رد خون در نرخ اشتغال و بیکاری کشور

رد خون در نرخ اشتغال و بیکاری کشور

افق‌نو- مینا قنبری

افق نو: این روزها مدام پرسشی میان مردم ردوبدل می‌شود که منتسبان به خاندان‌های در مسند قدرت چه می‌کنند؟ از کجا و کدام خاندان آمده‌اند و در کجا شاغل هستند؟ در این گزارش و جداول آن سعی شده تا مشخصات تعداد کمی از وابستگان مقامات و مسئولین که به واسطه وابستگی به صاحب‌منصبان و البته فارغ از جناح آنها توانسته‌اند به مقام و منصبی برسند، بیاید. در این تحقیق تنها نام افراد و اشخاصی آورده شده که مدارک آن موجود بوده است. و البته تا زمان انتشار این گزارش ممکن است تغییرات معمول سالانه شرکت‌ها، اطلاعات این گزارش را به شکل جزئی تغییر داده باشد، از هرگونه توضیح و تصحیح استقبال خواهد شد.

گزارشی کوتاه درباره رد پای «ژن خوب» صاحب‌منصبان در شرکتها و مشاغل پرمنفعت

رد خون در نرخ اشتغال و بیکاری کشور

افق نو - مینا قنبری: «بالاخره این خون می‌آید و می‌رسد، همینطوری کسی نمی‌تواند ادعا کند اصل و نسب دارد. افتخار می‌کنم این توانایی‌ها از دوتا ژن خوب آمده» این‌ها صحبت‌های حمیدرضا عارف پسر محمدرضا عارف از چهره‌های برجسته اصلاح‌طلب است. او که در روزهای اخیر بار دیگر بر ژن خوب خود و لزوم اشتغال «ژن‌های خوب» تأکید کرده است، اشتغال خود را بر اساس داشتن «ژن خوب» و شایسته‌سالاری می‌داند، این سخنان را در برنامه اینترنتی «خیلی محرمانه» گفت. از آن به بعد بود که اصطلاح ژن خوب در بین مردم و جامعه رایج شد.

اکنون دیگر هر روز اخباری درخصوص انتصاب یک آقازاده‌ یا خانم‌زاده و در کل بستگان مقامات و مسئولین یا همان به اصطلاح ژن‌های خوب به گوش می‌رسد، ژن‌های خوبی که همچنان از مردم طلبکار هستند و آن را فریاد می‌زنند و هیچ کسی هم جلودار این فریادها نیست.

با توجه به کناره‌گیری مدیران بازنشسته از مشاغل دولتی، موضوع جایگزینی آنان بحث مهمی به شمار می‌رود. باید سؤال کرد آیا جوانان کشور و نیروی فعال شاغل و متخصص، به ‌مراتب شغلی بالا _چه در بخش خصوصی و چه در بخش دولتی_ دسترسی دارند؟

باید اشاره کرد درصد اشتغال جوانان به خصوص نیروی متخصص در کشور، رابطه مستقیمی با رابطه آن‌ها در معادلات سیاسی و اقتصادی جامعه دارد و از این لحاظ بحث ساختار قدرت اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند. در صورتی که صاحبان قدرت اکثریت مردم را از فرآیند مشارکت سیاسی و اقتصادی دور کنند و حلقه این مشارکت تنگ شود، راه فقط برای کسانی باز است که ارتباط نزدیکی با سیاستمداران و صاحبان قدرت دارند. در حالیکه هر چه هرم بالای قدرت به روی سایر اقشار جامعه بازتر باشد، طبیعتا افراد بیشتری می‌توانند در فرآیندهای نهادی کشور مشارکت کنند.

می‌توان از منظر دیگری نیز به قضیه نگاه کرد! بسته بودن هرم بالای قدرت به روی مردم باعث افزایش فساد در کشور می‌شود، چراکه دیگر امکان نظارت بر نهادها توسط جامعه و رسانه‌ها وجود ندارد. در این میان بد نیست نگاهی به آمارهای جهانی در مورد رتبه فساد در ایران بیاندازیم.

