One night ep1
EnhaclubsSunghoon top
سیگارشو با فشار زیادی توی جاسیگاری خاموش کرد.
اتاقی که مثل روحش تاریک بود
حتی پرده های کشیده شده هم نمیتونستن بارقه های نور رو به داخل هل بدن
دستی به موهای بهم ریخته اش کشید و حوله اش رو از روی صندلی برداشت
توی این خونه هیچ رنگی جز سیاهی دیده نمیشد
قبل از اینکه وارد حموم بشه، لرزش خفیف گوشیش توجهشو جلب کرد
قدم های بی جونشو دوباره به اتاق برگردوند
«هیونگ کجایی؟ اینجا همه منتظر توان»
بی اهمیت گوشیشو روی تخت پرت کرد و وارد حموم شد
صدای برخورد اب به پوستش سکوت اتاق رو شکست
سونو: یاا هیسونگ شی!؟ الان با من قهر کردی؟
هیسونگ کلافه چشماشو توی حدقه چرخوند و پوف عمیقشو بیرون داد.
هر از چندگاهی کاغذایی که توی دستگاه پرینتر میذاشت رو چک میکرد و از هرکدوم کپی میگرفت.
با لباس سفیدی که استیناشو تا ارنج بالا زده بود و کارت شرکت دور گردنش، اگه هرکس اونو میدید فکر میکرد رییسه، اما هیسونگ فقط یه کارمند ساده اس شاید از ساده هم ساده تر.
سونو از پشت سرش ظاهر شدو چونشو روی بازوی هیسونگ چسبوند، سعی کرد با کیوت بازی نظرشو جلب کنه
سونو: عا؟ خب ببخشید بهت نگفتم. من خودمم اخر وقت فهمیدم اونم میاد باور کن، بعدشم وقتی هاروا گفت اونم میاد من دیگه یهو هول کردم آخرشم اصلا تو خودتم نیومدی... چرا از من عصبانی میشی؟
چشم غره هیسونگ ته دلشو خالی کرد.
اخمی که چشماشو مشکی تر از همیشه نشون میداد
هیسونگ: من گفتم مشکلم اینه؟ مشکل اینه که تو به من دروغ گفتی! و این حرفا چیزیو حل نمیکنه
از کنارش رد شد و وارد مسیر راهروی شیشه ای که از دو طرف، میز های کارکنان پیدا بود شد
هیچوقت میزی برای خودش نداشت، شایدم چون از وقتی پا توی شرکت میذاشت نمیتونست بشینه
«هیونگ!؟ واقعا لازمه اینجا باشی...»
از وقتی به این کشور برگشته بود تمام خاطراتی که سعی میکرد فراموش کنه جلوی چشماش رژه میرفت
هیچکس باور نمیکرد
برای اینکه اونو فراموش کنه مجبور شد از کشورش بره
نگاه خسته و بی جونشو به گوشیش انداخت و دوباره توی جیبش فروش کرد
دستاشو همونجا توی جیباش نگه داشت
پولیور مشکی یقه اسکی تنش اندام ورزیده اش رو کامل نشون میداد
و در اون بین به نور طلایی رنگ شهر، زیر پاهاش، که از پشت پنجره تمام قد پنت هوسش مشخص بود نگاه کرد
این شهر فقط یه خاطره رو براش زنده میکرد، کسی توی یه شب اونو تبدیل به همچنین ادمی کرده بود
سونو: هیونگ؟ میگم...چیشد که اشنا شدین؟
توی کافه نزدیک شرکت پشت میز نزدیک به ورودی نشسته بودن، نی آیسش رو از بین لباش بیرون کشید و به سونو نگاهی انداخت
هیسونگ: چرا میخوای بدونی؟
سونو: خب...خب
انگشتای کوچیکشو بهم مالوند تا استرسشو کم کنه، از هیسونگ میترسید، بااینکه توی شرکت از اون بالاتر بود اما جذبه هیسونگ به سونو اجازه نمیداد جور دیگه ای رفتار کنه، و بخاطر همین همیشه براش سوال بود چطور با اون اشنا شده
سونو: هیچی
نیشخند مهربونی روی صورت هیسونگ نشست
هیسونگ: زندگی سختی داشتم..
نگاه سونو بالا کشید، انگار از خوشحالی و هیجانی که هیسونگ قرار بود بالاخره چیزی براش تعریف کنه، هر لحظه ممکن بود از صندلیش جدا بشه
هیسونگ: هرجایی کار بود، منم بودم...
