Night Flower

Night Flower

‌𝓝𝘺𝘳𝘦𝘭𝘢


کارمیلا باید با هویت جدیدش کنار می‌آمد.

او دیگر انسان نبود.

و تشنگی خون چیزی نبود که بتواند به‌سادگی نادیده بگیرد.

اما سسیلیون در تمام این مدت کنارش ماند.

برای او آهنگ‌هایی می‌ساخت.

با او می‌رقصید.

و کمکش می‌کرد تا زندگی جدیدش را یاد بگیرد.

کارمیلا حتی گاهی جای زخمی را که روی مچ دستش باقی مانده بود لمس می‌کرد.

او از تصمیمش پشیمان نبود.

چون از نظر خودش، اگر قرار بود بدون سسیلیون زندگی کند، آن زندگی برایش معنایی نداشت.

اما یک مشکل جدید وجود داشت... خوناشام بودن به معنی آزادی نبود.

سسیلیون و کارمیلا باید هویتشان را پنهان می‌کردند.

آنها نمی‌توانستند به‌سادگی در میان انسان‌ها زندگی کنند.

از طرفی، ابیس همچنان تهدیدی برای خوناشام‌ها بود و انسان‌ها نیز به آنها اعتماد نداشتند، بنابراین آن دو مجبور شدند دائم در حال فرار باشند و زندگی‌شان تبدیل شد به سرگردانی.

از جایی به جای دیگر و از شهری به شهر دیگر اما این بار تفاوتی وجود داشت... آنها با هم بودند.



برای اینکه ارل آنساک و دیگران متوجه حقیقت نشوند، سسیلیون و کارمیلا تلاش می‌کردند مثل انسان‌های عادی رفتار کنند اما بالاخره حادثه‌ای رخ داد و هویت واقعی آنها آشکار شد.

سسیلیون مجبور شد کسانی را که حقیقت را فهمیده بودند بکشد.


(این بخش از لور نشان می‌دهد که سسیلیون دیگر آن خوانندهٔ آرام سابق نیست)


وقتی کسی تهدیدی برای کارمیلا باشد، قدرت واقعی خوناشام او آشکار می‌شود.

او حاضر است برای محافظت از کارمیلا با انسان‌ها و حتی شیاطین ابیس بجنگد.



کارمیلا نیز دیگر آن دختر نجیب و آرام قلعه نبود، کم‌کم یاد گرفته بود از قدرت خودش استفاده کند.


(حتی در لور Mastery Code او آمده که وقتی پدرش همچنان به دنبال سسیلیون بود، کارمیلا در برابر کسانی که تهدیدشان می‌کردند، با قدرت Blood Demon خود مقابله می‌کرد.

یعنی داستان از اینجا به بعد فقط دربارهٔ «دختری که توسط معشوقش نجات پیدا کرد» نیست.)


کارمیلا خودش تبدیل به یک شخصیت قدرتمند می‌شود.

او دیگر کسی نیست که باید سسیلیون از او محافظت کند.

آنها از یکدیگر محافظت می‌کنند.


"ماجرای Night Flower"

(پایین‌تر هر ۵ فصل داستان گذاشته شده)
بعدتر، داستانشان وارد مرحلهٔ دیگری می‌شود.


خوناشام شدن کارمیلا یک مشکل جدی برایش ایجاد می‌کند: تشنگی خون.

در داستان جانبی Night Flower، سسیلیون تلاش می‌کند راهی برای کنترل این تشنگی پیدا کند.

آنها به دنبال گیاهی به نام گل شبگرد می‌روند؛ گلی خاص که می‌تواند تشنگی خون را کاهش دهد.

در این ماجرا حتی اتفاق بسیار خطرناکی برایشان می‌افتد.

آنها در جنوب امپراتوری مورد حمله قرار می‌گیرند.

سسیلیون به‌شدت زخمی می‌شود و کارمیلا برای محافظت از او به آلیس (ملکه‌ ابیس) حمله می‌کند.

بعد از آن، کارمیلا بیهوش می‌شود.

او ۴۷ روز در کما می‌ماند.