شاخص CPI یا Corruption Perceptions Index که سالانه توسط سازمان «شفافیت بین‌الملل» تهیه می‌شود، در واقع شاخصی برای اندازه‌گیری فساد در کشورها است. این سازمان از سال 1995 به صورت سالانه سطح فساد موجود در کشورها را منتشر می‌کند. این گزارش‌ها توسط کارشناسان و نظرسنجی‌های میدانی و عمومی تهیه می‌شود. شاخص CPI توسط این سازمان اینگونه تعریف شده است: «استفاده از قدرت برای منافع شخصی».

این شاخص در واقع 176 کشور را مورد سنجش قرار می‌دهد و به ترتیب از 100 (کشور بدون فساد) تا صفر (کشور دارای بیشترین فساد) کشورها را رتبه‌بندی می‌کند. این ارزیابی‌ها توسط مطالعات میدانی مختلف و همچنین ارزیابی چند نهاد مختلف تهیه شده است که عبارتند از: بانک توسعه آفریقا در ساحل عاج، بنیاد برتلزمن در آلمان، خانه آزادی در ایالات متحده، گلوبال اینسایت در آمریکا، مؤسسه بین‌‍المللی توسعه مدیرت در سویس، مشاوره ریسک سیاسی و اقتصادی در هنگ‌کنگ، گروه PRS در ایالات متحده، مجمع جهانی اقتصاد (داووس)، بانک جهانی و پروژه عدالت جهانی در ایالات متحده.

در این بررسی کشور ایران در سال 2016 از بین 176 کشور به همراه قزاقستان و روسیه و نیز اوکراین رتبه 131 را از آن خود کرد و از نمره 100 رتبه 29 را به خود اختصاص داد. براساس این رتبه‌بندی کشورهایی که بتوانند نمره‌ای بین 100 تا 50 را کسب کنند به عنوان کشورهایی با فساد کمتر، تعریف می‌شوند. حتی این 100 تا 50 نیز رتبه‌بندی می‌شود. یعنی زمانی که کشوری مانند نیوزیلند رتبه 90 کسب کرده از کشوری مانند لهستان که نمره 62 را گرفته است فساد کمتری دارد. کشورهایی که رتبه 50 تا صفر را کسب کنند جزء کشورهای فاسد به حساب می‌آیند که ایران در این بین رتبه 29 را به خود اختصاص داده و متأسفانه جزء کشورهای فاسد محسوب می‌شود. این آمار در حالی است که در سال 2015 و 2014 ایران رتبه 27 را کسب کرده بود. اما در سال 2013 رتبه 25 را کسب کرده بود که بدترین رتبه‌ی کسب شده تا امروز است.

وبسایت Trading Economics نیز نوشته است رتبه فساد در ایران به صورت میانگین از سال 2003 تا 2017 حدود 124.53 بوده است به طوری که درسال 2003 این رتبه 78 بود و در سال 2009 به بالاترین مقدار خود یعنی 168 از 176 کشور رسیده است.

مسئله‌ی مهم دیگری که اهمیت دارد و بی‌ارتباط با آمارهای قبلی نیست اعلام نرخ بیکاری جوانان توسط مرکز آمار کشور است که نشان دهنده برخورداری جوانان از فرصت‌های شغلی در کشور است. طبق اعلام مرکز آمار ایران، نرخ بیکاری در سه ماهه اول سال 2018 به 28.40 درصد و در سه ماهه دوم سال 2018 به 28.30 درصد تغییر کرده که حکایت از کاهش بسیار ناچیز نرخ بیکاری دارد. میانگین نرخ بیکاری جوانان از سال 2011 تا 2018 به میزان 26.36 درصد است که بیشترین نرخ بیکاری در سه ماهه چهارم سال 2016 اتفاق افتاد که به میزان 30.40 درصد بود. پایین‌ترین نرخ بیکاری نیز مربوط به سه ماهه دوم سال 2013 است که به 22.90 درصد رسید.