با انگشت شستش لباشو پاک کرد و بعد چک کردن ساعت مچیش به صندلیش تکیه داد
هیسونگ: اون شب صاحبخونه یهو تصمیم گرفت از اتاقی که به من اجاره میداده جور دیگه ای استفاده کنه و وسایلامو ریخت بیرون
با هینی که سونو کشید سریع به اطراف نگاه کرد که توجه چند نفر دورشونو جلب کرده بود
هیسونگ: بابا اروم
سونو: یعنی چییی؟ بدون اینکه بهت بگه؟ چطوری!!!؟ ازش شکایت میکردی!!
با انگشتاش ضرب کوتاهی روی میز گرفت
هیسونگ: نمیتونستم... خیلی وقت بود اجارم عقب افتاده بود... خلاصه، یکی از دوستام بهم گفت قراره توی یه مهمونی به عنوان خدمه کار کنه و به یه نیروی دیگه نیاز دارن، منم رفتم
سونو: مهمونی بار و اینا؟
لبشو با شیطنت بین دندوناش گرفت و با لبخندی که سعی داشت کنترلش کنه به جلو خم شد
هیسونگ: منم... دقیقا منم به همین فکر میکردم، اما سونویا...مهمونی!!! مهمونی بودا... انگار رفته بودم توی تلویزیون از هرچی سلبریتی و چهره معروف گرفته تا چهره های سیاسی
چشم های گرد شده سونو نشون میداد چقدر به داستان جذب شده
سونو: تو بین اونا بودی یعنی......
هیسونگ: البته قبلش تا تونستن کاغذ گذاشتن جلوم امضا کردم خلاصه اگه عکسی از اونجا بیرون میرفت کار ما تموم بود.
سونو: چقدر هیجان انگیزه.... اوه ماایاا
هیسونگ: هوم، کارو کردم که بتونم با حقوق شبش حداقل تو یه موتل بتونم اتاق بگیرم، بهرحال خلاصه اینکه یهو دلم خواست سیگار بکشم، توی انبار یه جای باحال پیدا کرده بودم وقتی رفتم اونجا....دیدمش
همون لحظه صدای زنگ گوشی سونو بلند شد
سونو: خدا لعنتتون کنهههههه من استعفا میدم امروز
لیوان پلاستیکی ایسش رو برداشت و دست دیگشو توی جیبش فرو کرد
هیسونگ: پاشو بریم دیرمون شد بقیش برای بعدا
بی اهمیت به ادمای رندوم نگاه میکرد
میرقصیدن
بعضیا پشت کانتر بالا میاوردن،
بعضیا مواد میزدن
و اون فقط تکیه داده بود تا حضورشو اعلام کنه
با سنگین شدن مبل، نگاهش همراه با ابروی بالا رفتش به سمت راستش برگشت
اونگ گیل: یاا... اومدی بشینی فقط؟ این همه تفریح ، نمیخوای استفاده کنی؟ از سئول اومدن راضی نیستیا، انگار دخترای امریکایی رو بیشتر ترجیح میدی
چهره بشاش و لبخندای مزخرف دوست بچگیش روی مخش میرفت، حتی نمیدونست چرا هنوز توی زندگیشه، شاید چون پدرش ....
سونگهون: راحتم من... به خوشی خودت برس
مردی با کت و شلوار مشکی و هیکل ورزشی سمتشون اومد
-: قربان! بهتره بریم پدرتون منتظرتون هستن
از یه مهمونی به یه مهمونی مزخرف دیگه
لبخند فیکی زد و با اطرافیانش خداحافظی کوتاهی کرد
تمام مدت توی ماشین سرشو تکیه داده بود، حتی دودی بودن شیشه ها هم اجازه نمیداد نوری به زندگیش وارد بشه
رو به روی رستوران هانگول ماشین نگه داشت
از دورم مشخص بود یه مشت پیرمرد خرفته پولدار اینجا قرار میذارن
زنایی که لباس قدیمی کره ای به تن داشتن اونو به اتاقی هدایت کردن
تا در های کشویی باز شد
میز گردی رو دید که دورش دقیقا پر از پیرمردای خرفت بود
پدر: هاه،هااه،.. بالاخره پسر منم اومد
تعظیم کوتاهی کرد و از تعریف و تمجید شنیدناشون گذشت
پدر: میبینیش! بالاخره بعد از مدتها برگشته پیشم هنوزم دلش برای آمریکا تنگ شده! دیگه باید همونجا زندگی کنه انگار
به حرف بیخود و بی مزه اش همه خندیدن، کی جرعت داشت نخنده؟
حتی اگه اینجا سر کسی رو میزد و بعدش میخندید هنوزم بقیه بدون اینکه تکون بخورن میخندیدن
مردی که روبه روش نشسته بود کتشو مرتب کرد و شات الکل رو بالا اورد و پشتش همه همینکارو کردن
مرد: به سلامتی رییس جمهور و پسرشون که بالاخره پیششون برگشتن
صدای خنده و لبخنداشون.... باید اونم لبخند میزد
مثلا خیلی خوشحال بود
بلافاصله بعد از جلسه انقدر سریع پرونده هارو جمع کرد و از اتاق بیرون زد که متوجه نشد چطور کاغذ ها از لای پوشه ها میریزن، تنها چیزی که براش مهم بود این بود که سریعتر خودشو به هیسونگ برسونه
توی راهرو ها گشت، بین میزا...
