#Qoʻlimdan_tut

9-qism

Aslida, barchasini oʻzimiz yaratamiz:azobni ham,baxtni ham...

-Sulini Aranning oʻlimida rostan ham sababchi deb oʻylaysanmi?)Navbatchilikka qolgan Dasom lablarini ishirib Xyonga savol berdi. Oʻylanib idish tovoqlarni yuvayotgan Xyon suvni oʻchirib,qoʻllarini artdi hamda chuqur tin oldi.

-Menimcha,yoʻq. Chunki u buni bilmagan. Esingdami,bizga doimo u va Minho haqida gapirardi,doimo ular bilan yurishini,faqatgina ular Sulini doʻst deb qabul qilganligini aytishardi.

-Ha,ammo Sulining gaplari...boshim qotdi. Hayronman...shuncha dard bilan bir oʻzi kurashib kelyapti. Biz nima qilib yuribmiz-a?)Dasom yuzini ishqaladi

𝐅𝐋𝐀𝐒𝐇𝐁𝐀𝐂𝐊~

~𝗠𝗲𝗻 𝘁𝘂𝗳𝗮𝘆𝗹𝗶!

~𝗕𝘂 𝗻𝗶𝗺𝗮 𝗱𝗲𝗴𝗮𝗻𝗶𝗻𝗴?)𝗫𝘆𝗼𝗻𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗸𝘂𝗹𝗶𝗯 𝘁𝘂𝗿𝗴𝗮𝗻 𝘆𝘂𝘇𝗶 𝗯𝗶𝗿𝗱𝗮𝗻 𝗼'𝘇𝗴𝗮𝗿𝗱𝗶.

~𝗕𝘂 𝗱𝗲𝗴𝗮𝗻𝗶𝗺.....𝗔𝗿.𝗮𝗻...𝗺𝗲𝗻..𝘀𝗮𝗯𝗮𝗯...𝘃𝗮𝗳𝗼𝘁 𝗲𝘁𝗴𝗮𝗻)𝗦𝘂𝗹𝗶𝗹𝘂 𝗯𝗼'𝗴'𝘇𝗶𝗱𝗮 𝘁𝗶𝗾𝗶𝗹𝗴𝗮𝗻 𝗸𝗼'𝘇 𝘆𝗼𝘀𝗵𝗹𝗮𝗿 𝘁𝘂𝗳𝗮𝘆𝗹𝗶 𝘁𝘂𝘁𝗶𝗹𝗶𝗯 𝗴𝗮𝗽𝗶𝗿𝗮𝗿 𝗲𝗱𝗶.

~𝗣𝗮𝗿𝗸 𝗦𝘂𝗹𝗶𝗹𝘂,𝗯𝗶𝘇𝗻𝗶 𝘂𝗻𝗮𝗾𝗮 𝗾𝗼'𝗿𝗾𝗶𝘁𝗺𝗮!𝗡𝗶𝗺𝗮𝗹𝗮𝗿 𝗱𝗲𝘆𝗮𝗯𝘀𝗮𝗻? 𝗕𝘂𝗻𝗮𝗾𝗮 𝗵𝗮𝘇𝗶𝗹 𝗾𝗶𝗹𝗺𝗮!)𝗗𝗮𝘀𝗼𝗺 𝘂𝗻𝗶 𝘂𝗿𝗶𝘀𝗵𝗶𝗯 𝗯𝗲𝗿𝗮𝗿𝗸𝗮𝗻,𝗮𝗵𝘃𝗼𝗹𝗶𝗻𝗶 𝗸𝗼'𝗿𝗶𝗯,𝗷𝗶𝗺 𝗯𝗼'𝗹𝗶𝗯 𝗾𝗼𝗹𝗱𝗶. 𝗨 𝘀𝗲𝗸𝗶𝗻 𝗯𝗼𝗿𝗶𝗯 𝗾𝗶𝘇𝗻𝗶 𝗾𝗮𝘁𝘁𝗶𝗾 𝗯𝗮𝗴'𝗿𝗶𝗴𝗮 𝗯𝗼𝘀𝗱𝗶. 𝗕𝗶𝗿 𝗰𝗵𝗲𝗸𝗸𝗮𝗱𝗮 𝗵𝗮𝗹𝗶𝘆𝗮𝗺 𝗼'𝘇𝗶𝗴𝗮 𝗸𝗲𝗹𝗼𝗹𝗺𝗮𝗴𝗮𝗻 𝗫𝘆𝗼𝗻 𝗲𝘀𝗮 𝘂𝗹𝗮𝗿𝗻𝗶 𝗷𝗶𝗺 𝗸𝘂𝘇𝗮𝘁𝗶𝗯 𝘁𝘂𝗿𝗮𝗿 𝗲𝗱𝗶. 𝗨 𝗯𝗶𝗿𝗼𝘇 𝘀𝗵𝘂𝗻𝗱𝗮𝘆 𝗼'𝘁𝗶𝗿𝗴𝗮𝗰𝗵,𝗼'𝗿𝗻𝗶𝗱𝗮𝗻 𝘁𝘂𝗿𝗶𝗯 𝗦𝘂𝗹𝗶𝗻𝗶𝗻𝗴 𝘆𝗼𝗻𝗶𝗱𝗮𝗻 𝗷𝗼𝘆 𝗼𝗹𝗱𝗶 𝘃𝗮 𝘂 𝗵𝗮𝗺 𝗾𝘂𝗹𝗼𝗰𝗵𝗶𝗻𝗶 𝘆𝗼𝘆𝗶𝗯 𝗾𝗶𝘇𝗹𝗮𝗿𝗻𝗶 𝗺𝗮𝗵𝗸𝗮𝗺 𝗾𝘂𝗰𝗵𝗱𝗶. 𝗫𝗼'𝗿𝗹𝗶𝗴𝗶 𝗸𝗲𝗹𝗶𝗯 𝗸𝗲𝘁𝗴𝗮𝗻 𝗦𝘂𝗹𝗶𝗹𝘂 𝗲𝘀𝗮 𝗼𝘃𝗼𝘇 𝗰𝗵𝗶𝗾𝗮𝗿𝗶𝗯 𝘆𝗶𝗴'𝗹𝗮𝗯 𝘆𝘂𝗯𝗼𝗿𝗱𝗶.

