنه.

- کی؟ جونگکوک رو میگی؟

- اره، زیادی خوشگله...مشتری‌های ما هم زیادی با سلیقن!

- فکر کنم چشم خودتو گرفته جناب رئیس

- چی؟! دست بردار نامی...

در اتاق باز شد و جیمین به همراه هوسوک که از بازوش آویزون بود وارد اتاق شد. جیمین نگاهش رو از تهیونگ گرفت و به نقطه‌ی نامعلومی دوخت.

تهیونگ چشم غره ای به جیمین رفت و نگاهشو به هوسوک داد.

- داشتم می گرفتمت. از صبح کجا غیبت زده؟!

هوسوک نفس عمیقی کشید. اشاره‌ای به جیمین کرد و گفت

- ای بابا مهلت بده تهیونگ خب رفتم دنبال سفارشی که برای بار داده بودی و تا همین الان درگیرش بودم.

با حرص رو به جیمین که با مظلومیت خودشو پشت دوست پسرش قایم کرده بود توپید.

- دوست‌های لاشیتون تشریف بردن؟! هوسوک می‌دونه با کیا می پری؟!

جیمین دست هوسوک رو فشرد و از پشتش بیرون اومد.

- مگه چیکار کردن؟

بدون اینکه جوابشو بده با موبایلش مشغول شد.

قدمی جلو رفت و مقابل تهیونگ ایستاد.

- گفتم مگه چیکار کردم که اینجوری صحبت می‌کنی؟ اگه کاری کردم بگو بدونم.

-واقعاً جیمین؟! از تو انتظار نداشتم با همچین آدمایی بگردی. از بس با اونا گشتی دیگه نمی‌شناسمت!

- مگه چیشده؟ من اصلا اونجا نبودم. رفته بودم سرویس. وقتی برگشتم دیدم شما و مستر نامجون کنار میز ما ایستاده بودین.

- دیگه مهم نیست. برو بیرون می‌خوایم در مورد کار حرف بزنیم.

جیمین نگاهش رو از تهیونگ گرفت و وقتی کنار هوسوک رسید گفت

- زود بیا خسته‌م باید برگردم خونه.

هوسوک سرش رو تکون داد و جیمین از اتاق خارج شد.

- چته تهیونگ؟ چیکار به جیمین داری؟

- پس چرا بارمون تو گمرک برگشت خورد؟! اون همه زیر میزی دادیم به خاطر هیچی؟!

هوسوک نفسشو آه مانند بیرون فرستاد و دستی به موهای نقره ایش کشید.

- قرار شد فردا ترخیص بشن، مایه‌اش یه زنگ بود به پدر عزیزم و فرو شدن یه شام خونوادگی تو باسنم!

- فکر نمی‌کنم در قبال کارایی که من می‌کنم این چیزی باشه جناب جانگ. فقط اگه تا فردا ترخیص نشه جوره دیگه باهات برخورد می‌کنم. حالا بهتره برگردی پیش دوست پسرت که امروز به اندازه ی کافی رو اعصابم رژه رفته.

هوسوک نیشخندی زد و از جاش بلند شد.

- تو که می‌دونی پدرم چقدر با جیمین مشکل داره، عملاً با بردنش به خونمون باید قیدشو بزنم...ولی انجامش میدم.

تهیونگ لبش رو خیس کرد و گفت

- با پدرت برای مخالفت با جیمین موافقم.

- بس کن ته! ممکنه یه سری از رفتاراش بچگونه باشه ولی من اونو همین طوری که هست دوست دارم. لطفاً به خاطر منم شده انقدر بهش تیکه ننداز!

- من نگفتم دوستش نداشته باش، اصلا عشق بینتون برام ذره‌ای اهمیت نداره. فقط اینو بدون این پسره با آدمای درستی رفت و آمد نداره و یه روزی بدجور پشیمون میشه‌. تو اصلا میدونی چیکار می‌کنه؟ از کاراش خبر داری؟

- کاری کرده؟! بهم بگو ته، قبل از رفتنم بهش گفته بودم تو رفتاراش تجدید نظر کنه.

تهیونگ پوزخندی زد و در جواب هوسوک گفت

- هه کاری کرده؟ امروز قرار بود به خاطر رفتار‌های خودخواهانه‌ جیمین و اون دوست‌های هرزه‌ش یکی از کارمندام که به شدت به پول نیاز داره رو اخراج کنم. بهش بگو دفعه‌ی آخرش باشه اون حرومزاده‌های عوضی رو میاره اینجا، کاری نکنه ورود خودشم به این بار خراب شده رو ممنوع کنم جانگ.

دستی به گردنش که از کار زیاد گرفته بود کشید و چشم‌هاشو با حرص بست.

- خیلی خب، باهاش حرف میزنم.

کیفشو از روی کاناپه برداشت و بی حرف از اتاق بیرون زد. چند وقت درگیر کار بود و کیوتیش طبق معمول دردسر درست کرده بود!

با دیدنش کنار آکواریوم بزرگی که از ماهی های مختلف پر شده بود، به سمتش رفت و از آستینش گرفت و همراه خودش کشید.

جیمین پشت سر هوسوک قدم برداشت

- چیکار می‌کنی؟

- خودت می فهمی!

در یکی از اتاق‌ها که معمولاً اونجا استراحت می کرد رو باز کرد و تقریباً جیمین و داخلش پرت کرد.

- نگفته بودم مراقب رفتارات باش؟! نگفتم هر کاری کنی اعتبار من میره زیر سؤال؟ جیمین، الآن واقعاً خودمو کنترل کردم که نزنم تو دهنت!

هوسوک دستش رو بالا برد و جیمین از ترس سرش رو پایین انداخت.

