RUN.
valenدینگدانگ*
نمیدونست ساعت دوازده و نیمِ نیمهشب دقیقاً باید منتظر چه کسی باشه و چه شخصی میتونست تا این حد عقلش رو از دست داده باشه که این وقت شب بیاد در خونهی هیسونگ، با کلی غرغر و یک اخم فوقالعاده گنده به سمت در رفت و وقتی با شدت بازش کرد، با دیدن فرد پشت در ابروهاش از تعجب بالا رفت و رنگ نگاهش یکدفعه پر از نگرانی شد.
- «ریکی؟»
نیمهشب بود و ریکی دوباره در مستترین حالت ممکن، خودش رو به هیسونگ رسونده بود، اوایل دوستیشون، ریکی خیلی از این کار فرار میکرد؛ چون میترسید کنترل خودش رو از دست بده و کاری بکنه که نباید. اما با گذشت زمان، پسر کوچکتر خیلی بیپرواتر از اون شده بود که خجالت درونش بتونه جلوش رو بگیره.
موهای نیمهبلوند و لختش روی پیشونیش تاب میخوردن و چشمهای کشیدهاش، با اون حالت خمار و سرخ، بیشتر از همیشه خواستنی به نظر میرسیدن. لبهای درشت و نیمهبازش از همیشه سرختر بودن و تنکتاپی که زیر سوییشرت مشکیرنگش به تن داشت، بیشتر از هر وقت دیگهای به بازوها و عضلات ورزیدهی پسر چسبیده بود و این باعث میشد هرکسي که میبینهاش ناخوداگاه نگاهش قفل جایی بشه که نباید.
هیسونگ برای چند ثانیه نفسش رو حبس کرد و بعد اخم کمرنگ و ساختگیای روی صورتش نشوند، قطعا نمیتونست اجازه بده کسی جز خودش ریکی رو توی این حالت ببینه، نمیدونست چرا چنین اجازهای رو به هیچ آدم دیگهای نمیداد، اما یک چیز رو خوب میدونست؛ هیچکس حق نداشت پسر رو اینطور، بیدفاع و تا این حد جذاب ببینه.
بدون هیچ حرفی چشمهاش رو توی کاسه چرخوند، مچ دست ریکی رو گرفت و اون رو پشت سر خودش به داخل خونه کشید و بدون حرف اضافهای به سمت مبل راحتی هدایتش کرد.
- «میشینی تا بیام.»
ریکی با حالت گیجی رفتن هیسونگ رو نگاه کرد و بعد، غافل از همهچیز، شونههاش رو بالا انداخت، سوییشرت مشکیرنگش رو درآورد و روی مبل انداخت و با یک نفس سنگین، تنکتاپ چسبیده به تنش رو هم از تنش بیرون کشید.
با بالاتنهی برهنهای که حالا از دمای بالای بدنش عرق کرده بود و زیر نور کمرنگ خونه برق میزد، به سمت اتاقی رفت که دیده بود بهترین دوستش واردش شده.
آروم و مظلوم، شبیه پسربچهای که میدونه کار اشتباهی کرده، سرش رو از گوشهی در داخل برد و اتاق رو از نظر گذروند، هیسونگ در حال برداشتن چند تکه لباس از داخل کمد بود و پشتش به ریکی بود، با شنیدن صدای در، سرش رو برگردوند و چشمهاش با دیدن پسر اول روی بدنش و بعد روی صورت سرخ و چشمهای نیمهبازش ثابت موند و چند ثانیه هیچکدوم حرفی نزدن، تا ریکی آروم وارد اتاق شد دستهاش رو روی لبهی شلوارش گذاشت و اینکار باعث شده بود تا لبهی شلوارش بیشتر از چیزی که باید به سمت پایین بیاد و با این حرکت، رگهای برجستهی پایینتنهاش کامل مشخص باشن، با همون نگاه آشفته قدمبهقدم به هیسونگ نزدیک شد.
هیسونگ سعی میکرد نگاهش رو از بدن پسر بدزده و به هر چیزی جز اون خیره بشه. ذهنش رو مرتب نگه داره. به خودش یادآوری کنه که ریکی دوست صمیمیشه، نه کسی که اجازه داشته باشه بعد از مستی باهاش بخوابه و یک شب هات و سکسی رو کنار هم رقم بزنن، نه کسی که فقط نگاهش میتونست تمام مرزهایی رو که هیسونگ سالها برای خودش ساخته بود، به یکباره فرو بریزه.