~𝗬𝗶𝗴'𝗹𝗮𝗯 𝗼𝗹,𝘆𝗲𝗻𝗴𝗶𝗹 𝘁𝗼𝗿𝘁𝗮𝘀𝗮𝗻)𝗫𝘆𝗼𝗻 𝘀𝗵𝘂𝗻𝗱𝗮𝘆 𝗱𝗲𝘆𝗮 𝗸𝗼'𝘇𝗹𝗮𝗿𝗶𝗻𝗶 𝘆𝘂𝗺𝗱𝗶.

𝗦𝘂𝗹𝗶 𝗼𝘃𝗼𝘇 𝗰𝗵𝗶𝗾𝗮𝗿𝗶𝗯 𝘆𝗶𝗴'𝗹𝗮𝗿𝗸𝗮𝗻,𝘂𝗻𝗴𝗮 𝗾𝗼'𝘀𝗵𝗶𝗹𝗶𝗯 𝗗𝗮𝘀𝗼𝗺 𝗵𝗮𝗺 𝘆𝗶𝗴'𝗹𝗮𝗯 𝘆𝘂𝗯𝗼𝗿𝗱𝗶.𝗫𝘆𝗼𝗻 𝘀𝗵𝘂𝗻𝗰𝗵𝗮𝗸𝗶 𝗷𝗶𝗺 𝗯𝗼'𝗹𝗱𝗶. 𝗬𝗼'𝗾! 𝗨𝗻𝗶 𝘁𝗼𝘀𝗵𝗯𝗮𝗴'𝗶𝗿 𝗱𝗲𝗺𝗮𝗻𝗴! 𝗦𝗵𝘂𝗻𝗰𝗵𝗮𝗸𝗶 𝘂 𝗸𝘂𝗰𝗵𝗹𝗶 𝗾𝗶𝘇!

𝗘𝘀𝗵𝗶𝗸 𝗼𝗿𝘁𝗶𝗱𝗮 𝗲𝘀𝗮 𝘂𝗻𝗴𝗮 𝗯𝘂𝗴𝘂𝗻𝗴𝗶 𝗽𝗮𝗿𝗰𝗵𝗮𝗻𝗶 𝗼𝗹𝗶𝗯 𝗸𝗲𝗹𝗴𝗮𝗻 𝗧𝗮𝗲𝗵𝘆𝘂𝗻𝗴 𝗲𝘀𝗮 𝗷𝗶𝗺 𝗱𝗲𝘃𝗼𝗿𝗴𝗮 𝘀𝘂𝘆𝗮𝗻𝗴𝗮𝗻𝗰𝗵𝗮 𝗾𝗼𝗹𝗱𝗶;𝘂𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗾𝗼'𝗹𝗹𝗮𝗿𝗶 𝗺𝘂𝘀𝗵𝘁 𝗲𝗱𝗶. 𝗨 𝗦𝘂𝗹𝗶𝗻𝗶 𝗠𝗶𝗻𝗵𝗼𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗴𝗮𝗽𝗹𝗮𝗿𝗶 𝘀𝗮𝗯𝗮𝗯 𝘆𝗶𝗴'𝗹𝗮𝘆𝗮𝗽𝘁𝗶 𝗱𝗲𝗯 𝗼'𝘆𝗹𝗮𝗿𝗱𝗶. 𝗧𝗮𝗲𝗵𝘆𝘂𝗻𝗴 𝗯𝗶𝗿𝗼𝘇 𝘀𝗵𝘂𝗻𝗱𝗮𝘆 𝘁𝘂𝗿𝗴𝗮𝗰𝗵,𝗯𝘂 𝘆𝗲𝗿𝗻𝗶 𝘁𝗮𝗿𝗸 𝗲𝘁𝗱𝗶.