نرخ بیکاری کل کشور طبق اعلام مرکز آمار ایران 12.10 درصد است که این نشان می‌دهد، نرخ بیکاری جوانان از نرخ بیکاری کل کشور بیشتر است و این بدین معنی است که نرخ مشارکت جوانان در فرآیندهای شغلی پایین است.

مجلس شورای اسلامی برای به‌کار‌گیری جوانان قانونی را تصویب کرد که تا حدی جنجال‌ساز بود و تحت عنوان «اصلاح قانون منع بکارگیری بازنشستگان» شناخته می‌شود. به موجب این قانون بکارگیری افرادی که در اجرای قوانین و مقررات مربوطه بازنشسته یا بازخرید شده باشند، در دستگاه‌های اجرایی موضوع ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 8/7/1386 و کلیه دستگاه‌هایی که به نحوی از بودجه عمومی کل کشور استفاده می‌کنند، ممنوع می‌‌شود. حال با توجه به اینکه در کشور ما سابقه چندان مثبتی در زمینه اجرای قوانین وجود ندارد باید دید این قوانین و مقررات در عمل پیاده می‌شوند یا خیر؟

چیزی که اخیرا تحت عنوان «ژن خوب» در فضای رسانه‌ای مطرح شده نشان داده است که برخی از جوانان از فرصت‌های برابرتری برای دسترسی به شغل‌های باکیفیت برخوردار هستند. این جوانان یا همان ژن‌های خوب، نه تنها به مشاغل دولتی دسترسی دارند بلکه بعضا نشان داده شده که با استفاده از رانت‌های قدرت که در اختیار دارند، دسترسی راحت‌تری به مشاغل خصوصی نیز دارند و با استفاده از سرمایه‌ای که عمده این جوانان ژن خوب دارند، جذب بازار کار و گاها در پست‌های مهم مدیریتی و آن هم بدون رزومه متناسب با شغل مربوطه می‌شوند. اسامی بسیاری از ژن‌های خوب در فضای رسانه‌ای مطرح شده که برخی از انها جنجال‌ساز نیز بوده است. در اینجا قصد داریم رزومه و موقعیت برخی دیگر از جوانانی که از ژن خوب برخوردار هستند و صاحب‌ پست‌های مدیریتی شده‌اند را مورد بررسی قرار دهیم و معرفی کنیم. برخی از آنها حتی بدون داشتن رزومه مناسب کاری و صرفا با اتکا به روابط خویشاوندی با مسئولین توانسته‌اند به این مرتبه‌های شغلی دسترسی پیدا کنند. برخی نیز به واسطه ارتباطاتی که دارند توانسته‌اند در بخش خصوصی فعالیت کنند.

*توضیحات:

۱) خانواده مونسان

در مورد خاندان مونسان چند تکذیبیه و تأییدیه وجود دارد که لازم به ذکر این موارد است.

اولین مورد در تایید این اتفاق در سایت رجا‌نیوز گزارشی با تیتر

برادر، داماد، پسرعمو، خواهرزاده و…؛ تمام اقوام حسن روحانی که در دولت پست گرفتند + جدول

در تاریخ ۲۴ آذرماه ۹۷ منتشر شدکه در آن دیگر خویشاوندان حسن روحانی هم آورده شده است، متن گزارش به شرح زیر است:

«سمت گرفتن داماد رئیس‌جمهور در دولت بار دیگر حواشی انتصابات فامیلی حسن روحانی در دولت‌های یازدهم و دوازدهم را تازه کرد چراکه یکی از شعارهای حسن روحانی در انتخابات ۹۲ شایسته‌سالاری بود اما پس از چندی خبرهای ناخوشایندی از انتصابات اقوام و نزدیکان رئیس‌جمهور در دولت به گوش رسید.

