Morche

Morche

دادرس

مشروطه‌خواهان توئیتر:

@TwitterMamnoe

کاش ارزش حتا یک سلول مورچه را داشته باشیم .

داستان مورچه و من

در چند روز گذشته بیاد تیمور لنگ و مورچه ای که از دیوار بالا میرفت ، افتادم .

مورچه کوچک به تیمور آموخت که چگونه برای آنچه که میخواهد ، که بدست آورد ، باید تلاش کند و پشتکار داشته باشد .

داستان مورچه و من ، شاید کمی تشابه با سرگذشت تیمور و مورچه داشته باشد ، و آن تشابه فقط نزدیکی یک انسان با مورچه است .

داستان مورچه و من ، از آنجا شروع شد که در آخر هفته ای که گذشت ، روی نیمکت یکی از پارکها نشسته بودم ، نگاهم به مورچه ای افتاد ، که روی سنگ فرش سیمانی پارک به چپ و راست میرفت و گاهی دور میزد و مسیری را که رفته بود به عقب و در جهت مخالف آن حرکت میکرد .

برای زمانی کوتاه ، سرگردانی مورچه مرا بفکر فرو برد و با خود گفتم : مورچه ای که در یک کلاس درس به تیمور آموخت تا چگونه در تلاش باشد ، شاید در این گوشه پارک بتواند به عنوان یک آموزگار ، درسی در مورد زندگی و وطن پرستی بمن بدهد .

برای اینکه بتوانم با آن مورچه دوستی را بر قرار کنم ، به فروشگاهی که نزدیک پارک بود ، رفتم ، ومقداری مواد خوراکی خریدم ، و به پارک باز گشتم .

مورچه هنوز سرگردان بود و شاید چون نتوانسته بود خوراکی پیدا کند ، قدرت بازگشت به لانه را نداشت .

مقداری از خوراکی ها را خورد کردم و در مسیر حرکت او قراردادم ، با عجله یکی از آنها را برداشت و به سمت دیگری حرکت کرد .

کار او برای من شگفت انگیز بود و به همین منظور به دنبال او راه افتادم .

در گوشه ای که سنگ فرش پایان می یافت و سطح چمن پارک شروع میشد ، مقداری شن در اطراف سوراخی قرار داشت و او با چند تا از مورچه های دیگر صحبتی کوتاه انجام داد ، و وارد آن سوراخ شد .

مورچه هایی که با او صحبت کرده بودند ، بسرعت به طرفی که من خوراکی ها را ریخته بودم حرکت کردند و بدون اینکه منحرف شوند به بالا سر خوراکی ها رسیدند .

برای من بسیار تازگی داشت که دریافتم که مورچه ها چند هزار سال پیش از ما انسان های پر رو و خود ستا ، جی پی اس ، را میشناختند و براحتی راه یابی میکردند .

در این افکار بودم که متوجه شدم لشگری از مورچه ها به طرف خوراکی ها می آیند ، و مورچه ای در پیشاپیش آنان میباشد ، شاید مورچه دوست من باشد ، که مانند یک فرمانده آنها را راهنمایی میکند .

در حمل و نقل خوراکی ها که من با دقت به آن نگاه میکردم ، ندیدم مورچه ای در کناری به خوردن مقداری از خوراکی ها ایستاده باشد ، و تمام مورچه ها با سرعت به طرف لانه با مقداری خوراکی که میتوانستند ، حمل کنند ، در حرکت بودند .

دلیل آنکه مقداری خوراکی تهیه کردم ، این بود که برای لحظه ای لانه مورچه ها را با ایران مقایسه کردم ، و مایل بودم ، بدانم ، که در حکومت پادشاهی که آنان دارند ، مورچه هایی مانند بازرگان و کلیه آشغال هایی که در دولت او بودند ، مورچه های مجاهد ، مورچه های چریک ، مورچه های کمونیست ، مورچه های حزب توده ، مورچه های جبهه ملی ، مورچه های آخوند ، مورچه ای چون خمینی ، مورچه های خائن که در نیروهای سه گانه و پلیس و ژاندارمری بودند ،ووووو ، پیدا میشود یا نه ؟ .

در این افکار بودم ، که در فاصله بیست متری به لانه مورچه هایی که میشناختم ، لانه گروه دیگری از مورچه ها نظرم را جلب کرد ، بین این دو لانه گویا یک خط مرزی قرار داشت ، چون مورچه های هرکدام از لانه ها به لانه دیگری نزدیک نمیشدند .

با دیدن لانه دوم ، اینبار کمی از خوراکی ها را در نزدیک لانه دوم قرار دادم و همانند مورچه های لانه اول ، همان وضعیت حمل و نقل پیش آمد .

در این لحظات به فکر فرو رفتم و با خود گفتم که اگر در اطراف این دو لانه چند لانه دیگر وجود داشته باشد ، شاید موقعیت برای همه آنها یکسان باشد ، و در اطراف لانه خود دارای یک خط مرزی باشند و در همسایگی یکدیگر زندگی سالم و صلح آمیزی را میگذرانند .

با خود گفتم : اگر این مورچه ها که در لانه های مختلف زندگی میکنند ، آنقدر پیشرفته باشند که سفارتخانه در لانه های دیگر داشته باشند ، چه اتفاقی ممکن است برای یکی از لانه ها پیش بیاید ؟ .

بیاد لانه اول افتادم که برای مدت کوتاهی آنرا با ایران مقایسه کرده بودم ، آیا رهبران چهار لانه دیگر بعلت تعداد بیشماری خائن در آن لانه که نام ایران بر آن نهاده ام ، داستان گوادالوپ را پیش می آورند ؟، آیا رهبران هرکدام ازاین گروه ها به سفارتخانه های مختلف میروند و نام کسانی را که میخواهند ترور کنند به آن سفارتخانه ها میدهند ؟، آیا هنرمندان ، خوانندگان ، شعرا ، نویسندگان ، خبرنگاران و روزنامه نگاران ، موسیقیدانان ، آهنگسازان ، گویندگان رادیو و تلویزیون ، افسران ارشد ، ووووو آنقدر خام و بی تجربه اند که چند روشنفکر یابو صفت در لانه مورچه ها آنها را بدام مورچه بد ذاتی چون خمینی می اندازند ؟ .

متاسفانه و یا خوشبختانه در مدت زمانی که به لانه اولی که آنرا برای زمان کوتاهی با ایران مقایسه کردم ، 


مورچه خائنی به چشمم ندیدم ، و از این جهت متاسف شدم که نتوانستم دل خود را به خیانت پیشگی مورچه ها خوش کنم ، و خوشبخت از آن بودم که مورچه ها از در صد بالایی از ایرانی ها که خود را ایرانی میدانند ، با غیرت تر ، با شرف تر ، وطن دوست تر ، و به فکر یکدیگر هستند .

درسی را که آن مورچه بمن داد ، به فکر همنوع بودن ، عشق به وطن ، و شریک بودن در تمام سرمایه های ملی و آب و خاک وطن بود .

درود بر مورچه ها ، که با آن وزن کمی که دارند ، صدها تن از نظر غیرت و شرف سنگین تر از ایرانیان پشت به وطن کرده ، دزد ، غارتگر و همخواب کشورهای دیگر میباشند .

درود بر آنها

داود سپهر

Report Page