My Former Blue
𝐕𝐄𝐍𝐀𝐓𝐎𝐑𝐈𝐀اگر بخوام حسی که دارم رو بگم، اینطوریه که...
جلوی چشم‌هام هست. هنوز توی زندگیم حضور داره و من می‌بینمش اما حرفی نمی‌زنیم. حتی تو چشم‌های هم نگاه نمی‌کنیم. فقط وقتی به پست هم می‌خوریم، سرمون رو می‌اندازیم پایین و طوری که انگار هیچ گذشته‌ای با هم نداشتیم و حتی یک خاطره هم نساختیم، از کنار هم رد می‌شیم.
رد می‌شیم اما من همیشه بعد از چند قدم می‌ایستم تا دور شدنش رو تماشا کنم. می‌بینم که چطور از پیش من قدم‌به‌قدم دورتر می‌شه تا به دوست‌های جدیدش و حتی دوست‌های مشترکمون برسه و لبخند زیبا و صمیمانه‌ش رو نشون بده.
خب... اون لحظه؟ به این فکر می‌کنم من دیگه کسی نیستم که بتونم لبخندش رو لمس کنم و یا ببوسم.
این حسیه که تو ماه‌ها تلاش کردی قانعم کنی تا ازش دست بکشم فلیکس؛ و من ماه‌ها طول کشید تا بتونم فکر کنم که چطور باید توصیفش کنم که بتونی بدون تجربه کردنش، متوجه‌ش بشی.
هوا که گرمه، اون نیست. بارون می‌زنه، نیست. هوا سرد می‌شه؛ سردم می‌شه و اون باز هم نیست.
اون باعث می‌شه بدنم به بدترین شکل بلرزه و بدترین احساس رو تجربه کنم. باعث می‌شه وقتی یاد زمان‌هایی میفتم که بهترین حس‌ها رو باهاش تجربه کردم، گریه‌ام بگیره. واقعاً... واقعاً... واقعاً دلم می‌خواد از دستش گریه کنم، مگه می‌شه بهترین آدمت بدترین‌ها رو نشونت بده؟
اون من رو گیج می‌کنه. دلم می‌خواد هم‌زمان براش تلاش کنم و هم از اینکه براش تلاش می‌کنم، احساس بدی بگیرم. دوستش دارم اما مانع زیادی برای عاشقش بودن وجود داره.
وقتی درموردش صحبت می‌کنم و می‌گم که قلبم رو به درد میاره، حس می‌کنم اشک‌هام دقیقاً از سمت اون ماهیچه‌ی لعنتی قسمت چپ سینه‌ام می‌جوشن و بخارشون بالا میاد تا چشم‌هام رو تار کنه.
اون نمی‌دونه چقدر از این وضعیت متنفرم و هم‌زمان چقدر دوست دارم درونش گیر بیفتم. برای علاقه‌مند بودن به اون خودم رو نفرین می‌کنم چون لایق این درد نیستم.
من توی این چند ماه، اسمش رو گذاشتم "درد". اسم قشنگیه، مگه نه؟ اون به من درد می‌ده؛ دردهایی که می‌ده، آزار دهنده‌ان.
هر لحظه‌ای که می‌فهمم پیش دیگران خوشحال‌تره، حس می‌کنم پوست تنم می‌سوزه. پوست صورتم، چشم‌هام... وقتی به این فکر می‌کنم که لایق دیدن خوشحالیش نبودم، تمام تنم درگیر آتشِ حسرت می‌شه. من که گفته بودم شعله‌های آبی اون رویاهام رو تبدیل به خاکستر می‌کنن. می‌سوزونن، عمیق هم می‌سوزونن. می‌سوزم اما خوشحالم؛ چون اون هم خوشحاله، فلیکس.
- برای "اون" که آبیِ سابق من بود.
نویسنده: Venatoria
ویراستار: Lix