در این مدت، سسیلیون به دنبال راهی می‌گردد تا تشنگی خون او را کنترل کند.



در نهایت، داستان سسیلیون و کارمیلا یک پایان کاملاً خوش ندارد.

آنها دیگر نمی‌توانند به زندگی انسانی سابقشان برگردند و قلعه آبرلین را ترک کرده‌اند.

دنیای انسان‌ها دیگر جای امنی برایشان نیست و ابیس هم دشمن آنهاست.

خوناشام بودن برای کارمیلا یک زندگی ساده و بدون درد ایجاد نکرده است.

اما یک چیز تغییر نکرده:

آنها یکدیگر را انتخاب کردند.

سسیلیون ابتدا فکر می‌کرد باید کارمیلا را ترک کند تا نجاتش دهد و همین تصمیم باعث شد او را از دست بدهد، بعد، وقتی فهمید زندگی بدون او برایش غیرممکن است، تصمیم گرفت برخلاف سرنوشت عمل کند و او را با خون خودش بازگرداند.

کارمیلا هم از انسان بودن دست کشید تا دوباره بتواند کنار او باشد.

بنابراین عشقشان از این جنس است:


Cecilion: “Only love and night are everlasting.”

«تنها عشق و شب جاودانه‌اند.»


و شاید زیباترین تعبیر برای پایان داستانشان همین باشد:

آنها نتوانستند یک زندگی عادی داشته باشند؛ بنابراین تصمیم گرفتند یک زندگی ابدی را با هم بسازند. 🩸🌙


Night Flower

"فصل اول — بیداری"


کارمیلا از تاریکی بیدار می‌شود.

نمی‌داند چقدر گذشته.

اولین چیزی که می‌بیند، سسیلیون است.

کنارش نشسته؛ خسته، نگران و امیدوار.

آخرین چیزی که کارمیلا به خاطر می‌آورد، شهر جنوبی امپراتوری است.

آنها آنجا توسط نیروهای آلیس غافلگیر شدند.

سسیلیون به‌شدت زخمی شد و کارمیلا تمام نیروی باقی‌مانده‌اش را جمع کرد تا به آلیس حمله کند.

بعد... همه‌چیز تاریک شد.

کارمیلا تصور می‌کرد هر دو مرده‌اند اما آنها زنده مانده بودند.

مشکل این بود که کارمیلا ۴۷ روز در کما بود. در تمام این مدت، سسیلیون دست از جست‌وجو برای پیدا کردن راهی جهت کنترل تشنگی خون او برنداشت.

کارمیلا از وقتی با خون سسیلیون به یک خوناشام تبدیل شده بود، با این تشنگی دست‌وپنجه نرم می‌کرد.

هر شب، میل به خون شدیدتر می‌شد.

این فقط یک گرسنگی معمولی نبود.

انگار چیزی از اعماق وجودش او را مجبور می‌کرد به دنبال خون برود.

و این مسئله برایش دردناک بود.

تا اینکه سسیلیون در کتابی باستانی متعلق به خوناشام‌ها، تصویری از یک گل عجیب پیدا کرد.

گلبرگ‌های سرخ، برگ‌های قرمز تیره و ساقه‌ای باریک و تیز مانند تیغه.

کارمیلا دستش را روی تصویر گذاشت و اتفاق عجیبی افتاد.

برای لحظه‌ای... تشنگی خونش ناپدید شد.


“My thirst for blood was surprisingly suppressed.”

«تشنگی خونم، به شکلی باورنکردنی، برای لحظه‌ای فروکش کرد.»


آنها فهمیدند این گل احتمالاً همان چیزی است که به دنبالش بوده‌اند.


"فصل دوم — دلال"


آن شب، سسیلیون به سراغ مردی رفت که ادعا می‌کرد می‌تواند هر چیزی را در دنیا پیدا کند.

یک دلال بی‌رحم و حریص.

او دربارهٔ گل شبگرد می‌دانست اما پیدا کردنش آسان نبود.

دلال به آنها می‌گوید این گل بسیار کمیاب است و به‌دست آوردنش خطرناک خواهد بود.

سسیلیون اهمیتی نمی‌دهد.