پوست لبشو جویید و اطرافو نگاه کرد
هیسونگ: اگه دنبال من میگردی که اینجام
با شوکی که از ترس بهش وارد شده بود به عقب برگشت
سونو: هیونگگ....پوففف.. ترسیدم
هیسونگ: عا.. دیدم
دستی به موهای سونو کشیدو کمی بهمشون زد، با سرش به جایی اشاره کرد
هیسونگ: بیا این سمت
هیجان سونو از لبخندش کاملا پیدا بود
با تمام سرعت دنبالش رفت
نزدیک دستگاه پرینتر، اتاق کوچیکی برای استراحت بود
هیسونگ درو پشتش باز گذاشت تا سونو به محض وارد شدن اونو ببنده و رو به روی هیسونگ زانوهاشو بغل بگیره و بشینه.
از طرز نشستن سونو لبخندی روی لباش ظاهر شد
سونو: خب؟ بقیش ...
هیسونگ: یجوری ذوق داری انگار دارم برات رمان تعریف میکنم
سونو: یاا هیونگ... این کم از فیلم و سریال نداره
هیسونگ: هوم...
سونو: خب؟ رفتین توی انبار همدیگه رو دیدین..بعدش چیشد
نفس عمیقی کشید و یقه لباسشو با انگشت اشارش شل کرد
هیسونگ: یه گوشه تاریک برای خودش پیدا کرده بودو از بطری شراب سر میکشید، وقتی چشم تو چشم شدیم برای یه لحظه هول شدگی رو توی چشماش دیدم، شاید بخاطر همین بود که بی اهمیت بهش یه گوشه نشستمو سیگارمو روشن کردم، بعد چند ثانیه وقتی دید کاری باهاش نداشتم اونم به کارش ادامه داد، نمیدونم چقدر گذشت تا اینکه دیگه نتونستم کنجکاویمو ساکت کنم
سونو: چقدر معمایی بوده
بعد حرف سونو، انگار تمام اتفاقات جلوی چشماش ظاهر شد و به یه نقطه خیره موند
هیسونگ: از مهمونی و جمع خوشت نمیاد یا از دست کسی فرار کردی؟
بین قلپ عمیقی که به لبه ی بطری زد چشمای نیمه خمارشو از گوشه بهش انداخت
سونگهون: بهت پول میدن که توی اتاق قایم شی و سیگار بکشی؟
مشخص بود ادمی نیست که به راحتی حرف بزنه و این برای هیسونگ جذاب تر بود
هیسونگ: هوممم...پس جفتشه
نفس صدادار سونگهون حرفشو تایید کرد
هیسونگ: اگه فقط اندازه پول کت و شلوارت توی حسابم بود بخاطر پوله این کاره تخمی، جلوی کسی خم و راست نمیشدم
نیشخند صدادارش روی اعصاب هیسونگ رژه رفت
هیسونگ: مشکلت چیه جدی؟ شما بچه پولدارا رو درک نمیکنم. ته ته بدبختیتون اینه باباجون بهتون محبت نمیکنه، یا شبا مجبورید تنها غذا بخورید
سیگارشو لبه ی پنجره کوچیک کنارش خاموش کرد و به سر تا پای سونگهون نگاهی انداخت
تمام چیزی که توی سر سونگهون میچرخید این بود که این پسر باید دهنشو ببنده، مغزش داغ کرده بود
و دیگه دلش نمیخواست مواظب رفتارش باشه
قبل اینکه هیسونگ از کنارش رد بشه سریع بلند شد و
همزمان با پیچوندن دستاش و برگردوندنش به سمت دیوار، لباشو از بالای شونه هیسونگ به گوشش چسبوند، عصبانی بود و حس میکرد میتونه اونو سر هیسونگ خالی کنه
سونگهون: میخوای چی باشی؟ یه دکتر روانشناس؟ میتونم دو برابر حقوقی که اینجا بهت میدنو بدم اگه پسر خوبی باشی.