~𝗤𝗮𝗻𝗶,𝗲𝗻𝗱𝗶 𝗸𝗼'𝘇 𝘆𝗼𝘀𝗵𝗹𝗮𝗿𝗻𝗶 𝗮𝗿𝘁𝗮𝗺𝗶𝘇!)𝗫𝘆𝗼𝗻 𝗶𝗸𝗸𝗶 𝗱𝘂𝗴𝗼𝗻𝗮𝘀𝗶𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗸𝗼'𝘇 𝘆𝗼𝘀𝗵𝗹𝗮𝗿𝗶𝗻𝗶 𝗮𝘆𝘁𝗶𝗯 𝗾𝗼'𝘆𝗱𝗶.

~𝗫𝗼'𝘀𝗵,𝗦𝘂𝗹𝗶𝗹𝘂 𝘅𝗼𝗻𝗶𝗺,𝗾𝗮𝗻𝗶,𝗯𝗶𝗿 𝗯𝗼𝘀𝗵𝗶𝗱𝗮𝗻 𝗮𝘆𝘁𝗶𝗯 𝗯𝗲𝗿𝗶𝗻𝗴-𝗰𝗵𝗶?)𝗦𝘂𝗹𝗶𝗹𝘂 𝗰𝗵𝘂𝗾𝘂𝗿 𝗻𝗮𝗳𝗮𝘀 𝗼𝗹𝗶𝗯 𝗴𝗮𝗽 𝗯𝗼𝘀𝗵𝗹𝗮𝗱𝗶.

~𝗠𝗶𝗻𝗵𝗼 𝗼𝗹𝗱𝗶𝗻 𝗯𝘂𝗻𝗱𝗮𝘆 𝗷𝗶𝗱𝗱𝗶𝘆 𝗯𝗼'𝗹𝗺𝗮𝗴𝗮𝗻,𝘂 𝗾𝘂𝘃𝗻𝗼𝗾 𝘃𝗮 𝗯𝗶𝗿𝗼𝘇 𝗼'𝘆𝗶𝗻𝗾𝗮𝗿𝗼𝗾 𝗲𝗱𝗶. 𝗦𝗵𝘂𝗻𝗶𝗻𝗴 𝘂𝗰𝗵𝘂𝗻 𝗵𝗮𝗺 𝘂 𝗯𝗶𝗹𝗮𝗻 𝗸𝗼'𝗽 𝘂𝗿𝗶𝘀𝗵𝗮𝗿𝗱𝗶𝗺.𝗔𝗹𝗯𝗮𝘁𝘁𝗮,𝗯𝗮𝗿𝗶 𝗱𝗼'𝘀𝘁𝗼𝗻𝗮 𝗯𝗼'𝗹𝗴𝗮𝗻. 𝗔𝗿𝗮𝗻 𝗲𝘀𝗮 𝗱𝗼𝗶𝗺𝗼 𝗯𝗶𝘇𝗻𝗶 𝗮𝗷𝗿𝗮𝘁𝗶𝗯 𝘆𝘂𝗿𝗮𝗿,𝗯𝗮'𝘇𝗮𝗻 𝘂 𝗵𝗮𝗺 𝗯𝗶𝘇𝗴𝗮 𝗾𝗼'𝘀𝗵𝗶𝗹𝗶𝗯 𝗷𝗶𝗻𝗻𝗶𝗹𝗶𝗸𝗹𝗮𝗿 𝗾𝗶𝗹𝗶𝗯 𝗾𝗼𝗹𝗮𝗿𝗱𝗶.𝗕𝗶𝗿 𝗸𝘂𝗻 𝗺𝗲𝗻 𝘂𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗮𝘀𝗮𝗯𝗶𝗴𝗮 𝗼'𝘆𝗻𝗮𝗱𝗶𝗺,𝗠𝗶𝗻𝗵𝗼 𝗯𝗶𝗹𝗮𝗻 𝗯𝗶𝗿𝗴𝗮𝗹𝗶𝗸𝗱𝗮. 𝗨 𝘅𝗮𝗳𝗮 𝗯𝗼'𝗹𝗱𝗶 𝘃𝗮 𝗺𝗲𝗻𝗴𝗮 "𝘉𝘪𝘳 𝘬𝘶𝘯 𝘰'𝘤𝘩𝘪𝘮𝘯𝘪 𝘰𝘭𝘢𝘮𝘢𝘯,𝘣𝘪𝘭𝘢𝘴𝘢𝘯,𝘫𝘢𝘮𝘰𝘢 𝘴𝘢𝘳𝘥𝘰𝘳𝘪𝘮𝘢𝘯" 𝗱𝗲𝗱𝗶. 𝗦𝗵𝘂𝗻𝗱𝗮𝗻 𝗯𝗶𝗿 𝗸𝘂𝗻 𝗼'𝘁𝗶𝗯,𝘂 𝗺𝗲𝗻𝗴𝗮 𝘀𝗶𝗻𝗳 𝗿𝗮𝗵𝗯𝗮𝗿𝗶𝗺𝗶𝘇𝗴𝗮(𝗲𝗿𝗸𝗮𝗸 𝗸𝗶𝘀𝗵𝗶) 𝗯𝗶𝗿 𝗱𝗮𝗳𝘁𝗮𝗿 𝗼𝗹𝗶𝗯 𝗯𝗼𝗿𝗶𝘀𝗵𝗶𝗺𝗻𝗶 𝗶𝗹𝘁𝗶𝗺𝗼𝘀 𝗾𝗶𝗹𝗱𝗶,𝗼'𝘇𝗶 𝗲𝘀𝗮 𝗠𝗶𝗻𝗵𝗼 𝗯𝗶𝗹𝗮𝗻 𝗽𝗮𝗿𝗸𝗸𝗮 𝗸𝗲𝘁𝗮𝘆𝗼𝘁𝗴𝗮𝗻𝗹𝗶𝗴𝗶𝗻𝗶 𝗮𝘆𝘁𝗱𝗶. 𝗠𝗲𝗻 𝗿𝗼𝘇𝗶 𝗯𝗼'𝗹𝗱𝗶𝗺 𝘃𝗮 𝗱𝗮𝗳𝘁𝗮𝗿𝗻𝗶 𝘂𝘀𝘁𝗼𝘇𝗴𝗮 𝗼𝗹𝗶𝗯 𝗯𝗼𝗿𝗶𝗯 𝗯𝗲𝗿𝗶𝗯,𝘂𝘆𝗴𝗮 𝗸𝗲𝘁𝘁𝗶𝗺.