- من...من کاری نکردم هوسوک...چرا امروز تو مستر کیم اینجوری رفتار می‌کنین؟

- صدبار نگفتم با اون الوات نگرد؟! حتماً باید زور بالا سرت باشه؟

- من فقط بعد دانشگاه اومدم اینجا و اونا هم دنبالم اومدن. اصلا به من چه ربطی داره که کوک بی عرضه بازی درمیاره و نمی‌تونه مثل آدم یه سفارش بگیره.

- من بهت گفتم از کوک فاصله بگیر، نه اینکه گند بزن به زندگیش! بازم کوک حداقل یکم فرهنگ و شعور بهت یاد داد، دوست‌های الآنت چی یادت میدن؟ نحوه‌ی عوضی بودن؟! چگونه یک دیکهد حرومزاده باشیم؟! ببین چیمی، تو باید منو ببری بالا، نه اینکه جلوی بقیه سکه‌ی یه پولم کنی...که بیان بهم بگن دوست پسرتو جمع کن. اگه انقدر جدی برخورد می‌کنم چون آمار چند روز پیشتم دارم که کجاها بودی و با کیا گشتی!

جیمین زبونش رو توی لپش فرو برد و گفت

- اوکی، از همین امشب دیگه نه از خونه میام بیرون، نه دانشگاه میرم تا یه موقع به خاطر رفتارهای من به شخصیت جنابعالی توهین نشه.

نگاهش رو از هوسوک گرفت و به سمت در قدم برداشت.

- صبر کن.

با صدای هوسوک سرجاش متوقف شد و بدون اینکه سر برگردونه جواب داد

- چیه؟ تذکر یا هشدار دیگه‌ای مونده که نداده باشین؟

مچ دستشو گرفت و بدن ظریفشو تو بغلش جا داد.

- آره، یه چیز دیگه مونده!

بر عکس لحن جدیش، لبخند روی لب‌هاش نشسته بود.

- کی بهت اجازه داد انقدر خوشگل و خواستنی باشی؟! اصلاً همون که خودت گفتی، حق نداری پاتو از خونه بیرون بذاری.

سرش رو تکون داد

- اوکی گفتم که دیگه نمیام بیرون. حالا میشه ولم کنی؟

-نه!

لب‌هاشو روی لب‌های صورتیش کوبید و با دلتنگی بوسیدش. وقتی دید جیمین همراهی نمی‌کنه ازش جدا شد و صورتشو با دست‌هاش قاب گرفت.

- می‌خوام ببرمت خونمون عشقم. می‌خوام همه چیزو رسمی کنیم، نظرت چیه؟!

جیمین با چهره‌ی متعجب بهش نگاه کرد و گفت

- چ...چی؟ می‌خوای چیکار کنی؟

-می‌خوام همه بدونن مال منی پارک جیمین.

پشت دستشو بوسید و به چشم‌های براقش خیره شد و با صدای بمی زمزمه کرد:

«در غم و شادی، تنگدستی و فراوانی، ناخوشی و تندرستی دوستت خواهم داشت و غمخوارت خواهم بود تا وقتی مرگ ما را از هم جدا کند، با تو پیمان وفاداری می بندم. با جسمم تو را می پرستم و آنچه را در این دنیا دارم نثارت می‌کنم.»

نگاهشو از چشم‌هایی که اشک توشون برق میزد گرفت و با خنده گفت

- اوه پسر، هنوز باید تمرینش کنم!

جیمین بینیش رو بالا کشید و گفت

- هوسوکاااا داری جدی میگی؟ یا دارم خواب می‌بینم؟

- اگرم خوابیم لطفاً بیدارم نکن بیبی!

موهاشو نوازش کرد و پیشونیشونو بهم چسبوند.

- می‌خوام با تو پیر بشم... می‌خوام هر صبح که بیدار میشم اولین چیزی که می‌بینم صورت خوشگلت باشه...آخ، جیمین حتی دعوا کردنامونم دوست دارم! به نظرت دیوونم؟!

جیمین بین گریه خندید و مشتی حواله‌ی بازوی هوسوک کرد.

- دیوونه‌ای و منم ازت متنفرم جناب جانگ.

- پس حالا که اینطوره زنگ بزن به پدرشوهرم و بگو امشب خونه نمیری...باید مفصل در موردش بحث کنیم!

- خودت میدونی پدر من با گرایشم مشکلی نداره و میدونه من با تو رابطه دارم...فقط مشکلم برادرمه.

- جیهیون سر پیازه یا تهش؟! غلط کرده!

دست‌هاشو دور کمر هوسوک حلقه کرد و جواب داد

- از اینکه پیش خانواده‌ی زنش سرشکسته بشه و اونا بفهمن متنفره‌.

هوسوک سرشو روی قفسه‌ی سینه‌اش گذاشت و محکم تو آغوشش فشارش داد.

- عشق ما اونو سرشکسته می‌کنه؟! اینکه برادرش خوشحال باشه براش مهم نیست؟ جیمینی لطفاً نگو که می‌خوای پیشنهاد ازدواجمو رد کنی!

- به اون هیچ ربطی نداره. قرار نیست به خاطر اون مانع خوشبختیم بشم.

- خیلی دوست دارم جیمین...اگه یه وقتایی بهت چیزی میگم به خاطر اینه که تو بهترینی، می‌خوام هیچ اشتباهی مرتکب نشی که بقیه به خودشون اجازه بدن بهت توهین کنن. ازم ناراحت نشو و بدون همه‌اش به خاطر عشقیه که بهت دارم...ببخشید که انقدر عاشقتم جیمینی.

جیمین لبخندی زد و لب‌هاش رو به لب‌های دوست پسرش رسوند. بوسه‌ای بهشون زد و گفت

- من بیشتر عاشقتم.


ادامه دارد...


@NVHOME

Report Page