از تمام حرفاش فقط بوی سنگین الکلو حس میکرد، دردی از بازوهاش حس میکرد ولی اونقدر نبود که هنوز شکایت کنه توی هر شرایط دیگه ای بود خودشو عقب میکشیدو یه مشت هواله اون شخص میکرد اما برای خودشم عجیب بود، این پسر شدیدا بدنشو داغ میکرد عجیب تر از اون که حتی اسمشم نمیدونست
هیسونگ: اگه با لمس من اروم میشی و قراره پولم بابتش بگیرم عالیه.
حرفاش اروم بود
با خودش فکر میکرد شاید اگه تلاش کنه که اینجوری حرف بزنه سونگهون ارومتر میشه اما نمیدونست توی سر سونگهون چی میگذره از هرچی حس دوستانس متنفر بود از هرچی دوست فرصت طلب متنفر بود از همه ادمایی که اونو فقط پسر باباش میدونستن متنفر بود و حالا حتی پسری که زیر دستاشه هم سعی میکرد اونو اروم کنه
صدای خسته و بمش از بین دندونای بهم چسبیدش بیرون اومد
سونگهون: میدونی چی ارومم میکنه؟
چنگی به پشت موهای هیسونگ کشیدو سرشو به عقب کشید
سونگهون: اینکه زیر فشارم چقدر ناله کنی، اینکه از درد بهم التماس کنی، اینکه برای داشتنم داخلت، خودتو به هر دری بزنی
از حرفای درتی و سنگین سونگهون ابروهاش بالا پرید چی اونو به این حد عصبی کرده بود
هرچند خودش هیچوقت توی این موقعیت قرار نداشت
معمولا هیسونگ بود که صدای ناله های بیبی بویاشو میشنید
اما فارغ از اینا
برای اولین بار بود که این احساسو داشت
و سونگهون هنوز متوجه نشده بود که با چند لمس ساده و خشنش و حرفای درتیش چطور پری کام هیسونگ باکسرشو خیس کرده
صدای نفس هاش بلندتر شده بود انگار ریهاش هرچقدر اکسیژن میکشیدن کافی نبود
هیسونگ:هوم.. هرکاری.. میخوای بکن، فقط امشب! تو اونی باش که قدرت دستشه
انگار همین حرفا کمی از بار روی دوش سونگهون کم کرد اما عطشش هنوز زیاد بود
چنگی که به موهای هیسونگ زده بودو فشار داد تا سرش به جلو خم بشه لباشو محکم به پشت گردن هیسونگ کشید و به دنبال گرفتن گوشت و پوستش هربار فکشو باز میکردو پشت گردن هیسونگ خیسو خیس تر میشد
کم کم فشار کمی هم که توی بازوهای هیسونگ بود تا جلوی دردشو بگیره شل شد
نمیتونست خودشو باور کنه
بدنش جوری داغ کرده بود که براش تعجب اور بود
این حس جدیده
دلش نمیخواست از فاعل باشه بلکه حفره ی پشتش نبض میزد
بدنش انقدر هورنی شده بود که نمیتونست باور کنه این خودشه
بوی الکل و عطر تلخ سونگهون هم حتی بیشتر تحریکش میکرد
لباشو از پشت گردن هیسونگ برداشت و با دست ازادش چنگی به پشت لباس هیسونگ کشید جوری که دو دکمه اول لباسش پاره شدو کتف های سفیدشو به معرض دیدش گذاشت
چنگشو از پشت گردن هیسونگ تا جایی که لباس باز کرده بود روی پوست سفیدش کشید
رد قرمزی که به جا گذاشت چشمای عصبی سونگهونو تشنه کرد
دلش میخواست این پوست سفیدو قرمز کنه
انگار دنبال یه فرمان شکنی بود، یه بی ابرویی که پدرشو سرافکنده کنه
شاید حتی دلش میخواست یهو در باز بشه و همه خبرنگارای دنیا بریزن داخل
اما حس قوی تری برش پیروز شد
حسی که توی یه لحظه دست سمت سگگ کمربندش برد و اونو از دور کمرش بیرون کشید
با فشار محکمی که به بازوی هیسونگ داد اونو سمت خودش برگردوند و با کمربند دستاشو بست
شاید یه لحظه چشماش به چهره اش افتاد
