Prilepin Z. "Milis Romantizmi"

Siteye Git (Ürün Sayfası) »

Zakhar Prilepin düzyazı yazarı, yayıncı, müzisyen, Büyük Kitap, Ulusal Çok Satanlar ve Yasnaya Polyana ödüllerinin sahibidir. “Mesken”, “Sankya”, “Patolojiler”, “Kara Maymun” romanlarının yazarı, “Sekiz”, “Günah”, “Sıcak Votka Dolu Çizmeler” ve “Yedi Hayat” öykü döngüleri, gazetecilik koleksiyonları “ Peresvet Bize Geliyor”, “Uçan Mavna Taşıyıcıları”, “Yabancının Derdi Yok”, “Müfreze”, “Bazıları Cehenneme Gitmeyecek”. “Militia Romance” onun gazetecilik değil, Donbass'ta yaşanan savaş yıllarına dair sanatsal bir anlayışa yönelik ilk girişimidir. Sınır karakolunun üç adım ötesinde hiçbir kanunun uygulanmadığı bir arazi vardı. Burada yaşayan halk dışarıdan kimseye itaat etmezdi. Üstelik aslında kimse tarafından içeriden de kontrol edilmiyordu. Kendisi için hızlı ve beklenmedik bir şekilde Donbass'a hazırlandı. İşten izin istendi; kimse Vostritsky'nin gelecek ayki planlarını sormadı bile. Vostritsky, yaşamın kolaylığı nedeniyle ve ayrıca evrenin çarpık, bükülmüş ve yana doğru kaymış gibi görünmesi nedeniyle Donbass'a gitti - ve bundan hoşlanmadı. Saha komutanı Makul - yerel Donbasslı Lesentsov'un aksine - daha önce var olan tarihsel türü ideal bir şekilde yeniden üretti: mevsimsel kıyamet başladığında aniden öldürme yeteneğini keşfeden çok iyi bir coğrafya öğretmenine benziyordu. Makul dava uğruna öldürmeye çalıştı. Skrip milliyetine göre Kazaktı ama yereldi. Ona Skrip adını verdiler çünkü çocukken sadece boks yapmakla kalmadı, aynı zamanda müzik okuluna da gitti. Annesi ölü Piston için geldi. Oğlunu, büyüdüğü köye gömmek üzere götürdü; çok uzak olmayan bir yerde, yaklaşık otuz kilometre uzaktaydı. Buttercup şaşırmıştı: Kitap okuyan ve çılgın müzik dinleyen bu kadar sıra dışı bir Piston köyde nasıl büyüyebildi? Dandelion, Piston'un şehirli bir adam olduğunu düşünüyordu. Donbass savaşı onu boyadı. Kırışıklıklar, el çizgileri ve ayak sesleri belirdi. Yıpranmış ve yıpranmıştı. Artık sesimin tınısını tam olarak biliyordum. Yüzün ortasında bozkır tozunun değdiği gözler çiçek açtı. Vostritsky, 4 yıl sonra Donetsk'te kazara önceki fotoğraflarını gördüğünde neredeyse başı dönüyordu: sanki çıplak, beyaz ve her yerde sürprizle çekilmiş gibi. Lesentsov Komutanı iki hafta ve bir gündür tanıyordu. Ve muhteşem bir iki haftaydı. Onlar için son kırk yılı yaşamaya değerdi. Ormancı, büyükannesi tarafından Estonyalıydı, Khudoy'un Tatar karışımı vardı ve yalnızca Abrek'in Rus olduğu ortaya çıktı. Yaklaşık yirmi yıl önce, orduda görev yaptıktan sonra Abrek askeri meselelere aşık oldu ve bir sözleşme kapsamında uzak sıcak noktalara seyahat etti; savaş başlayınca büyüdüğü yerlere geri döndü. Müfrezeye harika bir adam, çağrı işareti - Sanatçı tarafından komuta edildi. Bir rahip olarak hizmet edebilirdi veya bir manastırda yaşayabilirdi: ondan neredeyse gözle görülür bir sıcaklık yayılıyordu, inanılmaz derecede şefkatliydi ve yanında şeker taşıyordu. Sanatçı burada, Donbass bozkırlarında bir yerde doğdu, sonra Rusya'ya taşındı ve savaş başlayınca dikkatini yeniden çevirdi. Sol Slavyansk, çağrı işareti Dak. Rus sözleşmeli askerlerinden. Halasıyla birlikte Slavyansk yakınlarındaki bir köyde tatildeydi ve tatil başladığında hemen milislere katıldı. Kendilerini hakikatin taşıyıcıları, hacimli ve o kadar önemli görüyorlardı ki, bu arka plandaki somut yaşamları neredeyse

Siteye Git (Ürün Sayfası) »

Siteye Git (Ürün Sayfası) »

Siteye Git (Ürün Sayfası) »