Nat
Ro seသူ့အချစ်မှလွဲလို့
Chapter.7
ခရီးတစ်လျှောက်လုံးပင်ပန်းလာသမျှက ဖွေးဖွေးလှိုင်နေသောနှင်းဆီပန်းခင်းကြီးကိုအမြင်မှာပဲ အားလုံးယူပစ်သလိုပျောက်သွားခဲ့လေ၏။
''ငါ့နှင်းဆီလေးတွေကလှလိုက်တာ''
အသွင်နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ ခြံထဲသို့ပြေးဝင်ခဲ့လိုက်တော့သည်။
ပန်းတွေကသူမကိုအနည်းနဲ့အများတော့စိတ်အေးချမ်းစေပါ၏။
''အသွင်''
သူမကိုမြင်တော့ ခြံစောင့်လင်မယားနှစ်ဦးကသူမထံသို့အပြေးလေးရောက်လာသည်။
''ငါ့ညီမလာမယ်ဆိုလို့မအေးမွန်ကမျှော်နေတာ...အခန်းကိုလည်းမနေ့ကမဖယောင်းဖုန်းဆက်ကတည်းကရှယ်ပြင်ပေးထားတယ်သိလား''
''ကျေးဇူးပါမအေးမွန်''
''လာလာ အိမ်ထဲဝင်ကြ...ကိုစိုး ကားပေါ်ကပစ္စည်းတွေအိမ်ထဲသယ်ခဲ့''
''အေးအေး''
သူမတို့မောင်နှမနှစ်ယောက် မအေးမွန်နဲ့အတူအိမ်ထဲသို့ဝင်ခဲ့လိုက်ကြလေ၏။
''ကဗျည်းကရောဒီမှာဘယ်လောက်ကြာအောင်နေမှာလဲ''
''ကျွန်တော်ကမနက်ဖြန်ပြန်မှာ...ကျောင်းတစ်ဖက်နဲ့ဆိုတော့အကြာကြီးနေလို့မရဘူး''
''အသွင်ကရော''
''အသွင်ကသုံးလနေဖို့ခွင့်ရထားတယ်''
''ဟုတ်လား...ကောင်းတာပေါ့ မအေးမွန်တို့လင်မယားနှစ်ယောက်တည်းဆိုပျင်းတိပျင်းခြောက်နဲ့...အသွင်ရောက်လာတော့ပျော်ဖို့ကောင်းတာပေါ့...ကဲ နှစ်ယောက်သားခရီးပန်းလာတယ်ဆိုတော့နားလိုက်ကြဦး''
''ဟုတ်ကဲ့မအေးမွန်''
အသွင်နဲ့ကဗျည်းတို့လည်း သူမတို့ဒီရောက်ရင်နေနေကျအခန်းမှာပဲဝင်နေလိုက်ကြလေ၏။
ခါတိုင်းဒီကိုအလည်လာကြရင် မေမေနဲ့သူမကတစ်ခန်းနေပြီး ဖေဖေနဲ့ကဗျည်းကတစ်ခန်းနေကြသည်။
ဒီမှာကအခန်းသုံးခန်းပဲရှိပြီး မအေးမွန်တို့လင်မယားကိုတစ်ခန်းပေးသုံးထား၏။
အခုတော့အသွင်ကမေမေတို့နဲ့အတူလာတဲ့အခါ မေမေနဲ့နေနေကျအခန်းမှာပဲနေဖြစ်ခဲ့သည်။
အသွင် ပင်ပန်းစွာနဲ့ပဲအိပ်ရာပေါ်ကျောခင်းလိုက်တုန်း သူမပိုက်ဆံအိတ်ထဲကဖုန်းကမြည်လာ၍ အသွင်ဖုန်းကိုလှမ်းနှိုက်ပြီးဖုန်းခေါ်လာသူကိုကြည့်လိုက်ရာ သူမမေမေဖြစ်လို့နေလေ၏။
''ဟဲလိုမေမေ''
''သမီးတို့ဘယ်ရောက်နေပြီလဲ''
''ခြံကအိမ်ရဲ့အခန်းထဲမှာကျောခင်းနေပြီ''
''ပြင်ဦးလွင်ကိုရောက်သွားပြီပေါ့...ဒါများမေမေ့ကိုဖုန်းမဆက်ဘူး''
''အခုမှရောက်တာမေမေရဲ့...အသွင်လည်းဆက်တော့မလို့ပါပဲ''
''ထားပါ...ဒါနဲ့လေ အနှိုင်းတောင်မှလာသွားသေးတယ်...မေမေမေးတော့ဘာမှရေရေရာရာမပြောဘူး...သူကသမီးပြင်ဦးလွင်ကိုသွားတာမသိဘူးလား...မေမေပြောတော့အံ့သြနေတယ်''
''အသွင်သူ့ကိုမပြောခဲ့ဘူးမေမေ''
''ဘာလို့လဲသမီး...သမီးတို့ချင်းစိတ်ကောက်နေတာလား''
''ဒီလိုပါပဲမေမေရယ်...အသွင်ပင်ပန်းနေလို့ခဏနေမှပြန်ဆက်လိုက်တော့မယ်နော်''
''အင်းပါ...အစစအရာရာဂရုစိုက်နော်သမီး...အဲဒီကရာသီဥတုကရန်ကုန်နဲ့တူတာမဟုတ်ဘူး...အအေးမမိစေနဲ့ ကြားလား...ဒီမှာလိုမျိုးမနက်စောစောရေချိုးတာတွေလည်းမလုပ်နဲ့''
''ဟုတ်ကဲ့ပါမေမေ''
''အေးအေး...နားတော့သမီး''
''ဟုတ်''