در ادامه این گزارش به این انتصابات “فامیلی” در ۲ دولت حسن روحانی به صورت گذرا نگاه خواهیم داشت: 

البته پیشتر از علی‌اصغر مونسان، علی‌اصغر پیوندی و طاهره قیومی به عنوان بستگان رئیس‌جمهور یاد می‌شد که در دولت یازدهم و دوازدهم مسئولیت گرفته‌اند اما پس از مدتی خود این افراد وابستگی فامیلی‌شان با رئیس جمهور را تکذیب کردند.

به عنوان مثال گفته می‌شد علی‌اصغر مونسان، رئیس جدید سازمان میراث فرهنگی و مدیرعامل سابق سازمان منطقه آزاد کیش، خواهرزاده حسن روحانی است. این نسبت فامیلی سال گذشته از سوی مونسان تکذیب شد.

وی گفته بود: «از روز اول دولت یکی از مواردی که برای من حاشیه ایجاد کردند فامیل بودن با رئیس‌جمهور بود. یکی از مشکلات کشور همین حاشیه‌هاست. گاهی تا ۵۰ درصد انرژی ما صرف حاشیه‌ها می‌شود. من ۵ سال است که مدام اعلام می‌کنم خدا شاهد است، هیچ نسبتی با رئیس‌جمهور ندارم چه برسد به خواهرزاده ایشان بودن. تکذیبه داده‌ام که البته اخیراً دیگر باور کرده‌اند.»

اما در جدیدترین خبرها مربوط به رابطه خانواده مونسان و شرکت ختوقا، به گزارش خبرگزاری مهر با کد خبر ۴۵۲۵۱۲۱ و تیتر شرکت قطعات ایران خودرو به خاندان مونسان واگذار شده است در تاریخ ۷ بهمن ۹۷ منتشر شد که در این گزارش «هاجر چنارانی عضو کمیسیون امنیت ملی گفت: رئیس‌جمهور بعد از گذشت ۶ ماه از حضور در نهاد ریاست‌جمهوری، شرکت قطعات ایران‌خودرو را به خاندان مونسان واگذار کرد. متاسفانه این مسئله، شرکت اگزوز‌خودرو خراسان را با مشکلات بسیاری مواجه کرده و این شرکت امروز حدود ۲۰۰ کارگر خود را اخراج کرده است.»

اما بعدا این موضوع دوباره از سوی حسین اربابی معاون سرمایه‌گذاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، تکذیب شد و گفت: «هیچ شرکت یا کارخانه‌ای با عنوان «قطعات ایران خودرو» به آقای مونسان، رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری یا نزدیکان ایشان در هیچ دوره‌ای واگذار نشده و این خبر از اساس کذب است. نماینده نیشابور اگر سند ارایه یا عذرخواهی نکند، شکایت می‌کنیم» ایسنا – کد خبر ۹۷۱۱۰۹۰۵۰۰۹

۲) خانواده سید محمدکاظم بجنوردی

یکی از مؤسساتی که در بالا در جدول مشاهده می‌شود و روبروی نام سیداحمد موسوی بجنوردی مرقوم شده است «فرهنگی و هنری معارف رایزن» است. اعضای هیئت‌مدیره این شرکت را فرزندان محمدکاظم موسوی بجنوردی و آیت‌الله محمد موسوی بجنوردی تشکیل می‌دهند که عبارتند از: حسین موسوی بجنوردی، سید‌احمد موسوی بجنوردی، حسن موسوی بجنوردی و علیرضا موسوی بجنوردی.

این شرکت در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۹۳ ثبت شده است و در آن زمان آدرس شرکت در همان مکانی واقع شده بود که مرکز دایره‌المعارف اسلامی واقع شده است که ریاست آن را سید محمدکاظم موسوی بجنوردی برادر آیت‌الله محمد موسوی بجنوردی تشکیل می‌دهد اما اکنون آدرس شرکت به کامرانیه، خیابان شهید محمدرضا پاشا ظهری، خیابان طاووس، پلاک ۱۰، طبقه همکف و کدپستی ۱۹۵۴۷۳۱ تغییر پیدا کرده است.