𝗘𝗿𝘁𝗮𝗻𝗴𝗶 𝗸𝘂𝗻 𝗲𝘀𝗮 𝗺𝗲𝗻𝗴𝗮 𝗾𝗼'𝘀𝗵𝗶𝗯 𝗮𝗺𝗮𝗸𝗶𝗺 𝘃𝗮 𝘅𝗼𝗹𝗮𝗺 𝗵𝗮𝗺 𝗺𝗮𝗸𝘁𝗮𝗯𝗴𝗮 𝗰𝗵𝗮𝗾𝗶𝗿𝗶𝗹𝗱𝗶.𝗖𝗵𝘂𝗻𝗸𝗶 𝗺𝗲𝗻 𝗼𝗹𝗶𝗯 𝗯𝗼𝗿𝗴𝗮𝗻 𝗱𝗮𝗳𝘁𝗮𝗿𝗱𝗮 𝘀𝗶𝗻𝗳 𝗿𝗮𝗵𝗯𝗮𝗿𝗻𝗶 𝗼𝗰𝗵𝗶𝗾 𝗼𝘆𝗱𝗶𝗻 𝘁𝘂𝗻𝗴𝗮 𝘁𝗮𝗸𝗹𝗶𝗳 𝗲𝘁𝗶𝗹𝗴𝗮𝗻 𝗲𝗸𝗮𝗻. 𝗠𝗲𝗻𝗶𝗻𝗴 𝘁𝗮𝗯𝗿𝗶𝘆𝗮𝗺 𝗯𝗶𝗹𝗮𝗻 𝗯𝗶𝗿 𝗼𝘆 𝘀𝗵𝘂𝗴'𝘂𝗹𝗹𝗮𝗻𝗶𝘀𝗵𝗱𝗶. 𝗢'𝘀𝗵𝗮 𝗴𝗮𝗽𝗹𝗮𝗿 𝗶𝗸𝗸𝗶 𝗼𝘆 𝗼'𝘁𝗶𝗯 𝗺𝗲𝗻𝗴𝗮 𝘁𝗲𝗴𝗶𝘀𝗵𝗹𝗶 𝗲𝗺𝗮𝘀𝗹𝗶𝗴𝗶 𝗶𝘀𝗯𝗼𝘁𝗹𝗮𝗻𝗱𝗶. 𝗔𝗺𝗺𝗼 𝗮𝘀𝗹 𝗮𝘆𝗯𝗱𝗼𝗿 𝗵𝗮𝗺𝗼𝗻 𝗻𝗼𝗺𝗮'𝗹𝘂𝗺 𝗲𝗱𝗶. 𝗠𝗲𝗻 𝘂 𝘃𝗮𝗾𝘁 𝗶𝗰𝗵𝗶𝗱𝗮 𝗾𝗮𝘁𝘁𝗶𝗾 𝗻𝗮𝘇𝗼𝗿𝗮𝘁𝗱𝗮 𝗯𝗼'𝗹𝗱𝗶𝗺:𝗯𝗶𝗿𝗼𝘃𝗴𝗮 𝗾𝗼'𝘀𝗵𝗶𝗹𝗺𝗮𝗱𝗶𝗺,𝗯𝗶𝗿𝗼𝘃 𝗯𝗶𝗹𝗮𝗻 𝗴𝗮𝗽𝗹𝗮𝘀𝗵𝗺𝗮𝗱𝗶𝗺;𝗽𝗮𝗿𝘁𝗮𝗺 𝗾𝗼𝗹𝗴𝗮𝗻𝗹𝗮𝗿𝗱𝗮𝗻 5𝗺𝗲𝘁𝗿 𝘂𝘇𝗼𝗾𝗾𝗮 𝗾𝗼'𝘆𝗶𝗹𝗮𝗱𝗶𝗴𝗮𝗻 𝗯𝗼'𝗹𝗱𝗶;𝗵𝗮𝗿 𝗸𝘂𝗻𝗶 𝗽𝗮𝗿𝘁𝗮𝗺𝗱𝗮 𝗵𝗮𝗿 𝘅𝗶𝗹 𝗴𝗮𝗽𝗹𝗮𝗿 𝗲𝗱𝗶... 𝗔𝘆𝗯𝘀𝗶𝘇𝗹𝗶𝗴𝗶𝗺 𝗼𝗾𝗹𝗮𝗻𝘀𝗮-𝗱𝗮,𝗺𝗲𝗻 𝗼𝗯𝗿𝗼'𝘆𝗶𝗺𝗻𝗶 𝘆𝗼'𝗾𝗼𝘁𝗶𝗯 𝗯𝗼'𝗹𝗴𝗮𝗻 𝗲𝗱𝗶𝗺! 