အသွင်ဖုန်းချပြီးသည်နှင့် မေမေ့စကားကိုပြန်ကြားယောင်ကာအတွေးများလာရပြန်သည်။
အနှိုင်းကသူမဆီဘာလို့လာတာလဲ။
''ဒီအတိုင်းဖြတ်သွားဖြတ်လာပဲနေမှာပါ''
<<<
သတင်းစာထဲမှာပါလာတဲ့ သမီးအဖြစ်မှအမွေပြတ်စွန့်လွှတ်ခြင်းဆိုတဲ့စာကိုဖတ်ပြီး အတာ့ရင်ထဲမှာဆို့နစ်သွားရသည်။
မေမေတို့ကသူမကိုအမွေပြတ်စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီတဲ့။
''စိတ်မကောင်းမဖြစ်ပါနဲ့တွယ်တာရယ်...တွယ်တာ့ကိုမောင်ကမျက်နှာမငယ်အောင်ထားမှာပေါ့''
''အမွေမရလို့အခုလိုဖြစ်နေတာမဟုတ်ပါဘူး...ဖေဖေတို့ရဲ့သမီးမဟုတ်တော့လို့ တွယ်တာစိတ်မကောင်းဖြစ်နေတာပါ''
''မိဘဆိုတာစိတ်ဆိုးတုန်းခဏပါပဲ...သူတို့စိတ်ဆိုးပြေတဲ့အချိန်ထိစောင့်ကြတာပေါ့''
အတာခေါင်းအသာညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူမမိဘတွေကအမွေပြတ်စွန့်လွှတ်လိုက်ပေမယ့် မောင့်မိဘတွေကတော့သူမနဲ့လိုက်ပြေးသွားတာသိတာတောင်မှ အိမ်ပြန်လာဖို့ခေါ်လေ၏။
မင်္ဂလာပွဲအတွက်နဲ့နေစရာအပြင် မောင့်အတွက်အလုပ်ပါစီစဥ်ပေးမည်တဲ့။
ပြီးရင်တော့သူတို့နဲ့မပတ်သက်နဲ့တော့တဲ့လေ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမမိဘတွေလိုမျက်နှာလွှဲပစ်မလုပ်တာကိုပဲကျေးဇူးတင်ရမှာပါလေ။
အတာ့အနေနဲ့တော့ အခုထိနောင်တမရပါဘူး။
မောင်နဲ့အတူရှိနေသရွေ့ သူမဘယ်တော့မှနောင်တရမှာမဟုတ်ဘူး။
<<<
အနှိုင်းတစ်ယောက် ခရီးဆောင်အိတ်ထဲသို့သူ့အဝတ်အစားတွေကိုဆောင့်ကြီးအောင့်ကြီးထည့်ရင်း သူ့မီးခံသေတ္တာထဲကပိုက်ဆံတွေကိုပါထုတ်ကာ ကျောပိုးအိတ်ထဲထိုးထည့်လိုက်၏။
အားလုံးပြီးသည်နှင့် ခရီးဆောင်အိတ်ကိုဆွဲပြီး အောက်ထပ်ကိုဆင်းလာလိုက်တော့သည်။
''သွားတော့မှာလားမောင်မင်းကြီးသား''
သူအောက်ထပ်ရောက်သည်နှင့် သူ့အမေကဧည့်ခန်းထဲကထွက်လာပြီးမေးလေ၏။
''ဟုတ်မေမေ''
''လမ်းခရီးဂရုစိုက်...ငွေလိုရင်လည်းလှမ်းတောင်း...ကြားလား''
''ဟုတ်ကဲ့ပါမေမေ...အဲဒါဆိုသွားပြီနော်''
''အေးအေး''
အိမ်ထဲကထွက်သွားသောသားကိုကြည့်ရင်း ဒေါ်နီလာမဲ့ရွဲ့ကာပြုံးလိုက်၏။
သားတော်မောင်က ပြင်ဦးလွင်ကိုအလည်အပတ်သဘောနဲ့သွားမယ်ဆိုပြီး အသွင့်နောက်ကိုတမင်လိုက်သွားတာမှန်းသိပြီးသား။
''အခုခေတ်ကလေးတွေများ ကိုယ့်စိတ်ကိုနားမလည်ကြဘူး''
အနှိုင်းတစ်ယောက်ကတော့ သူဘာတွေလုပ်မိနေလဲ ဟိုရောက်ရင်အသွင်နဲ့ဘယ်လိုများမျက်နှာချင်းဆိုင်မလဲဆိုတာမတွေးနိုင်မိတဲ့အထိ သူ့စိတ်ကူးရှိရာအတိုင်း ရန်ကုန်မြို့ကနေထွက်ခွာလာခဲ့ပါပြီ။
အသွင့်ကိုသူ့ဘက်ကစမခေါ်ချင်ပေမယ့် အသွင်နဲ့တစ်မြို့စီမှာလည်းသူမနေချင်။
အနီးကပ်သွားပြီးဒုက္ခပေးတဲ့နည်းနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် သူအသွင်နဲ့အနီးကပ်သွားနေရမည်။
ပြီးရင်အသွင်သူ့ကိုပြန်ချော့ပြီးပြန်တောင်းပန်လာအောင်လုပ်မည်။
သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကဒါပဲ။
<<<
C.8ဆက်ရန်။