اما نگاهی به وبسایت« گروه رایزن» که در همان محل «دایره‌المعارف بزرگ اسلامی» واقع شده است نشان می‌دهد که در آنجا فعالیت‌های تجاری گسترده‌ای انجام می‌شود که یحتمل توسط خانواده «سید محمدکاظم موسوی بجنوردی» اداره می‌شود. در وبسایت بخش «مرکز همایش‌های بین‌المللی» این شرکت آمده است: «مرکز همایش‌های بین‌المللی رایزن در کوهپایه‌های شمالی تهران، با هوایی مطبوع و دیدی زیبا از شهر در زمینی به مساحت ۶۰ هزار متر مربع احداث شده است. این مجموعه با زیربنایی بالغ بر ۱۲ هزار مترمربع شامل تالارهای متعدد جهت برگزاری همایش‌های عمومی و تخصصی، دیپلماتیک، سخنرانی‌ها، میزگردهای ویژه، دوره‌های آموزشی و نمایشگاه‌ها بنا شده است و نیز برخوردار از امکانات پارکینگ و دسترسی سریع می‌باشد».

ساختمان رایزن بنایی بسیار لوکس و مشتمل بر سه طبقه تالارهای مناسب برای انواع همایش‌ها و مجالس با امکاناتی تماما گران‌قیمت است که بدون تردید نشان‌دهنده ثروت بسیار زیادی است که در آنجا خوابیده است. به عنوان مثال فقط در بخش تالارها، این ساختمان دارای ۸ تالار به نام‌های رسول‌اکرم(ص)، فردوسی، خیام، ابوریحان، اندیشه، سخن، هیرسا و تالار ابن‌سیناست.

بخش دیگر این ساختمان دفاتر اجاری آن است که در کنار مرکز همایش‌های بین‌المللی رایزن واقع شده است و شامل ویژگی‌هایی از قبیل مبلمان کلاسیک و تزئینات منحصربه‌فرد داخلی، کف پارکت، دیدی زیبا از شهر تهران در محیطی آرام و دلپذیر است!! . … بسیاری از تصاویر این ساختمان را می‌توان در وب‌سایت آن مشاهده کرد.

طبق گفته منابع آگاه در برخی مواقع سال هزینه اقامت در هتل‌های ساختمان رایزن از شبی ۹۰ میلیون تا ۳۰۰ میلیون تومان است که رقم بسیار هنگفتی محسوب می‌شود و طبیعتا درآمدزایی بسیار کلانی برای این خانواده است، اما معلوم نیست چقدر از این درآمدها برای مرکز دایره‌المعارف اسلامی هزینه می‌شود که اخیرا مجبور شده است تعدادی از اساتید خود را که حتی با دستمزدهای پایین فعالیت دارند از کار اخراج کند.

لااقل گفته می‌شود در کنار این فعالیت‌های گسترده تجاری توسط خانواده محمدکاظم موسوی بجنوردی وضعیت اساتید و محققان مرکز دایره‌المعارف اسلامی کاملا برعکس است به‌طوری که در یک سال اخیر تعداد زیادی از اساتید این مرکز به دلیل بودجه کم تخصیص‌یافته به این مرکز از کار اخراج شده‌اند و یا با آنها قطع همکاری شده است. سیدصادق سجادی که سال‌ها معاون آن مرکز بود اردیبهشت ماه امسال از سمت خود کنار رفت و نکاتی را در مورد نبود مدیریت صحیح آن مرکز بیان کرد و این مرکز را برای مدتی درصدر اخبار نشاند. طبق اخباری که از منابع آگاه رسیده گفته می‌شود که «غلامحسین کرباسچی» دبیرکل حزب کارگزاران نیز اکنون یکی از اتاق‌های مرکز دایره‌المعارف اسلامی را از آن خود کرده است و این سؤال طرح می‌شود که چرا باید چنین شخصی که برای یک حزب مشخص فعالیت می‌کند در آنجا ساکن شود؟ البته این پرسش نیاز به بررسی‌های بیشتر دارد.

