بازگشاییِ زودهنگامِ مدارس و مشکلات آموزش

۱۵ شهریور به دستور وزیر محترم سال تحصیلی آغاز شد و تصمیم ناگهانیِ حضوری شدن کل کلاس ها در تمام مقاطع ، در همه ی وضعیتهای کرونایی ، عجیب به نظر میرسد . و در این میان تصمیم های عجولانه ی مسئولین این بار متوجه مدارس شد .در شرایط سخت کرونایی و نگرانی کادر درمانی ، باز شدن مدارس تصمیم بسیار خطرناکی بود که با واکنش اکثر فعالین حوزه درمان و پزشکی و دیگر مسئولین مواجه شد. متاسفانه ما به تصمیم های یهویی عادت کرده ایم . ولی این بار مسئله جانِ بچه هاست . و از یک طرف خستگی کادر درمان .

ای کاش کمی زودتر به فکر آموزش کشور بودیم . کنکور با آن همه استرس امروز و فردا شدن و سردرگمی داوطلبین برگزار شد ، و الان شاهد سردرگمی دانش آموزان و اولیا و معلمان هستیم. 

با باز شدن مدارس با جان میلیون ها دانش آموز بازی میکنیم. 

بی شک بچه ها هم از خانه نشینی و قرنطینه خسته شده اند و الان با باز شدن مدارس ، با شوق و ذوق راهیِ مدرسه میشوند . غافل از خطر جدی که آنها را تهدید میکند. بچه های ابتدایی نمیتوانند فاصله گذاری را رعایت کنند همدیگر را در آغوش میگیرند .ماسک ها را برمیدارند و کنار هم نشسته و بازی میکنند. معلم یا معاون مگر چند دانش آموز را میتواند کنترل کند و مراقبت کند . متاسفانه همیشه با بی تدبیری مسئولین دانش آموزان متضرر میشوند. 

هیچ معلمی تدریس مجازی را به تدریس حضوری و رو در رو ، ترجیح نمیدهد . تدریس مجازی بسیار سخت است و وقت گیر . تعامل بین معلم و دانش آموز در تدریس از اهمیت خاصی برخوردار است که این امر در تدریس مجازی عملی نیست . پس برای معلمان بهترین شیوه در تدریس ،تدریس حضوری است .

اما در شرایط کنونی با وجود شیوع گسترده این ویروس ، باید بهترین تصمیم گرفته شود . 

دانش آموزان در مناطق محروم همه جوره ضرر میکنند . مدارس مناطق محروم وسیله گرمایشی و سرمایشی ندارند .تخته سیاه و امکانات اولیه آموزش را ندارند ، چطور پروتکل بهداشتی را رعایت کنند ؟ بدون مواد ضدعفونی کننده و بدون ماسک و ....

  مدارس دولتی بدون بودجه و سرانه چگونه قادر هستند که کلاسها را با رعایت پروتکل های بهداشتی برگزار کنند؟! ای کاش وزیر محترم و مشاورینش کمی فکر کرده و به دردسرهای بازگشایی مدارس می اندیشیدند. گروه بندی کلاس ۴۰ نفره و رعایت فاصله گذاری اجتماعی چگونه در مدارس پرجمعیت قابل اجراست ؟! کلاس ها از تهویه مناسب برخوردار نیستند و همین باعث گردش ویروس در کلاس و بین بچه ها میشود ‌. 

همه ما میدانیم که آموزشِ بچه ها مهم ترین اصل است ولی به چه قیمتی؟ به قیمت بازی با جان آنها؟ به قیمت خستگی و از کار افتادگی کادر درمانی؟

به قیمت بیمار شدن و مرگ و میر معلم ها و دانش اموزان؟ 

واقعا با این سیاست های غلط به کجا میرسیم .

در ۲۴ ساعتِ گذشته با بازگشایی مدارس ، مورد تمسخر اصحاب رسانه و فعالینِ فضای مجازی قرار گرفتیم. انواع شوخی ها و طنزهای تلخ با مهم ترین ارگان کشور اصلا جالب نیست . ناهماهنگی بین مدیران کل و حتی معاونین وزیر قابل هضم نیست. صحبتهای عجولانه و بدون فکر موجبِ سلب آرامش و اعتماد معلمان ، اولیا و دانش آموزان خواهد شد.

مسئله ی مهم دیگر اینکه وقتی حضور بچه ها الزامی نیست ، طبیعتا خیلی از آنها به مدرسه نمی آیند و باید بشکل مجازی آموزش داده شوند ، سوال اینجاست که چطور معلم هم سر کلاس درس حاضر شود و هم در همان ساعت کلاس مجازی را برگزار کند؟! این وضعیت ، معلمان را به شدت مضطرب و نگران کرده است . با تدریس مجازی کار معلم چند برابر میشود و حضور همزمان در مدرسه باعث سردرگمی بچه ها و استرس معلمان خواهد شد. ای کاش این کسانی که تصمیم های یک شبه و بدون فکر را اتخاذ میکنند خودشان معلم بودند و از کلاس و کلاسداری باخبر بودند که بدین شکل معلم را تحت فشار قرار ندهند که هم سطح آموزش پایین بیاید و هم معلمان خسته شوند و مجبور به رفتن به مرخصی بدون حقوق شده و یا اصرار بر بازنشستگی داشته باشند. با کمبود نیرو مواجه ایم همین الان خیلی از مدارس دبیر ندارند با بی تدبیری و تصمیم های عجولانه باعث خستگی معلمان نشوید . کافی ست یک لحظه خود را بجای معلم بگذارید که متوجه شوید معلم نمیتواند هم در مدرسه حاضر شود و همزمان مجازی تدریس کند . تدریس همزمان حضوری _ مجازی با شرایط مدارس دولتی همخوانی ندارد، مدارس تجهیزات لازم را در اختیار ندارند که این همزمانیِ تدریس به شکل مناسبی انجام شود. این کار، معلمان را خسته میکند و کیفیت آموزش پایین می آید و بچه ها متضرر خواهند شد.

امیدواریم وزیر محترم و دیگر مسئولین ، چاره ای بیاندیشند قبل از اینکه فاجعه ای عظیم رخ دهد.

فراموش نکنید که هم معلمان و هم دانش آموزان از لحاظ روحی خسته هستند، با شیوع ویروس کرونا قرنطینه ی خانگی شروع شد و ندیدن دوستان و اقوام و آشنایان و نرفتن به سفر و نداشتن تفریح ، خستگی روحی را به دنبال داشت ، وضعیت روحی معلمان و دانش آموزان و کادر مدارس مثل سال های قبل نیست ، پس سعی کنید به قشر فرهنگیان و دانش آموزان توجه خاصی داشته باشید که با روحیه ای مناسب امر یاددهی و یادگیری انجام شود . وگرنه با مشکلات فراوانی روبرو خواهیم شد. سال تحصیلی امسال سالی سخت و طاقت فرسا ست به فکر هم باشیم به داد هم برسیم و درک متقابل داشته باشیم .در هر پُستی که هستیم یکدیگر را درک کنیم. تا انشالله ازاین وضعیت خارج شویم و شرایط آموزشی کشور عادی شود. مطمئن باشید هیچکس به اندازه ی معلمان نگران امرِ آموزش نیست ، پس سکان آموزش را به آنان بسپارید تا اولیا و دانش آموزان آسوده خاطر شوند و نگرانی و دلواپسی برای سلامتی و آموزش نداشته باشند.