تا الان دلش نمیخواست نگاهش کنه از چشمای ترسیده بدش میومد
نمیخواست چیزی جلوشو بگیره اما
نگاه هیسونگ
قرمزی که صورتش گرفته بود
و نفسایی که از بین لبای صورتیش بیرون میومد
برای چند لحظه دستاشو از حرکت نگه داشت
نترسیده بود
انگار منتظر هرچیزی از اون بود
با اینکه میدونست ممکنه چه بلایی سرش بیاد اما حتی نترسیده بود
نگاهشو قفل نگه داشت و دکمه های باقی مونده هیسونگو یکی یکی باز کرد
هربار که سرش تکون میخورد سر هیسونگ هم به همون مسیر میرفت که مبادا خط نگاهشون بشکنه و این سونگهونو متعجب تر میکرد
وقتی لباسشو بخاطر دستای بسته شده اش از سر شونهاش پایین انداخت، تا روی کمرش پایین اومد
نور کمی از بین پنجره های کوچیک انباری داخل میومد و همون نور دقیقا مسیر نیپل های صورتی و برامده هیسونگو نشون میداد
هیچوقت فکرشو نمیکرد یه پسر بتونه انقدر اونو از خود بیخود کنه
هیچوقت انتخابش نکرده بود
محض رضای خدا حتی بهش فکرم نمیکرد اون هیچوقت گی نبود
اما حالا اون براش از هردختری که باهاش خوابیده بود سکسی تر بود
دستشو محکم پشت گردنش کشیدو عقب رفت
کلافه قلپ دیگه از بطری شراب زد لباشو با استینش محکم پاک کرد
نگاه هیسونگ هنوز بهش بود
سونگهون: نمیترسی؟
هیسونگ: از چی؟
سونگهون: از اینکه چه بلایی سرت بیاد؟
هیچ عکس العملی توی چهره هیسونگ نمیدید
هیسونگ: نه فقط منتظرم
اخم سونگهون کمی بیشتر شد و نامفهوم یکی از چشماشو ریزتر کرد
هیسونگ: منتظرم تا التماست کنم اخرین نفسمو به اسم خودت بزنی
لب پایینشو ناخودآگاه بین دندوناش گرفت
هیسونگ حتی با درتی حرف زدن برای اون هورنی میشد
و کم کم دردی که بین عضلات پایین تنش پخش میشد رو بیشترو بیشتر میکرد
شاید کمی هم ترسیده بود
ترسیده از اینکه اگه اون پسر عقب بکشه چیکار کنه، همه وجودش دنبال این حس میگشت میخواست تجربش کنه، تجربه اولین بار باتم شدنو، و نمیخواست چیزی به این اتفاق ریسک بندازه
هیسونگ: به نظر میاد اون که ترسیده تویی
با تموم شدن جملش تقریبا سونگهون یورشی سمتش برد و چنگی به گلوش زد
فشار انگشتاش دور گردنش زیاد بود و باعث میشد به سختی نفس بکشه
سونگهون: از اونجایی که میدیدی من ترسو به نظر میومدم؟
دوباره دندون قروچه اش و نفس الکلیش زیر بینی هیسونگ بود، سرشو به قدری جلو برد که دیدش از چهره هیسونگ بهم خورد
سونگهون: هوم؟ از اینجا چطور؟
هیسونگ با صدای کمی که از ته گلوش بیرون میومد چند جمله بیان کرد
هیسونگ: لعنت بهت، فقط منو ببوس
نگاه خیره و خشمگین سونگهون روی لبای از هم باز شده هیسونگ قفل شد، با خس خسی که شنید تازه متوجه فشار انگشتاش شدو کمی گلوشو ازاد کرد
سونگهون: اینو میخوای؟
با فشار انگشتاش دور گلوی هیسونگ سرشو جلو کشیدو لباش محکم روی پوست نرم لبای هیسونگ گذاشت، اجازه نمیداد سرشو عقب بکشه چند ثانیه، و لبای هیسونگ از هم باز شد تا نفس بگیره اما به جاش زبون سونگهون وارد دهنش شد
توی یه لحظه هیسونگ سرشو به عقب پرت کردو به دیوار پشت سرش تکیه اش داد
دستی از روی پیشونیش به سمت موهای جلوی صورتش کشیدو اونو به پشت هدایت کرد
سونگهون: هوم؟ خوشت میاد؟ خوشت میاد که کنترلت دست من باشه؟