اما اعضای هیئت‌مدیره مرکز دایره‌المعارف اسلامی چه کسانی هستند؟ پاسخ ساده است، خانواده آقای محمدکاظم بجنوردی. در تاریخ ۳۱ فروردین ۱۳۹۶ و در صفحه شماره ۱۹ یک آگهی در روزنامه رسمی کشور به چاپ رسید که حکایت از تغییراتی در هیئت‌مدیره مرکز دایره‌المعارف اسلامی داشت و اعضای هیئت‌مدیره مشخص شدند که عبارتند از: محمدکاظم موسوی بجنوردی، حسن موسوی بجنوردی فرزند ارشد او، امیره فرهنگ همسر وی، علی موسوی بجنوردی فرزند او و محسن موسوی بجنوردی فرزند دیگر او که همگی اعضای هیئت‌مدیره مرکز دایره‌المعارف اسلامی را تشکیل داده‌اند. این در حالی است که هیئت‌مدیره قبلی مرکز دایره‌المعارف اسلامی عبارت بودند از: محمدکاظم موسوی بجنوردی، ابوالقاسم سرحدی‌زاده و سید‌مصطفی محقق احمدآبادی. خود آقای موسوی بجنوردی هم مدیرعامل و هم رئیس هیئت‌مدیره بود.

سیدحسن موسوی بجنوردی فرزند ارشد سیدمحمدکاظم موسوی بجنوردی نیز در چهار شرکت عضو هیئت‌مدیره است که در جدول بالا ذکر شده‌اند و در سه مورد این شرکت‌ها در واقع بهره‌برداری از ساختمان رایزن و مرکز همایش‌های بین‌المللی می‌باشد.

حسین موسوی بجنوردی نیز علاوه بر عضویت در مجموعه شرکت‌های «بنیاد رایزن» در دو شرکت بازرگانی و تجاری مربوط به صادرات و واردات نیز به عنوان نایب‌رئیس هیئت‌مدیره فعالیت دارد. در واقع برادران موسوی بجنوردی و فرزندان محمدکاظم بجنوردی طبق اسناد موجود در روزنامه رسمی کشور با یکدیگر شرکت‌های مربوط به تجارت بین‌المللی تأسیس کرده و آدرس همه شرکت‌ها در یک مکان است و آن هم ساختمان معروف رایزن در خیابان نیاوران است.

محسن موسوی بجنوردی نیز به مانند دیگر برادران بجنوردی در شرکت‌های گروه رایزن عضو است و حتی در شرکتی از قبیل «طرح وب‌تیم» علاوه بر بهره‌برداری از تالارهای لوکس رایزن به کار تجارت و صادرات و واردات انواع کالاهای بازرگانی مشغول به کار است.

محمدکاظم بجنوردی پدر این پسران نیز خود در چندین شرکت عضو هیئت‌مدیره است که به دلیل گرداندن مرکز دایره‌المعارف اسلامی اغلب به چشم نمی‌آیند و او را بیشتر با این نام می‌شناسند چرا که بیش از چند دهه است در کار پژوهش و تولید انواع دایره‌المعارف‌ها با همکاری اساتید مشغول به کار است.

او، هم در مؤسساتی عضو هیئت‌مدیره است که از دولت بودجه دریافت می‌کنند و هم در شرکت‌های تجاری خصوصی به همراه فرزندان خود کسب و کار جداگانه‌ای دارد. مؤسساتی از قبیل «دایره المعارف بزرگ اسلامی» و «انجمن آثار و مفاخر فرهنگی» از بودجه‌های دولتی امرارمعاش می‌کنند. اما شرکت‌هایی از قبیل «نوآوران فرهنگ آمیتیس» که یک شرکت تجاری و مربوط به صادرات و واردات کالاست و همچنین شرکت «توسعه فرهنگ رایزن» که بخشی از گروه رایزن در ساختمان بسیار زیبا و مجلل رایزن محسوب می‌شود از جمله فعالیت‌های تجاری آقای محمدکاظم موسوی بجنوردی محسوب می‌شود.

