رضا اسماعیلی (مامدی) به اتهام «محاربه از طریق عضویت در پژاک» اعدام شد
نیروهای امنیتی جسد او را در مکان نامعلومی دفن کردند.
خبر اعدام آقای رضا اسماعیلی (مامدی) فرزند توفیق، از سوی منابع متعدد از جمله هرانا (۴ آبان ۱۳۹۲)، کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران (۶ آبان ۱۳۹۲)، کوردستان میدیا (۵ آبان ۱۳۹۲)، کردپا (۶ آبان ۱۳۹۲) و کانون حقوق بشر سلماس (۴ و ۶ آبان ۱۳۹۲) منتشر شد.
آقای اسماعیلی (مامدی) جوان ۳۴ ساله کرد و اهل روستای «دریک» از توابع سلماس آذربایجان غربی بود. وی متاهل و دارای یک فرزند بود که خانوادهاش را در حادثه آتشسوزی (انفجار گاز) از دست داده بود (هرانا، ۱۴ بهمن ۱۳۹۰).
آقای اسماعیلی (مامدی) در تیرماه ۱۳۸۸ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد و به بازداشتگاه اداره اطلاعات سلماس منتقل شد. به گفته یکی از نزدیکانش، وی یک ماه در بازداشتگاه اطلاعات سلماس تحت فشارهای جسمی و روحی قرار داشت و پس از آن به زندان مرکزی سلماس منتقل شد و ۴ سال را در آنجا زندانی بود (کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران، ۶ آبان ۱۳۹۲). اطلاع دقیقی از جزئیات نحوه بازداشت و شرایط نگهداری وی در دست نیست.
دادگاه انقلاب اسلامی خوی آقای اسماعیلی (مامدی) را به صورت غیرعلنی محاکمه کرد (هرانا، ۴ آبان ۱۳۹۲). درباره جلسه یا جلسات دادگاه وی اطلاعی در دست نیست.
دادگاه آقای اسماعیلی (مامدی) را به «محاربه از طریق عضویت در حزب حیات آزاد کردستان (پژاک)» متهم کرد.
حزب حیات آزاد کردستان (پژاک)، سازمان چپ گرایی است که در دی ماه ۱۳۸۲ با هدف « جامعه ای دموکراتیک-اکولوژیک و آزادیخواه جنسیتی» در چارچوب ایرانی دموکراتیک و فدرال با خودمختاری اقلیت های قومی تاسیس گردید و در ۶ اردیبهشت ۱۳۸۳ اولین کنگره خود را برگزار کرد. این حزب به رهبری عبدالرحمن حاجی احمدی روابط تنگاتنگی با حزب پ. ک. ک. در ترکیه دارد و آپو، « عبدالله اوجالان»، رهبر آن حزب را رهبر معنوی خود میداند. پژاک بیشتر در مناطق شمالی کردستان ایران نفوذ دارد و مسلحانه علیه جمهوری اسلامی مبارزه میکند. پژاک از کردستان ایران به عنوان شرق کردستان یاد می کند.
از مدارک و شواهد ارائه شده علیه آقای اسماعیلی (مامدی) در دادگاه اطلاعی در دست نیست.
از دفاعیات آقای اسماعیلی (مامدی) اطلاعی در دست نیست.
دادگاه انقلاب اسلامی خوی آقای رضا اسماعیلی (مامدی) را در بهمن ۱۳۹۰ به اعدام محکوم کرد و حکم به تایید دیوان عالی کشور رسید. او در ۴ آبان ۱۳۹۲ بدون اطلاع خانوادهاش در زندان مرکزی سلماس به دار آویخته شد.
جسد آقای اسماعیلی (مامدی) به خانوادهاش تحویل داده نشد و نیروهای امنیتی او را در مکان نامعلومی دفن کردند. خانواده او محل دفن جسد را در یکی از گورستانهای سلماس پیدا کرده و جنازه فرزندشان را بیرون آورده و به روستای «دریک»، زادگاهش منتقل کردند (کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران، ۶ آبان ۱۳۹۲). نیروهای امنیتی اجازه برگزاری مراسم رسمی ترحیم را به خانواده آقای اسماعیلی (مامدی) ندادند.
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-7978/reza-esmaili-mamedi
@IranRights