𝗕𝗶𝗿 𝗸𝘂𝗻 𝘆𝗼𝗻𝗶𝗺𝗴𝗮 𝗔𝗿𝗮𝗻 𝗸𝗲𝗹𝗱𝗶 𝘃𝗮 𝗯𝘂 𝗶𝘀𝗵𝗹𝗮𝗿𝗻𝗶 𝘂 𝗾𝗶𝗹𝗺𝗮𝗴𝗮𝗻𝗹𝗶𝗴𝗶𝗻𝗶 𝗮𝘆𝘁𝗱𝗶. 𝗕𝗶𝗿𝗼𝗾 𝗺𝗲𝗻 𝗶𝘀𝗵𝗼𝗻𝗺𝗮𝗱𝗶𝗺,𝗰𝗵𝘂𝗻𝗸𝗶 𝘂𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗼'𝘀𝗵𝗮 𝗴𝗮𝗽𝗹𝗮𝗿𝗶 𝗾𝘂𝗹𝗼𝗾𝗹𝗮𝗿𝗶𝗺 𝗼𝘀𝘁𝗶𝗱𝗮 𝗷𝗮𝗿𝗮𝗻𝗴𝗹𝗮𝗿 𝗲𝗱𝗶. 𝗨 𝗯𝗶𝗹𝗮𝗻 𝗼𝗿𝗮𝗻𝗶 𝗼𝗰𝗵𝗶𝗾 𝗾𝗶𝗹𝗱𝗶𝗺. 𝗨 𝗼𝘀𝗵𝗮 𝗸𝘂𝗻𝗶 𝗺𝗮𝗸𝘁𝗮𝗯𝗱𝗮𝗻 𝗵𝗮𝗿 𝗸𝘂𝗻𝗴𝗶𝗱𝗮𝗻 𝗮𝘃𝘃𝗮𝗹 𝗸𝗲𝘁𝗱𝗶 𝘃𝗮 𝗸𝗮𝘁𝘁𝗮 𝘆𝗼'𝗹𝗱𝗮𝗻 𝗼'𝘁𝗮𝘆𝗼𝘁𝗴𝗮𝗻𝗱𝗮 𝘆𝘂𝗸 𝗺𝗮𝘀𝗵𝗶𝗻𝗮𝘀𝗶𝗻𝗶 𝘂𝗿𝗶𝗯 𝗸𝗲𝘁𝗶𝘀𝗵𝗶𝗱𝗮𝗻 𝘃𝗮𝗳𝗼𝘁 𝗲𝘁𝗱𝗶. 𝗨𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗺𝗮𝗸𝘁𝗮𝗯𝗱𝗮𝗻 𝘆𝗶𝗴'𝗹𝗮𝗯 𝗰𝗵𝗶𝗾𝗶𝗯 𝗸𝗲𝘁𝗴𝗮𝗻𝗶𝗻𝗶 𝗺𝗮𝗸𝘁𝗮𝗯 𝘁𝗼𝗺𝗶𝗱𝗮𝗻 𝗸𝘂𝘇𝗮𝘁𝗶𝗯 𝘁𝘂𝗿𝗮𝗿𝗱𝗶𝗺,𝗹𝗲𝗸𝗶𝗻 𝗵𝗲𝗰𝗵 𝗻𝗮𝗿𝘀𝗮 𝗾𝗶𝗹𝗺𝗮𝗱𝗶𝗺)𝗦𝘂𝗹𝗶𝗹𝘂 𝘆𝗮𝗻𝗮 𝗽𝗶𝗾𝗾𝗶𝗹𝗹𝗮𝗯 𝘆𝗶𝗴'𝗹𝗮𝗯 𝘆𝘂𝗯𝗼𝗿𝗱𝗶.

