Part.12 - ²⁸⁶
Ton.خیلی آروم با قدم های لرزون وارد حموم شد و در رو پشت سرش پیش کرد، واقعا نمیتونست خودشو درک کنه به خاطر اینکار، انگار انسانیت وجودش واقعا زیادی برجسته شده بود.
سمت وان رفت و کمی خم شد تا با دقت نگاه کنه.
به چشمای بسته ی ورنون خیره شد و تمام تلاشش رو کرد تاب به بدن لختش نگاهی نندازه.
به راحتی داشت نفس میکشید و حتی رنگش هم نپریده بود.
خب قطعا خوابش برده بود و هیچ اتفاق بدی هم نیوفتاده بود بهتر بود سریع تر از این مکان لعنت شده بزنه بیرون قبل از اینکه پسر مقابلش بیدار شه و سونگکوان رو اینجا ببینه.
البته ازونجایی که سونگکوان شانس خوبی داشت، قبل از اینکه بتونه از وان دور بشه مچ دستش گرفته شد و با فشار زیادی سمت وان پرت شد.
هول شده، دستاش رو دو طرف وان گذاشت تا از خیس شدنش جلوگیری کنه و با چشمای ترسیده به ورنون خیره شد.
ورنون متعجب نگاهش میکرد و انگار دنبال توضیح بود، برای همین سونگکوان با دستپاچگی شروع به حرف زدن کرد.
"جونگهان گفت ممکنه اتفاقی برات بیوفته منم اومدم تا مطمئن ب-"
حرفش با صدای بم و آروم ورنون قطع شد.
"نگرانم شدی؟"