۳)فرزندان آیت‌الله موسوی اردبیلی

فرزندان آیت‌الله موسوی اردبیلی نیز علاوه بر اینکه اعضای هیئت‌امنای دانشگاه مفید هستند در کارهای تجاری گسترده‌ای مشغول به کار هستند و سلسه شرکت‌هایی تحت عنوان مفید شیشه و مفید صنعت و نفیس شیشه و … تأسیس کرده‌اند که به کارهای تولیدی می‌پردازد. عمده فعالیت‌های این شرکت‌ها به گونه‌ای است که دارای اعضای ثابتی هستند که اکثر آنها به عنوان اعضای هیئت‌ٔمدیره در این شرکت‌ها به صورت مشترک حضور دارند.

به عنوان مثال شرکت «مفیدشیشه» در تولید انواع شیشه و بطری و شیشه‌های دارویی و همچنین شیشه‌های غذایی فعالیت دارد. آنها در شرکتی مانند «باربری شکوه باران ترابر تاکستان» که در حوزه حمل و نقل کالا فعال است نیز حضور دارند. همچنین گروه «تولیدی شیشه دارویی رازی» نیز کارخانجات مربوط به تولید شیشه‌های دارویی و غذایی است که تحت‌اختیار فرزندان آیت‌الله موسوی اردبیلی است و در حوزه صادرات و واردات نیز کسب و کار تجاری می‌کنند. به عنوان مثال شرکتی مانند «شرکت تولیدی شیشه دارویی رازی» با نماد «کرازی» که اکنون سیدهادی موسوی کریمی ریاست هیئت‌مدیره آن را بر عهده دارد ۸۵ میلیارد تومان سرمایه دارد و ارزش بازار این شرکت بیش از ۲۰۰ میلیارد تومان است و تمامی سهامداران آن را افراد حقیقی تشکیل می‌دهند.

*********

این موارد، تنها نمونه‌هایی است از همه مواردی که فرزندان صاحب‌منصبان به واسطه‌ی نیای خانوادگی دسترسی به آنها دارند و می‌توانند حتی در چندین شغل بی‌دغدغه به فعالیت بپردازند و این در حالی است که اکثریت جوانان کشور از ابتدایی‌ترین امکانات شغلی برخوردار نیستند.

اکنون نیز که بحث خروج بازنشستگان از مناصب دولتی مطرح است باید این پرسش را پیش کشید که آیا قرار است جایگزین آنها کسانی باشند که به رانت قدرت دسترسی دارند؟ آیا باز هم قرار است «ژن خوب‌»ها جایگزین خویشاوندان خود در دولت شوند؟ یا اینکه مناصب آنها بر مبنای شایسته‌سالاری پر شود؟ البته اکنون که وضعیت اقتصادی کشور شرایط بسیار نامطلوبی دارد صحبت از اشتغال در حالت کلی به نظر بی‌معنی می‌رسد چه برسد به اینکه قرار باشد که از دولت بخواهیم قوانینی وضع کند تا از ورود افراد «چندشغله» و دارای «ژن خوب» جلوگیری کند!


 لینک مطلب در سایت افق‌نو:

http://ofogheno.com/?p=3444

افق‌نو در اینترنت و شبکه‌های اجتماعی:

تارنما: ofogheno.com

 پست الکترونیک: info@ofogheno.com

 ofogheno.com@gmail.com

 تلگرام: https://t.me/ofogheno1

 فیسبوک: https://www.facebook.com/Ofogheno1

 توئیتر: https://twitter.com/ofogheno

 آپارات: https://aparat.com/ofogheno

ارتباط با ادمین کانال: @ofogheno_1

Report Page