ریکی درست روبهروش ایستاد، اختلاف قدشون زیاد نبود، اما هیسونگ کمی کوتاهتر بود؛ اونقدر که ریکی برای بوسیدن مرد باید خم میشد.
نگاه آشفتهی ریکی از چشمهای سردرگم هیسونگ پایین رفت و روی لبهاش متوقف شد، لبهایی که روزی هزار بار آرزوی بوسیدنشون رو کرده بود، لبهایی که بارها تهدید کرده بود یک روز بالاخره میبوسدشون و اثر خودش رو روی اونها جا میذاره سند مالکیت اونها رو به نام خودش میزنه و لبهایی که چهار سال تمام، فکر و ذکرش شده بودن..
- «مگه نگفتم بشین تا بیام؟»
ریکی اخم خیلی کمرنگی کرد، اما جواب نداد، توی ذهن بیمار و خستهی پسر فقط عطش رسیدن به معشوقهاش بود و تنها این بود که الان آرومش میکرد.
لباسهای داخل دست هیسونگ رو گرفت و روی زمین انداخت، قدم بعدی رو برداشت و هیسونگ رو مجبور کرد یک قدم عقب بره و بعدی، تا جایی که پشت هیسونگ به کمد بزرگ پشت سرش خورد و صدای برخورد آروم بدنش با چوب، سکوت اتاق رو برای لحظهای شکست.
ریکی نزدیک بود؛ اونقدر نزدیک که هیسونگ میتونست گرمای نفسش رو روی صورتش حس کنه و چشمهای سرخ و خمار ریکی هنوز روی لبهای هیسونگ بودن، هیسونگ استرس داشت، همیشه توی این مواقع پسر رو پس میزد. یا اون رو زیر دوش آب سرد میبرد تا به خودش بیاد.
همیشه بلد بود کجا باید جلوی خودش رو بگیره، اما این بار حتی خودش هم نمیدونست کجای این مرز ایستاده و بین خواستن و نخواستن گیر کرده بود، اگر ریکی رو میخواست، باید وارد آتیشی میشد که هردوشون سالها بود بیصدا روشنش کرده بودن و اگر نمیخواست باید تا آخر عمر مینشست و درد میکشید؛ برای پسری که با تمام وجود میپرستیدش و خودش مجبور بود هر بار پسش بزنه.
دستهای لرزونش رو آروم روی شونههای ریکی گذاشت و سعی کرد با فشار کمی از خودش دورش کنه.
اما مچ هردو دستش بین انگشت های کشیده و قوی پسر اسیر شد و چند لحظه بعد، بالای سرش ثابت موند، هیسونگ نفسش رو حبس کرد، ریکی سرش رو پایین آورد و بوسهی آرومی روی شاهرگ مرد گذاشت، اونجا پرستشگاه پسر بود.
بوسه آروم و داغ روی پوست هیسونگ نشست و باعث شد نفسش برای چند ثانیه بند بیاد.. میتونست قسم بخوره این نامقدسترین چیزی بود که تا اون لحظه حس کرده بود.
لبهای ریکی کمی پایینتر رفتن و بوسهی کوتاه دیگهای روی پوست گرم گلوی مرد گذاشت و بعد مکث کرد، همونطور که با چشمهای بسته و حالت جنون آمیزی بینیش رو روی پوست مرد میکشید و عطر بدن هیسونگ رو داخل ریههاش میبرد، به آرومی بوسهای روی لالهی گوش هیسونگ گذاشت و یکی از زانو هاش رو بین دو پای هیسونگ گذاشت و فشاری به بین پاهای هیسونگ وارد کرد. داشت ديوونه میشد. کارهای ریکی باعث شده بودن تا بدنش سست باشه و حالا داشت با تمام عقل و منطق خودش میجنگید.
ریکی لبهای داغ خودش رو کنار گوش مرد برد و زبونش رو روی لالهی گوش هیسونگ کشید.
- "یک بوسه که نمیتونه دوستی چهارسالهامون رو خراب بکنه، میتونه؟!"