-𝗔𝗲𝗴𝗼𝗼,𝘆𝗶𝗴'𝗹𝗮𝗺𝗮)𝗗𝗮𝘀𝗼𝗺 𝘆𝗮𝗻𝗮 𝘂𝗻𝗶 𝗾𝘂𝗰𝗵𝗱𝗶

𝐅𝐥𝐚𝐬𝐡𝐛𝐚𝐜𝐤 𝐭𝐮𝐠𝐚𝐝𝐢~

Doʻkon yopiq ekanligiga hayron qolgan Sulilu aylanib uyiga keldi . Biroq uy ham qulf. U hayron qolgancha xolasiga telefon qilarkan,ulardan biroz xavotirda edi.

-Alo,Xolajon,qayerdasizlar? Nega uyda yoʻqsizlar

-Ha,uyga keldilarmi? Hali erta emasmidi? Yaxshimisizlar?)Joo xonim havotirlancha Sulini soʻroqqa tutardi.

-Xolajon,bizda hammasi yaxshi. Keyin tushuntirib beraman. Hozir qayerdasizlar?

-Ha,biz qishloqdagi qarindoshlarnikidamiz. Toʻyga kelgandik. Ikki kunda borib qolamiz.

-Doʻkon-chi? Nega yangi olgan ishchiz yoʻq?)Qovoqlarini uyib savol berdi qiz

-Unga oʻzimiz javob berib yubordik,bir oʻzi qiynaladi deb. Sen esa xohlasang och,xohlamasang ochma. Dam olishing mumkin

-Hop,mayli,toʻyni yaxshi oʻtkazib kelizlar.

-Mayli,ehtiyot boʻlib oʻtiriylar. Faqat ramyon yemasdan shoʻrva ham pishirib ichiylar. Bilganinda oʻzim qilib muzlatgichga solib kelardim. )Joo xonim Dasom ham kelgan deb oʻylardi.

-Xolajon,bizdan havotirlanmang,mayli,xayr)Suli jilmaygancha goʻshakni qoʻydi.

-Uy va doʻkon bugun mening qaramogʻimdasan!

Taehyungning mashinasi kasalxona yoniga toʻxtadi. U mashinadan tushdi-da,yon-atrofga qarab ichkariga kirib ketdi.

-Kechirasiz,Doktor Hwan oʻz xonasidami?)Qabulxonadan soʻradi Taehyung

-Hozir)Hamshira kompyuterdan tekshira boshladi.

-Ha,hozir operatsiyadan chiqibdi. Borishingiz mumkin)Hamshiraning gaplarini eshitgan Taehyung unga rahmat aytib amakisining yoniga yoʻl oldi.

Taehyung xona oldiga yetib kelgach,ikki marta taqillatdi va xonaga bosh suqib koʻzi bilan atrofga nazar soldi.

-Taehyung? Kel)janob Hwan ochiq-oydin hayratini koʻrsatdi.

-Salom,Amakijon)Tirjayib kirib keldi Taehyung

--Sen ham kelar ekansan-ku?! Xoʻsh,davolangani keldingmi?

-Immm,halicha yoʻq. Men hali fikrimni oʻzgartirganim yoʻq) Taehyungning gaplari sabab Doktor Hwanning kulib turgan yuzi tekislandi.