هیسونگ که تازه نفساش به حالت قبل برگشته بود اب دهنشو به سختی قورت داد
هیسونگ: هوم... لطفا، ادامه بده
سونگهون نیشخندی زد و ضربه ای نیمه محکم به گونه ی هیسونگ کوبیدو دوباره گردنشو بین انگشتاش گرفت، به جلو کشیدش
سونگهون: اگه خواستی بعدش میتونی ازم شکایت کنی ولی من طعم دهنتو چشیدم دلم میخواد تو هم طعم منو بچشی
چشمای هورنی هیسونگ دنبال لبای سونگهون سرشو به جلو میکشید اما هربار سونگهون کمی فاصلشو بیشتر میکرد و با لذت نگاش میکرد
سونگهون: میدونی دارم چیو تصور میکنم؟
پچ پچ های اروم سونگهون الان دیگه براش به سختی شنیده میشد، کلافه بود که نمیذاشت لباشو لمس کنه ، نگاهشو سمت چهره سونگهون کشید
سونگهون: دارم لباتو دور دیکم تصور میکنم،
سر انگشتاشو روی گلوی هیسونگ کشید
سونگهون: اینکه چقدر میتونی اونو توی گلوت حس کنی، این طعم منو برات واضح تر نمیکنه؟
سر هیسونگو بین دو دستاش گرفتو با فشاری که بهش وارد کرد هیسونگو به زانو دراورد
برعکس سونگهون، هیسونگ مثل خمیری بود که به هر طرفی که دلش میخواست میرفت
اون فقط میخواست حرفای سونگهون اتفاق بیوفته
نبض کل بدنشو احساس میکرد حتی خون توی رگاشو حس میکرد
و سونگهون برای اولین بار توی عمرش یه چیزو کامل میخواست، میخواست که این پسر از داخل حس کنه
زیپ شلوارشو پایین کشید
هیسونگ با دستای بهم چسبیده اش بهش کمک کرد تا شلوارشو کمی پایین بکشه
وقتی چشمش به دیک سونگهون افتاد تپش قلبش دو برابر شد
شاید تمام دیکایی که دیده بود نصف اینم حساب نمیشد
تموم اون پسرایی که زیرش بودن، و حالا با سایزی که جلوش میدید بدنش بیشتر و بیشتر داغ میشد
سونگهون دستاشو دو طرف گونه های هیسونگ گذاشتو سرشو به سمت بالا گرفت تا صورتشو ببینه، نگاهش هنوز عصبی بود و چهره اش فارغ از هر حسی
سونگهون: دهنتو باز کن
ساده، کوتاه و دستوری
لبای هیسونگ بعد از قورت دادن اب دهنش باز شدو سونگهون با هدایت کمرش سر دیکشو روی لبای سونگهون گذاشت
با دستاش مراقب بود که سرشو عقب نکشه
وقتی گرمی و نرمی لبای هیسونگ به سر دیکش خورد
چشماش بسته شد، عضلات باسنش منقبض شد و سر انگشتاش به سر هیسونگ فشار وارد کرد
هیسونگ که تازه گرمای چیزیو روی لباش حس کرده بود متوجه برامدگی شلوار خودش شد، دیکش کم کم داشت بالا میومد
زبونشو اروم روی کلاهک دیک سونگهون کشیدو اونو تا داخل دهنش کشید، اول با حرکات سرش اروم و منظم پوست نرم و داغشو میمکید، سرشو کمی کج کردو به داخل لپش با دیک سونگهون ضربه زد
هیسی که سونگهون کشید نشونه رضایت از کارشو صادر کردو هیسونگ به کارش ادامه داد، کم کم سرعتش بیشتر شد
عطش پیدا کرد
انگار میخواست انقدر لیسش بزنه تا توی دهنش اب بشه
بزاق دهنش از دور دیک سونگهون پایین میریخت، و صدایی که از این خیسی اتاق رو پر کرده بود، کم کم بلندتر میشد
سونگهون سرش به عقب برگشته بودو به سقف با نگاه خمارش خیره بود و هز از چندگاهی هیسی میکشید
حس لذتی که توی تک تک رگاش پخش میشد
مغزشو خالی میکرد
دستاشو از سر هیسونگ برداشت تا راحتر به کارش برسه
کتشو از تنش دراوردو بعد از اینکه از جیبش سیگاری بیرون کشید، روشنش کرد به گوشه لبش هدایتش کرد