برای او مسئله ساده است:

اگر این گل بتواند کارمیلا را از عذاب تشنگی نجات دهد، ارزش هر خطری را دارد.


“This thing is so hard to get.”

«به‌دست آوردن این چیز واقعاً سخته.»


اما آنها به‌تدریج متوجه می‌شوند مشکل فقط پیدا کردن گل نیست، محل رشد آن در قلمرویی مرتبط با ابیس قرار دارد و برای رسیدن به آنجا، باید وارد جایی شوند که حتی بسیاری از جنگجویان از نزدیک شدن به آن می‌ترسند.

کارمیلا می‌فهمد سسیلیون قصد دارد خودش این کار را انجام دهد اما این بار نمی‌خواهد او به تنهایی خطر کند.

آنها تصمیم می‌گیرند با هم بروند چون بعد از تمام اتفاقاتی که برایشان افتاده... دیگر حاضر نیستند دوباره یکدیگر را تنها بگذارند.


"فصل سوم — هفت روز آرامش"


سرانجام گل شبگرد را به دست می‌آورند.

کارمیلا گل را در دست می‌گیرد.

گل سرخ و زنده به نظر می‌رسد.

ناگهان نیرویی از آن وارد بدنش می‌شود.

قلبش به‌شدت می‌تپد، خونش می‌جوشد، برای لحظاتی همه‌چیز قرمز می‌شود اما بعد...آرامش.

تشنگی خون کاملاً ناپدید می‌شود.

سسیلیون دستش را روی شانهٔ او می‌گذارد.

برای اولین بار، کارمیلا احساس می‌کند بدن جدیدش دیگر دشمن او نیست.


“There was nothing except the crimson I could see.”

«جز آن سرخی، دیگر چیزی نمی‌دیدم.»


اما این آرامش یک مشکل دارد فقط هفت روز دوام می‌آورد بعد از هفت روز، اثر گل از بین می‌رود و تشنگی خون برمی‌گردد.

این بار شدیدتر.

آنها می‌فهمند اگر می‌خواهند بتوانند در میان انسان‌ها پنهان بمانند، فقط یک گل کافی نیست.

آنها به دانهٔ گل شبگرد احتیاج دارند تا بتوانند خودشان گل را پرورش دهند و برای به‌دست آوردن دانه...باید وارد سرزمین کوستووه شوند.

آن شب، کارمیلا وانمود می‌کند خوابیده اما بیدار است.

سسیلیون آرام به او نزدیک می‌شود.

گونه‌اش را می‌بوسد و با نگرانی می‌گوید:


> “Stay here and wait for me.”

«اینجا بمون و منتظرم باش.»


کارمیلا می‌داند سسیلیون خودش هم نمی‌داند آیا از این سفر سالم برمی‌گردد یا نه اما چیزی نمی‌گوید.


"فصل چهارم — Kostove"

Kostove

کوستووه جایی است که حتی زندگی طبیعی هم در آن تقریباً غیرممکن شده.

قدرت ابیس زمین را فاسد کرده.

خاکش شور و ترک‌خورده است.

هیچ چیز نباید بتواند آنجا رشد کند.

اما وقتی کارمیلا و سسیلیون وارد آن سرزمین می‌شوند... چیزی می‌بینند که انتظارش را نداشتند.

تعداد زیادی گل سرخ در میان زمین مرده رشد کرده‌اند اما راز وحشتناکی پشت آنهاست.

گروهی از شیاطین ابیس گل‌ها را با خون موجودات مختلف آبیاری می‌کنند.

هرچه گل‌ها بیشتر خون می‌نوشند...

سرخ‌تر می‌شوند.

و کارمیلا متوجه می‌شود که برای به‌دست آوردن دانه باید از میان همین موجودات عبور کنند.

سسیلیون عصایش را بیرون می‌آورد.

به کارمیلا نگاه می‌کند.


“You take the left and I'll take the right.”

«تو سمت چپ رو بگیر، من سمت راست رو.»


کارمیلا قدرت خودش را احضار می‌کند.