-Taehyung,bu kasallik bilan hazillashib boʻlmaydi. Agar u 3bosqichga yetsa,sen tirik qolmasliging mumkin. Oxirgi besh oy avvalgi tekshiruvimizda sen birinchi bosqichda eding. Umid ancha katta edi,biroq Minhyuning gaplaridan soʻng u ikkinchi bosqichga oʻtgan boʻlishi ham mumkin. Yashaging kelmayaptimi?)Janob Hwan qizishib ketdi.

-Amaki,men ularni ichishga majbur boʻldim. Bu boshqa takrorlanmaydi. Keyin davolanishga kelsak,men uni uyda olib bormoqchiman) Taehyungning gaplarini eshitgan doktor hayron qolgancha jilmaydi.

-Shuni ertachiroq aytsang boʻlmasmidi? Shuncha gap eshitmasding. Haa,aytgancha mega dori qabul qilmayabsan?

-Ularni ichsam,yuragimda ogʻriq boshlanadi. Yaxshi boʻlish oʻrniga yanada yomonlashaman. Shuning uchun toʻxtatdim.

-Nega? Axir ularni men yozganman-ku?! Adashgan boʻlishim mumkin emas. Dori yoningdami?)doktor oʻziga ishonmay dorini tekshirishga tushdi.

-Yoʻq u hozir yonimda emas,hozir analiz topshirsam,ertaga javobini bilishga kelganimda dorini ham olib kelaman. Endi esa men kettim) Taehyung Janob Hwan bilan xayrlashib analiz topshirish uchun chiqib ketti.

Kechki Seul.

Doʻkonda oʻtirgan Sulilu shokoladli sutni qurillatgancha telefonga tikilib turardi,biroq hech qanday xabar yoʻq. U sutni tugatdi,pista chaqa boshladi. U ham tugadi,mandarin yeya boshladi,u ham tugadi,lekin hech qanday xabar yoki qoʻngʻiroq yoʻq edi. Sulilu ogʻir xoʻrsindi. Mijoz kelganini bildirgan qoʻngʻiroq chalingach,u behol 𝑿𝒖𝒔𝒉 𝒌𝒆𝒍𝒊𝒃𝒔𝒊𝒛 deb qoʻya qoldi. Xaridor narsa xarid qilarkan,Sulining telefoniga qoʻngʻiroq boʻldi. U hayajonlanib,goʻshakni olmoqchi boʻlganda birdan toʻxtadi.

-Men shuncha kutdim,sen ham biroz kutgin,endi)Sulilu qoshlarini uchirib telefonni ovozsiz qilib qoʻydi.

-Kelib turing)Qiz mijozga taʼzim qilib,uni kuzatib qoʻyarkan,oʻtirib shartda telefonini oldi va kelgan xabarni koʻrib jilmaydi.

📨:

-Salom,men Taehyungman. 3marta qoʻngʻiroq qildim,javob bermading. Menimcha,begona raqamlarga javob bermaysan)Sulilu xabarni oʻqib lablarini tishlab,kuldi.

-Ha,men begona raqamlarga javob bermayman!)Suli uning gaplarini tasdiqlab,bosh silkidi,biroq aslida unday emas edi.

U biroz jim turgach,xabar yoza boshladi

📨:

-Salom. Bu raqam sen ekanliginingni bilmagandim,kechirasan. Biron gaping bormidi?)Atayin soʻradi qiz. U 5daqiqa telefonga intizorlik bilan qarab turdi va nihoyat,u kutgan xabar keldi.

📨:

-Ha,albatta. Xoʻsh,oʻylab koʻrdingmi? Ertaga men bilan uchrashuvga chiqasanmi?

-Hmm, ertaga ishlarim koʻp,ammo vaqt topsam boʻladi)Pinagini buzmay aldadi Sulilu

--Hop,unda sening doʻkoning yonidagi parkda uchrashamiz. Soat 10da.)Xabarni oʻqigan qiz jilmaydi.

-Hop,mayli, Taehyung,xayrli tun. Men mijozlarga qarashim kerak)Aslida doʻkonda hech kim yoʻq edi.

-Mayli, yaxshi dam ol!)Xabarni yozib boʻlgan Taehyung tirjayib oʻzini yotoqqa tashladi. U biroz shunday yotgach,koʻzlarini ochib oʻrnidan turdi.

-Ertaga boshqacha koʻrinishim kerak. Xoʻsh,nima kiysam ekan?)U garderobi tomon ketdi.

Xabarni oʻqigan Suli jilmayib,telefonni oʻchirdi.