و برای اولین بار، با حقیقتی روبه‌رو می‌شود که قبلاً فقط در قصه‌ها شنیده بود: شیاطین ابیس واقعاً وجود دارند اما اینجا دیگر قصه نیست.

آنها به سمتشان حمله می‌کنند، یکی... ده تا... ده‌ها موجود.

کارمیلا و سسیلیون عقب رانده می‌شوند، خونشان روی خاک خشک می‌ریزد و Night Flowers با خون آنها تماس پیدا می‌کنند.

گل‌ها سرخ‌تر می‌شوند.

کارمیلا متوجه می‌شود که دشمنانشان می‌خواهند آنها را قربانی کنند تا از خونشان برای پرورش گل‌ها استفاده کنند اما آنها تسلیم نمی‌شوند.


"فصل پنجم — آخرین گل"


تعداد شیاطین زیادتر شده بود و کارمیلا و سسیلیون محاصره شده‌اند اما سسیلیون هنوز کنار کارمیلاست.

او عصایش را بالا می‌آورد.

قدرت Blood Demon در وجودش آزاد می‌شود و با انفجار قدرتش، موجوداتی را که به سمتشان حمله می‌کنند نابود می‌کند اما نبرد تمام نشده.

آنها هنوز باید دانهٔ Night Flower را پیدا کنند و در این مرحله، داستان بیشتر از اینکه فقط دربارهٔ یک گل باشد، دربارهٔ رابطهٔ خودشان است.

کارمیلا دیگر همان دختری نیست که سسیلیون مجبور بود همیشه از او محافظت کند.

او حالا خودش یک خوناشام است.

خودش قدرت دارد و در کنار سسیلیون می‌جنگد.

آن دو قدم‌به‌قدم از میان دشمنان عبور می‌کنند.

تا بالاخره به چیزی که برایش آمده‌اند نزدیک می‌شوند.



--- معنای Night Flower برای رابطه‌شان


چیزی که من این داستان را خیلی دوست دارم، این است که Night Flower در واقع استعاره‌ای از خود کارمیلاست.

کارمیلا بعد از بازگشت از مرگ، یک زندگی جدید پیدا کرده؛ اما این زندگی برایش طبیعی نیست.

او تشنهٔ خون است.

رنج می‌کشد.

نمی‌تواند مثل انسان‌ها زندگی کند و سسیلیون نمی‌تواند با گفتن «دوستت دارم» این مشکل را حل کند.

پس برایش راه‌حل پیدا می‌کند.

اول گل.

بعد دانه.

بعد سفر به جایی که هیچ انسان عاقلی نباید برود.

همه برای یک دلیل:

تا کارمیلا بتواند بدون رنج در کنار او زندگی کند و از طرف دیگر، کارمیلا هم دیگر فقط «کسی که باید نجات داده شود» نیست.

در کوستووه خودش کنار سسیلیون می‌جنگد.

این دقیقاً ادامهٔ چیزی است که در Mastery Code آنها دیده می‌شود: بعد از تبدیل کارمیلا، او تلاش می‌کند با هویت جدیدش کنار بیاید و سسیلیون در تمام این مسیر همراهش است و بعد از Night Flower؟

اینجا یک نکتهٔ مهم وجود دارد:


گل شبگرد تمام داستان لور این دو نیست.

این پنج فصل بیشتر یک ماجرای جانبی دربارهٔ مشکل تشنگی خون کارمیلاست.

در Mastery Code هم ادامهٔ زندگی‌شان نشان می‌دهد که آنها همچنان با تهدید ابیس و تعقیب پدر کارمیلا روبه‌رو هستند. کارمیلا حتی علیه نقشه‌های پدرش می‌ایستد و وقتی سسیلیون و خودش تهدید می‌شوند، از قدرت خون‌دیو خودش استفاده می‌کند.

و چیزی که خیلی قشنگه اینه که بعد از همهٔ این اتفاقات، جملهٔ معروف سسیلیون:


“Only love and night are everlasting.”
«تنها عشق و شب جاودانه‌اند.»


دیگه فقط یک جملهٔ عاشقانه نیست.

برای این دو نفر واقعاً تبدیل به زندگی‌شان شده.


Game : Mobile Legend bang bang

Report Page