-Bugun doʻkonni erta yopsam,birov meni urishmaydi. Aegooo,ertaga nima kiysam ekan?)Qiz tirjayib,doʻkonni qulflagach,chiroqlarni oʻchirdi. Biroq doʻkon kalit orqali ochilishidan qoʻrqib ketgan Sulilu tezda chiroqni yoqdi va baqirib yubordi.

Unga mos ravishda bir yoshroq hamda kelishgan yigit qoʻlidagi tayoq bilan baqirardi.

-Siz kimsiz?)Qiz yigitning qoʻlidagi tayoqqa qarab,yutingancha savol berdi.

-Aslida,siz kimsiz?)Tayoqni qattiqroq ushladi yigit.

-Shu doʻkon egasini qiziman. Siz-chi?)Suli qoʻlidagi telefondan sekingina qoʻngʻiroq qilmoqchi boʻlganda yigitning gaplari uni toʻxtatdi.

-Men shu yerda ishlayman. Ammo men uni qizini taniyman. Yolgʻon gapirmang,boʻlmasa politsiya chaqiraman!)Yigit qatʼiyat bilan oʻdagʻayladi.

-Ha,siz yangi kelgan ishchimisiz. Adashmasam siz Dasomni aytayotgan boʻlsangiz kerak,men Suliluman. Endi esa tayoqni tushiring)Suli zoʻraki jilmaydi.

Ular doʻkondan chiqar ekan,yigit hamon kechirim soʻrardi.

-Kechirasiz,men bilmagandim. Doʻkon egalari bir haftaga qishloqqa ketamiz deyishgandi,sizlar esa sayohatga. Shunga sizni oʻgʻri deb oʻylabman)boshini qashidi yigit.

-Ismingizni Jaehyun dedingizmi? )yigit 𝑯𝒂 deya bosh chayqadi.

-Jaehyun,kechirim soʻramang. Bu boʻlib turadigan narsa. Men ham shunaqa qilgan boʻlardim. Endi ketishingiz mumkin. Ha ertaga ishga kelishingiz shart emas

-Nima meni haydaysizmi?)Entikib soʻradi Jaehyun

-Anee,ertaga doʻkonni ochmoqchi emasman. Shunga dam olishingiz mumkin.

Doʻkonni yopib uyga kirgan Sulilu peshonasini uqaladi.

-Shundayam dovdir yigit boʻladimi?! Lekin dramalardagidek kelishgan ekan)Qiz tirjayib xonasiga kirib ketdi

Ertangi kun.Soat 9.50

Qiz oynaga soʻnggi bor qaradi-da,xonadan chiqib ketdi. U bugun oʻzgacha. Sochlari tekis qilib yoyilgan,uzunroq koʻylak kiygan,oyogʻida esa biroz baland tufli. Yuzi esa bilinar-bilinmas pardoz qilingan. Umuman olganda u bugun har doimgidanda goʻzal edi.

Sulilu xiyobondagi skameykaga kelib oʻtirdi va artofni kuzata boshladi. Atrof toʻla sevishganlar,bolalar va kichik oilalar edi. Qiz ularni kuzata turib jilmaydi va soatga qaradi. Soat millari 10.25ni koʻrsatar edi.

-Unga kechikish odatmi?)Sulilu lablarini shishirib yana atrofga qaray boshladi. Soat millari oldinga harakatlanib borarkan, Taehyung hamon yoʻq edi.Suli bir soat kutdi,kelmadi. Ikki soat kutdi....uch soat kutdi....Mana kelganiga ham 5soat boʻldi. Havo ayniy boshladi, bir ikki tomchi yomgʻirdan soʻng u kuchaydi. Uydan soyobonsiz chiqqan qiz yaqin atrofdagi bekat tomon yugurdi.Zero,undan boʻlak pana joy yoʻq edi.

U bekatga yetib kelib sochlarini silkitar ekan,koʻzi bekat oynasiga suyanib turgan yigitga koʻzi tushdi. U yomgʻirda koʻzlarini yumgancha turardi. Yigit Sulining koʻziga tanish koʻringani uchun u yigitning yoniga bordi.

-Taehyung?)Sulining ovozini eshitgan Taehyung qizargan koʻzlarini ochdi.

-Sen bu yerda nima qilyabsan? Seni qancha kut...)Suli kuyib gapirar ekan, Taehyung uni tortib bagʻriga bosdi va peshonasini qizning yelkasiga qoʻydi.Sulining gaplari chala qoldi.

-Senga nima boʻldi?)Suli savol berardi,biroq javob yoʻq... U hech narsa qilolmasdi:na uni bagʻriga bosa olardi,na oʻzidan itara olardi. Chunki Sulining yelkasiga issiq yoshlar tomardi.....

9-qism tugadi 💗

Fikr va reaksiyalarni kutaman 💗

Aktivlashamiz👀

#Leora

@Cloud_fanfic